Tibetan
་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་པ་སྟེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ན་བི་ཛྙཱ་ན་སྟེ། ཤེས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་འཇུག་པ་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཐུན་མོང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་ཡུལ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ནང་གི་ཡུལ་ནི་དབང་པོ་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་གོ །ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ནས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་ཅིག་ཅར་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་དང༌། ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་ཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཅིག་ཅར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་པོ་དག་གི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་པུ་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མང་པོ་མཐོང་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མང་པོ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཐོང་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། གནས་དང་དམིགས་པ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་དེས་མཐོང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་སེམས་པ་ལས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཆུང་ངུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཆུང་བ་དང༌། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཆེ་བ་དང། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཚད་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཚད་མེད་པའི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ
Chinese
是说，之所以名为“行”，是因为它能同时抓住色等对境。所谓“分别”，是因为它能确定地认识和回忆。所谓“意之识”，其中的“末那”（藏文：མ་ན་，梵文天城体：मनस्，梵文罗马拟音：manas，汉语字面意思：意）是指进入的各种识。能辨别它们的，就是末那识（藏文：མ་ན་བི་ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：मनोविज्ञान，梵文罗马拟音：manovijñāna，汉语字面意思：意 识），也就是所谓的“识之识”。它的作用有两种，共同的和不共同的。共同的作用由“同时抓住内外对境”来表示。外境是指色等。内境是指根、心和心所。之所以说“同时抓住”，是因为它能同时体验从内外境产生的感受。不共同的作用由“一刹那、一会儿、片刻”等来表示。所谓“同时入于众多三摩地”，是指心想众多三摩地的事业应当独自完成，从而入于众多三摩地。所谓“见到众多佛土，见到众多如来”，如果说见到是眼识的对境，那么意之识如何能见到呢？这是因为意之识是从近处产生的，它与一切进入的识，以及处所和所缘相同，所以见到并没有矛盾。例如，就像从思 उत्पन्न的 शरीर और वाणी 的 कर्म。辨别所缘小相之心的生起，例如，具有贪欲之心的生起，是因为它是小界，并且是不安住的处所。辨别所缘大相之心的生起，例如，具有色之心生起，是因为它是大界，并且是不安住的处所。辨别所缘无量相之心的生起，例如，具有虚空和无边识处之心生起，是因为它是认为无边的无量想处。辨别所缘微细相之心的生起，例如
English
That is to say, it is called "action" because it can simultaneously grasp objects such as form. The so-called "discrimination" is because it can definitely recognize and recall. The so-called "consciousness of mind," of which "manas" (Tibetan: མ་ན་, Sanskrit Devanagari: मनस्, Sanskrit Roman transliteration: manas, literal Chinese meaning: mind) refers to the various consciousnesses that enter. That which can distinguish them is manas-vijñāna (Tibetan: མ་ན་བི་ཛྙཱ་ན་, Sanskrit Devanagari: मनोविज्ञान, Sanskrit Roman transliteration: manovijñāna, literal Chinese meaning: mind consciousness), which is what is called "consciousness of consciousness." It has two functions, common and uncommon. The common function is indicated by "simultaneously grasping internal and external objects." External objects refer to form, etc. Internal objects refer to the senses, mind, and mental factors. It is said to "simultaneously grasp" because it can simultaneously experience the feelings arising from internal and external objects. The uncommon function is indicated by "a moment, a while, a short time," etc. The so-called "simultaneously entering into many samādhis" means thinking that the activities of many samādhis should be accomplished alone, and thereby entering into many samādhis. Regarding "seeing many Buddha-fields, seeing many Tathāgatas," if seeing is the object of eye-consciousness, how can mind-consciousness see? This is because mind-consciousness arises from proximity, and it is the same as all entering consciousnesses, as well as the place and object of focus, so there is no contradiction in seeing. For example, like the actions of body and speech arising from thought. Discriminating the arising of the mind with a small aspect of the object, for example, the arising of a mind with desire, is because it is a small realm and an un-abiding place. Discriminating the arising of the mind with a large aspect of the object, for example, the arising of a mind with form, is because it is a large realm and an un-abiding place. Discriminating the arising of the mind with an immeasurable aspect of the object, for example, the arising of a mind with space and the sphere of infinite consciousness, is because it is the sphere of immeasurable thought that thinks of infinity. Discriminating the arising of the mind with a subtle aspect of the object, for example,
Tibetan
། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཕྲ་བའི་ས་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་མཚན་མ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་དང་ས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དམིགས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པའི་སེམས་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་འདྲེན་མ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདྲེན་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་ ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོན་བརྒྱད་པའོ། །རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། དབུགས་རྔུབ་པ་དང༌། དབུགས་དབྱུང་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་སེམས་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །
Chinese
具有无所有处的心的生起，是因为它是具有坏聚见，认为“什么都没有”的微细之地。以所缘的行相为究竟的，是辨识的心的生起，即具有非想非非想处的心的生起，因为它是界、地和世间道的究竟。没有行相的辨识的心的生起，即出世间和以灭为所缘的心的生起，因为出世间是无分别的，并且以灭尽定为所缘是没有行相的。具有痛苦的心的生起，即地狱众生的心的生起，因为他们的阿赖耶识的感受是舍，也被突如其来的痛苦感受所压倒。具有感受引生的心的生起，即在欲界中行走的心的生起，因为业的异熟是具有引生的。具有快乐的心的生起，即第一禅和第二禅的心的生起，因为它是具有由寂静所生的快乐和由禅定所生的快乐。具有安乐的心的生起，即第三禅的心的生起，因为它是具有由内心完全清净所生的安乐。非痛苦也非安乐的心的生起，即第四禅和无想与非想非非想处之间的心的生起，这是第八过失。因为远离了寻、伺、入息、出息、安乐和痛苦，以及悦意和不悦意。具有烦恼的心的生起，即具有烦恼和近烦恼的心的生起，这是指所有具有烦恼的意的心的状态。
English
The arising of the mind that possesses the sphere of nothingness is because it is a subtle ground that possesses the view of the aggregates and thinks, "There is nothing." The ultimate aspect of the object, the arising of the mind of discernment, is the arising of the mind that possesses the sphere of neither perception nor non-perception, because it is the ultimate of realms, grounds, and worldly paths. The arising of the mind of discernment without characteristics is the arising of the mind that is transcendent of the world and focused on cessation, because transcendence of the world is non-conceptual, and focusing on the cessation attainment is without characteristics. The arising of the mind that possesses suffering is the arising of the mind of sentient beings in hell, because the feeling of equanimity of their base consciousness is overwhelmed by the sudden feeling of suffering. The arising of the mind that possesses the leading of feeling is the arising of the mind that engages in desire, because the maturation of karma possesses leading. The arising of the mind that possesses joy is the arising of the mind of the first and second dhyanas, because it possesses the joy born of solitude and the joy born of samadhi. The arising of the mind that possesses bliss is the arising of the mind of the third dhyana, because it possesses the bliss born of inner purity. The arising of the mind that is neither suffering nor bliss is the arising of the mind between the fourth dhyana and the sphere of neither perception nor non-perception, which is the eighth fault. Because it is free from investigation, analysis, inhalation, exhalation, pleasure, pain, pleasantness, and unpleasantness. The arising of the mind that possesses afflictions is the arising of the mind that possesses afflictions and near afflictions, which refers to all states of mind that possess an afflicted mind.