Tibetan
སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་དངོས་པོ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ས་བོན་གྱི་གནས་དང་དེ་མ་ཐག་པའི་གནས་མ་གཏོགས་པར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། རྫས་དང༌། དུས་རྣམས་ལས་གང་ཡང་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞུང་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྩོལ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་འཇུག་པ་མེད་དེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་འཕེན་པས་ངེས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་ཤེས་པའི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་བྱུང་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་རྒྱུས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དང༌། དེའི་སྐད་ཅིག་མས་ཀུན་ནས་བསླང་བས་དགེ་བའམ། མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཇུག་ཅིང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཉིད་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་དེས་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིད་བདེ་བའམ། ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པ་གང་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཙམ་སོ་སོར་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ཚོལ་བ་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་འདས་པ་དེའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་ལ་ངེས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཅོད་པ་ན། སྔར་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཅད་ན་ནི་ངེས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དགེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དགེ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དབང་གཉིས་ཀས་འཇུག་ལ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཁོ་ནས་སོ། །སྔར་དེ་དག་གི་ལས་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལམ་རྣམས་འཇུག་ཅིང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ད
Chinese
等等的这些法，并不是与事物相同而具有的。善等那些，除了种子的位置和紧接着的位置之外，对于一同产生的处所、所缘、行相、实体、时间等，没有哪一个是相同的。因此，其他的论典中也说，意识的行相是无勤奋且散乱的，对于不混杂的所缘，欲等不会进入，因为那个意识是从近处产生，应当这样说。就像所说的那样。像这样，由投射所决定的意识的善和不善等的力量，在其之后的一刹那所产生的，从近处产生的意识和五门识，由因完全引发，并且由它的刹那引发，在善或不善等的相续中，不间断地产生，那就是意识进入和随顺善和不善的法。从近处产生的五门识，即使它们本身没有分别，但由于它们所缘的境，与适意或不适意的处所相符，无论哪个变得亲近，都依赖于仅仅分别识别那个自相的意义。在那之后，寻求者的意识，使过去境的总相明显，当由决定的意识来区分时，如果先前从近处产生的识，区分了与适意处所相符的自相，那么决定的意识就会变成善，与此相反则会变成烦恼。这就是说五门识随顺意识的善和烦恼。因此，意识是依靠自己和他人的力量而进入，五门识则仅仅依靠他人的力量。先前在叙述那些作用的时候，意识是进入和随顺道路的，
English
These dharmas, such as those, are not the same as things and do not possess them. Those such as virtue, apart from the position of the seed and the immediately preceding position, are not the same in terms of the place of co-arising, the object, the aspect, the substance, and the time. Therefore, in other treatises as well, it is said that the aspect of consciousness is effortless and distracted, and that desires and so on do not enter into the object that is unmixed, because that consciousness arises from what is near, and should be said to be so. It is like what is said. In this way, due to the power of the virtue and non-virtue of the consciousness determined by projection, the consciousness and the five sense consciousnesses that arise from what is near, which arise in the next moment after it, are completely aroused by the cause, and by its moment, they arise continuously in the stream of virtue or non-virtue, and that is said to be the consciousness entering and following the virtuous and non-virtuous dharmas. The five sense consciousnesses that arise from what is near, even though they themselves are without discrimination, because the object they perceive corresponds to a pleasant or unpleasant place, whichever becomes close, relies on merely distinguishing the meaning of that own characteristic. After that, the consciousness of the seeker makes the general characteristic of the past object clear, and when it is distinguished by the determining consciousness, if the consciousness that previously arose from what is near distinguishes the general characteristic of the own characteristic that corresponds to the pleasant place, then the determining consciousness will become virtuous, and the opposite will become afflicted. This means that the five sense consciousnesses follow the virtue and affliction of the consciousness. Therefore, consciousness enters by the power of both itself and others, and the five sense consciousnesses only by the power of others. Previously, when describing those functions, the consciousness is what enters and follows the paths.
Tibetan
ང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་དགེ་ བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྤྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྐབས་འདིར་མདོ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉི་ཚེར་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་མདོར་ན་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། དམིགས་པ་གཟུགས་དང༌། དེ་དང་བྱུང་བ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བར་བཞེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་གི་དབང་པོ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་ལ། གཟུགས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་གང་གི་རྣམ་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་དུས་མཚུངས་པ། སྤྱོད་ཡུལ་མཚུངས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ནི་དུས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལ་ལ་དག་འདི་སྙམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ན། བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་མིག་དང་གཟུགས་ཕྲད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ལ། སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ལ་དེས་དྲངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་དེ་དག་ནི་དུས་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བསྟན་པར་ཟད་ཀྱི། དུས་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མདུང་
Chinese
另外，其他识蕴的可爱与不可爱之果也完全执持，因为从其因所生，能普遍引发同类因。五门识也随顺引发意之识，并显示能完全执持可爱与不可爱之果，这些善与烦恼之理，也应如实结合。这些是总的显示识产生的道理，此处经中说也有分别的意之识产生，应理解为是近住（ཉེ་བར་གནས་པ་，梵文：upaśraya）所生的意之识。此处显示识的进入之差别，简而言之，同时产生的眼根与对境色，以及由此产生的眼识，和与其同时产生的近住所生的意之识，这些都在一刹那间无先后地同时产生。为何如此？眼根是眼识同时产生的处所，色是眼识所生之色的自相，与其同时产生的近住所生的意之识，是与眼识同时进入，所缘相同，经中说也有分别的意之识，因此这些不是不同时。其中有些人认为，世尊说依眼与色而生眼识，依之（བརྟེན་ནས་）一词，是说第一刹那眼与色相遇，依此第二刹那生眼识，第三刹那生由此引导的意之识，因此这些是不同时。但并非如此，依之（བརྟེན་ནས་）一词是说缘起，依因，显示果产生的道理而已，并非有时间上的先后。例如矛
English
Furthermore, the aggregates of other consciousnesses also fully grasp the agreeable and disagreeable fruits, because they arise from their causes and universally generate similar causes. The five sense consciousnesses also follow and induce the mind consciousness, and it is shown that they fully grasp the agreeable and disagreeable fruits. These principles of virtue and affliction should also be combined as they are. These are generally the teachings on how consciousness arises. Here, the sutra says that conceptual mind consciousness also arises, which should be understood as the mind consciousness arising from proximity (Sanskrit: upaśraya). Here, the distinctions of how consciousness enters are shown. In short, the simultaneously arising eye sense and object of form, as well as the eye consciousness arising from them, and the mind consciousness arising from proximity that arises simultaneously with it, all arise simultaneously in a single moment without any before or after. Why is that? The eye sense is the place where eye consciousness arises simultaneously, and form is the self-characteristic of the form from which eye consciousness arises. The mind consciousness arising from proximity that arises simultaneously with it enters simultaneously with the eye consciousness, has the same object, and the sutra says that there is also conceptual mind consciousness. Therefore, these are not at different times. Some people think that the Blessed One said that eye consciousness arises dependent on the eye and forms. The word 'dependent' (བརྟེན་ནས་) means that in the first moment the eye and form meet, and dependent on this, eye consciousness arises in the second moment, and in the third moment the mind consciousness led by it arises, so these are at different times. But that is not the case. The word 'dependent' (བརྟེན་ནས་) means dependent origination, dependent on the cause, and only shows the way the result arises, not that there is a before and after in time. For example, a spear
Tibetan
ཁྱིམ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ལ། འདི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མགོ་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ་གསུངས་པ་ཡིན་པས། འདིར་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ན་དེ་དག་ནི་དུས་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་ལ། གཟུགས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཟུགས་གང་གི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ། དཔེར་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་དུས་མཚུངས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དུས་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་སྔ་ལ། འབྲས་བུ་ནི་འཕྱི་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་ནི་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པས་རྟག་ཏུ་རུང་གི །མིག་དང༌། གཟུགས་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ། དུས་གཅིག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དྲངས་ནས་སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱར་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ནི་མདོ་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། མིག་གི་རྣམ་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དུས་མཚུངས་པ། སྤྱོད་ཡུལ་མཚུངས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་དང་དམིགས་པ་ཐ་དད་ཅེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ལ། གཞུང་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་བས། མིག་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་ནི་ངེས་ན། དེ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྣམ་པར་རིག་ པ་ཡིན་པས་རང་གི་ཡུལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཉེ་བ
Chinese
如同房屋一般。那又如何显现呢？世尊宣说了缘起之义有十二种相，即“此有故彼生，此生故彼起”。其中，“此有故彼生”是指心与心所、根、境与识等同时生起的缘起，是就因果同时并存的情况而言。因此，这里所说的“依靠眼和色”，眼和色是因，识是果，因此是依靠因产生果，这是在说明因果关系，但实际上它们是同时的。例如，眼是眼识同时生起的处所，色是眼识所生的色之自性，因此它们没有先后之分，就像心与心所虽然是因果，但却是同时的。而“此生故彼起”是指种子和苗芽等有先后顺序的缘起，因在前，果在后。因此，它们有先后之分是可以的。但眼、色和眼识之间没有先后之分，应当理解为是同时的。如果说眼识引发，在第三个刹那产生眼识，那也不应理解为是从近处产生的意识。因为这部经中也说：“与眼识同时相随，行为对象相同，能分别的意识也生起。”因此，也不能说是时间和目标不同。其他论典中也说，意识能进入自和他者的境，因此必定也能进入眼的境。因此，眼识是刹那间的分别，所以自己的境也是刹那间的接近。
English
It is like a house. How does it manifest? The Blessed One taught that the meaning of dependent origination has twelve aspects, namely, 'This being, that arises; this arising, that originates.' 'This being, that arises' refers to the dependent origination of mind and mental factors, faculties, objects, and consciousness, etc., arising simultaneously. It is spoken in terms of cause and effect being simultaneous. Therefore, here, 'relying on the eye and form,' the eye and form are the cause, and consciousness is the effect. Therefore, it is said that the effect arises relying on the cause, which explains the relationship of cause and effect. But in reality, they are simultaneous. For example, the eye is the place where eye consciousness arises simultaneously, and form is the nature of the form from which eye consciousness arises. Therefore, they have no before or after, just as mind and mental factors, although being cause and effect, are simultaneous. 'This arising, that originates' refers to the dependent origination of seed and sprout, etc., arising in sequence, where the cause is earlier and the effect is later. Therefore, it is permissible for them to have a before and after. But there is no before or after between the eye, form, and eye consciousness; they should be understood as being simultaneous. If it is said that eye consciousness leads to the arising of eye consciousness in the third moment, that should not be understood as the mind consciousness arising from what is nearby. Because this very sutra also says, 'Along with that eye consciousness, there also arises the mind consciousness that follows simultaneously, has the same object of action, and is discriminating.' Therefore, it should not be said that the time and object are different. Other treatises also say that mind consciousness engages with the objects of self and others, so it is certain that it also engages with the object of the eye. Therefore, eye consciousness is a momentary discrimination, so its object is also a momentary proximity.