Chinese
因此，Skandha（སྐནྡྷ，梵文：स्कन्ध，罗马转写：skandha，蕴），Lūnīhi（ལཱུ་ནཱི་ཧི），Muṣāṇa（མུ་ཥཱ་ཎ），Hara（ཧ་ར་）等得以实现。例如，附加了邻近词的例子如下：Pūrīmā bskandha lūnīhinnandaṇaṃ muṣāṇa ratnāni harāmarāṃ ganāḥ（པཱུ་རཱི་མ་བསྐནྡྷ་ལཱུ་ནཱི་ཧིནནྡ་ནཾ་མུ་ཥཱ་ཎ་རཏྣཱ་ནི་ཧ་རཱ་མ་རཱཾ་ག་ནཱཿ）。Bigṛhya cakreṇa mucidviṣā bāśīya itthamaścāsthyamaharniśaṃ dibaḥ（བི་གྲྀ་ཧྱ་ཙ་ཀྲེ་ཎ་མུ་ཙིདྭི་ཥཱ་བཱ་ཤཱི་ཡ་ཨིཏྠ་མཤྩཱསྠྱ་མ་ཧརྣི་ཤཾ་དི་བཿ）。摧毁了无忧的城市，砍伐了欢乐的园林，盗走了珍宝，夺走了不朽的肢体之母。以混乱的轮子散布的伤害所遍布，毫不费力地，这样的伤害者不会停留。因此，ṇapra 等主要适用于隐蔽的过去时，并且大多用于各种意义。iti svarasvasti vyākaraṇasya sūtrātparoñṣa pakriyā samāptāḥ（ཨི་ཏི་སྭ་ར་སྭསྟི་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སྱ་སཱུ་ཏྲཱཏྤ་རོཉཀྵ་པ་ཀྲི་ཡ་ས་མཱཔྟཱཿ） इति स्वरस्वस्ति व्याकरणस्य सूत्रात्परोञ्ष प्रक्रिया समाप्ताः。名为语音吉祥的语法经中，关于隐蔽的章节到此结束。然后，将要解释祈愿意义的词性变化的方式，Āśīṣi yādyāstāṃ yāsu syā syāstaṃ yāsta yāsaṃ yā sva yāsma sīṣṭa sīyāstāṃ sīraṃ sīṣṭhassī（ཨཱ་ཤི་ཥི་ཡཱ་དྱཱསྟཱཾ་ཡཱ་སུ་སྱཱ་སྱཱ་སྟཾ་ཡཱསྟ་ཡཱ་སཾ་ཡཱ་སྭ་ཡཱསྨ་སཱིཥྚ་སཱི་ཡཱསྟཱཾ་སཱི་རཾ་སཱིཥྛསྶཱི་），Yāsthāṃ sīdhvaṃ sīya sībahi sīmahi（ཡཱསྠཱཾ་སཱི་དྷྭཾ་སཱི་ཡ་སཱི་བ་ཧིསཱི་མ་ཧི）。用于祈愿，yātra（ཡཱཏྲ），yāstāṃ（ཡཱསྟཱཾ），yāsu（ཡཱ་སུས྄），yās（ཡཱས྄），yāstaṃ（ཡཱསྟཾ），yāsta（ཡཱསྟ），yāsaṃ（ཡཱ་སཾ），yā sva（ཡཱ་སྭ），yāsma（ཡཱསྨ）。Sīṣṭa（སཱིཥྚ），sīyāstāṃ（སཱི་ཡསྟཱཾ），sīran（སཱི་རན྄），sīṣṭhās（སཱིཥྛཱས྄），sīyāsthāṃ（སཱི་ཡཱསྠཱཾ），sīdhvaṃ（སཱི་དྷྭཾ），sīya（སཱི་ཡ），sībāhi（སཱི་བ་ཧི），sīmahi（སཱི་མ་ཧི་）。这些都是。从词根表达祈愿意义的动词时，使用 yāta 等，这些词性的第一个九个是 parasmaipada，即以 ka 开头的名称，后面的九个是 ātmanepada，即以 pa 开头的名称。按照 Pāṇini 的体系，这被称为祈愿的 ling。因此，在词根 bhū（བྷཱུ་）存在的基础上，加上 parasmaipada，得到 bhūyātra（བྷཱུ་ཡཱཏྲ），bhūyāstāṃ（བྷཱུ་ཡཱསྟཱཾ），bhūyāsuḥ（བྷཱུ་ཡཱ་སུཿ），bhūyāḥ（བྷཱུ་ཡཱཿ），bhūyāstaṃ（བྷཱུ་ཡཱསྟཾ），bhūyāsta（བྷཱུ་ཡཱསྟ），bhūyāsaṃ（བྷཱུ་ཡཱ་སཾ），bhūyā sva（བྷཱུ་ཡཱ་སྭ），bhūyāsma（བྷཱུ་ཡཱསྨ）。附加邻近词的例子是：saḥ śrīmānra bhūyātra（སཿཤྲཱི་མཱནྲ་བྷཱུ་ཡཱཏྲ）。愿他变得富有吉祥。同样，对于 jīva（ཛཱི་བ་）生命存在，加上 parasmaipada，得到 jībyātra（ཛཱི་བྱཱཏྲ），jībyāstāṃ（ཛཱི་བྱཱསྟཱཾ），jībyāsuḥ（ཛཱི་བྱཱ་སུཿ）等。附加邻近词的例子是：śataṃ śarade jībyād bhavan（ཤ་ཏཾ་ཤ་ར་དེ་ཛཱི་བྱཱདྦྷ་བན྄）。愿你活过一百个秋天！对于词根 vac（བཙ྄）说话，加上 parasmaipada
English
Therefore, Skandha, Lūnīhi, Muṣāṇa, Hara, etc., are accomplished. For example, the example of adding adjacent words is as follows: Pūrīmā bskandha lūnīhinnandaṇaṃ muṣāṇa ratnāni harāmarāṃ ganāḥ. Bigṛhya cakreṇa mucidviṣā bāśīya itthamaścāsthyamaharniśaṃ dibaḥ. The city without sorrow was destroyed, the joyful gardens were cut down, the jewels were stolen, and the immortal limb mothers were robbed. With the confusion of the wheel scattered by the harm that pervades, effortlessly, such a harmer does not stay. Therefore, ṇapra and others are mainly applied to the hidden past tense, and mostly used for various meanings. iti svarasvasti vyākaraṇasya sūtrātparoñṣa pakriyā samāptāḥ इति स्वरस्वस्ति व्याकरणस्य सूत्रात्परोञ्ष प्रक्रिया समाप्ताः. In the grammar sutra named Svarasvasti, the chapter on the hidden is completed. Then, the methods of the inflections for the meaning of wishing will be explained, Āśīṣi yādyāstāṃ yāsu syā syāstaṃ yāsta yāsaṃ yā sva yāsma sīṣṭa sīyāstāṃ sīraṃ sīṣṭhassī Yāsthāṃ sīdhvaṃ sīya sībahi sīmahi. For wishing, yātra, yāstāṃ, yāsu, yās, yāstaṃ, yāsta, yāsaṃ, yā sva, yāsma. Sīṣṭa, sīyāstāṃ, sīran, sīṣṭhās, sīyāsthāṃ, sīdhvaṃ, sīya, sībahi, sīmahi. These are all. When expressing a verb with the meaning of wishing from the root, yāta etc. are used, and the first nine of these inflections are parasmaipada, that is, names starting with ka, and the latter nine are ātmanepada, that is, names starting with pa. According to Pāṇini's system, this is called the ling of wishing. Therefore, on the basis of the root bhū being present, adding parasmaipada, we get bhūyātra, bhūyāstāṃ, bhūyāsuḥ, bhūyāḥ, bhūyāstaṃ, bhūyāsta, bhūyāsaṃ, bhūyā sva, bhūyāsma. An example of adding adjacent words is: saḥ śrīmānra bhūyātra. May he become rich and auspicious. Similarly, for jīva life exists, adding parasmaipada, we get jībyātra, jībyāstāṃ, jībyāsuḥ, etc. An example of adding adjacent words is: śataṃ śarade jībyād bhavan. May you live a hundred autumns! For the root vac to speak, adding parasmaipada
Tibetan
་པ་ད་རྣམས་སྦྱར། ཀྲང྄ འགྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་སཾ་པྲ་སཱ་ར་ཎར་བསྒྱུར་བས། ཨུ་ཙྱཱཏྲ། ཨུ་ཙྱཱསྟཱཾ། ཨུ་ཙྱཱ་སུཿསོགས་སོ། ༈ །བྱིངས་ཌུ་དཱཉྲ་སྦྱིན་པ་ལ་འང་པ་རསྨཻ་པ་ད་རྣམས་སྦྱོར་བ་ལས། དཱ་ཡཱཏྲ་ཅེས་གནས་པ་ལ། ༈ དཱ་དེ་རེ། དཱ་ལ་སོགས་པའི་ཨེའོ། །བྱིངས་དཱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཨཱ་ནི་སྨོན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ཡཱཏྲ་སོགས་པ་རསྨཻ་པ་ད་རྣམས་ཕ་རོལ་ལས་ཨེ་རུ་འགྱུར་ཏེ། ཨཱ་ཨེར྄ བསྒྱུར་བས། དེ་ཡཱཏྲ། དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཡཱསྟཱཾ། དེ་ཡཱ་སུཿསོགས་སོ། །དེ་དང་འདྲ་བར་བསྒྲུབས་པས། ཌུ་དྷཱཉྲ་འཛིན་པ་ལ། དྷེ་ཡཱཏྲ། དྷེ་ཡཱསྟཱཾ། དྷེ་ཡཱ་སུཿསོགས་དང༌། པཱ་བཏུང་བ་ལ། པེ་ཡཱཏྲ། པེ་ཡཱསྟཱཾ། པེ་ཡཱ་སུཿསོགས་སོ། ༈ །གཻ་སྒྲ་ལའོ་ཞེས་པ་ལའང༌། ཡཱཏ་སོགས་སྦྱར། མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཨཱ་འོས། ཨཻ། ཨཱ། དཱ་སོགས་ཀྱི་ཨཱ་དེ་ཨེར྄ བསྒྱུར་བས། གེ་ཡཱཏྲ། གེ་ཡཱསྟཱཾ། གེ་ཡཱ་སུཿསོགས་སོ། །ཥྛཱ་འགྲོ་བ་ལས་ལྡོག་པ་ལ། སྠེ་ཡཱཏྲ། སྠེ་ ཡཱསྟཱཾ། སྠེ་ཡཱསུཿསོགས་སོ། ༈ །མཱ་མཆོད་པ་ལའོ་ཞེས་པ་དང་མཱང་མཆོད་པ་ལའོ་ཞེས་པ་གཉིས་བྱིངས་དོན་གཅིག་ཅིང་སྔོན་མ་ལ་བ་རསྨཻ་པ་ད་དང་ཕྱི་མ་ལ་ཨཱཏྨ་ནེ་པ་ད་རྣམས་འཇུག་པའི་གཉིས་ཀའི་ཚིག་ཅན་དུ་བྱས་པས། མེ་ཡཱཏྲ། མེ་ཡཱསྟཱཾ། མེ་ཡཱ་སུཿསོགས་དང༌། མཱ་སཱིཥྚ། མཱ་སཱི་ཡཱསྟཱཾ། མཱ་སཱི་རནྲ་སོགས་སོ། ༈ །ཨོ་ཧཱཀྲ་གཏོང་བ་ལའང་པ་རསྨཻ་པ་ད་རྣམས་སྦྱར་བས། ཧེ་ཡཱཏྲ། ཧེ་ཡཱསྟཱཾ། ཧེ་ཡཱ་སུཿསོགས་དང༌། ༈ ཉེར་བསྒྱུར་ཨ་བ་སྔོན་མའི་སོ་ཕྲ་མོར་བྱེད་པ་ལ། ཨ་བ་སེ་ཡཱཏྲ། ཨ་བ་སེ་ཡཱསྟཱཾ། ཨ་བ་སེ་ཡཱ་སུཿ། སོགས་སོ། ༈ །ཥོ་མཐའི་ལས་ལའོ་ཞེས་པ་ལའང་དང་པོའི་ཥ་ཎའི་ས་ན་དང༌། མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཨཱ་འོས། ཨོ་ཨཱ་དཱ་སོགས་ཀྱི་དེ་ཨེ་ཉེར་བསྒྱུར་ཨ་བ་སྔོན་དུ་བཞག་པས། ཨ་བ་སེ་ཡཱཏྲ། ཨ་བ་སེ་ཡཱསྟཱཾ། ཨ་བ་སེ་ཡཱ་སུཿསོགས་སོ། ༈ །ཌུ་ཀྲྀཉྲ་བྱེད་པ་ལའོ་ཞེས་པ་ལ་བདག་དོན་དང་གཞན་དོན་གཉིས་ཀ་འཇུག་པ་ལས་དང་པོ་པ་རསྨཻ་པ་ད་རྣམས་ལས། ཀྲྀ་ཡཱཏྲ་ཅེས་གནས་པ་ལ། ཡཱ་དཱ་དཽ། ཡཱཏྲ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཡཱཏ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ལ་བྱིངས་མཐའི་རྀ་ཡིག་ནི་རིང་དུ་འགྱུར་ལང་ཡིག་ནི་བར་མཚམས་བཟུང་བའི་དོན་ཏེ། རྀ་རིང་དུ་བསྒྱུར་ང་ཕྱིས་པས། ཀྲི་ཡཱཏྲ། དེ་བཞིན་དུ། ཀྲི་ཡཱསྟཱཾ། ཀྲི་ཡཱ་སུཿསོགས་དང༌། ཨཱཏྨ་ནེ་པ་ད་རྣམས་ལ། ཀྲྀ་སཱིཥྚ་ཞེས་གནས་པ་ལ། ༈ ཨཱུཿརྀ་གྱིའོ། །བྱིངས་མཐའི་རྀ་ནི་སེ་དང་སཱི་ཨིཊ྄ མེད་པ་ཕ་རོལ་ལ་ཡོན་ཏན
Chinese
将后缀连接起来。ཀྲང྄，通过行走等方式转变为samprasāraṇa，因此有ཨུ་ཙྱཱཏྲ།，ཨུ་ཙྱཱསྟཱཾ།，ཨུ་ཙྱཱ་སུཿ等。༈。词根ཌུ་དཱཉྲ་（梵文天城体：डुदाञ्，梵文罗马转写：ḍudāñ，给予）也连接了paraस्मैपद（为他动词）的后缀，因此存在དཱ་ཡཱཏྲ་。༈。དཱ་就是那个。དཱ་等的ཨེའོ。词根དཱ་等词的ཨཱ་，是祈愿意义的变格，ཡཱཏྲ་等paraस्मैपद（为他动词）从彼处变为ཨེ་，因此ཨཱ་转变为ཨེར྄，所以是དེ་ཡཱཏྲ་。同样地，དེ་ཡཱསྟཱཾ།，དེ་ཡཱ་སུཿ等。像这样进行处理，对于词根ཌུ་དྷཱཉྲ་（梵文天城体：डुधाञ्，梵文罗马转写：ḍudhāñ，持有），有དྷེ་ཡཱཏྲ།，དྷེ་ཡཱསྟཱཾ།，དྷེ་ཡཱ་སུཿ等。对于པཱ་（梵文天城体：पा，梵文罗马转写：pā，饮用），有པེ་ཡཱཏྲ།，པེ་ཡཱསྟཱཾ།，པེ་ཡཱ་སུཿ等。༈。对于གཻ་（梵文天城体：गै，梵文罗马转写：gai，声音）说为ལའོ་，也连接了ཡཱཏ་等。连接字母的ཨཱ་འོས།，ཨཻ།，ཨཱ།，དཱ་等的ཨཱ་转变为ཨེར྄，因此有གེ་ཡཱཏྲ།，གེ་ཡཱསྟཱཾ།，གེ་ཡཱ་སུཿ等。对于ཥྛཱ་（梵文天城体：ष्ठा，梵文罗马转写：ṣṭhā，行走）从行走中返回，有སྠེ་ཡཱཏྲ།，སྠེ་ ཡཱསྟཱཾ།，སྠེ་ཡཱ་སུཿ等。༈。མཱ་（梵文天城体：मा，梵文罗马转写：mā，尊敬）说为མཆོད་པ་ལའོ་和མཱང་（梵文天城体：मान，梵文罗马转写：māna，尊敬）说为མཆོད་པ་ལའོ་，这两个词根意义相同，前者是paraस्मैपद（为他动词），后者是ātmanepada（为自动词），因此将两者都作为词来处理，所以有མེ་ཡཱཏྲ།，མེ་ཡཱསྟཱཾ།，མེ་ཡཱ་སུཿ等，以及མཱ་སཱིཥྚ།，མཱ་སཱི་ཡཱསྟཱཾ།，མཱ་སཱི་རནྲ་等。༈。对于ཨོ་ཧཱཀྲ་（梵文天城体：ओहाक्，梵文罗马转写：ohāk，放弃）给予，也连接了paraस्मैपद（为他动词），因此有ཧེ་ཡཱཏྲ།，ཧེ་ཡཱསྟཱཾ།，ཧེ་ཡཱ་སུཿ等。༈。对于前缀ཉེར་བསྒྱུར་ཨ་བ་，使前面的齿变得细小，有ཨ་བ་སེ་ཡཱཏྲ།，ཨ་བ་སེ་ཡཱསྟཱཾ།，ཨ་བ་སེ་ཡཱ་སུཿ等。༈。对于ཥོ་（梵文天城体：षो，梵文罗马转写：ṣo，结束）说为最后的行为，第一个ཥ་ཎའི་ས་ན་和连接字母的ཨཱ་འོས།，ཨོ་ཨཱ་དཱ་等的那个ཨེ་，前置了前缀ཉེར་བསྒྱུར་ཨ་བ་，因此有ཨ་བ་སེ་ཡཱཏྲ།，ཨ་བ་སེ་ཡཱསྟཱཾ།，ཨ་བ་སེ་ཡཱ་སུཿ等。༈。对于ཌུ་ཀྲྀཉྲ་（梵文天城体：डुकृञ्，梵文罗马转写：ḍukṛñ，做）说为做，它既有自利意义也有利他意义，首先从paraस्मैपद（为他动词）开始，因此存在ཀྲྀ་ཡཱཏྲ་。ཡཱ་དཱ་དཽ，对于ཡཱཏྲ་等。对于ཡཱཏ་等，在彼处，词根最后的རྀ་字母变为长音，而ང་字母是用于保持中间状态的，因此རྀ་变为长音，去除ང་，所以是ཀྲི་ཡཱཏྲ་。同样地，ཀྲི་ཡཱསྟཱཾ།，ཀྲི་ཡཱ་སུཿ等。对于ātmanepada（为自动词），存在ཀྲྀ་སཱིཥྚ་。༈。ཨཱུཿ是རྀ་的。词根最后的རྀ་，在没有སེ་和སཱི་ཨིཊ྄ 的彼处，具有功德
English
The suffixes are connected. Kraṅ, transformed into samprasāraṇa by walking etc., hence there are utyātra, utyāstāṁ, utyāsuḥ etc. ༈. The root ḍudāñ (Sanskrit Devanagari: डुदाञ्, Sanskrit Roman transliteration: ḍudāñ, to give) also connects the parasmaipada (active voice) suffixes, hence dāyātra exists. ༈. Dā is that. Eo of dā etc. Ā of the roots dā etc. is the inflection of the meaning of wishing, yātra etc. The parasmaipada (active voice) changes from there to e, so ā changes to er, so it is de yātra. Similarly, de yāstāṁ, de yāsuḥ etc. By processing in this way, for the root ḍudhāñ (Sanskrit Devanagari: डुधाञ्, Sanskrit Roman transliteration: ḍudhāñ, to hold), there are dhe yātra, dhe yāstāṁ, dhe yāsuḥ etc. For pā (Sanskrit Devanagari: पा, Sanskrit Roman transliteration: pā, to drink), there are pe yātra, pe yāstāṁ, pe yāsuḥ etc. ༈. For gai (Sanskrit Devanagari: गै, Sanskrit Roman transliteration: gai, sound) said to be lao, yāta etc. are also connected. Ā os of connecting letters, ai, ā, ā of dā etc. changes to er, hence there are ge yātra, ge yāstāṁ, ge yāsuḥ etc. For ṣṭhā (Sanskrit Devanagari: ष्ठा, Sanskrit Roman transliteration: ṣṭhā, to walk) returning from walking, there are sthe yātra, sthe yāstāṁ, sthe yāsuḥ etc. ༈. Mā (Sanskrit Devanagari: मा, Sanskrit Roman transliteration: mā, to respect) said to be mchod pa lao and māṅ (Sanskrit Devanagari: मान, Sanskrit Roman transliteration: māna, to respect) said to be mchod pa lao, these two roots have the same meaning, the former is parasmaipada (active voice) and the latter is ātmanepada (middle voice), so both are treated as words, so there are me yātra, me yāstāṁ, me yāsuḥ etc., and mā sīṣṭa, mā sī yāstāṁ, mā sī ranra etc. ༈. For ohākra (Sanskrit Devanagari: ओहाक्, Sanskrit Roman transliteration: ohāk, to abandon) giving, parasmaipada (active voice) is also connected, hence there are he yātra, he yāstāṁ, he yāsuḥ etc. ༈. For the prefix ñer bsyur a ba, making the front teeth small, there are a ba se yātra, a ba se yāstāṁ, a ba se yāsuḥ etc. ༈. For ṣo (Sanskrit Devanagari: षो, Sanskrit Roman transliteration: ṣo, to end) said to be the last action, the first ṣaṇai sana and the ā os of connecting letters, the e of o ā dā etc., the prefix ñer bsyur a ba is placed in front, hence there are a ba se yātra, a ba se yāstāṁ, a ba se yāsuḥ etc. ༈. For ḍukṛñ (Sanskrit Devanagari: डुकृञ्, Sanskrit Roman transliteration: ḍukṛñ, to do) said to be doing, it has both self-benefiting and altruistic meanings, starting first from parasmaipada (active voice), hence kṛ yātra exists. Yā dā dau, for yātra etc. For yāta etc., there, the last ṛ letter of the root becomes long, and the ṅa letter is used to maintain the middle state, so ṛ becomes long, removing ṅa, so it is kri yātra. Similarly, kri yāstāṁ, kri yāsuḥ etc. For ātmanepada (middle voice), kṛ sīṣṭa exists. ༈. Ūḥ is of ṛ. The last ṛ of the root, in the absence of se and sī iṭ, has merit there.