Tibetan
ན་ཀྱང་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པ་དང༌། བསྟན་ན་སྟེ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་བསྲུང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་བསྟན་མོད་ཀྱི་དུས་གཞན་དུ་སྣོད་དང་སྦྱར་ཞིང་བསྟན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །རྟགས་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། ཡང་ན་མི་ལས་བླ་མར་གྱུར་པས་གཙུག་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟོན་ཏོ་ཅོག་སྨོན་པའི་ཚིག་ལྟ་བུར་འོལ་མ་ཆགས་པར་སྨྲ་བ་ནི་གང་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། གང་གིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་འཛིན་ཏོ་ཅོག་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་དང་ནོར་ཏེ་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་ལྟའོ་ཅོག་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ཅིག་གིས་བསྒྲིབས་པས་མེད་པར་སྨྲའོ་ཅོག་གག་ཀྱང་རུང༌། དེའི་མཚན་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་སྟོན་ཏོ་ཅོག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་འགའ་ཞིག་ལས་ནོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པར་བྱ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་མི་བྱ་བར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་རྐྱེན་གང་ལས་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་ལ་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་ལྟ་བ་བཟློག་པར་བྱ་ན་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ཀྱི་དེ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་འདིས་བསྒྲིབས་སོ་ཞེས་བྱས་ལ་དངོས་པོ་གང་ཡོད་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་པ་བཅས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཅིང་བསྟན་ཏོ། །མཚན་གྱི་གཞི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་མི་རྩོད་པར་མཚན་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ཡང༌། ཕ་ལོགས་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མི་སྒྲུབ་པར་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དང༌། དེ་འདྲ་བར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་གཞན་གང་དང༌། ནོར་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་པས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། བདག་མེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་ན། ཡོང་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བ་མེད་མོད་ཀྱི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཆང་བ་དངོས་པོར་སྣང་ངོ་ཅོག་གི་རྒྱུ་འབྱིན་པ་དེ་ལ་བདག་ཏུ་བརྟགས་ནས་དེ་ཉིད་ཡུལ་ ལ་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་ནས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པ་ཁྱབ་པ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་བསྟན་ན་ཡོད་ཀྱི། དེ་དག་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལས་བྱེད་པ་ཡང་མི་འབྱུང་མོད་ཀྱི། ཚེ་སྔ་
Chinese
然而，如果不能理解，或者为了守护对方的心，因为这些原因而不宣说，但在其他时候，与法器结合而宣说也是有的。有什么标志呢？或者，从凡人转变为上师，从而成为智者的，像表达愿望的语言一样，不加掩饰地说出，这是不可能发生的。因为，无论谁将不存在的事物执着为存在，或者将它与另一个并非它的事物混淆，或者将存在的事物视为不存在，或者被某种阻碍遮蔽而说不存在，或者将它的特征与其他的混淆，都类似于某种错觉。因此，如果要遣除将不存在的事物执着为存在，也不应说完全不存在，而应证明存在的事物是由什么因缘产生的，并用那个理由来宣说。如果要遣除将存在的事物视为不存在，就仅仅用存在的理由来证明，并且说它被阻碍遮蔽而无法显现，然后用什么事物存在，以及什么是阻碍的理由来证明和宣说。如果不是争论名称的基础是否存在，而是争论特征，也不应仅仅证明对方所说的特征是不对的，而应说明自己所认为的特征是什么，以及其他相似的特征是什么，并用错误的理由来宣说。那些又是什么呢？如果要宣说无我，本来在五蕴之外没有所谓的我，但是由于从无始以来执着于我的习气所产生的烦恼意，以及所谓的阿赖耶识，它储存着一切法的种子，并且产生一切显现的事物的因，因此执着于它为我，为了不将它与对境分开，没有认识到它是识的自性，而认为存在一个常、遍、唯一的我，等等。如果要宣说有来世和业果，那当然是有的。如果没有那些，这个世界也不会存在，也不会有行为产生。但是，前世
English
However, if it cannot be understood, or to protect the other person's mind, for these reasons it is not spoken, but at other times, it is also possible to speak by combining it with a vessel. What are the signs? Or, one who has transformed from an ordinary person into a lama, and thus become a scholar, like the words of expressing wishes, speaking without concealment is impossible. Because, whoever grasps something that does not exist as existing, or confuses it with another thing that is not it, or sees something that exists as non-existent, or says it does not exist because it is obscured by some obstacle, or confuses its characteristics with others, is similar to some kind of illusion. Therefore, if you want to dispel the grasping of something that does not exist as existing, you should not say that it does not exist at all, but prove what causes the existing thing to arise, and declare it with that reason. If you want to dispel the view of seeing something that exists as non-existent, you should prove it only with the reason of existence, and say that it is obscured by this obstacle and cannot be manifested, and then prove and declare it with the reason of what exists and what is the obstacle. If there is a dispute about the characteristics, not arguing about whether the basis of the name exists or not, you should not only prove that the characteristics spoken by the other party are incorrect, but explain what characteristics you think are, and what other similar characteristics are, and declare it with the reason of the error. What are those? If you want to declare no-self, there is no so-called self apart from the five aggregates, but due to the afflictive mind generated by the habit of clinging to self since beginningless time, and the so-called Alaya consciousness, which stores the seeds of all dharmas and produces the cause of all appearing things, therefore clinging to it as self, in order not to separate it from the object, not realizing that it is the nature of consciousness, and thinking that there is a permanent, pervasive, and unique self, and so on. If you want to declare that there is a future life and the result of karma, then of course there is. If there were not those, this world would not exist, and no actions would arise. However, the previous life
Tibetan
མ་རྨི་དྲན་ཕྱི་མ་མི་ཤེས་པ་དང༌། སྐྱིད་སྡུག་འཕྲལ་དུ་མྱོང་བ་ལས་གང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པས་ལན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པ་གང་ལ་རིགས་པས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྐད་ཅིག་མར་མི་འདོད་དེ། རྟག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་ཆོས་དེ་དག་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་གཞིག་ཏུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འཇིག་པར་ཡང་མི་དམིགས་པའི་རིགས་ན། ཞིག་བར་དམིགས་པ་ལས་ནི་མི་རྟག་པར་ཡང་མངོན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་རྒྱང་བསྲིངས་ན་མེ་འབར་བ་འམ་ཆུ་འབབ་པའི་རྒྱུན་ལ་ཡང་རྟག་པར་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ལ་གོམས་པས་བསྒྲིབས་པའི་དབང་གིས་འདྲ་བའི་རྒྱུན་ལ་རྟག་པ་ལྟ་བུར་ནོར་བས་མཐོང་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་གང་ལ་ཡང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་སྦྱར་ཞིང་ཅི་རིགས་སུ་བསྟན་ཏོ། །སྨྲས་པ། ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་དུ་གཞུག་པ་དེ་དག །ཨཱ་ཙརྻ་ཨ་སཾ་གས་སྨྲ་བའི་རྒྱན་རྣམ་པ་ལྔར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་བསྟན་པའོ། །སྨྲ་བའི་རྒྱན་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་གཙུག་ལག་ཤེས་པ་དང༌། ཚིག་འབྲུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཇིགས་པ་དང་བརྟན་པ་དང་དེས་པའོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་དོན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་དེ་རིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དུ་མས་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབས་བསྒྲུབས་པའོ། །ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཕ་ལོགས་གོ་བར་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་མ་ལོག་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་གོ་བར་བྱའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་བ་དང༌། རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ རྫོགས་པའི་ཚད་མས་གང་ལ་གང་རིགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྔའོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བདུན་ནོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྔ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། དེ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་གི་རིགས་ཀྱི་དཔེ་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲེགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུང་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཚད་མ་ཡོངས་སུ་དག་པ
Chinese
不忆前世，不识来生，以及感受苦乐时，不能明了其因由，这都是因为被遮蔽所致。这说明了以理性能遮蔽的各种遮蔽之相。对于有为法，不认为它是刹那生灭的，如果有人说它是常法，那么，如果这些法是常法，就不能被摧毁。如果认为它不会毁灭，那么，从见到毁灭的现象来看，它显然是无常的。凡夫俗子远望时，会觉得火的燃烧或水的流动是恒常的，这就像被四颠倒所蒙蔽一样，由于习惯于相似的连续，错误地认为相似的连续是常法。这些都要与量（ प्रमाण ）的定义相结合，并根据情况加以说明。所谓“说”，是指将这些内容纳入心中。阿阇梨阿僧伽以类似于阐述五种说法之庄严的方式，用语言表达并加以阐述。什么是说法之庄严呢？应当了解有五种：通达自他的论典，言辞流畅，以及令人敬畏、稳固和喜悦。所谓“义”，是指立宗等三者的意义。所谓“成立”，是指如何以多种理性的论证来认真地成立。所谓“如实了知”，是指也要使对方了解如何不颠倒，从而了解真实的意义。成为其因和缘，是指以理证成立的学问。也就是说，以具足特征的量，在任何对境中，都如所愿地进行成立。成立论证的道理也有两种：完全清净和不完全清净。其中，完全清净的特征有五种，不完全清净的特征有七种。什么是完全清净的五种特征呢？即：现量所见的特征，安住于此的现量所见的特征，以同类的事例进行比附的特征，完全周遍的特征，以及确立极其清净的教证的特征。这就是所谓的完全清净的量。
English
Not remembering past lives, not knowing future lives, and not being able to discern the causes of experiencing happiness and suffering are all due to being obscured by obscurations. This explains the various aspects of obscurations that can be obscured by reason. Regarding conditioned phenomena, it is not accepted that they are momentary. If someone says they are permanent, then if those phenomena were permanent, they could not be destroyed. If it is thought that they do not perish, then from seeing the phenomena of destruction, it is evident that they are impermanent. Ordinary people, when looking from afar, may perceive the burning of fire or the flow of water as constant, just as being obscured by the four inversions, due to being accustomed to similar continuity, mistakenly regard similar continuity as permanent. All of these should be combined with the definition of valid cognition (pramana) and explained accordingly. The term 'speaking' refers to incorporating these contents into one's mind. Acharya Asanga expresses and elucidates in a manner similar to explaining the five ornaments of speech. What are the ornaments of speech? It should be understood that there are five: understanding the scriptures of oneself and others, fluency of speech, and being awe-inspiring, stable, and delightful. The term 'meaning' refers to the meaning of the three, such as the proposition. The term 'establishment' refers to how to diligently establish it with various rational arguments. The term 'knowing correctly' refers to also making the other party understand how not to be inverted, thereby understanding the true meaning. Becoming its cause and condition refers to the learning of establishing with reasoning. That is to say, with a valid cognition that possesses complete characteristics, in any object, it is established as desired. The reasoning for establishing the argument also has two aspects: completely pure and not completely pure. Among these, the characteristics of complete purity are five, and the characteristics of incomplete purity are seven. What are the five characteristics of complete purity? They are: the characteristic of being directly perceived, the characteristic of the directly perceived abiding in it, the characteristic of applying similar examples of one's own kind, the characteristic of being completely pervasive, and the characteristic of demonstrating the establishment of extremely pure scriptural authority. This is what is called completely pure valid cognition.