Tibetan
ན་འདོགས་པས་དོན་ཆེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དག་ཆོས་དེར་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་འདིར། །ཡང་དག་བརྩོན་པ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དག་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པས་དེ་ལ་གནས་ནས། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་གཉིས་པས་ནི་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་མི་གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་སྟོན་ཏེ། གང་དག་གླགས་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ཆོས་བདུད་རྩི་འདི་གཏན་གཞིག་པའམ། དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་སྤེལ་ལོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་བསྟན་པ་འདི་ལ་གླགས་ལྟ་བའོ། །དེ་སྐད་རྒོལ་བ་ལས་ཐར་བར་ལྟ་བས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྟོག་གེ་པ་ལ་ལ་གཞན་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་བསྒྲན་ཅིང་བརྩད་པ་དང༌། རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཉམས་ལ་ཐུག་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དང༌། རིག་པ་ལ་སོགས་པ་བསླབས་པ་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དེ་ལས་བདག་ཐར་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ཆོས་ཀུན་ཆུབ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གླགས་ལྟ་བའི་བསམ་པ་དང༌། དེ་སྐད་རྒོལ་བ་ལས་ཐར་བར་ལྟ་བའི་ལམ་བསམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའི་ཚིག་གོ །དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་འདི་ལས་ནི། །ཐག་རིང་གནམ་ས་རིང་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་ལམ་འདི་ཐག་རིང་སྟེ། དཔེར་ན་གནམ་ས་ཐག་རིང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པའི་རྩ་བ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྔར་བརྟེན་ཅིང་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་མི་གཏོང་བ་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་ཏེ། བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སེམས་ཅན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱིས་གཅེས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ལས། ལན་བྱེད་རིག་ནས་སེམས་ཅན་དོན་བརྩོན་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལས་ལན་དུ་ཕན་པ་བྱེད་པར་འོས་པར་རིག་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་སྤྱིར་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་མི་གཏོང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི་རྒྱུ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གཅེས་པར་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ན། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་མི་གཏོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པའི་རྩ་བ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཟང་ཟིང་གི་བསམ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་སྟོན་ཏེ། ལན་དེར་རྟོག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཅུང་ཟད་སྦྱོར་བ་ན། དེ་དག་ལས་ལན་འོང་དུ་རེ་ཞིང་དེ་ལ་རྟོག་ནའོ། །ཀུན་གཞི་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཟང་ཟིང་མེད་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་པས་ནི་གནས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལ་གནས་ནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སྟོན་ཏེ། གང་དག་འདོད་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ལུང་འབོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་མི་སྦྱོར་བར་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཟིང་འདོད་པའི་ཕྱིར་གྲོང་དང་འདུ་འཛིའི་ནང་ན་གནས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་ལུང་འབོགས་པའོ། །དེ་དག་འདོད་པ་སྤོངས་པ་ཕྱིར་ལེན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དངོས་པོའི་འདོད་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྨོངས་པ་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ། །རིན་ཐང་མེད་པ་རྙེད་ཀྱང་སྤོང་ཞིང་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་རྨོངས་པ་དེ་དག་ནི་དཔེར་ན་ལ་ལ་ཞིག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་མེད་པ་རྙེད་ཀྱང་དེ་སྤངས་ཏེ། སྤོང་ཞིང་རྒྱུ་བ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་མེད་པ་རྙེད་ཀྱང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྤོང་ཞིང་འཁོར་བ་ན་རྒྱུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་པས་ནི་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ ལ་བརྟེན་ལ། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་ལམ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཕྱིར་རྩོད་དང་འདུ་འཛི་སྤྲོས་ལྡན་པ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་བྱོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོ་སྤང་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་གནས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྐུལ་
Chinese
如果问，那么依靠它有重大的意义吗？ 凡是依靠此法，于此瑜伽中， 精进修持者，彼等得菩提。 如是说，凡是瑜伽士依靠如理安立的法，安住于此，精进修持瑜伽所摄的止观双运之道体性，彼等为了获得无上菩提之故，如是显示。第二个偈颂显示了不从内心深处安住于如理安立法上的过患，所谓“凡是伺隙者”，就是说凡是以摧毁此法甘露，或者以伪造圣法来传播的心态，来伺察此教法。所谓“观待从彼论中解脱”，就是说有些论师与其他宗派辩论争执，当自己的宗派面临崩溃之时，就从佛陀的教法中学习论证、比喻和理智等，心想我应从彼外道论中解脱。所谓“成办一切法”，就是说以如是伺隙的心态，以及观待从彼论中解脱的道路来思索，从而成办佛陀的此法。所谓“慈悲”，是藏语的词汇。 彼等从此瑜伽， 犹如天地之遥远。 所谓“彼等从此瑜伽，犹如天地之遥远”，就是说那些人远离了瑜伽所摄的道路，例如天地般的遥远，这是总结之词。第三个偈颂的前两句根本文，显示了不舍弃先前所依和修习之因的无上菩提之发愿的利益，所谓“具慧”，就是菩萨。所谓“有情义”，就是有情所珍爱的。从彼等中， 认识到能作答复，不勤于有情义。 所谓“认识到能作答复，不勤于有情义”，就是说从那些有情中认识到能够作答复，却不勤于有情之义，这是总结之词。总的来说，不舍弃无上菩提之发愿的菩提心，其因是悲心，而悲心的对境是所有有情，因此悲心会珍爱有情之义，有情之义
English
If asked, then does relying on it have great significance? Whoever relies on this Dharma, In this Yoga, Those who diligently practice, they attain enlightenment. Thus it is said, whoever, the yogis, relying on the Dharma that is properly established, abiding in it, diligently practicing the nature of the path of calm abiding and special insight, which is encompassed by Yoga, those, for the sake of attaining unsurpassed enlightenment, thus it is shown. The second verse shows the fault of not abiding from the depths of one's heart in the Dharma that is properly established, the so-called "whoever seeks flaws," that is to say, whoever with the intention of destroying this Dharma nectar, or spreading it by fabricating the holy Dharma, comes to observe flaws in this teaching. The so-called "looking forward to liberation from that debate," that is to say, some logicians debate and argue with other schools, and when their own school is on the verge of collapse, they learn reasoning, metaphors, and intelligence, etc. from the Buddha's teachings, thinking, "I should be liberated from that non-Buddhist debate." The so-called "accomplishing all Dharmas," that is to say, with such a mindset of seeking flaws, and contemplating the path of looking forward to liberation from that debate, thereby accomplishing this Dharma of the Buddha. The so-called "compassion" is a Tibetan word. They from this Yoga, As distant as heaven and earth. The so-called "They from this Yoga, as distant as heaven and earth," that is to say, those people are far from the path encompassed by Yoga, like the distance between heaven and earth, this is a concluding word. The first two root texts of the third verse show the benefit of not abandoning the aspiration for unsurpassed enlightenment, which is the cause of what was previously relied upon and practiced, the so-called "wise," that is, the Bodhisattva. The so-called "sentient being's benefit," that is, what is cherished by sentient beings. From among them, Recognizing the ability to answer, not diligent in sentient beings' benefit. The so-called "Recognizing the ability to answer, not diligent in sentient beings' benefit," that is to say, recognizing from those sentient beings the ability to answer, but not diligent in the benefit of sentient beings, this is a concluding word. In general, the cause of the Bodhicitta that does not abandon the aspiration for unsurpassed enlightenment is compassion, and the object of compassion is all sentient beings, therefore compassion cherishes the benefit of sentient beings, the benefit of sentient beings
Chinese
如果这样行事，为了利益众生，愿我成就佛陀！这样发起无上菩提心，就是不舍弃对无上菩提的祈愿，应如是理解。第三颂的下面两个根本句，揭示了以杂染之心行利益众生之事，却不具备菩提心的过患。其中，“于彼报偿若希求”，是指稍微从事利益众生的行为时，如果期望从中获得回报并对此有所希求。“胜义菩提心”是指世俗菩提心。“无杂染之喜”是指以胜义菩提心最初的欢喜来区分。第四颂揭示了安住于处所的修行之因——法相分别，却远离（正法），以及不专注于一心一境的过患。“何人欲利以说法”，是指通达法相分别之后，不专注于远离（喧嚣）和一心一境，为了获得利养和恭敬等杂染，安住在城市和喧嚣之中，并宣讲佛法。“彼等舍欲反取之”，是指先前通过出家等次第，为了舍弃对世俗事物的欲望而接受（戒律）等，这是总结性的词语。“愚者彼等法宝”，如同有些人得到无价之宝却将其舍弃，像这样舍弃并流浪，同样，那些愚昧之人即使获得了无价的法宝，却为了欲望的享受而舍弃，并在轮回中流浪，这是总结性的词语。第五颂说明了因为存在这样的利益和过患，所以应当依赖两种修行的因，并努力修持以瑜伽完全摄持的道，这是总结性的词语。“是故当舍诤与众”，是指欲望。“当发胜精进”是指显示舍弃懈怠，这些是依赖处所的修行之因并加以劝勉。
English
If you act in this way, may I attain Buddhahood for the benefit of all beings! Thus, generating the supreme Bodhicitta means not abandoning the aspiration for supreme Bodhi, and it should be understood as such. The two root verses below the third verse reveal the fault of engaging in activities for the benefit of sentient beings with a contaminated mind, yet without possessing Bodhicitta. Among them, "If one seeks reward therein" refers to slightly engaging in activities for the benefit of sentient beings, if one expects to receive rewards from them and has desires for it. "Supreme Bodhicitta" refers to conventional Bodhicitta. "Joy without contamination" refers to distinguishing it with the initial joy of ultimate Bodhicitta. The fourth verse reveals the fault of abiding in the cause of practice in a place—the differentiation of Dharmas—yet being far from (the Dharma), and not focusing on one-pointedness of mind. "Those who expound Dharma for gain" refers to understanding the differentiation of Dharmas, yet not focusing on being far from (noise) and one-pointedness of mind, abiding in cities and noise for the sake of gaining profit and respect, and expounding the Dharma. "They abandon desire and take it back" refers to previously, through the stages of renunciation and so on, accepting (precepts) in order to abandon desires for worldly things; this is a concluding word. "Those foolish ones, the jewel of Dharma," is like some people obtaining a priceless jewel but abandoning it, like abandoning and wandering, similarly, those foolish people, even if they obtain the priceless jewel of Dharma, abandon it for the enjoyment of desires and wander in samsara; this is a concluding word. The fifth verse explains that because there are such benefits and faults, one should rely on the two causes of practice and strive to practice the path fully encompassed by yoga; this is a concluding word. "Therefore, abandon strife and crowds" refers to desires. "Generate supreme diligence" refers to showing the abandonment of laziness; these are relying on the cause of practice in a place and encouraging it.