Tibetan
ཉིད་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་རྣམས་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲིའི་བར་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའོ། །ཁམས་དུ་མ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་ལ་ཡང་ཁམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཁམས་དང༌། སྔོན་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་དང༌། རྣམ་པར་དག་པར་བྱར་རུང་བའི་ཁམས་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་བྱར་མི་རུང་བའི་ཁམས་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། གཞན་ཡང་ཁམས་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་དུ་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་གཙང་བ་དང་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་ལུས་ལ་མི་གཙང་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་བསྟན་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཐོབ་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། བརྟེན་པ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་འཐོབ་པ་བསྒོམ་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའོ། །བརྟེན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་སྐྱེས་པ་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བདག་འདི་སྙམ་བགྱི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མ་རྟོགས་པར་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་རང་གི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་སླད་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡང་དམིགས་ཀྱིས་སྟོན་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་རང་གི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ཡང་མང་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡང་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་གཉེན་པོའི་
Chinese
所谓“自性所缘”是指安住于各种种姓，如声闻种姓、独觉种姓、如来种姓等，以及以贪欲等进行详细区分的方式，众生的八万种行为的各种界。对这些也如前一样进行观修。所谓“多种界所缘”是指对于那些各种界，如果简略地归纳详细区分的界，则有四种，如自性安住的界、从先前串习中产生的界、能够被清净的界、不能被清净的界等。此外，对于那些界中的每一个，还有无量的详细区分，这被称为“多种第三界”，对此的观修也如前一样结合。所谓“念住的相违品和对治品所缘”是指以身体为清净和实有等相违品的对治，对以身体为不净和无自性等念住的教导进行观修。所谓“念住的见”的修习有两种：获得修和依止修。其中，获得修是指未生起而生起。依止修是指已生起而安住等。对于正断等其余部分，也同样根据情况进行结合。从见到后也想‘我应该这样做’等等，这是因为对于胜义谛的一切都具有同一味道的体性，在没有证悟的情况下，认为自己已经证悟，并且将自己的知识传达给他人，这仅仅是具有三种现观慢，通过所缘来显示。世尊！世尊为了什么缘故说‘这样’等等，这也是通过所缘来显示对于胜义谛的一切都具有同一味道的体性，虽然具有现观慢者已经被现观慢所控制，但有些众生传达知识，也通过自己现量所见的途径，推测出更多的情况，这也显示了结尾，这是现观慢的体性的安立。在那之后，是现观慢的对治品的
English
The so-called "self-nature object of focus" refers to the various lineages in which one abides, such as the Hearer lineage, the Solitary Buddha lineage, and the Thus-Gone One lineage, as well as the various realms of sentient beings' eighty thousand behaviors, distinguished in detail by means of desire and so on. One meditates on these in the same way as before. The so-called "multiple realms object of focus" refers to the fact that, among those various realms, if one briefly summarizes the realms that are distinguished in detail, there are four types, such as the realm that abides in its own nature, the realm that arises from previous habituation, the realm that can be purified, and the realm that cannot be purified. Furthermore, for each of those realms, there are also limitless detailed distinctions, which are called "multiple third realms." The meditation on this is also combined in the same way as before. The so-called "antidote and opposing factors of mindfulness object of focus" refers to meditating on the teachings of mindfulness, such as seeing the body as impure and without inherent existence, as antidotes to the opposing factors, such as seeing the body as pure and substantial. The so-called "seeing of mindfulness" has two types of cultivation: cultivation of attainment and cultivation of reliance. Among these, cultivation of attainment is the arising of what has not yet arisen. Cultivation of reliance is the abiding of what has already arisen, and so on. For the remaining parts, such as the right abandonments, one should also combine them accordingly. After seeing, thinking, 'I should do this,' and so on, is because, for all of the ultimate truth, one has the nature of being of one taste, and without having realized it, one thinks that one has realized it, and one communicates one's knowledge to others. This is merely possessing the three types of manifest pride, which is shown through the object of focus. Blessed One! For what reason did the Blessed One say 'thus' and so on? This also shows through the object of focus that for all of the ultimate truth, one has the nature of being of one taste, and although those with manifest pride are already controlled by manifest pride, some sentient beings communicate knowledge, and also infer more situations through the path of what they have manifestly seen themselves. This also shows the conclusion, which is the establishment of the nature of manifest pride. After that, it is the antidote to manifest pride.