Tibetan
་སྙིད་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། ཆོས་བྱེད་པ་ལ་བྱམས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཉེ་བར་སྐྱེས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཆོས་བཞིན་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་མོའི་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ནས། །གློག་འགྱུས་སྐད་ཅིག་བར་སྣང་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་མཐུས་ཀྱང་བརྒྱ་ལམ་ན། །འཇིག་རྟེན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཐང་འགའ་འབྱུང༌། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་ཉམ་ཆུང་ཉིད་ལ་རྟག །སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མིན་པ། །དགེ་གཞན་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་སེམས་ཡོད་ཀྱང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་རྒྱུག །བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པས། །རང་གི་བདེ་བ་དགྲ་ལྟར་འཇོམས། །ཡིད་བརྟན་མི་རུང་འཆི་བདག་འདི། །བྱས་དང་མ་བྱས་མི་སྡོད་པས། །ན་དང་མིན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང༌། །གློ་བུར་ཚེལ་ཡིད་མི་བརྟན། །ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་ཆས་དགོས་པར། །བདག་གིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས། །མཛའ་དང་མི་མཛའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །སྡིག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །མི་མཛའ་རྣམས་ཀྱང་མེད་འགྱུར་ཞིང༌། །མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར། །བདག་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །རེ་ཞིག་གསོན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ། །མཛའ་དང་མི་མཛའ་དུ་མ་འདས། །དེ་དག་དོན་དུ་བྱས་པའི་སྡིག །མི་བཟད་གང་ཡིན་མདུན་ན་གནས། །དེ་ལྟར་བདག་ནི་གློ་བུར་ཞེས། །བདག་གིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པས། །གཏི་མུག་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གིས། །སྡིག་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་བྱས། །ཉིན་མཚན་སྡོད་པ་ཡོང་མེད་པར། །ཚེ་འདི་རྟག་ཏུ་འགོད་འགྱུར་ཞིང༌། །སྣོན་པ་གུད་ནས་འོང་མེད་ན། །བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །བདག་ནི་མ་ལན་འདུག་བཞིན་དུ། །གཉེན་བཤེས་མང་པོས་མཐའ་བསྐོར་ཡང༌། །སྲོག་གཅོད་པ་ཡི་ཚོར་བདག །བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་མྱོང་བར་འགྱུར། །གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉས་ཟིན་པ་ལ། །གཉེན་པས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ཕན། །དེ་ཚེ་བསོད་ནམས་གཅིག་སྐྱབས་ན། །དེ་ཡང་བདག་གིས་མ་བསྟེན་ཏོ། །འཇིགས་པ་འདི་འདྲ་ མ་འཚལ་ནས། །མི་རྟག་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དག་ཏུ། །སྡིག་པ་མང་པོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས། །དེ་ལྟར་འཇིགས་ཆེན་ཡོད་པས་ན། །དགེ་བཤེས་བསྟན་ལ་བསོད་ནམས་བྱོས། །གཉེན་དང་བཤེས་རྣམས་རྣམ་སྤངས་ནས། །གཅིག་པུ་གཤེད་འགྲོ་དགོས་ན། །མཛའ་དང་མི་མཛའ་ཀུན་ཅིར་རུང༌། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། །དེ་ལས་ཇི་ལྟར་ངེས་ཐར་ཞེས། །ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །དེ
Chinese
与大慈悲相遇，于行法者所爱的城市中降生，于国王如法行事的国土中降生。 犹如夜晚的黑暗从云层中，闪电一瞬间照亮天空一样，同样，以佛陀的威力，在百道中，世间的福德智慧偶尔显现。 如是善行微弱而恒常，罪恶强大且极其难忍，此非圆满菩提心，其他善行如何能压制？ 虽有舍弃痛苦之意，却明显奔向痛苦本身，虽欲求安乐，却因愚痴，如仇敌般摧毁自己的安乐。 不可信任的死主，无论已做或未做都不会停留，无论生病与否，都突然降临，生命不可靠。 必须舍弃一切而离去，我却未曾如是知晓，为了朋友和非朋友的缘故，造作了各种罪业。 非朋友们也将消失，朋友们也将消失，我自身也将消失，如是，一切都将消失。 如梦境般体验，在这短暂的生命中，经历了无数的朋友和非朋友，为了他们的缘故所造的罪业，无论多么难忍，都将在前方。 如是我未曾了悟，此乃突然之事，因愚痴、贪恋和嗔恨，造作了无数罪业。 日夜不停留，此生恒常流逝，若无从他处增加，我为何不会死亡？ 我如哑人般坐着，虽被众多亲友围绕，杀生的感受，也将独自一人承受。 被阎罗使者抓住时，亲友有何用，朋友有何用？那时若有福德作为唯一的救护，我也未曾依止。 未曾知晓如此恐怖，为了这无常的生命，造作了诸多罪业，如是，因有巨大恐怖，应依止善知识，修持福德。 若需舍弃亲友，独自前往，朋友和非朋友又有何用？从不善业中产生痛苦，如何才能从中解脱？日夜我恒常
English
Encountering great compassion, being born near the city loved by those who practice Dharma, and being born in a land where the king acts according to Dharma. Just as the darkness of night from the womb of clouds, a flash of lightning illuminates the sky for a moment, similarly, by the power of the Buddhas, in hundreds of paths, worldly merit and wisdom occasionally arise. Thus, virtue is weak and constant, while sin is powerful and extremely unbearable. If it is not the complete Bodhicitta, what other virtue can suppress it? Although there is a desire to abandon suffering, one manifestly runs towards suffering itself. Although one desires happiness, due to ignorance, one destroys one's own happiness like an enemy. This untrustworthy Lord of Death, whether one has done or not done, does not stay. Whether sick or not, it comes suddenly, and life is unreliable. One must abandon everything and depart, but I have not known this. For the sake of friends and non-friends, I have committed various sins. Non-friends will also disappear, and friends will also disappear. I myself will also disappear. Thus, everything will disappear. Like experiencing a dream, in this short life, I have experienced countless friends and non-friends. The sins committed for their sake, no matter how unbearable, will be in front of me. Thus, I have not realized that this is a sudden event. Due to ignorance, attachment, and hatred, I have committed countless sins. Day and night without stopping, this life is constantly passing away. If there is no increase from elsewhere, why will I not die? I sit like a mute, although surrounded by many relatives and friends, the feeling of killing will be experienced by myself alone. When seized by the messengers of Yama, what is the use of relatives, what is the use of friends? If at that time there is merit as the only refuge, I have not relied on it. Not knowing such terror, for the sake of this impermanent life, I have accumulated many sins. Thus, because there is great terror, one should rely on a virtuous teacher and practice merit. If one must abandon relatives and friends and go alone, what is the use of friends and non-friends? Suffering arises from non-virtuous actions. How can one be liberated from it? Day and night I constantly
Tibetan
་ཉིད་རྟག་ཏུ་བསམ་པར་རིགས། །ད་ནི་བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང༌། །མི་རུ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡོད་བྱ། །ལོང་བས་ཕྱག་དར་ཕུང་པོ་ལས། །ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་རྙེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཇི་ཞིག་ལྟར་སྟེས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་སྐྱེས། །བློ་འདིར་རབ་ཏུ་ཤུགས་དབྱུང་ངོ༌། །དིང་ནས་བརྩོན་པ་མ་བྱས་ན། །འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་མཛད་པའི། །སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །བདག་ནི་རང་གིས་ཉེས་པ་དེའི། །གསོ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་གྱུར་ཏོ། །ད་དུང་དེ་བཞིན་བདག་བྱེད་ན། །ངན་འགྲོ་ངན་དང་འཆི་བ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་བ་དང༌། །དད་དང་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དང༌། །དགེ་གོམས་རུང་བ་དེ་ལྟ་བུར། །དཀོན་པ་ནམ་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནད་མེད་ཉི་མ་འདི་ལྟ་བུར། །ཟས་བཅས་འཚེ་བ་མེད་ཀྱང་ནི། །ཚེ་ནི་སྐད་ཅིག་སླུ་བ་སྟེ། །ལུས་ནི་ཐང་ཅིག་བརྙན་པོ་བཞིན། །བདག་གི་སྤྱོད་པ་འདི་འདྲས་ནི། །མི་ལུས་ཕྱིས་ནི་ཐོབ་མི་འགྱུར། །མི་ལུས་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་དགེ་བ་མེད། །གང་ཚེ་དགེ་སྤྱད་སྐལ་ལྡན་ཡང༌། །དགེ་བ་བདག་གིས་མ་བྱས་ན། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །དགེ་བ་དག་ཀྱང་མ་བྱས་ལ། །སྡིག་པ་དག་ནི་ཆེར་བསགས་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །བདེ་འགྲོའི་སྒྲ་ཡང་ཐོས་མི་འགྱུར། །དོན་མེད་དགྲ་ཡིས་རྨ་སྲོལ་བཏོད་པ་ཡང༌། །ལུས་ལ་རྒྱན་དང་འདྲ་བར་སྲེལ་བྱེད་ན། །དོན་ཆེན་སྒྲུབ་ཕྱིར་ཡང་དག་བརྩོན་གྱུར་ལ། །བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཅིའི་ཕྱིར་གནོད་བྱེད་ཡིན། །ཉ་པ་ཞིང་པ་གདོལ་བ་ལ་སོགས་པ། །རང་གི་འཚོ་བ་ཙམ་ཞིག་སེམས་པ་ཡང༌། །གྲང་དང་ཚ་ལ་སོགས་པ་གནོད་བཟོད་ན། །ཡུན་གྱི་བདེ་ཕྱིར་བདག་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ན། །བསླབ་པ་བསྲུང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་སེམས་གདུལ་ཏེ། །སེམས་འདི་གདུལ་བ་མ་བྱས་ན། །བསླབ་པ་བསྲུང་བར་ཡོང་མི་ ནུས། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་བཏང་བས། །མནར་མེད་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལྟར། །གླང་ཆེན་མ་དུལ་མྱོས་པ་ཡིས། །འདི་ན་དེ་འདྲའི་གནོད་མི་བྱེད། །ཀུན་ནས་དྲན་པའི་ཐག་པ་ཡིས། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དམ་བཏགས་ན། །འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལག་ཏུའོང༌། །སེམས་འདི་ཁོ་ན་ཐུལ་བ་ཡིས། །གནོད་བྱེད་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་མི་སྲུན་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དེ་དག་གཞོམ་གྱིས་ག་
Chinese
应当恒常如此思。 现在我无论如何也要， 让此人身有意义。 犹如盲人于垃圾堆中， 获得珍宝一般。 同样不知何因缘， 菩提心已于我生起。 当于此理勤策励。 若从今时不努力， 将会每况愈下。 无量诸佛为利有情， 虽然已经逝去了。 我却因自己的过失， 未能成为被调伏者。 若我仍然一如既往， 将会感受恶趣、恶事与死亡， 以及种种的痛苦。 诸如来出现于世， 具有信心及得人身， 如此适于行善之事， 何时才能再次获得？ 如此无病的今日， 虽有食物且无损害， 然生命刹那欺诳人， 身体犹如借来的东西。 以我如此的行径， 以后将不得人身。 若未得此人身， 则唯有罪恶而无善行。 何时虽有行善之福分， 我却未曾行善。 恶趣痛苦皆愚昧， 彼时我将有何用？ 善行既未曾修， 罪恶却大量累积， 纵经百千巨亿劫， 亦不闻及善趣之名。 无意义的仇敌所造成的伤口， 若能视为身体的庄严而加以保护， 为成办重大的意义而精进时， 为何痛苦对我造成损害？ 渔夫、农夫、屠夫等等， 仅仅思及自己的生活， 尚能忍受寒热等损害， 为求永久的安乐，我又有何可说？ 是故罪恶由心而生， 欲守护学处者， 当极力调伏自心， 若未调伏此心， 则无法守护学处。 放纵自心如大象， 将会造成无间地狱的损害。 未调伏的狂象， 在此世间尚且不会造成如此的损害。 以忆念的绳索， 紧紧系缚自心的大象， 则一切怖畏皆将消灭， 一切善妙皆将入于掌握。 仅仅调伏此心， 即可调伏一切损害。 难以调伏的有情如虚空， 如何能够摧伏彼等？
English
I should always think like this. Now, no matter what, I must make this human life meaningful. Like a blind person finding a jewel in a pile of rags. Similarly, by some coincidence, the mind of enlightenment has arisen in me. I must exert myself greatly in this thought. If I don't make effort from now on, I will go from bad to worse. Countless Buddhas who benefit sentient beings, although they have passed away, I have not become an object of taming due to my own faults. If I continue to do the same, I will experience bad migrations, bad things, death, and various sufferings. When will I ever again obtain such rare things as the appearance of the Tathagatas, having faith and obtaining a human body, and being able to practice virtue? In such a healthy day as this, even though there is food and no harm, life is a fleeting deception, and the body is like a borrowed image. With such conduct of mine, I will not obtain a human body in the future. If I do not obtain a human body, there will only be evil and no virtue. Even when I have the fortune to practice virtue, if I do not practice virtue, all the sufferings of the lower realms are ignorance. What use will I be then? Since I have not practiced virtue and have accumulated a great deal of sin, even after hundreds of millions of eons, I will not hear the name of a happy migration. Even if a meaningless enemy inflicts a wound, if I can cherish it as an ornament of the body, why should suffering harm me when I strive to accomplish a great purpose? Fishermen, farmers, butchers, and so on, even though they only think of their own livelihood, they can endure the harm of cold and heat. What more can I say for the sake of lasting happiness? Therefore, since sin arises from the mind, those who wish to protect the precepts should diligently tame their minds. If they do not tame this mind, they will not be able to protect the precepts. Letting go of the elephant of the mind will cause the harm of the uninterrupted hell. An untamed, intoxicated elephant does not cause such harm in this world. If the elephant of the mind is tightly bound with the rope of mindfulness, all fears will disappear, and all goodness will come into hand. By taming this mind alone, all harm-doers will be subdued. How can one subdue unruly sentient beings like the sky?