Tibetan
སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཆོས་སྤྱད་པ་དང་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཚོལ་བས་ཇི་ལྟར་ཚོལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཚོལ་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོ་དང༌། ལས་ཀྱི་གནས་ཤེས་པ་རྣམས་ཚོལ་ལོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ནི་གསུང་རབ་ཏུ་གཏོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ནི་ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གསོ་བའི་བསྟན་བཅོས་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང༌། སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོ་དང༌། ལས་ཀྱི་གནས་ཤེས་པ་ནི། བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་རིག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཙལ་བར་བྱ་བ་དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། རིག་པའི་གནས་ལྔ་པོ་ནང་གི་རིག་པ་དང༌། གསོ་བའི་རིག་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རིག་པ་དང༌། སྒྲའི་རིག་པ་དང༌། བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནང་གི་རིག་པ་ནི། གསུང་རབ་ཏུ་གཏོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞི་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མིང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། བསྟན་པའི་དོན་བསྡུ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བཀའ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་གཞི་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་དང༌། འདུལ་བ་དང༌། མ་མོའི་གཞི་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བསྡུ་བའོ། །མིང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །བསྟན་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀས་བསྡུས་པའི་བསྟན་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་པའོ། །རང་གི་རིག་པ་དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡང་དག་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་བས་སྟོན་པའི་གནས་སོ། །གསོ་བའི་རིག་པ་ནི་གསོ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ། ནད་གསོ་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ནད་ལ་མཁས་པ་དང༌། ནད་ཅི་ལས་གྱུར་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌།
Chinese
为了菩萨自性以最初八法生起闻所生慧，求法者如何求？为何求法？简而言之，即寻求菩萨藏、声闻藏、外道论典、世间工巧、以及了解业处。其中，菩萨藏属于圣教，是十二分教中极为广大的部类。声闻藏是其余支分。外道论典有三种：医方明论典、因明论典、声明论典。世间工巧和了解业处，即是工巧业处之明。菩萨所应寻求的这些，简而言之，即是五明：内明、医方明、因明、声明、以及工巧业处之明。其中，内明属于圣教，即十二分教。对此应从四个方面了解：建立基础的安立、名称的分别安立、教义的总结、以及名为佛语之处。所谓建立基础的安立，即是通过经藏、律藏、和母论三者来汇集佛语。所谓名称的分别安立，即是对汇集的佛语的一切法进行名称的分别。所谓教义的总结，即是对佛语所汇集的一切无边教义进行总结。所谓名为佛语之处，即是汇集一切名为佛语的内容，因此是了解佛语本身之处。自己的明，简而言之，通过两种方式进入：以如实显示因果的方式，以及显示已作不虚耗，未作不相遇之处。医方明即是医方明论典，即了解治疗疾病。对此应从四个方面观察：精通疾病，精通疾病的起因，
English
In order for a Bodhisattva's nature to generate wisdom arising from hearing through the initial eight practices, how does one who seeks the Dharma seek it? And why seek the Dharma? In brief, one seeks the Bodhisattva's collection, the Hearer's collection, the treatises of outsiders, worldly crafts, and knowledge of the places of action. Among these, the Bodhisattva's collection belongs to the scriptures and is known as the extremely extensive section of the twelve branches. The Hearer's collection consists of the remaining branches. The treatises of outsiders are of three types: treatises on medicine, treatises on logic, and treatises on grammar. Knowing worldly crafts and the places of action is the science of crafts and places of action. These things that a Bodhisattva should seek, in brief, are the five sciences: the science of inner meaning, the science of medicine, the science of logic, the science of grammar, and the science of crafts and places of action. Among these, the science of inner meaning belongs to the scriptures, the twelve branches. This should be understood in four ways: the establishment of the foundation, the establishment of the differentiation of names, the collection of the meaning of the teachings, and the place called the Buddha's word. The establishment of the foundation is the collection of the Buddha's word through the three bases of the Sutras, the Vinaya, and the Matrikas. The establishment of the differentiation of names is the differentiation of the names of all the Dharmas collected in the Buddha's word. The collection of the meaning of the teachings is the summary of all the infinite teachings collected by the Buddha's word. The place called the Buddha's word is the place where all that is called the Buddha's word is collected, and therefore it is the place for understanding the Buddha's word itself. One's own science, in brief, enters through two ways: in the manner of truly showing cause and effect, and in showing the place where what has been done is not wasted and what has not been done will not be encountered. The science of medicine is the treatise on medicine, which is knowing how to cure diseases. This should be viewed in four ways: being skilled in diseases, being skilled in the causes of diseases,