Tibetan
་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་དྷརྨ་འདི་ལས་བཤད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ཡང་ལགས་ལ། སོ་སོར་ཐར་པ་ཙམ་གྱིས་དག་པར་ཡང་མི་སེམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་རྟོན་པ་ལགས་སོ། །དྷརྨ་འདི་ལས་སངས་རྒྱས་བཅུ་འབྱུང༌། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལས། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན། སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་གང་གི་ཚེ་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པ་ཡིན། ཇི་ལྟར་ངག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པས་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན། ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན། སེམས་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །བུདྡྷའི་སྤྱན་སྔ་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང༌། ལྷའི་བུ་དེད་དཔོན་ཆོས་གླེང་བ་ལས། དེད་དཔོན་གྱིས་ཆོས་ཟབ་མོ་མང་དུ་སྨྲས་པ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུས་བུདྡྷ་ལ་དེད་དཔོན་འདི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། སྔོན་ཡང་དགེ་བ་སྤེལ་བ་ཡིན་པ་ལས་གླེང་བ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བར་བུདྡྷ་རི་རབ་ལྟ་བུར་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དགེ་བས་བཀོད་པ་བྱུང༌། དེ་ལ་བུདྡྷས་ཆོས་བཤད་ནས་བུ་དང་བཅས་པས་ཆོས་དད་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ། དེ་ནས་འཁོར་དེ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་བཤད་པ་དང་རྒྱལ་པོ་རངས་ནས་གོས་དང༌། རྒྱན་ཅི་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཡོན་དུ་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་གོས་ལ་སོགས་པ་ནི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་གྱི། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་ཆོས་སྤྱོད་མཆོད་པའི་བར། །གང་དག་སྟོང་ཆེན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་གྱུར་ཅིང༌། །མ་ཞུམ་སེམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་རྫོགས་པར་ནི། །བུ་དང་ཆུང་མ་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་ལས། །གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་བསླབ་ཆེད་དུ། །རབ་འབྱོར་སེམས་ཀྱིས་གོམ་པ་གཅིག་བོར་བ། །དེ་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་འཕགས། །གང་དག་སྔོན་ཆད་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་དང༌། །གང་དག་མ་བྱོན་བྱུང་དང་བཞུགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་སྐྱོན་མང་ཁྱིམ་ནི་མ་སྤངས་བར། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་ཐོབ་བ་མེད། །རབ་བྱུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིང་བསྔགས་ལ་བཀུར་བ་སྟེ། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་མཆོད་འདོ
Chinese
这些的因也从这佛法中说。菩萨是受别解脱戒律约束的。仅仅别解脱戒并不认为是清净，要依赖菩萨的戒律。从这佛法中出现十尊佛。示现大神通中，文殊菩萨，如何菩萨身体完全清净？回答说：天子，当以意所生的身体，与一切众生的身体相符而示现时。如何语完全清净？以一切众生的声音完全圆满，有果而说法。如何心完全清净？以一个心完全了解一切众生的心。在佛陀面前，圣文殊菩萨和天子商主谈论佛法。商主说了许多甚深佛法，舍利子对佛陀说，这位商主是有善根的。以前也增长善根，谈论到无量劫之前，在世界安乐时，佛陀如须弥山般出现。当时，转轮王以善行安排。佛陀为他说法后，包括儿子在内，获得了对佛法信仰一致的忍耐。之后，那个眷属中有一位说法比丘，名为法幢，他为国王宣说了甚深佛法，国王很高兴，将所有的衣服和珍宝都供养了他。 之后，那位比丘说，衣服等不是大供养，出家修行佛法才是供养。无论何人，为了菩提而进入大空性的众生，以不退缩的心圆满劫数，胜过布施儿子和妻子的功德。无论谁为了菩提而发心，为了学习如来，以欢喜心迈出一步，那比这功德更为殊胜。无论过去、未来、现在诸佛，如果不舍弃充满过患的家庭，就无法获得无上菩提的寂静。所有出家的如来，都极力宣说、赞叹和尊敬。无论谁对一切佛都供养
English
The cause of these is also explained from this Dharma. The Bodhisattva is also bound by the vows of individual liberation. Merely individual liberation is not considered pure, one must rely on the vows of the Bodhisattva. From this Dharma, ten Buddhas arise. In the manifestation of great miracles, Manjushri, how is a Bodhisattva's body completely pure? He said: Son of the gods, when the body born of mind is shown to be in accordance with the bodies of all sentient beings. How is speech completely pure? By completely perfecting the sounds of all sentient beings, teaching the Dharma with fruit. How is the mind completely pure? With one mind, one completely knows the minds of all sentient beings. In the presence of the Buddha, the noble Manjushri and the son of the gods, the merchant leader, discussed the Dharma. The merchant leader spoke much profound Dharma, and Shariputra said to the Buddha, this merchant leader has roots of virtue. He also increased virtue in the past, speaking of countless eons ago, when the world was peaceful, a Buddha appeared like Mount Sumeru. At that time, a wheel-turning king arranged with good deeds. After the Buddha preached the Dharma to him, including his son, he obtained forbearance with unified faith in the Dharma. Then, in that retinue, there was a Dharma-speaking monk named Dharma Dhvaja, who preached profound Dharma to the king, and the king was very happy and offered all his clothes and jewels to him. After that, that monk said that clothes and so on are not great offerings, but renouncing and practicing the Dharma is the offering. Whoever, for the sake of Bodhi, enters the great emptiness, all those sentient beings, with an unyielding mind, complete the eons, it is more virtuous than giving away sons and wives. Whoever generates the mind for Bodhi, in order to learn from the Tathagata, takes one step with a joyful mind, that is more excellent than that merit. Whether past, future, or present Buddhas, if they do not abandon the fault-filled household, they cannot obtain the peace of unsurpassed Bodhi. All the renounced Tathagatas, they all diligently proclaim, praise, and respect. Whoever makes offerings to all the Buddhas
Tibetan
ད་པ། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་རབ་བྱུང་གཟུང་བར་གྱིས། །གང་ཞིག་ཁྱིམ་གནས་རིན་ཆེན་ཁྱིམ་བརྒྱན་པའི། །གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་སངས་རྒྱས་ཞིང་བྱིན་དང༌། །གང་ཞིག་རབ་བྱུང་ཉིད་དང་མཚན་གཅིག་ཏུ། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་སེམས་བྱེད་ན། །གང་ཞིག་རབ་བྱུང་བག་ཡོད་གྱུར་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་དང༌། །བདུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་བཅོམ་བྱས་ཤིང༌། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མི་འགྲིབ་འཕེལ་བ་ཡིན། །རབ་བྱུང་དེ་ནི་ལམ་ངན་སྤངས་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་རྗེས་མཐུན་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོས་བསྟོད། །དེ་ནི་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །དེ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྤངས་བ་ཡིན། །ཁྱིམ་ལས་གྲོལ་བ་ཉོན་མོངས་མི་འཕེལ་ཞིང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམ་གྲོལ་བདུད་ཀྱི་འཆིང་བ་མེད། །རྣམ་གྲོལ་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་སྤྱོད། །སྤྱོད་པ་དག་པས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་མི་དཀའ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་ནས། བུདྡྷ་ལ་གསོལ་ཏེ་གནད་ནས་བུ་སྟོང་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ལས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་ཅིང་སེམས་ཅན་ཆོས་བཞིན་སྐྱོང་བར་སྤྲོ་བ་སུ་ཡོད། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་གིས་མི་འདོར་བར་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་གླིང་བཞི་བའི་འགྲོ་བ་ཆུད་ཟོས་སུ་འོང་གིས། ཁྱོད་ པས་གང་སྙིང་རྗེ་བརྟན་པ་དེས་རྒྱལ་སྲིད་ཟུང་ལ་འགྲོ་བ་ཆོས་ལ་ཚུད་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་སེམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ནས། གཞན་རིལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་དེད་དཔོན་ཆོས་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་དེ་འཇམ་དཔལ་ལོ། །རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ། །རྒྱལ་བུ་གཞན་ནི་བསྐལ་བ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་གཞན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་རྒྱན་ལས། དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་འདི་བཻ་ཌཱུརྻའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་གནས་བརྒྱ་བྱིན་ལོངས་སྤྱོད་དང་བཅས་པར་སྣང་ལ་དེ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ལ། ཀྱེ་ལྷའི་དབང་པོ་ལ་ལྟོས་ཁྱེད་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ལས་འདི་འདྲ་བར་འགྱུར་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེ་དག་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་སྨོན་ལམ་ཡང་འདེབས་སོ། །དེ་ན་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་ས་གཞི་དག་པས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་ཤིང་སེམས་དག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སྐུ་མཐོང་སྟེ། དེ་
Chinese
现在，在胜者的教法中受持出家。谁安住在家，以珍宝装饰家宅，如恒河沙数佛土的加持，谁出家自身与名号，于无常、痛苦、无我作意，谁出家成为谨慎者，菩提萨埵接近菩提，摧毁魔之坛城，善法方面不减反增。出家即是舍弃恶道，与道之随顺，为圣者所赞叹。此非微小之善，此乃舍弃一切执持。从家解脱，烦恼不增，烦恼解脱，无魔之束缚。解脱之心行持菩提之行，行持清净，证得菩提不难。此后国王欲出家，祈请佛陀，恳切地对千子说：你们之中谁乐于执掌国政，如法治理众生？他们都祈请说：请您出家时不要舍弃我等。国王说：若此出家，四大洲之有情将徒劳无益。你们之中谁慈悲心坚固，便执掌国政，令有情入于正法。之后，具慈悲心之王子以心应允，其他人都出家了。当时国王的商主，说法之比丘即是文殊菩萨。王子执掌国政者，即是薄伽梵释迦牟尼佛。其他王子则是贤劫之其他佛陀。《智慧光明庄严》中说：譬如此大地变为毗琉璃之自性，三十三天之住所，百千天王享用受用，诸天对赡部洲之人说：看啊，天王，你们也以福德令事业变得如此吧，他们也作清净福德之祈愿。彼处虽无帝释等，然因地基清净而显现如是，如是，对禅修极度串习且心清净之故，有情将能见到如来之身，以如来之加持力而见其身，此
English
Now, take ordination in the Victorious One's teachings. Whoever dwells at home, adorning the house with precious jewels, with the blessings of Buddha-fields like the sands of the Ganges, whoever is ordained, with self and name, contemplates impermanence, suffering, and selflessness, whoever is ordained and becomes diligent, the Bodhisattva is close to Bodhi, destroys the mandala of demons, and the aspect of virtue increases without diminishing. Ordination is abandoning the evil path, and in accordance with the path, praised by the noble ones. This is not a small virtue, this is abandoning all clinging. Liberation from home, afflictions do not increase, liberation from afflictions, there is no bondage of demons. The liberated mind practices the conduct of Bodhi, practicing purely, attaining Bodhi is not difficult. Thereafter, the king desired to be ordained, prayed to the Buddha, and earnestly said to the thousand sons: Who among you is willing to hold the kingdom and govern sentient beings according to the Dharma? They all prayed, saying: Please do not abandon us when you are ordained. The king said: If this one is ordained, the beings of the four continents will be in vain. Whoever among you has steadfast compassion, hold the kingdom and bring beings into the Dharma. Thereafter, the prince with compassion in his heart agreed, and the others were ordained. At that time, the king's merchant, the Dharma-speaking monk, was Manjushri. The prince who held the kingdom was the Bhagavan Shakyamuni Buddha. The other princes were the other Buddhas of the Fortunate Aeon. From "The Ornament of Wisdom Light": For example, this great earth becomes the nature of lapis lazuli, the abode of the Thirty-Three, a hundred thousand gods enjoy and partake, the gods say to the people of Jambudvipa: Look, Lord of the Gods, may you also make your deeds like this through merit, they also make prayers that purify merit. Although there are no Indras etc. there, it appears as such because the ground is pure, likewise, because of extreme familiarity with meditation and purity of mind, sentient beings will be able to see the body of the Tathagata, and see the body through the blessings of the Tathagata, this