English
It is said, "Only that." "Any dharma" means showing the agent, and "to any dharma" means showing the object. Thus, it shows that there is nothing that is thought of in the manner of an agent and an object. If so, since there is no single dharma, there is no agent or object to think about and examine. Truly, since each mind and mental event, and each tiny particle of earth, are not visible, there is no term for agent and object. For assembled things, since they are conventional, dependent on conditions, and without power, there is no term for agent and object. Since there is no independent entity, worldly people are attached to the agent, and thus engage in activities. Since the agent is unreasonable, activities and objects are also unreasonable. If so, how does the nature of mind itself appear as the aspect of grasping and being grasped? It is said, "However, whatever mind arises, it appears as such." It means that the alaya-vijñana itself, which is completely imbued with the habitual tendencies of being attached to the nature of the completely imputed from beginningless time, appears as such. "Not thinking about any dharma, to any dharma" means showing the perfectly accomplished mind, completely pure. And "whatever mind arises, it appears as such" means showing that the mind is deluded by other-power. Maitreya, with "For example," etc., shows the meaning of non-difference, therefore giving an example. For example, in the center of a mirror, no other image arises, but the form itself appears as an image, just like thinking that one sees an image, only the mind itself appears as an image. It shows that there is no image other than the mind. To this, the speakers say that depending on the center of the mirror and the form, other images arise, and if all things that arise dependently are existent, then how can this example be suitable? There are also those who say this, to those people
Tibetan
འདི་སྐད་ཅེས་གཟུགས་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་དོན་བྱེད་པས་རྫས་གཞན་ནི་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དོན་མེད་ཅེ་ན། དོན་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་མེད་པར་ཡང་དེའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་དོན་མཚུངས་པ་ལ་མོས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཐ་དད་པ་དམིགས་པས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བར་རིགས་ཏེ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ཀླུང་གི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་མཐོང༌། ཡི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣག་གི་རྣམ་པར་མཐོང༌། མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆུའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ས་གཞི་བཻ་ཌཱུརྻའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བརྗོད་པས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་འབའ་ཞིག་སེམས་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་ཟད་དམ། འོན་ཏེ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་ཡང་སེམས་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་པ་དག་གི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་སོ། །སེམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་མལ་པར་གནས་པའོ། །བྱམས་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །བྱིས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་སྙམ་པ་ལ། བྱིས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ལྟ་བ་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཉམས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་ཉོགས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་བསྒོམ་པའི་དུས་མི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་
Chinese
如是说，由于色和色像的形态的识之外，没有其他作用的事物。如何无用呢？即使无用，识的生起也会显现。例如，过去、未来和梦境等，即使没有事物，也会显现其形态的识的生起。又，或者由于对相同事物的执着，而能观见不同的识，因此心显现为影像也是合理的，这是确定的。例如，对于同一条河流，动物们看到的是住所的形态，饿鬼们看到的是脓液的形态，人们看到的是水的形态，而天人们看到的是地面呈现为琉璃的自性，应如是说。如此，处于等持之地的禅定境界的影像，仅仅不是与心相异的吗？或者，未处于等持之地的有情众生的境界，显现为色等，也不是与心相异的吗？为了这些疑问，请问世尊“有情众生的”等。显现为色等，指的是蓝色等的物质。心的影像，指的是在心中显现的。自性而住，指的是处于等持之地的修行者的境界，安住于平常的状态。“慈爱不是他异”等，是教导。对于孩童颠倒错乱的智慧者等进行了解释。因此，为什么会显现为与心相异呢？对于这个问题，教导说，孩童没有见到实相，被模糊的视力所损害的人们，会看到外境的事物即使不存在也好像存在一样。如此，为了不被不分别的智慧所扰乱，为了不从完全分离的止观之道自性中退失，为了不浪费，通过教导和解释，对不分别的假立进行决断的教导，是为了不浪费对不分别的智慧的证悟，而对假立进行决断。其后，不了解修习三个理由的时机，
English
Thus it is said that there is no other substance that functions other than the form of appearance and the form of image. How is it useless? Even if it is useless, the arising of consciousness will appear. For example, in the past, future, and dreams, etc., even if there is no object, the arising of consciousness in its form will appear. Also, or due to the power of attachment to the same object, different consciousnesses can be seen, so it is reasonable and certain that the mind itself appears as an image. For example, for the same river, animals see it as a place of residence, hungry ghosts see it as pus, humans see it as water, and gods see the ground as the nature of lapis lazuli. It should be said like this. Thus, is the image of the state of meditative absorption in the state of equanimity merely not different from the mind? Or, is the object of sentient beings who are not in the state of equanimity, which appears as form, etc., also not different from the mind? For the sake of these questions, the Blessed One was asked, "Of sentient beings," etc. Appearing as form, etc., refers to substances such as blue. The image of the mind refers to what appears in the mind. Abiding in its own nature refers to the object of practitioners in the state of equanimity, abiding in a normal state. "Loving-kindness is not different," etc., is the teaching. The explanation is given for children with inverted minds, etc. Therefore, why does it appear as if it is different from the mind? To this question, it is taught that children who have not seen the true nature, whose vision is impaired by blurred vision, will see external objects as if they exist even though they do not exist. Thus, in order not to be disturbed by non-discriminating wisdom, in order not to degenerate from the very essence of the path of calm abiding and insight, in order not to waste it, through teaching and explanation, the teaching of determining the imputation of non-discrimination is to determine the imputation in order not to waste the realization of non-discriminating wisdom. After that, not knowing the time to meditate on the three reasons,
Tibetan
གཞིག་ཅིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚིག་ གི་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་བསྒོམ་པའི་དུས་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྒོམ་པའི་དུས་མི་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་དེ་རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་བསྒོམ་པའི་དུས་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པས་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་བསྒོམ་པའི་དུས་ཤེས་པ་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དེ་ལ་མཚམས་སྦྱར་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་གཞན་དག་འདི་སྙམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འདི་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང༌། གཉེན་པོ་འཕེལ་བའི་དུས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ན། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་མཚན་བསྒོམ་པའི་ངས་ནི་གང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྒོམ་པའི་དུས་ནི་གང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྒོམ་པའི་དུས་ནི་གང་སྙམ་དུ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཞུས་པར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་གཅིག་ཏུ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་མཚན་བསྒོམ་པའི་དུས་གང་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བསྟན་པས་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་མཚན་བསྒོམ་པའི་དུས་མི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྷག་མཐོང་བསྟན་ཏེ། སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གཉིས་མེད་པའི་དོན་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཞི་དང༌། སྒོ་གསུམ་དང་གཞི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གཉིས་མེད་པའི་དོན་དེ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་
Chinese
为了不破灭和不浪费而进行安立决定的词义等要解说。所谓“不知修习三种因的时机”，即是不知修习胜观的因、止观的因和舍的因的时机。所谓“为了不破灭和不浪费而进行安立决定”，即是说，为了不（让）上述的无知破灭，并且为了不（让）通过知晓修习三种因的时机而善加区分的止观道之自性，彻底地衰退和浪费，通过教导和解说，知晓修习三种因的时机，就是安立决定。那么，如何连接上下文呢？在此，圣者弥勒认为，其他人会这样想：在完全包含瑜伽的止观自性中，如果需要将不相符的方面舍弃，并且知晓增长对治的时机，那么，胜观的因修习的时机是什么？止观的因修习的时机是什么？舍的因修习的时机是什么？考虑到这些人的想法，就将世尊菩提萨埵等六种提问连接起来了。所谓“以何等量而唯一修习胜观”，即是询问修习胜观的因的时机是什么。所谓“何时以持续串习而于心之体性作意”，即是教导说，为了不破灭和不浪费不知修习胜观的因的时机，而进行安立决定。其中，“以持续串习”是指胜观，即是说，在串习究竟道的作意阶段的胜观，对于心的自性，无二之义，自证之自性，以及智慧的四种行境，三门和六种善加区分之所依，缘于心的自性，无二之义，持续串习，就是胜观道之自性。所谓“心之体性”，即是说，胜观的因有两种：
English
The meaning of the words for establishing the determination in order not to destroy and waste will be explained. The so-called "not knowing the time to meditate on the three reasons" means not knowing the time to meditate on the reason for vipassanā, the reason for śamatha, and the reason for equanimity. The so-called "establishing the determination in order not to destroy and waste" means that in order not to destroy the above-mentioned ignorance, and in order not to completely degenerate and waste the nature of the path of śamatha and vipassanā, which is well distinguished by knowing the time to meditate on the three reasons, by teaching and explaining, knowing the time to meditate on the three reasons is establishing the determination. So, how to connect the context? Here, the noble Maitreya thinks that others will think like this: In the nature of śamatha and vipassanā, which completely includes yoga, if it is necessary to abandon the incompatible aspects and know the time to increase the antidote, then, what is the time to meditate on the cause of vipassanā? What is the time to meditate on the cause of śamatha? What is the time to meditate on the cause of equanimity? Considering the thoughts of these people, the six questions such as the Blessed One Bodhisattva are connected. The so-called "By what amount does one exclusively meditate on vipassanā" is asking what is the time to meditate on the cause of vipassanā. The so-called "When one continuously cultivates mindfulness of the nature of the mind" is teaching that in order not to destroy and waste the ignorance of the time to meditate on the cause of vipassanā, the determination is established. Among them, "by continuous cultivation" refers to vipassanā, that is to say, vipassanā in the stage of mindfulness of the ultimate path, for the nature of the mind, the meaning of non-duality, the nature of self-awareness, and the four objects of wisdom, the three doors and the six bases of good distinction, relying on the nature of the mind, the meaning of non-duality, continuous cultivation is the nature of the path of vipassanā. The so-called "nature of the mind" means that there are two causes of vipassanā: