Tibetan
པོར་འདོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ལ་མི་གནས་པ་ལ་བརྟན་ནས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དབང་པོ་རྟུལ་པོར་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་པོ་ཉིད་ནས་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་ནི་དད་པས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་ཐོབ་ཀྱང་གཞན་དག་གིས་གཡོ་ཞིང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་མྱུར་དུ་མི་ཐོབ་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་བ་དཀའ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོར་འདོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དེ་རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པས་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་པར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བསྟན་པ་ནི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་བའི་འཕེལ་བ་ཆུད་མི་ཟ་བར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་བ་འཕེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། འདྲེས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། འདྲེས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། འདྲེས་པ་ཚད་མེད་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གྲངས་མེད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་འཕེལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་པ་དང་བཤད་པས་དགེ་བའི་འཕེལ་བ་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དེ་ལ་མཚམས་སྦྱར་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་གཞན་དག་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེའི་དམིགས་པ་ཡང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་དང༌། འདྲེས་པའི་ཆོས་དང༌། འདྲེས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང༌། ཚད་མེད་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ནི་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཐོབ
Chinese
如是安立为钝根。所谓安立不依于法，依于信而随行者为钝根，是指菩萨钝根从一开始就听闻经部等法，不能受持，乃以信依于他缘而入，虽得止观之道，然为他人所动摇，不能迅速获得双运之道，故证悟迟缓，安住于艰难之道，故于彼安立为钝根。如是，为了遣除诸根完全退失，以及为了区分诸根未完全退失，通过教示和解说，使止观之道自性不退失、不浪费，从而确定安立诸根未完全退失，即是为了遣除诸根完全退失，并且为了不浪费而确定安立。其后，为了使善法增长不浪费，将宣说确定安立之词的意义等。所谓善法增长，是指次第以止观不杂之法为对境，以及以杂染之法为对境，以及以小杂染之法为对境，以及以大杂染之法为对境，以及以无量杂染之法为对境，从而使教证之法无量无数地增上。所谓为了不浪费而确定安立，是指通过善法增长所区分的止观之道自性，通过教示和解说，使其不退失、不浪费，即是确定安立善法增长。那么，如何连接呢？在此，圣慈氏菩萨认为，其他人会这样想：安住于法的止观之道自性，其所缘也是不杂染之法，以及杂染之法，以及小杂染，以及成为大杂染，以及以无量之法为对境，那么，这些的差别是什么呢？菩萨以多少才能获得以杂染之法为对境的止观呢？
English
It is taught that it is designated as dull faculties. It is taught that following with faith based on not abiding in the Dharma is designated as dull faculties, which means that Bodhisattvas with dull faculties, from the very beginning, listen to the Dharma such as the Sutra Pitaka, and are unable to grasp it. They enter through faith and the conditions of others, and although they attain the path of Shamatha and Vipassana, they are swayed by others and do not quickly attain the path of union. Therefore, their realization is slow and they abide on a difficult path, so it is taught that they are designated as dull faculties. Thus, in order to eliminate the complete deterioration of the faculties, and to distinguish those whose faculties have not completely deteriorated, by teaching and explaining, the nature of the path of Shamatha and Vipassana does not deteriorate or waste away. Therefore, it is taught that establishing the designation of faculties that have not completely deteriorated is to eliminate the complete deterioration of the faculties and to establish the designation for the purpose of not wasting away. After that, in order to prevent the increase of virtue from being wasted, the meaning of the words of establishing the designation will be explained. The so-called increase of virtue refers to the gradual progression from focusing on Dharma that is not mixed with Shamatha and Vipassana, to focusing on mixed Dharma, to focusing on slightly mixed Dharma, to focusing on greatly mixed Dharma, and to focusing on immeasurably mixed Dharma, thereby causing countless and immeasurable teachings and realizations to increase. The so-called establishing the designation for the purpose of not wasting away means that the nature of the path of Shamatha and Vipassana, which is distinguished by the increase of virtue, does not deteriorate or waste away through teaching and explanation, which is the establishment of the designation of the increase of virtue. How is the connection made? Here, the noble Maitreya thinks that others may think like this: The nature of the path of Shamatha and Vipassana that abides in the Dharma, its object is also Dharma that is not mixed, as well as mixed Dharma, as well as slightly mixed, as well as becoming greatly mixed, and as well as focusing on immeasurable Dharma. So, what is the distinction between these? How much does a Bodhisattva need to attain Shamatha and Vipassana that focus on mixed Dharma?
Tibetan
་པར་འགྱུར། ས་གང་ལ་ནི་དེ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་ཀྱང་བགྱི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཞུས་པར་སྦྱར་རོ། །བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བསྟན་པས་དགེ་བ་འཕེལ་བ་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་དང་བསམས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཟུང་བ་དང་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སོ་སོ་ལ་དམིགས་པའི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གསུང་རབ་ཏུ་གཏོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་ལས་ཡན་ལག་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གི་རྣམ་གྲངས་སམ། མཚན་ ཉིད་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་གམ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྣ་གཅིག་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་གསུང་རབ་ན་ཡང་མ་འདྲེས་ལ་གཅིག་གི་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གསུང་རབ་ཏུ་གཏོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང༌། མཚན་ཉིད་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ནི་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། གཅིག་ཏུ་བཟླུམས་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་བརྟུལ་བ་དང༌། ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གསུང་རབ་ཏུ་གཏོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་དེ་དག་སྤྱིའི་རྣམ་གྲངས་དང༌། མཚན་ཉིད་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྡེ་ཚན་བཞི་ཚོམས་བཞིར་བསྡུ་བ་བསྟན་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྡེ་ཚན་བཞི་ཚོམས་བཞིར་བསྡུས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་གནས་གྱུར་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང༌། འབབ་པ་དང༌། བབ་པར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གཞོལ་བ་དང༌། འབབ་པ་དང་བབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པར་གྱུར་བ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་རྣམ་པ་
Chinese
也将会变成。对于那些认为在任何地方都能领悟和获得的人的想法进行考察之后。世尊，我们也可以说，奢摩他和毗钵舍那是以不混合的法为对境吗？像这样提出了四种请求。慈氏菩萨，如果菩萨等等这样做，是为了使教法增长的善根不被浪费，从而确定了施设。如何执持和思维的法，是指以空性等相，从经部等法中执持和思维的那些法的词语。以经部等各个法为对境，是指在属于圣言的十二部中，任何一部的分支，或者名称、定义、决定词，或者专注于一种分类的奢摩他和毗钵舍那，即使在圣言中也是不混合的，而且一个的法也不是全部混合的，因此显示了是以不混合的法为对境。如果经部等那些法本身等等，是指将属于圣言的十二部所有的名称、定义、决定词和分类全部混合在一起，专注于全部都是一个味道，这显示了是以混合的法为对境。合为一体，收集为一体，揉为一体，聚为一堆，是指将属于圣言的十二部全部混合在一起，然后将它们的共同名称、定义、决定词和分类的四个部分收集为四个集合，按照顺序。这些法全部是等等，是指将收集为四个集合的那些全部，都专注于如是性、菩提和涅槃等转依处，趋向、流入和落入一个味道。其中，如是性是指法界完全清净。趋向、流入和落入是指与方向一致，成为本体，是一个味道的词语。又是另一种方式
English
It will also become. After examining the thoughts of those who think that they can realize and obtain it anywhere. World Honored One, can we also say that Shamatha and Vipassana take non-mixing Dharmas as their objects? Like this, four requests were made. Maitreya Bodhisattva, if Bodhisattvas and others do this, it is to prevent the merits of the Dharma from increasing from being wasted, thereby determining the establishment. How to hold and think about the Dharmas refers to the words of those Dharmas that are held and thought from the Sutra Pitaka and other Dharmas with aspects such as emptiness. Taking each Dharma such as the Sutra Pitaka as the object refers to the branches of any of the twelve parts belonging to the Holy Word, or the name, definition, defining word, or Shamatha and Vipassana that focus on one kind of classification. Even in the Holy Word, they are not mixed, and the Dharma of one is not all mixed, so it shows that it takes non-mixing Dharmas as the object. If the Dharmas such as the Sutra Pitaka themselves, etc., refer to mixing all the names, definitions, defining words, and classifications of all the twelve parts belonging to the Holy Word together, focusing on all of them being one taste, this shows that it takes mixing Dharmas as the object. To combine into one, to collect into one, to knead into one, to gather into a pile, refers to mixing all the twelve parts belonging to the Holy Word together, and then collecting their common names, definitions, defining words, and classifications into four sets, in order. All these Dharmas are, etc., refers to all those collected into four sets, all focusing on suchness, Bodhi, and Nirvana, etc., the place of transformation, tending, flowing, and falling into one taste. Among them, suchness refers to the Dharma realm being completely pure. Tending, flowing, and falling refers to being consistent with the direction, becoming the essence, which is a word of one taste. Again, another way