Tibetan
བ་པ་དང༌། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་འགག་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ན་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞུས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཞུ་བ་དང་པོ་འདི་ལན་དང་བཅས་པས་ནི་བསྟན་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ལ་འདུན་པ་དྲག་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཞུ་བ་ལྷག་མ་གཉིས་པོ་ལན་དང་བཅས་པས་ནི་བཤད་པས་དེ་བསྟན་ཏོ། །བྱམས་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་སྦྱར་བའི་ལམ་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དམིགས་པ་ཐོབ་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་ནི་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པ་དག་གོ །ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་བདུན་གྱི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། དེས་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྟན་ཏོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྟན་ཏོ། །ལེགས་པར་བཟུང་བ་དང༌། ལེགས་པར་བསམས་པ་དང༌། ལེགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བྱར་རུང་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བདུན་གྱི་དོན་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཙམ་ལས་བཟླས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འདའ་ཞིང༌། ས་དང་པོའི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོས་པོའི་མཐའི་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་ཏོ། །མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སེམས་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་ སུ་འཇོག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མཚན་མ་རགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཚིག་གི་གདགས་པ་དག་གོ །བྱམས་པ་དེ་ལ་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་དང་པོ་བཞིའི་དོན་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཚིག་གཉིས་བསྡུས་པའི་མཚན་མ་གཅིག་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་མཚན་མ་གཉིས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རེ་རེ་དང་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་ལེན་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་གཉིས་པོ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་དང༌། རྟེན་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལེན་པ་སྟེ། དེ་བླངས་པའི་ནང་གི་ལུས་དང་ཕྱིའི་ལུས་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞོག་པ་ན་ལུས་དེ་ལ་མི་གཙང་བའི་མཚན་མ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་འདིར་སེམས་ཀྱི་ལེན་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །མྱོང་བའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། དེས་མྱོང་བའི་ནང་གི་ཚོར་བ་དང༌། ཕྱིའི་ཚོར་བ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉི་གའི་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ན། ཚོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་མ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་འདིར་སེམས་ཀྱི་མྱོང་བའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། དེས་སེམས་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ནང་གི་སེམས་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་སེམས་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་སེམས་ དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ན། སེམས་དེ་ལ་མི་རྟག་པའི་མཚན་མ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་འདིར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ།
Chinese
并且，考虑到那些认为所有感觉都将停止的人的想法。世尊，菩萨如何修持止观才能证得无上圆满正等觉成佛？像这样提出了三个问题。其中，第一个问题及其答案表明，为了消除对修持止观没有强烈意愿的想法，并使其不被浪费，而确定了施设。其余两个问题及其答案则通过解释来表明这一点。慈氏菩萨，在此，菩萨获得止观之后，这与最初结合之道的心作意阶段，获得有分别和无分别的影像所缘相结合。从七种真如开始等等，表明了如何获得双运道的所缘。七种真如是指先前所示的生起真如等。如何对所听闻和思考的法进行等等，是指对作为止观和七种真如所缘的法施设进行分类。这表明了从听闻和思考中产生的智慧。以等持之心，这表明了从禅修中产生的智慧。善于掌握、善于思考和善于分类，这是指三种智慧的次第。仅此而已，表明了真如可以在内心作意。真如在内心作意，是指将对七种真如的意义理解为唯心，然后从唯心中反复思量，从而在内心作意真如。当以这种方式作意真如时等等，表明了超越结合究竟道的作意，生起初地的双运道，以及事物边际的所缘次第。细微的相是指依他起的自性分别。如果更加平等地安住心，这是指遍计所执。
English
And, considering the thoughts of those who think that all feelings will cease. World Honored One, how should a Bodhisattva practice calm abiding and insight to attain unsurpassed perfect enlightenment and become a Buddha? Like this, three questions were asked. Among them, the first question and its answer indicate that in order to eliminate the idea of not having a strong desire to practice calm abiding and insight, and to prevent it from being wasted, the establishment is determined. The remaining two questions and their answers indicate this through explanation. Maitreya, here, after a Bodhisattva attains calm abiding and insight, this is combined with the stage of mental engagement of the path initially combined, obtaining the objects of perception of both conceptual and non-conceptual images. Starting from the seven suchnesses, etc., it shows how to obtain the object of perception of the dual path. The seven suchnesses refer to the previously shown arising suchness, etc. How to apply to the Dharma that has been heard and thought about, etc., refers to classifying the Dharma establishments that are the objects of perception of calm abiding and insight and the seven suchnesses. This shows the wisdom arising from hearing and thinking. With a mind in equanimity, this shows the wisdom arising from meditation. Being good at grasping, being good at thinking, and being good at classifying, this refers to the order of the three wisdoms. Only this shows that suchness can be mentally engaged within. Suchness is mentally engaged within, which means understanding the meaning of the seven suchnesses as mind-only, and then repeatedly contemplating from mind-only, thereby mentally engaging suchness within. When suchness is mentally engaged in this way, etc., it shows the transcendence of the mental engagement of the ultimate path of union, the arising of the dual path of the first ground, and the order of the objects of perception at the edge of things. Subtle characteristics refer to the nature of other-dependence, the nature of discrimination. If the mind is placed in greater equanimity, this refers to the completely imputed.
Chinese
如果不对自性显现执着，这就是所谓的结尾语。粗相，是指遍计所执的言词的分别，也就是对于“色”等等的词语的施设。慈氏，对于这些细相是这样的，对于二十一种细相，最初四种的意义，应当通过随念住四者的次第来理解。其余的意义，应当通过随顺十六空性来理解。对于无舍空性，则应与两个词语合在一起的一个相连用。对于自性空性，则有两个相。其余的都应当与每一个相连用。所谓的心的取相，是指阿赖耶识相续的两个原因，即对于遍计所执自性显现执着的习气，以及与所依相关的有色根。取了这些之后，对于内在的身体和外在的身体，以及内外二者的身体，随顺身体而观察，并且安住于身体的近念时，身体具有不净的相，以及如实性的相，也就是禅定的行境，显现为影像的形态，这就被称为心的取相。所谓的受的相，是指对于心本身的自我的愚昧，以及对于自我的见解，对于自我的我慢，以及对于自我的贪着。由此，对于所感受的内在的感受和外在的感受，以及内外二者的感受，随顺感受而观察，并且安住于感受的近念时，感受具有痛苦的相，以及如实性的相，也就是禅定的行境，显现为影像的形态，这就被称为心的受的相。所谓的识的相，是指心本身的所缘识。由此，仅仅在心中识别的内在的心和外在的心，以及内外二者的心，随顺心而观察，并且心安住于 近念时，心具有无常的相，以及如实性的相，也就是禅定的行境，显现为影像的形态，这就被称为心的识的相。
English
If one does not cling to the manifestation of self-nature, that is the so-called concluding word. The coarse sign refers to the conceptual distinctions of terms, that is, the designations of words for "form" and so on. Maitreya, these subtle signs are like this. For the twenty-one subtle signs, the meaning of the first four should be understood by following the order of the four mindfulnesses. The meaning of the rest should be understood by following the sixteen emptinesses. For the non-abandoning emptiness, one should use a sign combined with two words. For the emptiness of self-nature, there are two signs. The rest should be understood in connection with each sign. The so-called sign of taking of the mind refers to the two causes of the continuity of the Alaya consciousness, namely, the habit of clinging to the manifestation of the self-nature of the completely conceptualized, and the colored roots related to the support. After taking these, for the inner body and the outer body, and the body of both inner and outer, observing according to the body, and abiding in the mindfulness of the body, the body has the sign of impurity, and the sign of suchness, that is, the object of meditation, appearing as the form of an image, this is called the sign of taking of the mind. The so-called sign of feeling refers to the ignorance of the self of the mind itself, and the view of the self, the pride of the self, and the attachment to the self. Therefore, for the inner feeling and the outer feeling, and the feeling of both inner and outer, observing according to the feeling, and abiding in the mindfulness of the feeling, the feeling has the sign of suffering, and the sign of suchness, that is, the object of meditation, appearing as the form of an image, this is called the sign of feeling of the mind. The so-called sign of consciousness refers to the object of consciousness of the mind itself. Therefore, the inner mind and the outer mind, and the mind of both inner and outer, which are recognized only in the mind, observing according to the mind, and the mind abiding in near mindfulness, the mind has the sign of impermanence, and the sign of suchness, that is, the object of meditation, appearing as the form of an image, this is called the sign of consciousness of the mind.