Tibetan
་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་མེད་པས་འཇུག་པའང་མེད། ལྡོག་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ན། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱས་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པ་ཡང་ཡོད་དེ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་བརྩོན་པ་མི་འདོད་པ་རྣམས་བདག་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཚེ་འདིའི་བདེ་བར་སྤྱོད་པས་གནས་སོ། །དྲོ་དང་གཤེར་དང་སྲ་གཡོ་བར། །ཆོས་རྣམས་བྱིས་པས་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཡང་དག་མ་ཡིན་སྒྲོ་འདོགས་ཏེ། །མཚན་ཉིད་མེད་ཅིང་མཚན་གཞི་མེད། །རྒྱུན་རྣམས་ཀྱི་ནི་ལུས་འདི་ལ། །འདི་ནི་རྫས་བརྒྱད་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། །ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་དང་དབང་པོར་ནི། །བྱིས་པ་ནོར་བ་རྣམ་རྟོག་གོ །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་དག་ནི། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རིག་གསུམ་སྟེ། །ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རིག་དང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་ནི་འཛིན་པ་གསུམ། །རང་གི་སེམས་ལ་མངོན་ཆགས་པས། །སེམས་ནི་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོངས་མེད་དེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཙམ་མོ། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་ནི་རྨི་ལམ་འདྲ། །བྱེད་དང་ལས་དང་བྱ་བ་ཉིད། །རྣམ་ པ་ཀུན་དུ་གཡོ་བ་མིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོང༌། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་མིན། །གང་འདི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ནི། །གནས་ངན་ལེན་གྱིས་བསྒོས་པའི་སེམས། གཟུགས་སུ་སྣང་བ་འཛིན་པ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་དག་ན་སེམས་འཁྲུལ་པ། །སྣང་བ་རི་བོང་རྭ་བཞིན་ཏེ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡོད། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ནི་རི་དགས་བཞིན། །གང་རྣམས་རྟོགས་པ་དེ་དག་ནོར། །རྣམ་རྟོག་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་འབྱུང༌། །ཕྱི་རོལ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །གཞན་དབང་རང་གི་གཞི་ལས་སྐྱེས། །བདག་ལ་སྐྱེས་པའི་འཁྲུལ་མ་མཐོང༌། །དེ་ཡི་སེམས་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇིག །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་དེ་ལ་དམིགས། །ཡིད་མི་འཇུག་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་པར་བྱེད། །རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱང་དེ་ལ་གནས། །དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཇི་སྲིད་རྣམ་རྟོག་ཅིང༌། །རང་གི་ནོར་བ་མ་མཐོང་ན། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་སེམས་རྒྱས་བྱེད། །བག་ཆགས་དག་ལས་སེམས་མི་བྱེད། །སེམས་དང་བག་ཆགས་གཅིག་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་ཐ་དད་མ་ཡིན་མཚན། །བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས། །ཡིད་ཀྱི་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །བག་ཆགས་དྲི་མ་བཞིན་དུ་ལྟོས། །སེམས་ནི་རས་ཡུག་དཀར་པོ་འདྲ། །བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཛེས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐབས་ནས་གསོལ་པ
Chinese
那，如来藏普基阿赖耶识未曾宣说，故无有进入，若转变为无有退转，则大智慧所作，及于圣者进入，退转亦有，是故瑜伽者不欲勤奋，以各自之自证于此生安乐而住。暖与湿与坚动摇，法等诸事童蒙所分别，非为真实妄加增益，无有体性亦无基。常时之此身，此乃八物之色身，于身之形体及诸根，童蒙错谬作分别。身与受用及处所，乃所取之识三种，意与意之识，及分别乃能取三。于自心上现贪著，心即甚深生起，外境显现全无有，是故唯是心而已。诸根犹如幻术般，境等亦如梦境同，作者与业与所作，非于一切动摇时。世俗谛中一切有，胜义谛中实无有，何者此等种种现，乃为恶趣所染之心。显现为色乃执著，于诸外境心迷乱，显现犹如兔角般，人等具有分别念。如于阳焰见渴鹿，凡所了知彼等谬，由著分别念力故，分别念力极炽盛。外境所测之自性，乃是他起依于自基，不见生于自性之错觉，彼之心识极恐怖。彼之因性即缘彼，乃是心识不入之境，亦能生起心之因，然识亦复住于彼。具有事物自性者，外境如是起分别，若未见自之错谬，如是心识渐增长。不由习气而生心，心与习气非为一，心非异体亦非异，习气缠缚于一切。由意之识所生起，习气应观如垢染，心如白净之布匹，习气令其不庄严。自涅槃时所请问
English
Then, the Tathāgatagarbha, the basis of all, the Alaya-vijñāna, has not been proclaimed, therefore there is no entering. If it turns into no turning back, then the great wisdom is done, and there is entering into the noble ones, and there is also turning back, so the yogis do not want to be diligent, and they abide in the happiness of this life with their own self-awareness. Warmth, moisture, solidity, and movement, phenomena are distinguished by children. Not truly adding exaggerations, there is no characteristic and no basis. This body of the constant ones, this is the body of eight substances, in the shape and senses of the body, children mistakenly distinguish. Body, enjoyment, and places, are the three forms of consciousness to be grasped, mind and mind consciousness, and distinction are the three graspers. Manifest attachment to one's own mind, the mind will become very deep. External appearance is completely absent, therefore it is only mind. The senses are like illusions, the objects are like dreams. The doer, the action, and the deed itself, are not moving in any way. Everything exists in the conventional truth, but nothing exists in the ultimate truth. Whatever appears in various ways is the mind stained by evil deeds. Appearing as form is clinging, the mind is confused in external objects. The appearance is like a rabbit's horn, people have discrimination. Like a deer in a mirage, those who realize are wrong. Due to the manifestation of attachment to discrimination, discrimination arises very much. The nature of external speculation is dependent on others and arises from its own basis. Not seeing the illusion born in oneself, their minds are very terrified. Its cause is aimed at it, it is a place where the mind does not enter, and it also produces the cause of the mind, but consciousness also dwells in it. Those who have the nature of things, as long as external objects are distinguished, if one does not see one's own mistakes, then the mind will grow. The mind does not arise from habits, the mind and habits are not one, the mind is not different, and habits are entangled in everything. Arising from the consciousness of the mind, habits should be viewed as dirt, the mind is like a white cloth, and habits make it unadorned. Asked from the time of Nirvana
Tibetan
། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་དུ་གཞག་གམ། གཞོག་གོ །བཞག་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལོག་ལ་མ་བཞག་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་རྒྱུ་དང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་འབྱུང་བས། བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་བར་ཆགས་པས། རང་སེམས་པ་ལྟ་བུ་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུར་གྱུར་ཅིང༌། དེ་ལ་དམིགས་པ་ ལུས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས། གཅིག་གི་རྒྱུར་གཅིག་གྱུར་པའི་སེམས་འདས་པ་འབྱུང་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལྟར་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པས་འཇུག་ཅིང་ལྡོག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཟློག་པས་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་ལ་ནི་རྟེན་བཅས་ནས། །ཡིད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །སེམས་དང་ཡིད་ལ་རྟེན་བཅས་ནས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་བར་འགྱུར། །དཀར་པོ་ལ་ནི་དྲི་མ་སྣང༌། །དྲི་མ་ལ་ནི་སེམས་མི་སྣང༌། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་མི་སྣང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་འགྱུར་གཟུགས་མེད་དེ། །འབྱུང་ལས་མ་གྱུར་གཟུགས་ཡོད་དོ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་རྨི་ལམ་དང༌། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་འབྱུང་འགྱུར་མིན། །ཇི་ལྟར་གསེར་ནི་དག་བ་དང༌། །ཆུ་ཡང་རྙོག་པ་དངས་པ་དང༌། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་མེད་ལྟར། །རྣམ་རྟོག་དག་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དབུས་མ་འཇིགས་པ་དང་སེམས་ཙམ། །དབུ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང༌། །ཡོན་ཏན་རྡུལ་ཕྲན་རྫས་འདུས་པར། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་རྟོག །རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེར་ཡོད་པ་མིན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་དོན་མེད་དོ། །རང་གི་སེམས་ནི་སྣང་བའི་དབྱིབས། །མི་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང༌། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་དོན་མེད་དོ། །སྐྲ་ཤད་འཛིངས་དང་སྒྱུ་མ་དང༌། །རྨི་ལམ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། །མགལ་མེ་སྨིག་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་དག །མེད་ཀྱང་མི་ལ་རབ་ཏུ་སྣང༌། །སེམས་དང་རྣམ་རྟོག་རྣམ་རིག་དང༌། །ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། །ཀུན་གཞི་སྲིད་གསུམ་གཡོ་བ་རྣམས། །དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། །གང་དག་འཇུངས་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། །མུ་སྟེགས
Chinese
世尊安立八识吗？安立。如果安立，为何意之识不遮止而安立呢？ 佛开示说：以彼之因和所缘的缘故，诸和合之识生起。大慧，意之识于辨别对境之差别而现前执著且生起，故使习气之阿赖耶识极增长。与意同时于执著我与我所而现前执著，如随逐自心者一般，阿赖耶识成为因，而于彼所缘，是异体性之相。于自心显现之境现前执著，故生起一之因成为一的心，大慧，如大海一般，自心显现之境之风所动，而入且还灭。如是，意之识遮止故，七者亦将遮止。阿赖耶上依附后，意亦极趣入。心与意上依附后，识趣入。白色上有垢染显现，垢染上不显现心，如虚空中有云一般，如是心亦不显现。一切生起变化皆无色，非由生起变化所成则有色。乾闼婆城、梦，幻化、阳焰非生起变化。如金之清净，水之浑浊清澈，如虚空中无云一般，分别念清净亦如是。中观无畏与唯识，非中观者恒常生。于功德、微尘、实物和合上，孩童们于色作分别。微尘非一一存在，故彼亦无意义。自心是显现之形状，人们则显现外境。外境显现非有，故彼亦无意义。乱发、幻化，梦、乾闼婆城，火把、阳焰诸杂多，虽无然亦极显现于人。心与分别念、辨别，意与识亦是，阿赖耶、三有动摇者，彼等是心之异名。何者悭吝之声闻与外道。
English
Did the Blessed One establish eight consciousnesses? He did. If so, why was the mind consciousness not stopped and established? The Buddha said: Because of its causes and conditions, the assembled consciousnesses arise. O Great Wisdom, the mind consciousness is manifestly attached to and arises from distinguishing the differences of objects, thus greatly increasing the alaya consciousness of habits. Simultaneously with the mind, it is manifestly attached to grasping self and what belongs to self. Like one who follows his own mind, the alaya consciousness becomes the cause, and its object is the characteristic of not being a different body. Because of manifest attachment to the object of the appearance of one's own mind, the past mind that has become one cause arises. O Great Wisdom, like the great ocean, it enters and ceases because it is moved by the wind of the object of the appearance of one's own mind. Thus, because the mind consciousness is stopped, the seven will also be stopped. After relying on the alaya, the mind also enters very much. After relying on the mind and the mind, consciousness enters. On white, impurity appears. On impurity, the mind does not appear. Like clouds in the sky, so the mind does not appear. All arising and changing is formless, but what is not made of arising and changing has form. A gandharva city, a dream, an illusion, a mirage are not arising and changing. Just as gold is pure, and water is turbid and clear, just as there are no clouds in the sky, so is the purification of discrimination. The fearless Madhyamaka and the Mind-Only, those who are not Madhyamaka arise constantly. On the aggregation of qualities, particles, and substances, children discriminate about form. Particles do not exist one by one, so they are also meaningless. One's own mind is the shape of appearance, but to people, the external appears. The appearance of the external is not existent, so it is also meaningless. Tangled hair, illusion, dream, a gandharva city, a torch, various mirages, although they do not exist, they appear very much to people. Mind and discrimination, discernment, mind and consciousness itself, alaya, those who shake the three existences, these are names for mind. Those who are stingy shravakas and heretics.