Tibetan
་རྩ་གསུམ་པའི་ལེའུ་ལས། ལྷའི་བུ་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་སེམས་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་དོ། །སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་སེམས་དེ་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཇི་ཙམ་དུ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དེ་ཙམ་དུ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་ནོ། །ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ཆོས་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྤྱོད་ལ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །བཞི་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པས་སྙིང་པོ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཞུམ་པ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པ་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་ང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི། གླིང་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཁྱོད་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ངས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་ པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་ན་གནས་པ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ངས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་འདི་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་མེད་ཀྱི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ནས། མངོན་པར་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་རྗེས་སུ་འཐོབ་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས། རང་གི་ལུས་མེས་སྲེག་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རེ་ཞིག་སྐྱེ་གནས་ལྔ་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་གིས་རྙེད་པར་འཚོ་བར་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་མི་སློབ་པ་དང༌། ཆོས་སྤོང་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ཅིང་མི་བཟློག་པ་དང༌། གཞན་དག་གི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་བྱེད་ཅིང་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་མ་བསྲུངས་པའོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ལས། གང་གི་སེམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྱོད་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་མཚམས་མེད་པ་དང་མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་བྱེད། མིར་རོ་བའི་ལག་པ་ནས་འཛིན་པའམ་རྩོད་པར་མི་བྱེད།
Chinese
于三根本品中说：天子啊，三界唯是心，而此心亦如幻。以心之法性遍寻之，亦不可得。以何心遍寻之心，彼心亦不可得。有情不可得，故一切法皆不可得。菩萨善巧方便者，于自苦及不适，如是尽力为息灭他苦。具足四法，亦行于甚深法，然亦不现证真实边际。四者谓：安住于誓言之坚固心要，无怯弱之精进，大悲，善巧方便。莫伽略子，若谓唯我于此四大洲成正等觉，非于余洲者，汝勿如是观。何以故？于一切四大洲，我如众生之意乐而说法。于一处成正等觉，于一处住于母胎，于一处住于兜率天处，于一处般涅槃，我如实了知。如是于此处如说入流等，沙门果之四者之安立，实无有，然彼等一切安坐于一垫上，以若干神通而现证，获得八解脱，得大智慧，升于虚空，以火焚烧自之身体而般涅槃。莫伽略子，具足四法之菩萨，暂且将取五种生处，四者谓：以菩萨之名而营生，不学菩萨之学处，于舍弃法者不制止而舍置，障碍他人之利养而宣说非赞叹语，不守护身语意之业。于示现三种律仪中说：何者心中有追悔者，彼等不做无间罪及十不善业。不持或争执腐尸之手。
English
In the chapter on the Three Roots, it says: Son of the gods, the three realms are only mind, and this mind is like an illusion. Even if you search everywhere for the nature of the mind, you will not find it. The mind with which you search everywhere, that mind also cannot be found. Since sentient beings are not observable, all phenomena are not observable. A Bodhisattva who is skilled in means strives to pacify the suffering of others as much as he himself suffers and is uncomfortable. If one possesses four qualities, one will also practice the profound Dharma, but one will not directly realize the true limit. The four are: abiding in the essence of steadfast commitment, unwavering diligence, great compassion, and skillful means. Maudgalyayana, if you think that I only attain perfect enlightenment in this great continent, and not in other continents, do not view it that way. Why? Because in all four great continents, I teach the Dharma according to the inclinations of sentient beings. In one place I attain perfect enlightenment, in one place I dwell in the womb of a mother, in one place I dwell in the Tushita heaven, and in one place I pass into complete nirvana. I truly know all of these. Thus, here, there is no establishment of the four fruits of the ascetic path, such as saying 'stream-enterer' and so on. However, all of them sit on one cushion, directly realize through some supernormal powers, attain the eight liberations, gain great wisdom, rise into the sky, burn their own bodies with fire, and pass into complete nirvana. Maudgalyayana, a Bodhisattva who possesses four qualities will temporarily take five birth-places. The four are: making a living by the name of a Bodhisattva, not studying the precepts of a Bodhisattva, being indifferent to those who abandon the Dharma and not preventing them, obstructing the gains of others and speaking unpraiseworthy words, and not guarding the actions of body, speech, and mind. In the teaching of the three vows, it says: Those who have remorse in their hearts will not commit the five heinous crimes and the ten non-virtuous actions. They will not hold or fight over the hand of a rotting corpse.
Tibetan
བྱམས་པའི་སེམས་ལ་ཞུགས་པས་གནས་ཉི་ཤུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ༌། །བུད་མེད་ཉི་ཤུ་མ་ཚང་བ་ལ་ཆོས་མི་འཆད། དགེ་སློང་མས་དྲིས་པའི་ལན་མི་གདབ། བུད་མེད་ཀྱི་ཡི་གེ་མི་བྲི། གཉན་འདབ་ཀྱིས་མགྲོན་དུ་བོས་པར་མི་འགྲོ། །དགེ་སློང་མས་བསྐུགས་པ་ལ་སླར་བསྐུགས་པར་མི་བྱ། །དགེ་སློང་མས་བྱིན་པའི་ཆོས་གོས་མི་བགོ །ཡུགས་ས་མོས་བོས་ན། དགེ་འདུན་མེད་པར་ཁས་མི་བླང༌། དགེ་སློང་མས་བོས་ན་ལག་བསྣོལ་མགོ་སྨད་དེ་ཕྱོགས་དེ་ནས་བྱོལ་བར་བྱ། ཆོས་སྟོན་པའི་གནས་སུ་དགེ་སློང་མ་འོངས་ན་སྙིམ་པས་གདོང་བཀབ་སྟེ་འདུག་པར་བྱ། ཆོས་གཉིས་ཀུན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་སེམས་ཀྱང་ བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བཙལ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་དེ་གཉིས་མི་དམིགས་པ་ལྟར་རོ། །མི་དམིགས་པས་མི་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་སོ། །མིས་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་ཟན་མ་ཟོས་པ་ནི་བླའི། བསྟན་པ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བལྟ་བའི་བར་དུ་ལྟ་བས་དད་པས་བྱིན་པ་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དགེ་སློང་བརྐམ་ཆག་ཅན་ཕྲ་མ་ཅན་བརླང་པ། རྩུབ་པ་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་ཆོས་གསུམ་པོ་ལ་གནས་ཏེ། སྨན་དཔྱད་དང༌། ཉོ་ཚོང་དང༌། བུད་མེད་དང་འདྲ་བ་དག་འབྱུང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ཁྱི་ཁྲོ་བའི་སྣར་མཁྲིས་པས་བཏབ་ན་ཕྱིར་ཁྲོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཁྱི་དང་ཝ་དང་འདྲ་བ་དག་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་པ་དང་སྡོམ་པ་ཐོབ་ནས་ཕྱིར་ཞིང་ཁྲོའོ། །ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གསུང་རབ་ཇི་ལྟ་བུ་ཐོས་ཀྱང་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བཞི་ནི་བག་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དང༌། དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དང༌། བདག་འཆི་བ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པའོ། །གཞན་ཡང་བཞིས་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཞི་ནི། །འབྱུང་བ་གཞོན་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། མཐུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་མ་མྱོང་ཞིང་གདུང་བའི་སྟོབས་ཅན་དུ་གྱུར་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མི་གནས་པའོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མི
Chinese
进入慈悲心，完全舍弃二十种处所。不对未满二十岁的女子说法。不回答比丘尼的提问。不写女子的文字。不去妓女邀请的宴席。不对比丘尼的请求再次请求。不穿比丘尼给予的法衣。如果寡妇邀请，没有僧众不接受。如果比丘尼邀请，则双手交叉，低头，从那个方向避开。在说法的地方，如果有比丘尼来，用手遮住脸坐着。应当普遍开示两种法，哪两种呢？应当遍寻一切法无实性的法性，并且不生起遍寻的心。如何寻呢？如遍寻那二者不可得一样。不以不可得生起不可得的心，因为那是邪见，是三界的心。人六天不吃糌粑是最好的。于此教法中出家后，从我与有情乃至观涅槃之间，以见而以信心施予受用，则不如是。未来之时，贪婪的比丘，离间者，粗暴者，粗俗者，面带怒容者，安住于三种法，会出现医疗、买卖和与妇女相似的人。譬如狗愤怒时，胆汁滴在鼻子上，会再次愤怒。同样，未来之时，会出现非殊胜士夫，如狗和狐狸一般，他们获得如来甚深经典和戒律后，会再次愤怒。具有四种法的有情，无论听闻何种经典都不会生起厌离，四种是放逸，不相信异熟果，不相信大地狱，不相信自己会死亡。还有四种不会厌离，四种是，年少且无障碍，具有威力和力量，贪恋欲妙，未曾体验瑜伽且成为苦恼之力的拥有者。沙门和婆罗门所行的法是一个，即心不住于一切法。所谓心一境性，如果遍寻，则一法也无。
English
Having entered into the mind of loving-kindness, one completely abandons twenty places. One does not teach the Dharma to a woman who is not yet twenty years old. One does not answer a question asked by a Bhikshuni. One does not write a woman's letters. One does not go to a feast invited by a prostitute. One does not ask again for what a Bhikshuni has asked for. One does not wear Dharma robes given by a Bhikshuni. If a widow invites, one does not accept without the Sangha. If a Bhikshuni invites, one should cross one's hands, lower one's head, and avoid that direction. In a place where the Dharma is taught, if a Bhikshuni comes, one should cover one's face with one's hands and sit down. Two Dharmas should be universally taught. Which two? One should seek the Dharma-nature of the non-substantiality of all Dharmas, and one should not generate a mind of seeking. How does one seek? Just as those two, when sought, are not found. One should not generate a mind of non-finding with non-finding, because that is a wrong view, it is the mind of the three realms. A person not eating zanba for six days is the best. Having renounced in this teaching, from self and sentient beings to the view of Nirvana, using faith to give and receive is not like that. In the future, greedy Bhikshus, slanderers, rude people, coarse people, those with angry faces, abiding in the three Dharmas, will appear as doctors, merchants, and those similar to women. For example, if bile is applied to the nose of an angry dog, it will become angry again. Similarly, in the future, non-noble beings, like dogs and foxes, will appear. After they obtain the profound Sutras and Vinaya of the Tathagata, they will become angry again. Sentient beings who possess four Dharmas will not become weary no matter what Sutras they hear. The four are: being unmindful, not believing in karmic results, not believing in the great hells, and not believing that one will die. Furthermore, there are four that will not cause weariness: being young and without obstacles, possessing power and strength, being attached to the qualities of desire, and not having experienced yoga and becoming possessors of the power of suffering. The Dharma practiced by Shramanas and Brahmins is one: the mind does not abide in any Dharma. The so-called one-pointedness of mind, if sought, there is not even one Dharma.