Tibetan
ང༌། །མི་འཇིགས་བཞི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ནི་ཐུབ་པས་གསུངས། །དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། དེ་དེ་ལྟར་སེམས་མི་མཁས་པས། ཆོས་འདི་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་དགེ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་དགེ་ བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་འབྱུང་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་འབྱུང་བའོ་ཞེས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ལ་གནས་པ། སེམས་ལས་བྱུང་བ། སེམས་རྐྱེན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཤིན་ཏུ་བཅིལ། ཤིན་ཏུ་བཏུལ། ཤིན་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ནས། ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བཅིལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་བཏུལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་མཐོང་བས། རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་སེམས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱེད་དེ་དེ་སེམས་ཉིད་ལ་མི་གཏོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་འདི་མེ་ཏོག་གི་རྣམ་པའམ། འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་ང་ཡིར་བྱ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འབུལ་ལོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྔོའོ། །མདོ་སྡེ་དག་མཆོད་པའི་རྣམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ཉན་ཅིད་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་ནས་གནས་སུ་སློང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་གང་དག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ནུས་ཤིང་ལྕོགས་པ་ཞིག་ལ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐོག་མར་རྩོལ་ཞིང་འབད་དེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་མཐོང་ན། དེ་གནས་དེ་ནས་བསླངས་ཏེ་དེ་ན་འཁོར་དབྱེ་བ་ཡང་བྱས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇོག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གནས་ནས་གནས་སུ་སློང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་མི་སྟོན་ཏོ། །ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན། ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། རི་མོ་མེད་པ་དང༌། མ་དད་པ་མང་བ་དང༌། གཡོ་དང་སྒྱུས་གླགས་པ་དང༌། འཚོ་བའི་བསམ་པ་ཅན་དང༌། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣས་གླགས་བ་དང༌། གླེན་པ་རྨོངས་པ་ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ལ་སེར་སྣ
Chinese
又，四无畏也同样，佛陀说为世俗谛。出自《宝云经》：如果心不善巧，就会认为这些法如同幻术，这些法如同梦境，这些法是善，这些法是不善，这些法是生起，这些法是不生起，这样对诸法进行种种分别。他会这样想：这些法全部都住在心里，从心里产生，心是它们的因缘。因此，要极力收摄心，极力调伏心，极力使心融入，这样，所有这些法也都会被极力收摄，极力调伏，极力融入。他这样看待诸法，为了通过那个因和那个缘来平息心，他会努力，但他不会依赖心本身。那么，菩萨如何善巧于回向呢？对于那些没有“我”的观念，没有执取的花朵或果实等，每天早、中、晚三次供养佛和菩萨。并将此善根回向于无上正等觉。同样，也回向花树等。听闻、思惟、下定决心，以广大的方式供养诸经。那么，菩萨如何善巧于从一处引导至另一处呢？对于那些有能力和潜力证得无上圆满正觉的众生，如果他们最初努力于声闻或独觉乘，并且看到他们正在努力和精进，就从那个位置引导他们，并在那里也进行区分，然后将他们安置在大乘中。这样，他就善巧于从一处引导至另一处。菩萨不会向没有成为法器（堪能者）的众生宣说佛法。不对愤怒的人说，不对挑剔的人说，不对外道说，不对没有智慧的人说，不对没有信心的人说，不对以狡诈和虚伪为手段的人说，不对有生存想法的人说，不对贪图利养和恭敬的人说，不对嫉妒的人说，不对吝啬的人说，不对愚蠢、迟钝、像羊一样沉默的人说。为什么呢？因为对法吝啬。
English
Also, the four fearlessnesses are similarly said by the Buddha to be conventional truths. From the Jewel Cloud Sutra: If the mind is not skillful, one will think of these dharmas as being like illusions, these dharmas as being like dreams, these dharmas as being good, these dharmas as being not good, these dharmas as being arising, these dharmas as being not arising, thus discriminating all dharmas. One will think: All these dharmas reside in the mind, arise from the mind, and the mind is their condition. Therefore, one should extremely restrain the mind, extremely subdue the mind, and extremely absorb the mind. Then, all those dharmas will also be extremely restrained, extremely subdued, and extremely absorbed. Seeing the dharmas in this way, one will strive to pacify the mind through that cause and that condition, but one will not rely on the mind itself. How is a Bodhisattva skilled in dedicating? Those flowers or fruits, etc., that have no concept of "I" and are not grasped, are offered to the Buddhas and Bodhisattvas three times a day, morning, noon, and evening. And that root of virtue is dedicated to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Similarly, flower trees, etc., are also dedicated. Listening, contemplating, and resolving, one dedicates the vast forms of offerings to the sutras. How is a Bodhisattva skilled in leading from one place to another? For those beings who are capable and have the potential to attain unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, if they initially strive in the Hearer or Solitary Realizer vehicle, and one sees that they are striving and diligent, one leads them from that position, and also makes distinctions there, and then places them in the Great Vehicle. Thus, one is skilled in leading from one place to another. A Bodhisattva does not teach the Dharma to beings who have not become vessels (capable ones). Not to angry people, not to fault-finders, not to non-Buddhists, not to those without wisdom, not to those without faith, not to those who use deceit and hypocrisy as a means, not to those who have thoughts of survival, not to those who crave profit and respect, not to jealous people, not to miserly people, not to foolish, dull, sheep-like silent people. Why? Because of miserliness towards the Dharma.
Tibetan
་ཡང་མེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇུག་གོ །སེམས་ཅན་ཅི་འདྲ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་སྟོན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་དང་བ་ཅན་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྨིན་པ་དང༌། སྣོད་དུ་གྱུར་བ་དང༌། གཡོ་མེད་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་མི་འཆོས་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཚུལ་བཟང་པོ་དང༌། ལེགས་པར་སྟོན་ནུས་པ་དང༌། དབང་པོ་རྣོ་བ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྟོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་མཚུངས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེ་ས་དང༌། རི་མོ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞོལ། འབབ། བབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་སྣད་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་ཡང་གང་ཞེ་ན། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་འདོད་པ་དང༌། རིགས་དང་རུས་དང༌། ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སྡིག་པ་ཆུང་ངུས། འཇིགས་པར་མི་ལྟ་བ་དང༌། ཤི་བས་མི་སྐྲག་པ་དང༌། མི་བསམ་པ་སེམས་པ་དང༌། ལམ་མ་ཡིན་བ་ལ་ལམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང༌། དེ་སྟོན་པའི་གང་ཟག་གི་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། དེ་སྟོན་པའི་གང་ཟག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་བ་དང༌། བརླང་བ་དང༌། རྩུབ་བ་དང༌། སྤྱི་བརྟོལ་ཆེ་བ་དང༌། གཏུགས་པ་དང༌། དག་མི་སྙན་པ་དང༌། མུར་ཅོར་སྨྲ་བ་དང༌། མི་གཙིགས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ངག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལ་མཁས་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འདུལ་བའོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ལང་ཀའི་བདག་པོ། ས་བོན་གཅིག་ལས་བྱུང་ཡང༌། མྱུ་གུ་དང༌། ལྗང་བུ་དང༌། སོག་མ་དང༌། ཚིགས་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། མེ་ཏོག་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། གྲ་མའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་མ་རིག་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བའི་དབྱིངས་དང༌། བརྗོད་པ་དང་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་དག་སྣང་སྟེ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ན་མངོན་པར་འཛིན་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་རབ་དང་འབྲིང་དང༌། ཐ་མའི་ཁྱད་པ
Chinese
也沒有背離眾生之意，而是心想這些眾生不是如來教法的法器，就置之不理。什麼樣的眾生，佛和菩薩會為他們說法呢？ 對於心懷喜悅的眾生，善根成熟的眾生，堪為法器的眾生，不狡猾的眾生，行為端正的眾生，不貪圖利養的眾生，不貪戀恭敬的眾生，品行良好的眾生，善於教導的眾生，根器敏銳的眾生，以及按照所說去做的人們，才會為他們說法。 菩薩是完全受持大乘的，對於那些完全受持大乘的人，以對待同法者的態度來尊敬，並以圖畫等來供養，投身、趨向、進入大乘。因此，不應冒犯菩提心。 什麼是過失呢？ 就是貪圖利養，貪圖恭敬，貪戀種姓和血統，貪戀見解，對於微小的罪惡也不感到畏懼，不怕死亡，不思考，將非道視為道，貪戀眼前的利益，不讚揚大乘以及宣說大乘的人，讚揚小乘以及宣說小乘的人，喜好爭論，粗暴，粗魯，傲慢，固執，不悅耳，說話含糊不清，說話不尊重，口出惡言。因此，通達這些過失的人，為了遠離一切戲論，應當修習空性瑜伽。 這是菩薩們的律儀。 《楞伽經》中說： 楞伽的主人啊！ 雖然從一個種子生出，卻有芽、苗、 莖、節、枝、花、果、穀等差別。同樣，內外的法，從無明生出的蘊、界、處等一切，以及三界所生的諸法，都有安樂的自性，言說和行為的差別顯現。 具有同一體性的識，在對境上顯現執著，有上、中、下等的差別。
English
Nor do they turn their backs on the welfare of sentient beings. Rather, thinking that these sentient beings are not vessels for the Tathagata's Dharma-Vinaya, they remain neutral. What kind of sentient beings do the Buddhas and Bodhisattvas teach the Dharma to? They teach it to sentient beings who are joyful, whose roots of virtue are mature, who are vessels, who are not deceitful, whose conduct is upright, who are not attached to gain, who are not attached to respect, who have good conduct, who are able to be taught well, whose faculties are sharp, and who act according to what has been said. Bodhisattvas are those who fully uphold the Great Vehicle, and they honor those who fully uphold it with the perception of Dharma-mates, with drawings and the like, and they devote themselves to, incline towards, and enter the Great Vehicle. Therefore, the mind of enlightenment should not be offended. What are the faults? They are desiring gain and respect, being attached to lineage and clan, being attached to views, not regarding small sins as fearful, not being afraid of death, not contemplating, perceiving a wrong path as the path, being attached to immediate tasks, not praising the Great Vehicle and those who teach it, praising the Hearer Vehicle and those who teach it, being fond of debate, being arrogant, being rude, being very presumptuous, being stubborn, being unpleasant, speaking indistinctly, speaking disrespectfully, and speaking harshly. Therefore, those who are skilled in these faults should practice yoga by meditating on emptiness in order to be free from all elaborations. This is the discipline of the Bodhisattvas. From the Lankavatara Sutra: Lord of Lanka! Although arising from a single seed, there are differences such as sprouts, shoots, stems, joints, branches, flowers, fruits, and grains. Similarly, the inner and outer dharmas, the aggregates, elements, and sense bases that arise from ignorance, and all the dharmas that arise in the three realms, all have the nature of bliss, and differences in speech and behavior appear. The consciousness that has the same characteristic manifests attachment to objects, with differences such as superior, middling, and inferior.