Tibetan
་པ། སྒྲ་འདི་དག་ག་ལས་བྱུང་སྙམ་བདག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། བྲག་ཅའི་སྒྲ་ག་ལས་བྱུང༌། སྨྲས་པ། ཕ་རོལ་གྱི་སྒྲ་གོ་བར་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་ངོ༌། །སྨྲས་པ། བྲག་ཅ་ལས་ལུས་སམ་སེམས་སམ། གཟུགས་སམ་ཁ་དོག་དང༌། དབྱིབས་གང་ཡང་ཡོད་དམ། སྨྲས་པ། མེད་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། བྲག་ཅ་མ་གྲུབ་ཀྱང་གོ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ མ་གྲུབ་སྟེ། སྒྲ་དང་སྐད་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། སྒྲ་འདི་གོ་བར་བྱེད་པ་སུ། གང་ནས་དབྱངས་འདི་བྱུང༌། སྨྲས་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གོ་བར་བྱེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། ངས་ཡིད་ཀྱི་སེམས་པས་བསམས་ན། བདེ་བར་སྣང་བ་འདི་ལས་བྱུང་ཡང་སེམས་དེར་འགྲོ་བ་ཡང་མེད། དེ་འདི་ལྟར་འོང་བ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། སྒྲའི་སྒྲ་བརྙན་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །རིགས་ཀྱི་བུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ཙམ་དུ་ཟབ་པ་ལྟོས། གང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཡང༌། རྒྱུ་འབྲས་བུ་གྲུ་པར་མི་འཕོ་ལ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་ཆོས་འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་བྱེད་པ་མེད་དོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་བ་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་འབྲལ་བ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེས་ཞུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བརྒྱད་དེ་གང་ཞེ་ན། ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚུལ་མི་འཆོས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་འདོར་བས་ཁ་གསག་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པས་གཞོགས་སློང་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པས་འཕགས་པའི་རིགས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། དགོན་པ་ལ་གནས་པ་རྗེས་སུ་མི་གཏོང་བས་ལུས་ལ་མི་ལྟ་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང༌། འདུ་འཛི་སྤོང་བས་གཅིག་པུར་དགའ་བ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་དཔའ་བ་མོས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བར་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང༌། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
པ། 这些声音是从哪里来的呢？我感到非常惊奇。虚空藏菩萨说道：善男子，你是怎么想的？岩石的回声是从哪里来的？（我）说道：是从听到另一边的声音而来的。说道：从岩石的回声中，有身体或心识吗？有形状或颜色吗？有任何形式吗？（我）说道：没有，就像那样。即使没有岩石的回声，也能听到声音。同样，即使没有虚空，也能听到声音和语言。说道：是谁听到这个声音？这个音调是从哪里来的？（我）说道：智慧的理解是不可思议的。如果我用心去思考，即使它来自这种快乐的显现，心识也不会去那里。它也不是这样来的，但是，声音的影像也会出现。善男子，看看这缘起有多么深刻！即使从因产生果，因也不会转移到果中。果也不是从没有因的情况下产生的。例如，从因缘产生果的这种法，两者都是不动的，也没有作者。谁知道这样的聚集，他们就是分离的。为什么呢？因为世尊也说过，谁知道所有的烦恼，那本身就是它的清净。宝髻菩萨请问：菩萨的戒律波罗蜜多的八种完全清净的行为是什么呢？就是：以没有杂染的心不改变行为；舍弃一切执着，没有虚伪；以自性知足，不作谄媚；以修习的功德和资具谦逊，圆满地持有高贵的种姓；不舍弃住在寂静处，不顾身体；完全持有正法，不顾生命；舍弃喧嚣，喜欢独处；因畏惧三界一切，而信乐佛法的勇猛。般若波罗蜜多，名为到达彼岸，因此称为波罗蜜多。已超越一切相，一切所缘，一切有情的心之行境，因此称为波罗蜜多。
English
Pa. I was amazed at where these sounds came from. Akashagarbha said: Son of good family, what do you think? Where did the echo of the rock come from? (I) said: It comes from hearing the sound of the other side. He said: From the echo of the rock, is there a body or mind? Is there a shape or color? Is there any form? (I) said: No, it is like that. Even without the echo of the rock, one can hear the sound. Similarly, even without space, one can hear sounds and languages. He said: Who hears this sound? Where did this tone come from? (I) said: The understanding of wisdom is inconceivable. If I think with my mind, even if it comes from this blissful manifestation, the mind will not go there. It does not come like this either, but the image of the sound will also appear. Son of good family, look how profound this dependent origination is! Even when the fruit arises from the cause, the cause does not transfer to the fruit. Nor does the fruit arise from the absence of a cause. For example, this dharma of the fruit arising from cause and condition, both are immovable and without an author. Those who know such an assembly are separated. Why? Because the Blessed One has also said that whoever knows all the afflictions, that itself is its purification. Ratnachuda asked: What are the eight completely pure behaviors of the Bodhisattva's discipline paramita? They are: not changing behavior with a mind free from contamination; abandoning all attachments, without hypocrisy; being content by nature, not flattering; being humble with the qualities and resources of practice, perfectly holding the noble lineage; not abandoning living in solitude, not caring for the body; completely holding the Dharma, not caring for life; abandoning busyness, delighting in solitude; and fearing all three realms, having faith in the courage of the Dharma. Prajnaparamita, called going to the other shore, is therefore called Paramita. Having gone beyond all signs, all objects, and all the mental activities of sentient beings, therefore it is called Paramita.