Tibetan
་སྤངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ལམ་འཆད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཁོ་ནར་གྱུར་པས་སོ། །གང་གང་རྟོགས་ན་ཡང་བྱ་བ་ལས་མི་ལྡོག་པ་དེ་དེ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཟས་ཐོབ་ན་ཡང་ཟས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་མི་ལྡོག་པར་འཇུག་པ་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱི་བྱ་བ་ལས་ལོག་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའོ། །ལམ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྟོན་པ་ཉིད་དེ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལས་ཀྱང་བརྩེ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དོན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མའོ། །དེ་ལྟར་ནི་བརྩེ་བས་དོན་ཁོ་ན་ཉེ་པར་སྟོན་པར་འདོད་ཅིང༌། བརྩེ་བ་མེད་པ་ནི་ཤེས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཆད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྩེ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ལ་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོའོ། །བརྩེ་བ་དང་ལྡན་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་མི་ནུས་ལ། ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་ཡང་དག་པ་ཁོ་ན་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་ངོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །ཚད་མ་ཉིད་དེ་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ལས་འདི་འབྱུང་བར་རིགས་སོ་ཞེས་པས་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་ བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ན་དེའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་འགའ་ཞིག་མེད་ན་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཚད་མ་ཉིད་དེ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་དེ་མེད་པར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །སྐྱོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ངོར་གདོན་མི་ཟ་བར་མངོན་བར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དགེ་ལེགས་དང་ཡང་དག་པ་འཆད་ཅིང་དེ་འཆད་པ་ལ་འབད་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མའོ། །གང་གང་གི་ཆེད་དུ་ལེགས་པ་ཡང་དག་པ་འཆད་ཅིང་དེ་འཆད་པ་ལ་འབད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ། ཤེས་ལྡན་དེས་ཚད་མར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་མའི་ཆེད་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་མཁན་པོ་ནི་སློབ་མ་ཤེས་ལྡན་གྱིས་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ལེགས་པ་ཡང་དག་པ་འཆད་ཅིང་དེ་འཆད་པ་ལ་ཡང་འབད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བྱ་བ་ཚད་མ་ཉིད་དེ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། གང་ཡོད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་ཡང་མི་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ། །ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི་ཅིག་ཤོས་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ ། རང་གི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལས་ཞེས་པ་འདི་ནི་རང་གཞུང་ཞེས་པ་འདིའི་བཤད་པའོ། །སྒོ་ཡི་སྒྲ་ཁོ་ནས་ཀྱང་ལྔར་བཤད་པའི་འཐོར་བའི་སྒྲའི་དོན་གསལ་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་རྣམ་དབྱེ་མེད་པའོ། །སྒོ་ནི་དྭཱར་ར་སྟེ་ཕྱོགས་ཙམ་སྟོན་པ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་རྒྱས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཁོ་ནའོ། །མང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་གཞུང་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རང་གཞུང་ཞེས་གཅིག་གི་ཚིག་གོ །འགྲེལ་པར་ནི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ན་རང་གི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལས་ཞེས་མང་པོའི་ཚིག་གོ ། བཏུས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔར་བྱས་པ་དང་གཞན་ཅུང་ཟད་སྔར་མེད་པ་བའོ་ལ་གནས་པ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་བླངས་ནས། ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དང་དེར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་པར་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚད་མའི་ཞར་ལ་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །གཞན་གྱི་ཚད་མ་དགག་པའི་ཆེད་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མ་སྒྲུབ་པའི་སྒྲའི་དོན་གསུངས་སོ། །རང་གི་ཚད་མ་ནི་འདིར་དངོས་སོ། །གཞན་གྱི་ཚད་མ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཚད་མར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཚད་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཚད་མ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་དམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ལ་འདི་ནི་ཚད་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གཏན་ལ་འབེབས་བ་དེ་དགག་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ནི་དེ་གྲུབ་པའོ། །རང་གི་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡོན་ཏན་ཏེ། དོན་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བགྲང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དང༌། དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་བར
Chinese
不是断绝，那么是什么呢？就是专心致志地讲述如何证悟的道路。无论证悟什么，都不会从行为中退转，这不是想要仅仅得到那一点果报，例如得到食物，也不会为了食物而停止行为。世尊也是如此，即使证悟了如上所说的智慧差别，也不会因此而停止行为。这是遍及和相违的。使道路熟练，那才是真正的导师，这是从近取而来的，这已经说过了。由此也可以推断出慈悲，因为具有慈悲心的人会努力利益他人，否则就不会。因此，以这种殊胜的因和果，世尊是量士夫。因此，慈悲想要仅仅指示真理，没有慈悲即使知道也会以其他方式讲述，所以慈悲是量士夫的支分。即使具有慈悲心，如果不了解，也不能指示真如，而智慧则只会指示真实，因此智慧也是在量士夫的层面进行论证的事物。量士夫本身也具有因，因为可以由此产生，所以说的是殊胜的因。如果具有这种殊胜的果，却没有一些与之相应的近取，那么，如果即使没有殊胜的因，殊胜的果，也就是量士夫本身也会发生变化，那是不可能的，这就是近取。救护者本身，为了使他人证悟，无疑具有明显的相应，这已经说明了。因为如此讲述善妙和正确，并且努力讲述，所以是量士夫。为了什么而讲述善妙和正确，并且努力讲述，那么，有智慧的人就会视其为量士夫，例如，就像具有如上所说功德的导师为了学生而进行指示，学生是有智慧的人一样。世尊也是为了众生而讲述善妙和正确，并且努力讲述。自性。此
English
It is not abandonment, then what is it? It is only focusing on explaining the path of how to realize. No matter what is realized, it will not turn back from action, this is not wanting to only obtain that little result, for example, even if food is obtained, one will not stop acting for the sake of food. The Bhagavan is also like this, even if he realizes the difference of wisdom as mentioned above, he will not stop acting because of that. This is pervasive and contradictory. Making the path familiar, that is the real teacher, this comes from close association, this has already been said. From this, compassion can also be inferred, because those with compassion will strive to benefit others, otherwise they will not. Therefore, with such excellent cause and effect, the Bhagavan is a valid person. Therefore, compassion wants to only indicate the truth, without compassion, even if one knows, one will explain it in other ways, so compassion is a part of the valid person. Even if one has compassion, if one does not understand, one cannot indicate the true nature, while wisdom will only indicate the truth, so wisdom is also something that is argued on the level of a valid person. The valid person himself also has a cause, because it can arise from this, so it speaks of an excellent cause. If there is such an excellent result, but there are no corresponding close associations, then, if even without an excellent cause, the excellent result, that is, the valid person himself, will change, that is impossible, this is close association. The savior himself, in order to make others realize, undoubtedly has obvious correspondence, this has been explained. Because he speaks of goodness and correctness in this way, and strives to speak, so he is a valid person. For what does he speak of goodness and correctness, and strive to speak, then, a wise person will regard him as a valid person, for example, just like a teacher with the above-mentioned qualities instructs for the sake of students, the student is a wise person. The Bhagavan also speaks of goodness and correctness for the sake of sentient beings, and strives to speak. Nature. This
Chinese
应当致力于详细解释的形式。如果知识也被确定为是正量的成就，那么什么是慈悲等所要成就的正量呢？应当说，是能力的差别，即如果存在，则能理解世尊未理解的意义，并且对此也不会被欺骗。这种能力的差别是与慈爱等相伴随的，而不是与其他的相伴随的，因此被确定为是它的成就。所谓的“从自己的分别论中”是对“自宗”的解释。仅仅通过“门”这个词，也应当理解为只是阐明了五种解释的散乱之义，这是没有分别的。“门”是“ द्वार (藏文，梵文天城体，dvara，门)” ，是只显示方向的简略表达，那些要详细理解的人不会确定它，这只是普遍的说法。对于许多人来说，因为在论典中是相同的，所以偈颂被称为自宗，是单数的词。在注释中，当想要表达区别时，则使用“从自己的分别论中”这样的复数词。 “收集之后”等等，即以前做过的和稍微以前没有的，也安住于。完全接受之后，应当完全收集正量的一切。这里，正量和所量以及在那里显现等等，所有正确的原因被遮蔽，因为都属于正量的范畴，所以用正量的词语来表达。通过“为了驳斥其他的正量”等等，说明了成就正量的词义。自己的正量在这里是真实的。其他的正量是其他人认为它是正量而执着的，所以称为正量。完全了解它们各自的自性如何，就是正量成立。对于此，驳斥将其他的正量错误地认为是真正的正量自性，并确定说这不是正量的自性，这才是它的成立。自己的正量才是功德，是想要意义的人们应当称赞的，并且，因为它能获得意义。要说的是，不颠倒的特征显现
English
One should strive for the form of detailed explanation. If knowledge is also determined to be the accomplishment of valid cognition itself, then what is the valid cognition to be accomplished by compassion and so on? It should be said that it is the difference in ability, that is, if it exists, it can understand the meaning not understood by the Bhagavan, and will not be deceived in this regard. This difference in ability is accompanied by love and so on, but not by others, so it is determined to be its accomplishment. The so-called "from one's own distinctions" is an explanation of "one's own system." Even with just the word "gate," it should be understood that it only clarifies the meaning of the scattering of the five explanations, which is without distinction. "Gate" is " द्वार (藏文，梵文天城体，dvara，door)," a brief expression that only shows direction, those who want to understand it in detail will not determine it, this is just a common saying. For many, because it is the same in the treatise, the verses are called one's own system, which is a singular word. In the commentary, when one wants to express the difference, one uses the plural word "from one's own distinctions." "After collecting" and so on, that is, what was done before and a little bit that was not there before, also abiding in. After fully accepting, one should fully collect all of the valid cognitions. Here, valid cognition and what is to be measured and what appears there, etc., all the correct reasons are obscured, because they all belong to the category of valid cognition, so they are expressed with the word valid cognition. Through "in order to refute other valid cognitions" and so on, the meaning of the word accomplishing valid cognition is explained. One's own valid cognition is real here. Other valid cognitions are what others consider to be valid cognition and are attached to, so they are called valid cognition. Fully understanding how their respective natures are is the establishment of valid cognition. For this, refuting the nature of other valid cognitions that are mistakenly considered to be true valid cognitions, and determining that this is not the nature of valid cognition, this is its establishment. One's own valid cognition is the only virtue, which should be praised by those who want meaning, and also because it can obtain meaning. What is to be said is that the non-inverted characteristic appears.