Tibetan
་བརྗོད་པས་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཡང་དེ་གྲུབ་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དོན་མེད་པའོ་ཞེས་པས་བྱ་བ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞལ་བྱར་ཡང་འདིར་དོར་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་སྨྲ་སྟེ། ཚད་མ་རྣམས་ནི་རང་ཁོ་ན་ལས་གྲུབ་པའོ་ཞེས་སོ། །དེའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཕྲངས་པ་གཞན་རྣམས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཀློག་པར་བྱེད་དེ། ཚད་མ་རྣམས་དང་དེས་བྱས་པའི། །ཐ་སྙད་ཀྱང་ནི་རབ་གྲགས་ན། །ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ། །དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། འདི་ལ་ཡང་ལོག་བར་ རྟོགས་པ་མང་བས་ནའོ་ཞེས་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲས་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་རྗེས་སུ་འགུགས་པར་བྱད་དོ། །འགལ་བའི་རྟོགས་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཚད་མའོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་མ་གྲུབ་པར་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མར་འགྱུར་ན། མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་བྱེད་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཚད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་ཚད་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་བྱེད་བ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོགས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཏེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བས་ཞུགས་པ་རྣམས་འགའ་ཞིག་སླུ་བཞིན་པ་མཐོང་ལ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་རྣམས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནར་གྱུར་ན། འགའ་ཡང་སླུ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ལས་ཏེ་ཚད་མའི་རང་རིག་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ལ། འདོད་པའི་དོན་བྱ་བ་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི། གང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་གཞན་གྱི་འཇུག་པས་དང་པོར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་ན་ཡང་ཡང་དུ་ཚད་མ་ཕྱི་མའི་འཇུག་པས་ཤེས་པའི་གསལ་བ་འགའ་ཞིག་རྣམས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཅན་ནི་ཚད་མ་ཕྱི་མའི་འཇུག་པ་མེད་པ
Chinese
以言辞来确定。那也唯有如此才能成立。以“因为什么”等来显示，量对圣贤的事业是切近有用的。否则，确定对它没有切近的用处就变得没有意义了。对于所量，这里也有应舍弃的和应接受的。因为认识它依赖于量，所以为了成立量而努力是有成果的，这是他的想法。这里有些人说：量都是由自身成立的。其他追随其宗派的人则诵读偈颂：量及其所作，名声若已盛，则于量之相，不必知其用。因此，为了破除它而说：“因为这里也有许多颠倒的认识。”以“也”字来引出“因为什么”这句话。相违的认识就是颠倒的认识，因为它们作互相违背的定义。如果“这是量”的定义尚未成立，就从自身变成量，那么，定义者们就不会作互相违背的定义了。而且，量产生之时，量的自性就成立了，因此定义者们就只会作一种定义了。立名者们也颠倒认识，即颠倒的认识，对非量执着为量的人们，这是它的意思。如此，见到一些随顺相似量的人们正在被欺骗。如果一切都成立为量，那么谁也不会被欺骗了。因此，从自身，即从量的自证，仅仅变成自性成立。具有能够获得所欲之事的功用之体性，即凡是量本身，它仅仅是存在，最初会由量的完全照见的对境来成立所应成办之事的作用之境，由其他量的涉入来确定。在后来的时间里，也再三地由后来的量的涉入来确定和习惯一些所知的明相是量本身，因此有智慧的人就没有后来的量的涉入了。
English
It is determined by words. Only in that way can it be established. By "because of what," etc., it shows that valid cognition is closely useful for the affairs of the wise. Otherwise, determining that it has no close use for it becomes meaningless. For what is to be measured, there are also things to be abandoned and things to be accepted here. Because understanding it depends on valid cognition, therefore striving to establish valid cognition is fruitful, this is his idea. Here some say: valid cognitions are all established by themselves. Others who follow their sect recite the verses: If valid cognitions and their actions, are already well-known, then for the definition of valid cognition, there is no need to know its use. Therefore, to refute it, it is said: "Because there are also many inverted understandings here." The word "also" is used to introduce the phrase "because of what." Contradictory understandings are inverted understandings, because they make mutually contradictory definitions. If the definition of "this is valid cognition" has not been established, and it becomes valid cognition from itself, then the definers would not make mutually contradictory definitions. Moreover, when valid cognition arises, the nature of valid cognition is established, therefore the definers would only make one definition. Those who give names also have inverted understandings, that is, inverted understandings, those who cling to non-valid cognition as valid cognition, this is its meaning. Thus, it is seen that some people who follow similar valid cognitions are being deceived. If everything were established as valid cognition, then no one would be deceived. Therefore, from itself, that is, from the self-awareness of valid cognition, it merely becomes the establishment of its own nature. Having the nature of being able to obtain the object that is capable of doing what is desired, that is, whatever is valid cognition itself, it is merely existence, initially it will be determined by the involvement of other valid cognitions, the object of action of what should be accomplished, which is completely seen by valid cognition. In later times, again and again, the clarity of some of the known appearances is determined and accustomed to be valid cognition itself by the involvement of later valid cognitions, therefore the wise do not have the involvement of later valid cognitions.
Tibetan
ར་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །གོམས་པས་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་མང་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཚད་དུ་བསྟན་བཅོས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཡུལ་དང་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། ད་རྣམས་ལས་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།། གལ་ཏེ་ཚད་མ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ལ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དོན་མེད་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཟློག་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མི་སེལ་བར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དེའི་ཚེ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འདིའི་ཡུལ་ཁོ་ན་ལ་ངེས་པར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། གང་ཚད་མ་གཞན་རྣམས་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་དགོས་པ་འདི་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ལྟར་ན། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་བདག་ཅག་འདོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ན་དེ་ནི་འདིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་མ་བྱས་སོ་ཞེས་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གྲངས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་བཟུང་བ་ཚད་མར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དེ་བསླུ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་པོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཡུལ་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །ཚད་མ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གི་ཚེ་གཏན་ལ་དབབ་པར་མི་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ནི་ཚད་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་འབྲས་བུ་ནི་རེ་ཞིག་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཁས་བླངས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་འབྲས་བུའོ། །དེས་ན་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ
Chinese
而且像那样的其他事物的自性，仅仅是正确地认识，就能确定为量。就像习惯成自然，能分辨出宝石等未被损坏的特征一样。因此，由于对量产生邪见的人很多，所以为了消除他们的邪见，才说是论典。其中，有对果、自性、境和数量的四种邪见。现在，为了消除对数量的邪见，说了“现量和比量”等。 如果说，在确定量的时候，确定数量等没有意义，是无意义的，那么并非如此，因为论述的重点在于遣除对量和非量的邪见。如果不对数量的邪见加以消除，仅仅确定现量和比量的自性，那么对方就会这样认为：对于此的境，我们一定是邪见，但对于我们所承认的其他量，则不是它的境。那么，为了驳斥他们的过失，还需要什么呢？如果那样，就像现量和比量的自性，仅仅与我们所希望的自性不同一样，如果它们也仅仅是存在，那么就会怀疑这没有被确定。因此，要确定数量。如果不确定行境，那么在什么时候，执取非境会成为量呢？那时，它会欺骗它，同样，对于自己的境，也会被认为是无量，所以要确定境。如果不确定“果不是量之外的东西”，那么量就会失去量的自性。这样，果暂时被确定为理解意义的自性，否则就不可能是果。因此，理解的自性就是果。因此，当与知识的自性不同的东西是量的时候，那不是知识。
English
Moreover, just like that, the self-nature of other things, merely by correctly recognizing it, can be determined as valid cognition. It is like the distinction of gems and so forth that have not been damaged, due to familiarity. Therefore, since there are many who have wrong views about valid cognition, it is said that the treatise is to eliminate their wrong views as a measure. Among these, there are four wrong views regarding the result, self-nature, object, and number. Now, to eliminate the wrong view regarding number, it is said, "Direct perception and inference," and so forth. If it is said that when establishing valid cognition, establishing number and so forth is meaningless, then it is not so, because the main point of the discussion is to dispel wrong views about valid and invalid cognition. If the wrong view about number is not eliminated, and only the self-nature of direct perception and inference is established, then the opponent will think like this: "Regarding the object of this, we certainly have wrong views, but it is not the object of other valid cognitions that we acknowledge." Then, what else is needed to refute their faults? If that is the case, just as the self-nature of direct perception and inference is only different from the self-nature we desire, if they are also merely existent, then there will be doubt that this has not been established. Therefore, number must be established. If the object of activity is not established, then when will grasping a non-object become valid cognition? At that time, it will deceive it, and similarly, regarding its own object, it will also be understood as non-valid cognition, so the object must be established. If it is not established that "the result is not something other than valid cognition," then valid cognition will lose its own nature as valid cognition. In this way, the result is temporarily determined as the nature of understanding meaning, otherwise it would not be possible to be a result. Therefore, the nature of understanding is the result. Therefore, when something different from the nature of knowledge is valid cognition, then that is not knowledge.