Tibetan
མེད་པའི་བྱིངས་དག་གི་སྦྱོར་བ་ལ་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དུས་ཀྱི་ནི། མཱ་ས་མ་སྟི། དངོས་པོའི་ནི། གོ་དོ་ཧ་མ་སྟི། ལམ་གྱི་ནི། ཀྲོ་ཤ་མ་སྟི། ཡུལ་གྱི་ནི། ཀུ་ཏུན་སྭ་པི་ཏི། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་འང་སྟེ། སོ་བྷ་ནཾ་པ་ཙ་ཏི། གང་བྱེད་མཁན་དེ་བྱེད་པ་པོའོ། །གང་བྱེད་མཁན་དེ་བྱེད་པ་པོའི་མིང་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རུ་དྲེ་ན་ཀྲི་ཏཾ། བིཥྞུནཱ་ཀྲྀ་ཏམ། བྱེད་པ་པོའི་མིང་གིས་གང་དུ་དགོས་ཤེ་ན། བྱེད་བ་བོ་ལའང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ། །གང་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དེ་རྒྱུ་འང་ངོ༌། །བྱེད་པ་པོ་སྨོས་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་བྱ་སྟེ། གང་བྱེད་པ་པོ་དང་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དེ་རྒྱུའི་མིང་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འང་གི་སྒྲ་ལས་བྱད་པ་པོའི་མིང་ཅན་ཡང་པོ། ཀཱ་ར་ཡ་ཏི། པཱ་ཋ་ཡ་ཏི། ཌུ་ཀྲྀཉ་བྱེད་པ་ལའོ། །བཋ་ཀློག་པ་ལའོ། །བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཀློག་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་བྱིངས་ཀྱིའང་རྒྱུ་ལའོ་ཞེས་པས་ ཨིནའོ། །ཨའི་ཨུ་པ་དྷཱ་ཞེས་པས་འཕེལ་བ་དང་རིང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཨན་བི་ཀ་ར་ཎའོ། །ཡོད་ཏན་ནོ། །རྒྱུའི་མིང་ཡོད་པ་དེ་ལ་རྒྱུའི་དོན་ལ་ཨིནའོ། །བྱེད་པ་པོའི་མིང་མེད་པ་ན་ཨིན་དང་ཉ་དང་ཡྸ་ཛ་སོགས་ལས་གཉི་གའོ་ཞེས་པས་པ་ར་སྨཻའི་ཚིག་གོ ། རྒྱུའི་མིང་གིས་གང་དུ་དགོས་ཤེ་ན། བྱིངས་ལས་ཀྱང་རྒྱུ་ལའོ་ཞེས་པས་འདིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་ཐོབ་པ་ལ་ཕ་རོལ་ལོ། །གཉིས་ཀ་དག་གི་ཐོབ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཐོབ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང༌། ཨུ་བྷ་ཡའི་སྒྲ་ཚིག་སྡུད་ལ་ཐོབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཨུ་བྷའི་སྒྲས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། གཉིས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཨུ་བྷ་ཡའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པས་སོ། །ཨུ་བྷ་ཡའི་སྒྲ་ནི་གཅིག་ཉིད་དང་མང་པོ་ཉིད་དག་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཨུ་བྷའི་སྒྲའི་གཉིས་ཉིད་ལའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཉིས་ཀ་དག་གི་སྟེ་བྱེད་པ་ཅན་གཉིས་དག་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཡོད་པའི་བྱེད་པ་ཅན་དེ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །བྲྀ་ཀྵཾ་ཏྱ་ཛ་ཏི་ཁ་གཿ་འདིར་ཤིང་ལས་བྱ་ཕྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྲྀཀྵ་ལ་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པའི་མིང་ཅན་ཐོབ་པ་ལ་ཤིང་དང་འབྲེལ་བཞིན་པ་ཉིད་ལས། ལས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཡང་འགྱུར་བ་ལས་ཕ་རོལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཏྱ་ཛ་ཏི་དཎྜཾ་དཎྜཱི་འདིར་དབྱུག་པ་ཅན་ལས་དབྱུག་པ་ཕྲལ་བར་བྱའོ
Chinese
对于不存在的词干的组合，应被称为宾格。时间方面，如玛萨玛斯提。事物方面，如郭多哈玛斯提。道路方面，如卓夏玛斯提。地点方面，如库屯斯瓦皮提。以及行为的各种特征，如索巴南巴匝提。谁做，谁就是作者。谁做，谁就变成作者的名字。如茹扎热纳格热当，毗湿奴纳格热当。作者的名字在哪里需要呢？在“对于作者也是”等等之中。谁使之做，那就是原因。应提到作者，以便随后联系。谁是作者并随后跟随，他就变成原因的名字。并且，从“也”这个词来看，也是作者的名字。卡拉亚提，巴塔亚提。杜格热娘是为了做。巴塔是为了读。使之做，就进行组合。使之读，就进行组合。以及，从词干来说，也是原因，因此是因。从“阿依乌帕达”来说，会增长和变长。安毕嘎热纳。有丹诺。拥有原因的名字的那个，对于原因的意义来说，是因。当没有作者的名字时，从因、娘、亚、匝等之中，两者都是，因此是巴拉斯麦的词。原因的名字在哪里需要呢？从“从词干来说也是原因”来说，就在这里。对于那些获得两者的情况，是彼岸。两者都获得的情况，就是两者都获得。如果，乌巴亚的声音在词的组合中获得，即使那样，也应用乌巴的声音来区分词，因为在两者本身的地方，不可能组合乌巴亚的声音。乌巴亚的声音应该与单一本身和众多本身很好地组合。对于乌巴的声音的两者本身。对于那些，也就是说，在确定地给予一切等等的作者之中，两者都，也就是说，两个作者在同一个地方获得的情况，在彼岸存在的作者，就只会变成那个。布热香嘉匝提卡嘎哈，这里说的是从树上分离鸟。因为在布热香中，获得了确定地给予一切的名字，所以与树木保持联系的同时，从“变成宾格”来说，宾格的名字也会改变，但由于是彼岸，所以只会变成宾格的名字。嘉匝提丹当丹迪，这里说的是从拥有木杖的人那里分离木杖。
English
For the combination of non-existent stems, it should be called the accusative case. In terms of time, like māsa-masti. In terms of things, like go-do-hā-masti. In terms of path, like krośa-masti. In terms of place, like kutun-svāpiti. And also for the various characteristics of actions, like sobhanam pacati. Whoever does, that is the agent. Whoever does, that becomes the name of the agent. Like rudreṇa kṛtam, viṣṇunā kṛtam. Where is the name of the agent needed? In "for the agent also" and so on. Whoever causes to do, that is also the cause. The agent should be mentioned so that it can be subsequently connected. Whoever is the agent and subsequently follows, that becomes the name of the cause. And, from the word "also," it is also the name of the agent. kārayati, pāṭhayati. ḍukṛñ is for doing. baṭha is for reading. To cause to do, one combines. To cause to read, one combines. And, from the stem, it is also the cause, therefore it is in. From "āi upadhā," it will increase and become long. an-vikaraṇa. yod-tanna. That which possesses the name of the cause, for the meaning of the cause, is in. When there is no name of the agent, from in, ña, ya, ja, etc., both are, therefore it is the word of parasmai. Where is the name of the cause needed? From "from the stem also is the cause," it is here. For those who obtain both, it is the other shore. The situation of obtaining both is the obtaining of both. If, the sound of ubhaya is obtained in the combination of words, even then, the word should be distinguished by the sound of ubha, because in the place of both themselves, it is impossible to combine the sound of ubhaya. The sound of ubhaya should be well combined with the single itself and the many themselves. For the two themselves of the sound of ubha. For those, that is, among the agents of certainly giving everything, etc., both, that is, the situation where two agents obtain in the same place, the agent existing on the other shore will only become that. bṛṣaṃ tyajati khagaḥ, here it is said to separate the bird from the tree. Because in bṛṣa, the name of certainly giving everything is obtained, so while remaining connected to the tree, from "becoming the accusative case," the name of the accusative case will also change, but since it is the other shore, it will only become the name of the accusative case. tyajati daṇḍaṃ daṇḍī, here it is said to separate the staff from the one possessing the staff.
Tibetan
་ཞེས་དཎྜི་ལ་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པའི་མིང་ཅན་ཐོབ་པ་ལའོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ལས་དབྱུག་པ་འབྲེལ་པ་ན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱེད་པ་པོའི་མིང་ཅན་འང་འགྱུར་མོད་ཕ་རོལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པ་དང་ཕྱིས་བརྗོད་པས་ཡོངས་སུ་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་སྤྲོས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚིག་ལ་རྣམ་དབྱེ་དང་པོའོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་རྟགས་དོན་ནོ། །དེའི་ཚིག་ནི་རྟགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚིག་གོ །རྟགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚིག་མངོན་པར་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་ལ་རྟགས་རྣམ་དབྱེ་དང་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཕ་རོལ་ཞེས་པ་འདིས་སི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་འོན་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་འདི་ཏླ་བུའི་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ བརྩམ་པར་བྱའོ། བྲྀ་ཀྵཿ། ཀུ་མཱ་རཱི། ཀུཎྜཾ། དྲོཎཿ། ཨཱཊ་ཀཾ། རྟགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚིག་སྨོས་པམ་ནི་གང་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་འཇུག་བའི་དོན་ཏོ། ཨེཀཿ། དྭཽ། བ་ཧ་ཝ། འདིར་ཨེ་ཀའི་སྒྲས་གཅིག་ཉིད་བརྗོད་ཅིང་དྭིའི་སྒྲས་གཉིས་དང་བ་ཧུའི་སྒྲས་མང་པོ་ཉིད་དོ། རྣམ་དབྱེ་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དགོས་པ་ལྡན་པའོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། བོད་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །བོད་པའི་དོན་ལ་རྟགས་ལས་རྣམ་དབྱེ་དང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཧེ་ཤཾ་ཀ་ར། ཧེ་ཀྲྀཥྞ། ཧེ་བྲྀཀྵ། འོ་ན་སྔ་མས་གྲུབ་ཡོད་དོ་ཞེས་པས་ཅི་ལྟར་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཡང་ངག་མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་བོད་ལ་ལྷག་པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་དོན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་པས་རྟགས་ཀྱི་དོན་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མདོ་བྱས་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལས་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པ་རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པ་གཞི་རྣམས་ལའོ། །སྒྲ་གང་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་རྗེ་བོ་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སྦྱོར་བ་སྨོས་པ་ནི་དཀྱུས་མ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་དབྱེ་རྣམས་ནི་ལས་བྱེད་པ་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པ་དང་རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་གཞི་རྣམས་ལས་འགྱུར་རོ། །ལས་ལ་གཉིས་པ་སྟེ། ཀ་ཊཾ་ཀ་རོ་ཏི། ལས་བརྗོད་པ་ལ་མའི་འགྱུར་ཏེ་བརྗོད་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚིགས་ལས་སོ། །ཀྲྀ་ཡ་ཏེ་ཀ་ཊཿ། འདིར་ཨཱཏྨ་ནེའི་ཚིག་གིས་ལ
Chinese
ཞེས་དཎྜི་ལ་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པའི་མིང་ཅན་ཐོབ་པ་ལའོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ལས་དབྱུག་པ་འབྲེལ་པ་ན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱེད་པ་པོའི་མིང་ཅན་འང་འགྱུར་མོད་ཕ་རོལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པ་དང་ཕྱིས་བརྗོད་པས་ཡོངས་སུ་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་སྤྲོས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚིག་ལ་རྣམ་དབྱེ་དང་པོའོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་རྟགས་དོན་ནོ། །དེའི་ཚིག་ནི་རྟགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚིག་གོ །རྟགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚིག་མངོན་པར་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་ལ་རྟགས་རྣམ་དབྱེ་དང་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཕ་རོལ་ཞེས་པ་འདིས་སི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་འོན་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་འདི་ཏླ་བུའི་དོན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ བརྩམ་པར་བྱའོ། བྲྀ་ཀྵཿ། （藏文） ཀུ་མཱ་རཱི།（藏文） ཀུཎྜཾ།（藏文） དྲོཎཿ།（藏文） ཨཱཊ་ཀཾ།（藏文） རྟགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚིག་སྨོས་པམ་ནི་གང་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་འཇུག་བའི་དོན་ཏོ། ཨེཀཿ།（藏文，梵文天城体：एक，梵文罗马拟音：ekaḥ，汉语字面意思：一） དྭཽ།（藏文，梵文天城体：द्वौ，梵文罗马拟音：dvau，汉语字面意思：二） བ་ཧ་ཝ།（藏文） འདིར་ཨེ་ཀའི་སྒྲས་གཅིག་ཉིད་བརྗོད་ཅིང་དྭིའི་སྒྲས་གཉིས་དང་བ་ཧུའི་སྒྲས་མང་པོ་ཉིད་དོ། རྣམ་དབྱེ་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དགོས་པ་ལྡན་པའོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། བོད་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །བོད་པའི་དོན་ལ་རྟགས་ལས་རྣམ་དབྱེ་དང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཧེ་ཤཾ་ཀ་ར།（藏文） ཧེ་ཀྲྀཥྞ།（藏文） ཧེ་བྲྀཀྵ།（藏文） འོ་ན་སྔ་མས་གྲུབ་ཡོད་དོ་ཞེས་པས་ཅི་ལྟར་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཡང་ངག་མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་བོད་ལ་ལྷག་པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་དོན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་པས་རྟགས་ཀྱི་དོན་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མདོ་བྱས་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལས་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པ་རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པ་གཞི་རྣམས་ལའོ། །སྒྲ་གང་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་རྗེ་བོ་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སྦྱོར་བ་སྨོས་པ་ནི་དཀྱུས་མ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་དབྱེ་རྣམས་ནི་ལས་བྱེད་པ་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་ངེས་པར་ཀུན་སྦྱིན་པ་དང་རྗེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་གཞི་རྣམས་ལས་འགྱུར་རོ། །ལས་ལ་གཉིས་པ་སྟེ། ཀ་ཊཾ་ཀ་རོ་ཏི།（藏文） ལས་བརྗོད་པ་ལ་མའི་འགྱུར་ཏེ་བརྗོད་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚིགས་ལས་སོ། །ཀྲྀ་ཡ་ཏེ་ཀ་ཊཿ།（藏文） འདིར་ཨཱཏྨ་ནེའི་ཚིག་གིས་ལ
English
That is how Daṇḍi obtained the name Ngespar Künjin. Even when a stick is connected to a person with a stick, it still exists as the agent, so it also becomes the name of the agent, but because of the other side, it only becomes the name of the object. This kind of composition is based on what has already been said and what will be said later, and is accomplished by the complete explanation itself, and is therefore an elaboration. The first case is for the word that is the meaning of the sign. The meaning of the sign is the meaning of the sign. Its word is the word of the meaning of the sign. When the word of the meaning of the sign becomes manifest, it becomes the first case of the sign. From that, the word 'the other side' means that even though 'si' and so on are already established, this explanation should still be composed for the meaning of the word 'this'. Bṛṣaḥ. Kumārī. Kuṇḍaṁ. Droṇaḥ. Āṭakaṁ. The word 'for the meaning of the sign' means that the nature of the meanings of things like 'one itself' is also the meaning of the first case. Ekaḥ. Dvau. Bahava. Here, the word 'eka' expresses 'one itself', the word 'dvi' expresses 'two', and the word 'bahu' expresses 'many itself'. The mention of the case is because it is necessary, it is said. Also for the vocative. For the meaning of the vocative, the first case changes from the sign. He Śaṁkara. He Kṛṣṇa. He Bṛṣa. If it is already established by the previous one, how is the composition composed? That is not just words, because here, the addition to the vocative is understood as the meaning of the sign, so because there is no negation of the meaning of the sign, the sutra is not meaningless. From the remaining ones, the agent is the one who gives perfectly, the one who definitely gives completely, the lord, and so on, to all the bases. Those sounds whose first is 'lord' are the 'lord' and so on. Then, it is divided by 'and'. The mention of the composition by the word 'lord' and so on is to avoid the ordinary. The remaining second and other cases change from the agent, the one who gives perfectly, the one who definitely gives completely, the composition of the lord and so on, and the bases. The second case is for the object: Kaṭaṁ karoti. The change of 'ma' is for expressing the object, from the verse that says it is not for the composition of the meanings of the things expressed. Kriyate kaṭaḥ. Here, with the word Ātmane,