Tibetan
ག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟགས་ཁོ་ན་ལ་འབྲེལ་པ་འཇུག་གོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འདི་བརྗོད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །གལ་ཏེ་འོ་ན་རྟགས་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་ན་ཅི་ལྟར་རྟགས་ཅན་དག་གི་འབྲེལ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། འདི་རྟགས་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་ཀྱང་རྟགས་ཅན་གྱི་ངོར་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇུག་གོ་ཞེས་བས་འདི་སྐད་བརྗོད་ཀྱི། གཉིས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འོ་ན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས། གང་བཤད་པའི་ངེས་པ་བཟློག་པ་ལས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ དག་གི་འབྲེལ་པའོ་ཞེས་པས་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རྟགས་ཅན་ལ་ཡང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །འདོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས། གལ་ཏེ་ཡང་རྟགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་རྟགས་ཅན་ལ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྟགས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པས་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་སྟོན་ཅིང་རང་གི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །རྟགས་ཀྱང་ཁྱབ་ཅེས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཁྱབ་པ་སྟེ། རྟགས་ཅན་ལ་ཞེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལའོ། །གང་དེའི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ་རྟགས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ་ཞེས་པས། རྟགས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དཔེར་ན་ཨཀྵ་རྣམས་ལ་དྷུ་དྷ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡན་ལག་ཅན་ནི་དེ་དེ་ལས། །ཁྱབ་བྱེད་ཕྱིར་ཞེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཉིད་གོ་བར་བྱས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། གོ་བྱེད་མིན། ཅི་དང་འདྲ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། པ་ལང་གི་རྭ་བཞིན་ཞེས་པ། ཇི་ལྟར་རྭ་བ་ལང་གི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའི། གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་པའོ། །གང་ཞིག་གང་ཁོ་ན་ལ་དེ་ནི་དེའི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་ཉིད་རྭ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་བཞིན། བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །རང་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་པར་དྲི་བར་བྱེད་པའོ། །དགག་པར་བྱ་ལ་མི་རྒྱུ་བས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། དགག་བྱ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་མི་རྒྱུ་བ་ནི་མེད་པའོ། །དེས་རྟགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་ཞིང་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ལས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟགས་ཀྱི་ནི་རྟགས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གང་ཁྱབ
Chinese
仅仅是为了要理解“关系仅仅适用于标志”而说的。如果这样，如果仅仅适用于标志，那么怎么说“标志的持有者的关系”呢？虽然这仅仅适用于标志，但之所以这样说，是因为它依赖于标志持有者的应用。说“因为它存在于两者中不是”，所以没有错误。从“那么又”等开始，通过否定所说的确定性，通过“标志和标志持有者的关系”表明那是不合理的，并且表明即使标志持有者不存在，也不会发生。从“想要”等开始，如果标志也稍微变成标志持有者，即使那样，也仅仅是标志持有者的本质。即使那样，也表明因为依赖于要证明的已做之事，所以仅仅变成标志的无常本身适用于不存在就不会发生，并且仅仅确定自己的方面。标志也是遍及，因为遍及所以是遍及，对于标志持有者来说，就是对于无常本身。通过说“那的遍及本身是标志持有者的对象”，说的是遍及标志持有者。例如，就像对阿夏（梵文，अक्ष，akṣa，轴）们说杜达（梵文，धु，dhu，摇动）一样。有肢体者就是从那那。因为是遍及者，所以说仅仅存在于无常本身的已做之事的遍及本身。因此，因为是遍及本身，所以已做之事仅仅变成被理解，而不是理解者。如果问像什么，回答说，就像牛的角一样。就像角遍及牛一样，应该理解仅仅是被理解，而不是理解者。凡是在什么上，那就是那的理解者，例如牛本身就像有角一样。已做之事也仅仅存在于无常本身。是自性。为什么呢，这是在问遍及是不可能的。对于要否定的不运行。从“对于要否定的”等开始。要否定的是要证明的不一致方面。对于那，理由不运行就是不存在。因此，应该观察和依赖标志的遍及是什么，因为仅仅从那才是理解者的理由。因此，标志的是标志持有者的对象的所有遍及
English
This is said solely for the purpose of understanding that "the relation applies only to the sign." If so, if it applies only to the sign, then how is it said to be "the relation of the sign-holders"? Although this applies only to the sign, it is said in this way because it applies in dependence on the application to the sign-holder. There is no fault in saying, "It is not because it exists in both." Starting from "Then again," etc., by negating the certainty of what has been said, it is shown that it is unreasonable to say "the relation of the sign and the sign-holder," and that even if the sign-holder does not exist, it will not occur. Starting from "Wanting," etc., if the sign also slightly becomes the sign-holder, even so, it is only the essence of the sign-holder. Even so, it shows that because it depends on the thing that has been done that is to be proven, only the impermanence itself that has become the sign applies to not occurring if it does not exist, and only establishes its own side. The sign is also pervasive, because it is pervasive, it is pervasive, for the sign-holder, it is for impermanence itself. By saying "that pervasiveness itself is the object of the sign-holder," it is said to be pervasive of the sign-holder. For example, just as one says 'dhudha' (Sanskrit, धु, dhu, shake) to the akṣas (Sanskrit, अक्ष, akṣa, axis). The one with limbs is from that. Because it is the pervader, it is said that the pervasiveness itself of the thing that has been done that exists only in impermanence itself. Therefore, because it is pervasiveness itself, the thing that has been done only becomes understood, not the understander. If asked what it is like, it is said, like the horn of a cow. Just as the horn pervades the cow, it should be understood only as being understood, not as the understander. Whatever is on something, that is the understander of that, for example, the cow itself is like having horns. The thing that has been done also exists only in impermanence itself. It is self-nature. Why is it, this is asking why pervasiveness is impossible. Not running to what is to be negated. Starting from "For what is to be negated," etc. What is to be negated is the inconsistent aspect of what is to be proven. For that, the reason not running is non-existence. Therefore, one should observe and rely on what the pervasiveness of the sign is, because only from that is the reason for the understander. Therefore, the sign is all the pervasiveness of the object of the sign-holder.
Tibetan
་པ་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་མཐའ་དག་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྟག་པ་ཉིད་བཀག་པས་སོ། །རྟག་པ་ཉིད་ལ་དགག་པ་ནི་རབ་ཏུ་མི་རྒྱུ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནས་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཏེ། གཞལ་བྱ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་བྱས་པ་ཉིད་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་བྱེད་པ་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ནའང༌། དེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མ་བྱས་པ་ཉིད་བཀག་པ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པས་གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པའི་དོན་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེས་ན་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དགག་པས་ཏེ་མ་བྱས་པ་བསལ་བས་གོ་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །མ་བྱས་པ་ཉིད་དགག་པས་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུའོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། གང་གི་ཕྱིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རབ་ཏུ་མི་རྒྱུ་བས་ན་གང་ཁྱབ་པ་ཡིན་པ་དེ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་གང་མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ན་རྟག་པ་ལས་བྱས་པ་ཉིད་ལྡོག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མ་བྱས་པའི་ཉིད་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཁོ་ན་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སྐབས་མེད་པའོ་ཞེས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དགག་པས་གོ་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ལ། གོ་བར་
Chinese
即使存在那个，也不是原因，因为不是使之理解的原因。 “由已作”等等，如果无常本身遍及一切已作，即使那样，也不是由它的遍及性使之理解，而是因为遮止了常法本身。遮止常法本身是不普遍存在，仅仅由它使之理解。 不从相违品方面退转的因不是使之理解所要证成的，如所量性一样。 同样，“无常本身”等等，当为了成立已作性而必须取无常本身作为因时，即使无常本身遍及所有作者，也不是由它的遍及性使之理解。那么是什么呢？是遮止了非已作性，因为相违品在非已作性中不存在。 因此，因为从自己的所要证成的相违品方面退转，因才成为使之理解的，否则不是。因此，对于无常的意义，凡是已作性遍及之处，因为没有非已作性的余地，并且无常本身没有非已作性的余地，因为不存在和不可能，并且无常本身遮止了非已作性，即排除非已作性，才成为唯一要理解的。 “遮止非已作性”这句话是为了区分从成立方面理解的意义。 “不是使之理解本身”，因为不普遍存在于相违品中，所以凡是遍及的，才是使之理解的原因吗？已作性遍及无常本身，也不是因为不普遍存在于相违品中。 这样，当显示“凡是无常的，都是已作的”这种遍及性时，不是从常法中了知已作性退转，那么是什么呢？是从非已作性中了知无常性。因此，唯有无常本身在非已作性中没有余地，所以遮止非已作性，才是唯一要理解的。 已作性不是与无常性相连，而是使之
English
Even if that exists, it is not the cause, because it is not the reason for making it understood. "By what is done" etc., if impermanence itself pervades all that is done, even so, it is not by its pervasiveness that it makes it understood, but because it prevents permanence itself. The negation of permanence itself is non-pervasiveness, and it is only by that that it makes it understood. A reason that does not turn away from the opposite side is not what makes the thing to be proven understood, just like measurability. Similarly, "impermanence itself" etc., when impermanence itself must be taken as the reason for the sake of establishing what is done, even when impermanence itself pervades all actors, it is not by its pervasiveness that it makes it understood. What is it then? It is the prevention of what is not done, because the opposite side does not exist in what is not done. Therefore, because the reason turns away from the opposite side of what is to be proven, it becomes what makes it understood, otherwise it is not. Therefore, for the meaning of impermanence, wherever the pervasiveness of what is done exists, because there is no room for what is not done, and impermanence itself has no room for what is not done, because it does not exist and is impossible, and impermanence itself prevents what is not done, that is, excluding what is not done, it becomes the only thing to be understood. The phrase "preventing what is not done" is for the purpose of distinguishing the meaning understood from the aspect of establishment. "It is not what makes it understood itself," because it does not pervade the opposite side, so is whatever pervades the reason for making it understood? The pervasiveness of what is done in impermanence itself is also not because it does not pervade the opposite side. In this way, when showing the pervasiveness that "whatever is impermanent is done," it is not understood that what is done turns away from permanence, so what is it? It is knowing impermanence from what is not done. Therefore, only impermanence itself has no room in what is not done, so preventing what is not done is the only thing to be understood. What is done is not connected with impermanence itself, but makes it