Tibetan
ལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་ཅིང་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྨྲས་པ་མང་དུ་བརྗོད་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔེ་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འདིར་རིགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་རྟོག་གེ་པ་བསམ་གཏན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞིག་རྗེས་སུ་དྲན་ནམ་འོན་ཏེ་སེམས་ཅན་དང་འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འདོད། གལ་ཏེ་དངོས་ པོ་མེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞེས་བྱར་ནི་དངོས་པོ་མེད་ན་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དང་འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་དྲན་ན་ནི་དེས་ན་འབྲས་བུ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །རྟོག་གེ་པ་རྟོག་གེ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། གློ་བུར་དུ་འཇུག་པར་སྣང་བ་དེ་རྒྱུ་མེད་པའམ། འོན་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་པར་འདོད། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཅེས་བྱར་ནི་རྒྱུ་མེད་ན་རྣམ་པ་སྣ་ཆོགས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། གློ་བུར་དུ་འཇུག་པར་སྣང་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ནི་དེས་ན་འབྲས་བུ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དང་འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པར་འཇུག་པ་དང་རྒྱུ་ཡོད་པར་འཇུག་པས་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུའི་རྒྱུན་སྔ་མ་ཟད་ནས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྲོ་བར་ཡང་མི་མངོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུའི་གནས་སུ་འཕོ་བར་ལྟ་བ་སེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་སུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ནི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་དང༌། ཆོས་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་རྗེས་སུ་ཡོད་བར་སྨྲ་བ་དག་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན་འདི་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པས་བྱེད་དེ། དེ་ལ་རྟོག་གེ་དག་གི་ལུང་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་འདི་པ་དག་གི་ལུང་གི་མདོ་སྡེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འདས་པའི་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་དང༌། ཁམས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པའོ། །རིགས་པ་གང་ཞེ་ན་རྟོག་གེ་པ་ཅན་རྟོག་གེར་གཏོགས་པའི་ས་རང་ གི་སྤོབས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་དཔྱོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་དང༌། ཆོས་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ། གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུར་བསྲེག་པ་དང་བཅད་པ་དང་བདར་བ་དང་འདྲ་བའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ལུང་གི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་མིག་བཀབ་སྟེ་ལག་ནོམ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་དེ་དག་གི་ལུགས་མཐུན་ཏེ། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཆོས་གང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་གིས་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་ནི་དེས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི་དེས་ནི་དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི་དེས་ན་དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་དེས་ན་དེ་དག་འདས་པ་ཡང་ཡོད། མ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དེ་ཉིད་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་གནས་སུ་འཕོ་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་འོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དེ་ཉིད་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུའི་གནས་སུ་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་ཅིང་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྨྲ་བ་མང་དུ་བརྗོད་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འདིར་རིགས་པ་བརྗོད་པ་རེ་ཞིག་རྟོག་གེ་པ་དང་ཆོས་འདི་བ་དེ་དག་གཉིས་ཀ་ལ་སྤྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་འདོད། གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་འདོད་ན་ནི་དེས་མཚན་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་
Chinese
因为在生起时，不如理作意，并且多说非由理智产生的言论，为了遣除那些，所以薄伽梵在显示譬喻的场合说了那样的话。这里说理智，就是那些以思辨者禅定方式说话的人，应该这样说：什么？是忆念先前的处所，是忆念无实有的事物，还是想要忆念有情和世间？如果说是忆念无实有的事物，那么无实有，也不应说是忆念先前的处所。如果说是忆念有情和世间，那么就不能说这些果是从无因产生的。对于依靠思辨者思辨方式说话的那些人，应该这样说：为什么内在的事物以各种方式进入，并且显现为突然进入，那是无因的，还是想要有因的？如果说是无因，那么无因，也不应说是以各种方式进入，并且显现为突然进入。如果说是有因，那么就不能说这些果是从无因产生的。这样，忆念无实有的事物，以及忆念有情和世间，以及无因进入和有因进入，也是不应理的。因此，那种说法不是由理智产生的。因此，一切法都是依靠因和缘而产生的，并且应当了知，先前的因的相续灭尽后，后面的果不是从无因产生的。所谓镜子的轮廓和影像的事物，也不是完全变成，也不是完全显现，这是为了遣除认为因本身转变为果的状况的观点。那么谁是这样认为的呢？就像这样，这是某些沙门和婆罗门，以及某些有法者，他们说过去和未来是存在的。那些人为什么那样认为和安立而完全显示呢？就像这样，是通过教证和理证来做的。其中，思辨者的教证应当像先前一样看待。有法者的教
English
Because, when arising, they do not properly attend and utter many statements that are not produced by reason, the Blessed One spoke those words in this context of showing an example in order to dispel those. Here, speaking of reason, those who speak in the manner of speculative meditators should be addressed thus: What? Is the recollection of a previous state, is it the recollection of something that is non-existent, or do you wish to recollect sentient beings and the world? If you say it is the recollection of something that is non-existent, then if it is non-existent, it should not be said to be the recollection of a previous state. If you say it is the recollection of sentient beings and the world, then it cannot be said that these fruits arise from no cause. To those who speak in the manner of relying on speculators, it should be said thus: Why do inner things enter in various ways and appear to enter suddenly, is that without cause, or do you wish it to have a cause? If you say it is without cause, then if it is without cause, it should not be said to enter in various ways and appear to enter suddenly. If you say it has a cause, then it cannot be said that these fruits arise from no cause. Thus, the recollection of something that is non-existent, as well as the recollection of sentient beings and the world, and entering without cause and entering with cause, are also unreasonable. Therefore, that statement is not produced by reason. Therefore, all phenomena arise dependent on cause and conditions, and it should be understood that after the previous continuum of cause has ceased, the subsequent fruit does not arise from no cause. The statement that the circle of a mirror and the object of an image are neither completely transformed nor completely manifest is to dispel the view that the cause itself transforms into the state of the fruit. Who holds such a view? Like this, these are some ascetics and Brahmins, and some who hold to doctrines, who say that the past and future exist. Why do those people completely show that they view and establish in that way? Like this, it is done through scripture and reasoning. Among them, the scripture of speculators should be viewed as before. The doctrine of those who hold to doctrines
Chinese
对于经典教义的非如理作意是：世尊说十二处全部以自性存在，以及说过去之业存在，以及对于过去、未来、现在产生的行和界存在，作非如理作意。什么理路呢？就是那些正理派，安住于各自的正理所属的根据自己的勇气所产生的由各自的异生进行观察的随行观察者们，以及对于此法，如来所说的经典初善、中善、后善，如同好的黄金一样经过燃烧、切割、打磨，与现量和比量，以及圣教的语句极其清净，却像蒙上眼睛进行摸索一样的人们的宗派相同。他们这样想：哪个法以哪个自性而安住，那就是以它而圆满成立的。如果未来不存在，那么它在那时就不能把握自己的自性了。如果过去不存在，那么它那时就失去了自己的自性了。如果那样，就会有自己的自性不圆满成立的过失。因此，不能说自己的自性是不圆满成立的。他们这样认为，因此他们说过去也存在，未来也存在。因为过去的一切是现在产生的因，所以因本身转移到现在产生的果的位置。现在产生的一切是未来的因，所以因本身将转移到未来的果的位置。他们这样观察，这样说。因此，他们对于缘起作非如理作意，并且说出许多非由理路所生的言论，为了遣除这些，世尊为了显示譬喻，所以在此处这样说了。在此，为了讲述理路，暂时对于正理派和此法者这两者，总的来说要这样说：过去、未来和现在产生的自性，是认为自性相同呢？还是认为自性各异呢？如果认为自性相同，那么他们认为自性在三时中
English
The non-reasoned consideration of the sutras is: The Blessed One said that all twelve ayatanas exist by their own nature, and that past actions exist, and that past, future, and present actions and realms exist, and to have non-reasoned consideration of these. What is the reasoning? It is those logicians, those who dwell in following the investigation of individual beings arising from their own courage belonging to logic, and for this Dharma, the Sugata's scriptures are good in the beginning, middle, and end, like good gold that has been burned, cut, and polished, and the direct perception and inference, and the words of the scriptures are extremely pure, but they are like those who cover their eyes and grope, and their systems are similar. They think like this: whichever dharma abides in whatever own-nature, that is completely established by it. If the future does not exist, then it will not be able to grasp its own nature at that time. If the past does not exist, then it will lose its own nature at that time. If that happens, there will be the fault of not completely establishing its own nature. Therefore, it is not right to say that one's own nature is not completely established. They think like this, therefore they say that the past also exists, and the future also exists. Because everything in the past is the cause of what is produced now, the cause itself shifts to the position of the effect produced now. Everything that is produced now is the cause of the future, so the cause itself will shift to the position of the future effect. They observe and speak like this. Therefore, they have non-reasoned consideration of dependent origination, and speak many words that are not born of reason. In order to dispel these, the Blessed One spoke like this in this context in order to show an example. Here, in order to explain the reasoning, for the time being, for both the logicians and those who follow this Dharma, in general, it should be said like this: the nature of the past, future, and present, do they think that the nature is the same? Or do they think that the nature is different? If they think that the nature is the same, then they think that the nature is in the three times