Tibetan
ང་སྣཎ྄ དག་འགྱུར་ཏེ། སྟྲཻ་ཎཾ།༌༌༌༌བུད་མེད་མཛེས་མ། པཽ་སྣཾ།༌༌༌༌བུཾ་གྱི་ང་རོ་ཚིག་ཕྲད་ཀྱི་ཕྱིས་པའོ། །སྐྱེས་པ་དཔའ་བོ། ༈ །ཤཥཱ་ནི་པཱ་ཏྱཱ་ཀ་ཏྱཱ་ད་ཡཾ། ལྷག་མ་ཚིག་ཕྲད་རྣམས་ཀ་ཏི་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་ཕྲད་རྣམས་ནི་ཀ་ཏིལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་ཏེ་འདིར་ནི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཀ་ཏིཿ༌༌༌༌ཇི་ཙམ། ཀ་ཏི་པ་ཡཿ༌༌༌༌ཇི་ཙམ་བྱུང༌། སོགས་སོ། །ཨི་ཏི་སྭར་སྭསྟི་བྱཱ་ཀཱ་ར་ཎ་སྱ་སཱུ་ཏྲཱཏྟ་དྡྷཏི་པྲ་ཀྲྀ་ཡཱ་ས་མཱཔྟཱཿ། ཞེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་དབྱངས་ཅན་གྱི་མདོ་ལས་དེ་ཕན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱ་བ་རྣམས་རྫོགས་སོ།། ༈ །།དེ་ནས་བྱིངས་ ལས་ཚིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཀུན་བཤད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱ་བ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ༈ དྷཱ་ཏོཿབྱིངས་ལས་སོ། །རྣམ་དབྱེ་སྡེ་ཚན་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་འཆད་འགྱུར་ཏི་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་བྱིངས་ཀྱི་མཐར་སྦྱོར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །བྷྭཱ་དིཿབྷཱུ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱིངས་ནི་བྷཱུ་ཡོད་པ་ལའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱིངས་ཞེས་བྱའོ། ༈ །ས་ཙ་ཏྲི་བི་དྷཿདེ་ཡང་དབྱེ་བ་གསུམ་མོ། །བྱིངས་དེ་ལ་ཡང་བདག་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང་གཉིས་ཀའི་ཚིག་ཅན་ཏེ་དབྱ་བ་གསུམ་དུ་ཡོད་དོ། ༈ །ཨཱ་ནུ་དཱ་ཏྟ་ངིཏཿཨ་ནུ་དཱཏྟ་ངིཏ་དག་གི་ཨཱཏའོ། །བྱིངས་གང་ལའང་ཨ་ནུ་དཱཏྟ་སྟེ་དབྱངས་སྐད་གདངས་དམའ་བར་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་དྲ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ཨཱཏ་ཅེས་པ་ཨཱཏྨ་ནེ་པ་ད་སྟེ་བདག་དོན་གྱི་བྱིངས་ཞེས་ཟེར་རོ། ༈ །ཉི་ཏྶྭ་རི་ཏེ་ཏཤྩ་ཨུ་བྷེ། ཉཏ྄ི དང་སྭ་རི་ཏའི་གཉིས་ཀའོ། །བྱིངས་གང་ལའང་ཉ྄ འགྲོ་བ་དང་སྭ་རི་ཏ་སྟེ་སྒྲ་སྐད་གདངས་འབྲིང་པོར་འདོན་པ་འགྲོ་བ་རྣམས་བདག་དོན་དང་གཞན་དོན་གཉིས་ཀའི་ཚིག་ཅན་གྱི་བྱིངས་ཞེས་ཟེར་ལ། གཞན་ཡང་བྱིངས་གང་ལའང་བདག་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲུབ་འབྲས་སྟོན་པ་བདག་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་དང་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་འབྲས་སྟོན་པ་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང༌། དེ་དང་དེའི་དོན་གྱི་བྱེད་པའི་ཚིག་འཇུག་པ་ནི་དེ་དང་དེའི་ཚིག་ཅན་ཞེས་བྱའོ། ༈ །པར་ཏོ྅ནྱཏ། གཞན་ལས་གཞན་དོ། །གོང་དུ་བརྗོད་པའི་བདག་དོན་དང་གཉིས་ཀའི་དོན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆང་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱིངས་རྣམས་ནི་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་བྱིངས་ཞེས་བྱའོ། ༈ །ན་པ་བ་རསྨཻ་པ་དཱ་ནི། དགུ་རྣམས་པ་རསྨཻ་པ་དའོ། །རྣམ་དབྱེ་ཏི་སོགས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་པོ་ལ་སྡེ་ཚན་བཅུ་རུ་ཡོད་ལ། སྡེ་ཚན་རེ་རེ་ལའང་
Chinese
ང་སྣཎ྄ དག་འགྱུར་ཏེ། སྟྲཻ་ཎཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，妇女美丽）༌༌༌༌བུད་མེད་མཛེས་མ། པཽ་སྣཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，男子英俊）༌༌༌༌བུཾ་གྱི་ང་རོ་ཚིག་ཕྲད་ཀྱི་ཕྱིས་པའོ། །སྐྱེས་པ་དཔའ་བོ། ༈ །ཤཥཱ་ནི་པཱ་ཏྱཱ་ཀ་ཏྱཱ་ད་ཡཾ། ལྷག་མ་ཚིག་ཕྲད་རྣམས་ཀ་ཏི་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་ཕྲད་རྣམས་ནི་ཀ་ཏིལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་ཏེ་འདིར་ནི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཀ་ཏིཿ༌༌༌༌ཇི་ཙམ། ཀ་ཏི་པ་ཡཿ༌༌༌༌ཇི་ཙམ་བྱུང༌། སོགས་སོ། །ཨི་ཏི་སྭར་སྭསྟི་བྱཱ་ཀཱ་ར་ཎ་སྱ་སཱུ་ཏྲཱཏྟ་དྡྷཏི་པྲ་ཀྲྀ་ཡཱ་ས་མཱཔྟཱཿ། ཞེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་དབྱངས་ཅན་གྱི་མདོ་ལས་དེ་ཕན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱ་བ་རྣམས་རྫོགས་སོ།། ༈ །།དེ་ནས་བྱིངས་ ལས་ཚིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཀུན་བཤད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱ་བ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ༈ དྷཱ་ཏོཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，界）བྱིངས་ལས་སོ། །རྣམ་དབྱེ་སྡེ་ཚན་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་འཆད་འགྱུར་ཏི་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་བྱིངས་ཀྱི་མཐར་སྦྱོར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །བྷྭཱ་དིཿབྷཱུ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱིངས་ནི་བྷཱུ་ཡོད་པ་ལའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱིངས་ཞེས་བྱའོ། ༈ །ས་ཙ་ཏྲི་བི་དྷཿདེ་ཡང་དབྱེ་བ་གསུམ་མོ། །བྱིངས་དེ་ལ་ཡང་བདག་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང་གཉིས་ཀའི་ཚིག་ཅན་ཏེ་དབྱ་བ་གསུམ་དུ་ཡོད་དོ། ༈ །ཨཱ་ནུ་དཱ་ཏྟ་ངིཏཿཨ་ནུ་དཱཏྟ་ངིཏ་དག་གི་ཨཱཏའོ། །བྱིངས་གང་ལའང་ཨ་ནུ་དཱཏྟ་སྟེ་དབྱངས་སྐད་གདངས་དམའ་བར་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་དྲ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ཨཱཏ་ཅེས་པ་ཨཱཏྨ་ནེ་པ་ད་སྟེ་བདག་དོན་གྱི་བྱིངས་ཞེས་ཟེར་རོ། ༈ །ཉི་ཏྶྭ་རི་ཏེ་ཏཤྩ་ཨུ་བྷེ། ཉཏ྄ི དང་སྭ་རི་ཏའི་གཉིས་ཀའོ། །བྱིངས་གང་ལའང་ཉ྄ འགྲོ་བ་དང་སྭ་རི་ཏ་སྟེ་སྒྲ་སྐད་གདངས་འབྲིང་པོར་འདོན་པ་འགྲོ་བ་རྣམས་བདག་དོན་དང་གཞན་དོན་གཉིས་ཀའི་ཚིག་ཅན་གྱི་བྱིངས་ཞེས་ཟེར་ལ། གཞན་ཡང་བྱིངས་གང་ལའང་བདག་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲུབ་འབྲས་སྟོན་པ་བདག་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་དང་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་འབྲས་སྟོན་པ་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང༌། དེ་དང་དེའི་དོན་གྱི་བྱེད་པའི་ཚིག་འཇུག་པ་ནི་དེ་དང་དེའི་ཚིག་ཅན་ཞེས་བྱའོ། ༈ །པར་ཏོ྅ནྱཏ། གཞན་ལས་གཞན་དོ། །གོང་དུ་བརྗོད་པའི་བདག་དོན་དང་གཉིས་ཀའི་དོན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆང་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱིངས་རྣམས་ནི་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་བྱིངས་ཞེས་བྱའོ། ༈ །ན་པ་བ་རསྨཻ་པ་དཱ་ནི། དགུ་རྣམས་པ་རསྨཻ་པ་དའོ། །རྣམ་དབྱེ་ཏི་སོགས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་པོ་ལ་སྡེ་ཚན་བཅུ་རུ་ཡོད་ལ། སྡེ་ཚན་རེ་རེ་ལའང་
English
ང་སྣཎ྄ དག་འགྱུར་ཏེ། སྟྲཻ་ཎཾ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: beautiful woman). ༌༌༌༌Beautiful woman. པཽ་སྣཾ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: brave man). ༌༌༌༌The sound of 'bum' is the later part of the particle. Brave man. ༈ །ཤཥཱ་ནི་པཱ་ཏྱཱ་ཀ་ཏྱཱ་ད་ཡཾ། The remaining particles are 'kati' and so on. The particles are endless, such as 'kati', and here it is only a representation, and the rest should be learned from others as they are known in the world. ཀ་ཏིཿ༌༌༌༌How much? ཀ་ཏི་པ་ཡཿ༌༌༌༌How much happened? And so on. ཨི་ཏི་སྭར་སྭསྟི་བྱཱ་ཀཱ་ར་ཎ་སྱ་སཱུ་ཏྲཱཏྟ་དྡྷཏི་པྲ་ཀྲྀ་ཡཱ་ས་མཱཔྟཱཿ། This completes the explanation of the 'de-phan' section from the grammar text 'Yangchen'. ༈ །།Then, the explanation of how to construct words from roots will be discussed. ༈ དྷཱ་ཏོཿ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: root). From the root. It should be understood that these, such as 'ti' which will be explained later from the two categories of inflections, are added to the end of the root. ༈ །བྷྭཱ་དིཿབྷཱུ་ and so on. The root is called 'bhu', meaning 'to be'. ༈ །ས་ཙ་ཏྲི་བི་དྷཿIt also has three divisions. That root also has three divisions: those with self-referential words, those with other-referential words, and those with both. ༈ །ཨཱ་ནུ་དཱ་ཏྟ་ངིཏཿThe 'at' of 'anu-datta-ngit'. Any root that is 'anu-datta', meaning those that go with a low tone, and those that go with 'dra', are called 'at', which is 'atmane-pada', meaning self-referential roots. ༈ །ཉི་ཏྶྭ་རི་ཏེ་ཏཤྩ་ཨུ་བྷེ། Both 'nyat' and 'svarita'. Any root that goes with 'nyat' and 'svarita', meaning those that produce a medium tone, are called roots with both self-referential and other-referential words. Furthermore, any root that shows the result of an action related to oneself is called a self-referential word. Any root that shows the result of an action related to others is called an other-referential word. And the word that applies to the action of that and that meaning is called the word of that and that. ༈ །པར་ཏོ྅ནྱཏ། Other than others. The roots that are different from the characteristics of self-referential and both-referential words mentioned above are called other-referential roots. ༈ །ན་པ་བ་རསྨཻ་པ་དཱ་ནི། The nine are 'parasmaipada'. There are ten categories in the one hundred and eighty inflections such as 'ti', and each category has
Tibetan
དགུ་ཚན་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་དགུ་ནི་པ་རསྨཻ་པ་ད་སྟེ་གཞན་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ཞེས་བྱའོ། ༈ །པ་རཱ་ཎྱཱཏྨ་ནེ་པ་དཱ་ནཾ། ཕ་རོལ་རྣམས་ཨཱཏྨ་ནེ་པ་དའོ། །པ་ར་སྨཻ་པ་ད་ལས་ཕ་རོལ་ཏེ་ཕྱི་མ་དགུ་ནི་ཨཱཏྨ་ནེ་པ་ད་ཞེས་བདག་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ཞེས་ཟེར་རོ། ༈ །བརྟ་མ་ནེ་ཏབྟི་སནྟི་སིཔྠ་སྠ་མིདྦ་སྨ་སྟ་ཡཱ་ཏ་ཡནྟེ་ས་ཡཱ་ཐེ་དྷྭ་ཡེ་བ་ཧེ་མ་ཧེཿད་ལྟར་བ་ལ་ཏིཔ྄། ཏས྄། ཨནྟི། སིཔ྄། ཐས྄། ཐ། མིཔ྄། བས྄། མས྄། ༈ ཏེ། ཨཱ་ཏེ། ཨནྟེ། སེ། ཨཱ་ཐེ། དྷྭེ། ཨེ། བ་ཧེ། མ་ཧེའོ། །རྣམ་དབྱེ་སྡེ་ཚན་བཅུ་ལས་འཇུག་བཞིན་བ་དང་བྱ་བ་ཤེས་པར་ནུས་པའི་ད་ལྟར་བའི་དོན་ལ་ཏི་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་འགྱུར་ཏེ། པཱ་ཎི་པའི་ལུགས་ལ་ལཊ་ཞེས་ཟེར་རོ། ༈ ། ནཱམྣི་ཙ་ཡུཥྨ་དི་ཙཱསྨ་དི་ཙཱ་བྷཱ་གཻཿཔྲ་ཐ་མ་མ་དྷྱེ་མོཏྟ་མཱ། དང་པོ་དབུས་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་མིང་དང་ཡུཥྨད། ཨསྨད་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །ཏི་སོགས་རྣམ་དབྱེ་དགུ་ཆན་རེ་རེ་ལའང་སྐྱེས་བུ་དང་པོ་གསུམ་དང་དབུས་མ་གསུམ་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་སྟེ་གསུམ་ཚན་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལས་བྱིངས་གང་ལའང་བྱིངས་དེ་དང་སྦྱོར་རྒྱུའི་ཉེ་བའི་ཚིག་དང་པོར་འཇོག་རྒྱུ་དེ་ཡུཥྨད་དང་ཨསྨད་དག་མ་ཡིན་པའི་མིང་སྤྱིར་བྱ་བ་ཡིན་ན་རྣམ་དབྱེ་དགུ་ཚན་སོ་སོའི་སྐྱེས་བུ་དང་པོ་གསུམ་འཇུག་ཅིང༌། ཉེ་བའི་ཚིག་དེ་ཡུཥྨད་ཡིན་ན་སྐྱེས་བུ་དབུས་མ་གསུམ་དང་ཨསྨད་ཡིན་ན་སྐྱེས་བུ་ཕྱི་མ་གསུམ་འཇུག་གོ་༈ །ཀརྟ་རི་བཾ་ཙ། བྱེད་པོ་ལ་བཾ་ཡང་ངོ༌། །སྤྱིར་བྱེད་པ་དང་སྦྱོར་བའི་བྱ་བའི་དོན་ལ་བཾ་སྟེ་པ་རསྨཻ་པ་ད་རྣམས་འཇུག་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང་དངོས་པོ་དང་ལས་ཀྱི་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཨཱཏྨ་ནེ་པ་ད་རྣམས་འཇུག་པ་སྤྱིར་བཏང་ངོ༌། །དེ་ཡང་བྷཱུ་ཡོད་པ་ལའོ་ཞེས་པའི་བྱིངས་ལ་བརྟ་མ་ནའི་སྐྱེས་བུ་དང་པོའི་གཅིག་ཚིག་ཏིཔ྄ བྱིན་པས། བྷཱུ། ཏིཔ྄ ཅེས་གནས་པ་ལ། ༈ ཨཔ྄ ཀརྟ་རི། བྱེད་པ་པོ་ལ་ཨཔ྄འོ། །བྱིངས་བྷཱུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་དབྱེ་ཏིཔ་སོགས་ནས་བཟུང་དིཔ྄ སོགས་ཀྱི་བར་སྡེ་ཚན་བཞི་པོ་ཕ་རོལ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་དོན་དུ་ཨཔ྄ བི་ཀཱ་ར་ཎ་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཨཔ྄ བི་ཀཱ་ར་ཎ་བྱིན། ༈ གུ་ཎོཿཡོན་ཏན་ནོ། །རྣམ་དབྱེ་དང་རྐྱེན་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཕ་རོལ་ལ་བྱིངས་ཀྱི་མཐའ་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་རོ། ༈ །ཨ་བིཏྟཱ་དིརྡིཏ། པི་ཏ་དང་ཏཱ་སོགས་མ་ཡིན་པ་ནི་ངཏིའོ། །རྣམ་དབྱེ་བ་ཡིག་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཏཱ་ཏཱ་རཽ་སོ
Chinese
此中有二九，初九为他义词类，名为他为位。彼等为自为位。从他为位之外，后九为自为位，名为自义词类。如是，现在时，单数、复数、多数，你、你们、他，我、我们、他们。如是，彼、彼等、彼等，你、你们、你们，我、我们、我们。如是，如是，如是。此等十八者，于知晓时与行之现在义中转变，于波你尼之论中，称之为“现在”。于名、于汝、于我，以类别，第一、中、后。初、中、后等，以名、汝、我等之差别。于每一九类中，亦有初三人、中三人、后三人，共三组。无论何者，皆应先置与彼结合之近词，若非汝与我等之名，则于每一九类中，初三人适用。若近词为汝，则中三人适用；若为我，则后三人适用。于作者亦然。一般而言，与作者结合之行为，多用他为位；而于事物与事业之义，则一般用自为位。如是，于“存在”之词根中，于现在时之初人单数中，加入“彼”，则为“存在”。于作者，亦然。于词根等中，自“彼”等至“彼”等之四类，于他者，为作者之义，变为因。因已给。功德。词类与因，乃功德生起之因。于他者，词根之末变为功德。非彼等，乃是。词类等，及下文将出现之彼等。
English
Here there are two nines. The first nine are called the Parasmaipada, which means "for the sake of others." These are the Atmanepada. Apart from the Parasmaipada, the latter nine are the Atmanepada, which are called the self-serving category. Thus, in the present tense, singular, dual, plural, you, you (dual), he, I, we, they. Thus, he, they (dual), they, you, you (dual), you, I, we, we. Thus, thus, thus. These eighteen change in the present meaning of knowing and doing. In the Panini system, it is called "present." In name, in you, in me, by category, first, middle, last. The first, middle, and last are distinguished by name, you, and me. In each of the nine categories, there are also the first three persons, the middle three persons, and the last three persons, a total of three groups. Whatever it is, the near word to be combined with it should be placed first. If it is not a name of you and me, then in each of the nine categories, the first three persons apply. If the near word is you, then the middle three persons apply; if it is me, then the last three persons apply. It is also the same with the agent. In general, the action combined with the agent mostly uses the Parasmaipada; while in the meaning of things and actions, the Atmanepada is generally used. Thus, in the root of "to be," in the first person singular of the present tense, adding "he" becomes "to be." It is also the same with the agent. In roots and so on, from "he" etc. to "he" etc., the four categories, in others, for the meaning of the agent, become the cause. The cause has been given. Merit. Categories and causes are the cause of the arising of merit. In others, the end of the root becomes merit. Not those, but are. Categories, etc., and those that will appear below.