Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་སྒྲུབ་པ་ལས་ཡན་ལག་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་གྲངས་དག་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་རྣམ་དབྱེ་སོ་སོར་བརྗོད་པ་ལའང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་གཟུགས་ཀྱི་དེ་དག་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། སྤྱིའི་ངོ་བོས་འདི་དག་གི་ཡན་ལག་ལས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ། །བིཀྵ་སྱ་བི་ཀྵ་ཙྪཱ་ཡ་ཞེས་པ་འདི་ར་གཉིས་དག་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟགས་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡང་སྒྲའི་དོན་ལས་ཡུཥྨད་ལ་སོགས་པ་རྟགས་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །གྲངས་དང་གྲངས་མེད་པ་དག་ལས་སོ། །གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་དང་གྲངས་མེད་པ་དག་ལས་ཀྱང་སུ་ཨཽ་ཛས་རྣམས་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དང་གཉིས་དང་མང་པོ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །དོན་མེད་པ་དང་མི་སྲིད་པ་དང་མི་ཐོབ་པར་བརྗོད་པའོ། །ཇི་ལྟར། །ཨེ་ཀོག་ཛཿ། དྭཽ་པུ་རུ་ཥཽ་སམྟཱ་ཤྲཱཿཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཚིག་འདུ་བྱེད་པའི་དུས་ལས་འགྱུར་རོ། །བོད་པ་ལའོ། །གཞན་དུ་མ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བོད་པ་སྟེ། དེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་སུ་ཨཽ་ཛས་རྣམས་འགྱུར་རོ། །ཧ་དེ་བ་དཏྟ། ཧེ་བྲྀཀྵ། མ་བརྗོད་པ་ལའོ། །འདི་ནི་དབང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། འདུ་ལས་གཞན་གྱིས་བགྲོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ལས་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀ་ཊཾ་ཀ་རོ་ཏི། དེ་བ་དཏྟེ་ན་ཧསྟེ་ན་ཀྲྀ་ཏཾ། ཡཛྙཱ་དཏྟཱ་ཡ་དེ་ཧི། བྲྀཀྵཱཏྤ་ཏ་ཏི། བྲིཀྵ་སྱ་ཤཱ་ཁཱ། གྲྀ་ ཧེ་ཏིཥྛ་ཏི། འོ་ན་ལྟར། ཀ་ཊཾ་ཀ་རོ་ཏི། བྷཱིཥྨ་མུ་དཱ་རཾ། ཤོ་བྷ་ནཾ་དཪྴ་ནཱི་ཡཾ་ཞེ་ན། ཀ་ཊའི་སྒྲ་ལས་ངེས་པ་འཇུག་པ་སྐྱེད་པས་གཉིས་པ་དང༌། དེའི་དོན་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་སུ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ལས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བྱིངས་སྒྲུབ་པའི་རྐྱེན་དེ་མ་ངེས་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་མངོན་པར་བརྗོར་པར་དེར་མ་བསྒྲུབས་པས་གཉིས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན། ཀྲྀ་ཏཿ། ཀྲི་ཡ་ཏེ། ཤོ་བྷ་ན་ཨུ་དཱ་ར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དང་པོ་ཡང་རྫས་ལ་རྟེན་པའི་གྲངས་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ལས་ལ་བྱས་པའི་ཏིང་དང་སུབ་ཀྱིས་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་གྲངས་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡིས་ཀྱང་གཉིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལས་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ན་རྫས་བརྗོད་པ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་རབ་བཞིན་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀ་ཊཾ་ཞེས་པ་འདིར་དང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་
Chinese
在所有地方行走的成就中，肢分不是作用者和数量。对于各自的区分，也各自陈述。特别是，由于形色的那些成就各不相同，因此，以普遍的自性，这些的肢分在所有情况下都非常著名。所谓“བིཀྵ་སྱ་བི་ཀྵ་ཙྪཱ་ཡ་”，这是因为不理解两个“ར་”，并且没有看到跟随其他标志。第二种情况也从声音的意义上，证明了“ཡུཥྨད་”等没有标志。从数量和无数中。从数量的声音和无数中，“སུ་ཨཽ་ཛས་”等会变化。对于获得一个、两个和许多的情况。陈述无意义、不可能和无法获得。例如，“ཨེ་ཀོག་ཛཿ”、“དྭཽ་པུ་རུ་ཥཽ་སམྟཱ་ཤྲཱཿ”等，如果这样说，那么在造句的时候会变化。对于呼唤。以不执着于其他事物的心而显现趋向，这就是呼唤，对于显现陈述它，“སུ་ཨཽ་ཛས་”等会变化。“ཧ་དེ་བ་དཏྟ”、“ཧེ་བྲྀཀྵ”。对于不陈述。这是支配，应当理解，从集合中由其他事物行走的形态，在不陈述的业等中。“ཀ་ཊཾ་ཀ་རོ་ཏི”、“དེ་བ་དཏྟེ་ན་ཧསྟེ་ན་ཀྲྀ་ཏཾ”、“ཡཛྙཱ་དཏྟཱ་ཡ་དེ་ཧི”、“བྲྀཀྵཱཏྤ་ཏ་ཏི”、“བྲིཀྵ་སྱ་ཤཱ་ཁཱ”、“གྲྀ་ ཧེ་ཏིཥྛ་ཏི”。如果那样，例如“ཀ་ཊཾ་ཀ་རོ་ཏི”、“བྷཱིཥྨ་མུ་དཱ་རཾ”、“ཤོ་བྷ་ནཾ་དཪྴ་ནཱི་ཡཾ”，这是因为从“ཀ་ཊ”的声音中，产生确定的进入，是第二种情况，并且仅仅因为它的意义的差别，才显现陈述。任何从显现陈述的词根成就的缘起，由于进入不确定的业，因此，由于一切都显现陈述它，所以在那里没有成就，所以是第二种情况。或者，“ཀྲྀ་ཏཿ”、“ཀྲི་ཡ་ཏེ”、“ཤོ་བྷ་ན་ཨུ་དཱ་ར་”等。第一种情况也因为想要陈述依赖于物质的数量而成就。或者，由于在业上所做的“ཏིང་”和“སུབ་”仅仅依赖于它，因此数量本身使之理解。或者，因为能够跟随它陈述。第二种情况也，当从两种显现陈述中具有能力时，由于物质陈述者们本身如实地产生，因此，在“ཀ་ཊཾ་”这里不是第一种情况。或者
English
In the accomplishment of going to all places, the limbs are not the agent and number. For the individual distinctions, they are also stated individually. In particular, because the accomplishments of those of form are different, therefore, with the universal nature, the limbs of these are very famous in all circumstances. The so-called "viṣasya viṣacchāya", this is because the two "ra" are not understood, and the following of other signs is not seen. The second case also proves that "yuṣmad" etc. have no signs from the meaning of the sound. From number and numberless. From the sound of number and numberless, "su au jas" etc. will change. For the case of obtaining one, two, and many. Stating meaningless, impossible, and unobtainable. For example, "ekogajaḥ", "dvau puruṣau samtāśrāḥ" etc., if it is said like that, then it will change at the time of making sentences. For calling. Manifestly turning towards with a mind not attached to other things, that is calling, and for manifestly stating it, "su au jas" etc. will change. "Ha devadatta", "he bṛṣa". For not stating. This is domination, and it should be understood that from the collection, the form of walking by other things is in the unstated action etc. "Kaṭaṃ karoti", "devadattena hastena kṛtaṃ", "yajñādattāya dehi", "bṛṣātpatati", "bṛṣasya śākhā", "gṛ hetiṣṭhati". If so, for example, "kaṭaṃ karoti", "bhīṣma mudāraṃ", "śobhanaṃ darśanīyaṃ", this is because from the sound of "kaṭa", the arising of definite entry is the second case, and only because of the difference in its meaning, it manifestly states. Any cause that accomplishes the root of manifest statement, because it enters into indefinite action, therefore, because everything manifestly states it, it is not accomplished there, so it is the second case. Or, "kṛtaḥ", "kriyate", "śobhana udāra" etc. The first case also accomplishes because it wants to state the number that depends on the substance. Or, because the "tiṅ" and "sup" done on the action only depend on it, therefore the number itself makes it understood. Or, because it is able to state following it. The second case also, when it has the ability from the two manifest statements, because the substance staters themselves truly arise, therefore, in "kaṭaṃ" here it is not the first case. Or