Tibetan
ད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་གི་དངོས་པོ་བསྡུ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་དོན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རེ་རེའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས། དོན་དམ་པ་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་རང་གི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་གང་དག་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་དུ་ཟིན་ཅིང་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ནི་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་གཟུང་བའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང། འཛིན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་དམིགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟོན་པས། དོན་དམ་པ་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་རང་གི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའོ། །འཛིན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སོ་སོ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པའོ། །མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་སེམས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་འོག་ནས་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དམིགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟོན་པས་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་
Chinese
到此为止，都显示了应当看作是味道一体的体性。那么，对它们的实物进行归纳的体性进行辨别是：此后，世尊在那时说了这偈颂，像这样用一个偈颂将所有胜义谛都具有味道一体的体性的词义，与显示归纳那些实物结合起来。其中，首先对现观慢的体性进行辨别，应当解说词义等。所谓对现观慢的体性进行辨别，是指某些人没有领会诸法的真如胜义谛，诸法无我，在一切处都具有味道一体的体性，仅仅通过了悟蕴等各个事物的不同体性，就心想已经了悟了胜义谛，并且将自己的知识传达给他人。因此，为了显示那个，就作了这样的开示：善现，你认为在有情界中，有多少有情具有现观慢，被现观慢所征服，并且传达知识？像这样说了。这里，对现观慢的体性进行辨别有三种，即所取的现观慢，能取的现观慢，以及体性详细区分的现观慢。其中，所取的现观慢是显示以蕴等所取的诸法为对境的各种显现的证悟，心想已经了悟了胜义谛，并且将自己的知识传达给他人。能取的现观慢是彻底了悟了蕴等一个法的真如胜义谛无我之后，又在其他各个法中寻求真如胜义谛无我。体性详细区分的现观慢是心想蕴等诸法彼此体性各异，同样，这些法的真如胜义谛无我也体性各异。在那些之后，通过显示以各种法为对境的显现的证悟来传达知识
English
Up to this point, it has been shown that it should be regarded as the nature of one taste. Then, the characteristic of summarizing their objects is: Then, the Blessed One spoke this verse at that time, like this, using a verse to combine all the ultimate truths that have the nature of one taste with the display of summarizing those objects. Among them, first, the characteristic of manifest pride is distinguished, and the meaning of the words, etc., should be explained. The so-called distinguishing the characteristic of manifest pride refers to some people who do not understand the suchness of all dharmas, the ultimate truth of no-self, which has the nature of one taste in all places, and only through understanding the different characteristics of each object such as aggregates, they think that they have understood the ultimate truth, and they convey their knowledge to others. Therefore, in order to show that, they made this instruction: Subhuti, how many sentient beings do you think there are in the realm of sentient beings who have manifest pride, are conquered by manifest pride, and convey knowledge? Like this, they said. Here, there are three types of distinguishing the characteristic of manifest pride, namely, the manifest pride of the object of grasping, the manifest pride of the grasper, and the manifest pride of detailed distinction of characteristics. Among them, the manifest pride of the object of grasping is to show the manifestation of various perceptions with the dharmas of the object of grasping such as aggregates as the object, thinking that they have understood the ultimate truth, and conveying their knowledge to others. The manifest pride of the grasper is to thoroughly understand the suchness of one dharma such as aggregates, the ultimate truth of no-self, and then seek the suchness of the ultimate truth of no-self in other individual dharmas. The manifest pride of detailed distinction of characteristics is to think that the characteristics of dharmas such as aggregates are different from each other, and similarly, the suchness of these dharmas, the ultimate truth of no-self, also has different characteristics. After those, knowledge is conveyed by showing the manifestation of various perceptions with various dharmas as the object.
Tibetan
པར་བགྱིད་དེ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་དང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིའི་དོན་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་དང༌། དུད་འགྲོ་རྣམས་དང༌། ཡི་དྭགས་རྣམས་དང༌། ལྷ་རྣམས་དང༌། མི་རྣམས་དང༌། རྒྱལ་རིགས་རྣམས་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་དང༌། རྗེའུ་རིགས་རྣམས་དང༌། དམངས་རིགས་རྣམས་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་དང༌། བུད་མེད་རྣམས་དང༌། མ་ནིང་རྣམས་དང༌། ངན་པ་རྣམས་དང༌། འབྲིང་རྣམས་དང༌། བཟང་པོ་རྣམས་དང༌། ཁྱིམ་པ་རྣམས་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་ཅན་རྣམས་དང༌། དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། སྔོམ་པ་ཅན་རྣམས་དང༌། སྡོམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། སྡོམ་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་སྡོམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང༌། མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་དང༌། དགེ་སློང་མ་རྣམས་དང༌། དགེ་ཚུལ་རྣམས་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་རྣམས་དང༌། དགེ་བསྙེན་རྣམས་དང༌། དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་དང༌། སྤངས་པ་རྣམས་དང༌། ཁ་ཐོན་པ་རྣམས་དང༌། ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། གནས་བརྟན་རྣམས་དང༌། བར་མ་རྣམས་དང༌། གསར་བུ་རྣམས་དང༌། སློབ་དཔོན་རྣམས་དང༌། མཁན་པོ་རྣམས་དང༌། ལྷན་ཅིག་གནས་པ་རྣམས་དང༌། ཉེ་གནས་རྣམས་དང༌། གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པ་རྣམས་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། རྙེད་པ་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། བཀུར་སྟི་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་རྣམས་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་དང༌། མཁས་ཤིང་བསོང་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་དང༌། མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་རྣམས་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་དང། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང༌། བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་དང༌། སློབ་པ་རྣམས་དང༌། མི་སློབ་བ་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང༌། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྣམས་སོ། །སེམས་ཅན་ གྱི་རིགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་བྱེ་བྲག་ཀུན་ནས་ཉོ
Chinese
应与“造作”等情况酌情配合。如是宣说总义后，现在要解说词义。其中，“在有情界中”是指有情界无量无边。即是说，这六十四种有情，即是：有情地狱众生、畜生、饿鬼、天人、人类、国王种姓、婆罗门种姓、吠舍种姓、首陀罗种姓、男子、女子、非男非女、恶人、中等人、善人、在家众、出家众、苦行者、非苦行者、有戒律者、无戒律者、非有戒律亦非无戒律者、离欲者、非离欲者、决定邪道之众、决定正道之众、未决定之众、比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼、优婆塞、优婆夷、舍弃者、已出家者、侍者、长老、中等者、新学、阿阇黎、堪布、共住者、近事、不速之客、僧团执事者、欲求利养者、欲求恭敬者、节俭者、多闻者、贤善具德者、随顺正法而入者、持经者、持律者、持母者、异生、见谛者、有学者、无学者、声闻、独觉、菩萨、如来、转轮王。这六十四种有情，是有情种类的种种差别。
English
It should be combined appropriately with situations such as "making." Having explained the general meaning in this way, now I will explain the meaning of the words. Among them, "in the realm of sentient beings" means that the realm of sentient beings is immeasurable. That is, these sixty-four types of sentient beings are: sentient beings in hell, animals, hungry ghosts, gods, humans, royal castes, Brahmin castes, Vaishya castes, Shudra castes, men, women, hermaphrodites, evil people, mediocre people, good people, householders, renunciants, ascetics, non-ascetics, those with vows, those without vows, those who are neither with nor without vows, those who are free from desire, those who are not free from desire, groups determined to be on the wrong path, groups determined to be on the right path, groups that are undetermined, monks, nuns, novices, novice nuns, laymen, laywomen, those who have abandoned, those who have left home, attendants, elders, middle ones, new learners, acharyas, abbots, co-residents, attendants, unexpected guests, those who perform the duties of the Sangha, those who desire gain, those who desire respect, those who are frugal, those who have heard much, those who are wise and virtuous, those who have entered the Dharma in accordance with the Dharma, those who hold the Sutras, those who hold the Vinaya, those who hold the Matrika, ordinary beings, those who have seen the truth, those who are learners, those who are non-learners, Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, Tathagatas, and Chakravartins. These sixty-four types of sentient beings are all the different kinds of sentient beings.