Tibetan
གས་པ་ཐ་དད་པ་ལ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུད་ མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཉིས་མེད་པས་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། དེས་སེམས་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དེ་ལ་མཚམས་སྦྱར་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་གཞན་དག་འདི་སྙམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་དེ་དང་ཐ་དད་དམ་གཅིག་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པས་གཉིས་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་གཅིག་ན་ནི་སེམས་དང་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་གདགས་སུ་ཡང་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བགྱིད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གང་ལགས་པ་དེ་ཅི་ལགས་སེམས་དེ་དང་ཐ་དད་པ་ཞེས་བགྱི་འམ། ཐ་དད་པ་མ་ལགས་ཞེས་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་པར་སྦྱར་རོ། དེ་ལ་རྣམ
Chinese
因为专注于不同的部分会变成过失，所以说明了这两者既不是不同的，也不是相同的。像这样，为了使安住于不分别识的等持所区分的止观道体不会退失和浪费，通过教导和解释，安住于不分别识的等持的施设进行决断的教导，是为了使安住于不分别识的等持不被浪费而进行施设决断。在那之后，为了使不分别识的分别不被浪费，将要解释施设决断的词义等。所谓不分别识的分别，是指了悟等持的行境，无二的影像，与心的自性并非不同。因为无二，所以无法区分成二，不分别也是道的自性，所以也是识。由此了悟与心并非不同，这就被称为不分别识的分别。所谓为了不被浪费而进行施设决断，是指通过了悟不分别识所区分的止观道体，为了使其不退失和浪费，通过教导和解释，对了悟不分别识的施设进行决断。那么，如何进行连接呢？在此，圣者慈氏菩萨认为，其他瑜伽行者会这样想：瑜伽行者了悟不分别识的等持的行境影像，与那个心是不同还是相同呢？如果不同，那么就变成了所取和能取的法，那么无二的不分别识又如何了悟呢？如果相同，那么又如何能施设为心和影像呢？考虑到心中的想法，世尊，请问您所观察的等持的行境影像，是与那个心不同呢？还是不不同呢？这样进行了请问，以此进行连接。
English
Because focusing on different parts becomes a fault, it is shown that these two are neither different nor the same. In this way, in order to prevent the nature of the path of calm abiding and insight, which is distinguished by the samadhi that abides in non-discriminating consciousness, from degenerating and being wasted, through teaching and explanation, the teaching of establishing the imputation of the samadhi that abides in non-discriminating consciousness is to establish the imputation in order to prevent the samadhi that abides in non-discriminating consciousness from being wasted. After that, in order to prevent the discrimination of non-discriminating consciousness from being wasted, the meaning of the words of establishing the imputation will be explained. The so-called discrimination of non-discriminating consciousness refers to the realization that the object of samadhi, the non-dual image, is not different from the nature of mind. Because it is non-dual, it cannot be divided into two, and non-discrimination is also the nature of the path, so it is also consciousness. By realizing that it is not different from the mind, this is called the discrimination of non-discriminating consciousness. The so-called establishing the imputation in order not to be wasted means that through the realization of non-discriminating consciousness, the nature of the path of calm abiding and insight is distinguished, and in order to prevent it from degenerating and being wasted, through teaching and explanation, the imputation of the realization of non-discriminating consciousness is established. So, how is the connection made? Here, the noble Maitreya thinks that other yogis would think like this: Is the image that is the object of samadhi of the yogi's realization of non-discriminating consciousness different or the same as that mind? If it is different, then it becomes the object and the subject, so how can the non-dual non-discriminating consciousness be realized? If it is the same, then how can it be imputed as mind and image? Considering the thoughts in the mind, the Blessed One, what is the image that is the object of samadhi that you observe, is it different from that mind? Or is it not different? In this way, the question was asked, and this is how the connection is made.
Tibetan
་པར་ལྟ་བར་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་གང་ལགས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །སེམས་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ གི་སེམས་དེ་དང་ངོ༌། །བྱམས་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཤད་པས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཟུགས་བརྙན་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དེ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་སེམས་དང་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་གདགས་སུ་ཡང་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དམིགས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བས་སེམས་དང་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་གདགས་སུ་ཡང་རུང་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན། དཔེར་ན་མིག་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ཉིད་ལ་བརྟག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟ་བུར་བརྟག་ཏུ་རུང་སྙམ་པ་དག་གི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་གལ་ཏེ་སེམས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ལགས་ན། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པར་བགྱིད་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་འདི་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་བརྟག་པར་བྱ་བ་གཟུགས་བརྙན་ནི་ལས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དེ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ནི་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པ་ལ། ཡང་དག་པར་ན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱམས་པ་དེ་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྟོག་པར་མི་བྱེད
Chinese
所谓“观察”，是指具有胜观的瑜伽士证悟无分别智。所谓“三摩地的行境影像是什么”，是指止观之心的三摩地的行境，包括有分别和无分别的影像。所谓“那个心”，是指止观之心。所谓“慈氏，不是他体”，是为了不让教法被浪费，阐述了安立的确定。所谓“为什么不是他体”等等，是为了不让阐述被浪费，阐述了安立的确定。其中，“因为那个影像仅仅是识”是指，因为那个影像就是心的自性，所以和那个心不是他体。像这样证悟不是他体，就是证悟无分别智，这样阐述了。如果认为，那么心和影像如何安立呢？从那儿说，“识是仅仅由所缘的识而区分的，我是这么说的”，这样说了。因为识显现为影像的所缘，所以心和影像可以安立。从心的自性不分离的那个影像，以自证的方式来识别就是识的体性，这样阐述了。如果这样不是他体，例如眼睛不能观察眼睛一样，心如何能观察心呢？为了这些，世尊，如果三摩地的行境影像不是那个心之外的他体，那么那个心如何能证悟那个心呢？这样请问了。对此，其他人这样认为，能作观察的心是作者，而所观察的影像是业，怎么能说这两者不是他体呢？因为世间作者和业是显现为他体的。为了真实地阐述不是他体，慈氏，不对任何法作任何法的观察。
English
That which is called "to observe" is the yogi who possesses insight realizing the non-conceptual wisdom. That which is called "what is the image of the object of samadhi" is the object of samadhi of the mind of tranquility and insight, including both conceptual and non-conceptual images. That which is called "that mind" is the mind of tranquility and insight. That which is called "Maitreya, it is not other" is to prevent the teachings from being wasted, and it explains the establishment of certainty. That which is called "why is it not other" and so on, is to prevent the explanation from being wasted, and it explains the establishment of certainty. Among them, "because that image is merely consciousness" means that because that image is the very nature of the mind, it is not other than that mind. Realizing that it is not other in this way is realizing non-conceptual wisdom, this is explained. If one thinks, then how can mind and image be established? From there, it is said, "Consciousness is distinguished only by the object of consciousness, I have said." Because consciousness appears as the object of the image, mind and image can be established. That image which is inseparable from the nature of the mind, to recognize it in the way of self-awareness is the characteristic of consciousness, this is explained. If it is not other in this way, just as the eye cannot examine the eye itself, how can the mind examine the mind itself? For these reasons, Blessed One, if the image of the object of samadhi is not other than that mind, then how can that mind realize that mind itself? This was asked. To this, others think that the mind that does the observing is the agent, and the image that is observed is the object, how can it be said that these two are not other? Because in the world the agent and the object appear to be other. In order to truly explain that it is not other, Maitreya, one does not observe any dharma in any dharma.
Tibetan
་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་སུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་ཆོས་གཅིག་པུ་ནི་འགའ་ཡང་ མེད་པས་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དང་བརྟག་པར་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་སུ་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པར་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མེད་ལ། འདུས་པ་དག་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་རང་དབང་ཅན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བྱ་བ་དག་འཇུག་པར་བྱེད་པར་ཟད་དེ། བྱེད་པ་པོ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་དང་ལས་ཀྱང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་དེ་སྐྱེས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསྟན་ལ། དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སེམས་འཁྲུལ་པར་བསྟན་ཏོ། །བྱམས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེ་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཟུགས་བརྙན་གཞན་འབྱུང་བ་མེད་པར་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། སེམས་ལས་གཞན་པའི་གཟུགས་བརྙན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལ་སྨྲ་བ་པོ་དག་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་བརྙན་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བས་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དཔེ་འདི་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་
Chinese
说“仅此而已”。“任何法”是指显示作者，“对于任何法”是指显示客体。因此，它表明没有任何东西以作者和客体的形式被思考。如果这样，因为没有单独的法，所以没有作者和客体可以思考和检查。真实地说，因为看不到每一个心和心所，以及每一个微小的地尘，所以没有作者和客体的术语。对于聚集的事物，因为它们是世俗的，依赖于条件，没有力量，所以没有作者和客体的术语。因为没有任何自主的事物，所以世间人执着于作者，从而从事活动。因为作者是不合理的，所以活动和客体也是不合理的。如果这样，心的自性如何显现为被抓住和抓住的样子呢？说“然而，无论生起的心是什么，它都那样显现”。意思是说，从无始以来，被执着于遍计所执自性的习气完全熏染的阿赖耶识，就是那样显现的总结。“不对任何法，对于任何法进行思考”是指显示完全成就的心，完全清净。而“无论生起的心是什么，它都那样显现”是指显示由他起的心是迷惑的。慈氏菩萨以“例如”等来显示非异体的意义，因此举例说明。例如，在镜子的中心，没有其他影像产生，只是形色本身显现为影像，就像认为看到了影像一样，只是心本身显现为影像。它表明，没有心之外的影像。对此，论者说，依赖于镜子的中心和形色，会产生其他的影像，如果所有依赖而产生的事物都是存在的，那么这个例子怎么会合适呢？也有这样说的人，对于这些人