English
Will be devoted to this. The five are: My actions will not be in vain, my actions are perfumed by habits, abandoning all attachments, not being blamed by the Buddha, and teaching the Dharma so that I can liberate others after I am liberated. The Bodhisattva obtains unshakable faith and sees that it arises from perversion. If he fully knows that all dharmas are like dreams, then he abides in the state of profound Dharma. If he possesses two dharmas, the Bodhisattva will not fall into nihilistic views, that is, knowing how to engage in actions of karma, and knowing how to accomplish all the Buddha's teachings as they are. If he possesses two dharmas, he will not fall into eternalistic views, that is, entering the impermanent Dharma, and knowing how to distinguish between arising, decaying, dissolving, and not abiding. What is the meditation of a Bodhisattva abiding in the realm of wisdom? That is, not cultivating the limbs of meditation of body and mind, as well as thoughts and actions, but entering into samadhi in such a way that he enters into samadhi in such a way as Suchness, the true limit, and the Dharmadhatu, then he will subdue all samadhis with characteristics. His roots of virtue and meditation are also mostly part of wisdom, and are free from the afflictions of views. Dedication to Bodhi and maturing sentient beings will also be accomplished, therefore, the Tathagata attains Nirvana with one samadhi. The Bodhisattva comes and sits in the midst of the retinue. If someone interrupts the discussion of the profound Dharma and talks about various miscellaneous things, then he is striving to make the True Dharma decline. In addition, few people like to listen to worldly dharmas, but many listen to non-dharmas.
Tibetan
པ། དེ་བཞིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་རྣམ་པར་གྲུབ་པོ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་གཤེགས་ན་ཆབ་ཀྱི་ཚོགས་མཆིས་པ་དེ་གང་དུ་མཆིས་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་མེའི་ཁམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་མེས་ཡོངས་སུ་གང་བར་མཐོང་ན་དེར་ཆུའི་ཕུང་པོ་དེ་གང་དུ་སོང༌། གསོལ་པ། དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་སེམས་དེ་ལྟར་ལས་སུ་རུང་བ་ལས་གྱུར་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལས། དེ་ལྟར་གྱུར་པར་འདོད་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དམ། ང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚེ་ཆུ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བདག་ཉིད་ཆུ་ན་གནས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སྐམ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་སྐམ་པར་མཐོང་ངོ༌། །ལྷ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་འཆི་འཕོའི་ཆོས་གཅིག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཚོལ་ཁྲོ་ལགས། །དམྱལ་བ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་གནོད་བ་ལགས། །གཅིག་ལ་གཅིག་འཚལ་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་ལགས། །ཡི་དྭགས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་བཀྲེས་དང་སྐོམ། །སངས་རྒྱས་འགྲོ་བ་ལས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་སྤྱན་སྔར་འདུག་ཅིང་རིན་པོ་ཆེའི་གོས་ལག་ན་ཐོགས་པ་དང་གྱོན་པ་ཕུད་ད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་གོས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་ལགས་ན་བཞེས་སུ་གསོལ། བཀའ་ སྩལ་བ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཐད་དུ་འགྲོ་ཞིང་དྲི་བར་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཟབ་མོ་ལས་མོས་པ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཉེ་བའི་སེམས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ
Chinese
པ། 像那样，一切法都从作意而生，因为一切法都是无作的。它们都如所愿般成就。国王阿阇世提问：世尊，如果前往大海，水聚在哪里呢？回答：当比丘入于火界三摩地时，如果见到三千大千世界被火完全充满，那么水聚到哪里去了呢？提问：那是由于获得三摩地自在的心那样堪能而转变的。回答：你认为声闻的心堪能，所以那样转变，难道不认为如来具一切法也是那样吗？我如来时，水中众生想自己住在水中。住在陆地上的众生则看到大海干涸。诸天痛苦，具有死亡和变迁的同一法则。人们则寻求痛苦和愤怒。地狱众生的痛苦是损害。互相残杀是畜生道的痛苦。饿鬼的痛苦是饥渴。从佛陀的行境来说。之后，光明国王坐在面前，脱下手中拿着和身上穿着的珍贵衣服，献给世尊，并这样说道：世尊，我的这件珍贵衣服是从以前的业的成熟而成就的，请接受。回答：大国王，应当精勤于这四法。国王，作为国王种姓，从头顶灌顶后，应当前往具戒的沙门和婆罗门处询问，为了守护如来的教法而修行，为了寻求甚深而欢喜，为了远离邪见而确定真实而欢喜。从完全执持善根来说，种姓之子，总之，一切佛法都依赖于完全寻求法。所谓菩提萨埵，是与佛陀接近的心，因此称为菩提萨埵。所谓菩提，就是空性。
English
Pa. Likewise, all dharmas arise from attention, because all dharmas are without action. They are all accomplished as desired. King Ajatashatru asked: Blessed One, if one goes to the great ocean, where is the collection of water? The Blessed One replied: When a monk enters into the samadhi of the fire element, if one sees the three thousand great thousand worlds completely filled with fire, then where has that mass of water gone? He asked: That is because the mind that has obtained mastery over samadhi has become so capable that it has transformed. The Blessed One replied: If you think that the mind of a Shravaka is capable, so it has transformed like that, do you not think that the Tathagata, who possesses all dharmas, is also like that? When I am the Tathagata, the sentient beings who live in the water think that they themselves live in the water. Those who live on land see that the great ocean has dried up. The gods suffer, having the same law of death and change. People seek suffering and anger. The suffering of hell beings is harm. Mutual killing is the suffering of animals. The suffering of pretas is hunger and thirst. From the realm of the Buddha. Then, King Clear Glory sat before him, took off the precious clothes he was holding in his hand and wearing, offered them to the Blessed One, and said: Blessed One, this precious garment of mine is accomplished from the maturation of previous karma, please accept it. The Blessed One replied: Great King, one should strive in these four dharmas. King, as a king of the royal lineage, having been empowered from the crown of the head, one should go to the shramanas and brahmins who possess morality and ask them questions, practice in order to protect the teachings of the Tathagata, rejoice in order to seek the profound, and rejoice in order to determine the truth by being free from wrong views. From completely holding the roots of virtue, son of the lineage, in short, all the Buddha's teachings depend on completely seeking the Dharma. The so-called Bodhisattva is the mind that is close to the Buddha, therefore it is called Bodhisattva. The so-called Bodhi is emptiness.
Tibetan
་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་པོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཅིས་སྟོང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི་གནས་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་པོ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང༌། ལེན་པ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་མི་སྤོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་ཅིང་སྒྱིད་ལུག་པ་མེད་པའོ། །བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བཞི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་དང༌། དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དད་པ་རྙེད་པ་ཡིན། ལྟ་བ་དྲང་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། ཁྱིམ་བདག་རྣམ་པར་རྒྱལ་བསྲུང་བ། ཆུང་མ་གཟུགས་ལྡན་མ། ཤཱཀྱའི་བུ་གནག་སྦྱིན་ནོ། །ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ཚེ་བརྗེས་ན་ཡང་དྲན་པ་བརྗེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཞི་ནི་ཆོས་ཚོལ་བ་དང༌། སྦྱིན་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་གཞན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲོགས་པ་ཡིན། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཡེང་ཞིང༌། ཆོས་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་ཅིང་འཆི་བའི་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཞི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པར་འཇིག་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་རྣམ་པར་འཇིག་ན་ཕྱིས་འཚེས་ཤིང་ལུས་དང་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་ཆོས་མི་གཏོང་བ་ཡིན། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་ན། སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ཐོབ་ནས། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང༌། ནམ་ཞིག་བདག་སངས་རྒྱས་ནས། སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་གཞིལ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྙམ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་༌༌༌༌གོས་ལ་སོགས་པས་ལན་གླན་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དེས་དེ་ལ་ལན་ལོན་པར་འགྱུར། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་གསོལ་པ། བདག་ཅག་གིས་ནི་དེང་སླན་ཆད་ལ་ལར་ཆོས་བསྟན་ན་ཆེས་ཐོག་མར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་ནས་བསྟན་པར་བགྱི་ཞིང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་སླར་གྱིས་བསྟན་པ
Chinese
那是菩提。空性被称为什么是空？一切法皆空。菩萨的殊胜意乐应知有三种：第一殊胜意乐是具有完全照见一切事物的作用。第二是完全寻求法，受持和执持，而没有我执。第三是不舍弃甚深法，进入佛陀的菩提，并且没有懈怠。这四者是安乐之因：四者是见到如来，获得闲暇圆满，对如来的法和律产生信心，以及具有正直圆满的见解。有居士名叫遍护，妻子容貌端庄，释迦族的儿子名叫黑施。如果具备四法，即使转世也不会忘记前世的记忆：四法是寻求法，不满足于布施，引导其他众生进入无上菩提，宣扬如来的功德，以及对甚深法具有忍耐力。为了取悦如来，也不散乱，为了忆念法，具有正念和正知， 对甚深法具有忍耐力，并且是死亡的造作者。四法是进入大乘的殊胜成就：四法是当佛陀的菩提坏灭，正法衰败时，精勤寻求正法。如来的佛塔如果坏灭，后来修复，即使面临生命危险也不舍弃法。如果见到众生受苦，生起慈悲心。获得慈悲心后，发起精进，心想何时我成佛后，为了摧毁那些众生的痛苦，应当宣说正法。菩萨以法利益众生是成就无漏的安乐，如果以众生的衣服等物来报答，那是有漏的，怎么能以此来报答呢？舍利弗请问说：从今以后，我们如果向他人宣说佛法，首先应当从菩萨乘开始宣说，声闻乘则放在后面宣说。
English
That is Bodhi. What is emptiness called empty of? It is empty of all dharmas. The superior intention of a Bodhisattva should be known in three ways: The first superior intention is to have the function of completely seeing all things. The second is to completely seek the Dharma, to receive, hold, and grasp it, without any attachment to self. The third is not to abandon the profound Dharma, to enter the Bodhi of the Buddha, and to be without laziness. These four are the cause of happiness: the four are seeing the Tathagata, obtaining leisure and endowments, finding faith in the Dharma and Vinaya of the Tathagata, and having upright and complete views. There was a householder named Vairambha, a wife with a beautiful form, and a son of the Shakyas named Krishna Datta. If one possesses four qualities, even if one changes lives, one will not forget one's memory: the four are seeking the Dharma, not being satisfied with generosity, leading other beings to engage in unsurpassed Bodhi, proclaiming the qualities of the Tathagata, and having patience with the profound Dharma. One is also not distracted in order to please the Tathagata, and one is mindful and aware in order to keep the Dharma in mind. Having patience with the profound Dharma and being a maker of death. The four dharmas are the supreme accomplishment of entering the Great Vehicle: the four are striving to seek the sacred Dharma when the Bodhi of the Buddha is destroyed and the sacred Dharma declines. If the stupa of the Tathagata is destroyed, it is later restored, and even if life and limb are at stake, the Dharma is not abandoned. If one sees suffering beings, one generates compassion. Having obtained compassion, one exerts effort, thinking, "When will I become a Buddha, and for the sake of destroying the suffering of those beings, I should teach the Dharma?" A Bodhisattva benefiting beings with the Dharma is accomplishing uncontaminated bliss, but if one repays with the clothing of beings, etc., that is contaminated. How can one repay in that way? Sharadvatiputra asked: "From now on, if we teach the Dharma to others, we should first begin by teaching from the Bodhisattva Vehicle, and the Hearer Vehicle should be taught later."