Tibetan
མ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་གཤེགས་ཤིང་ཐོབ་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ། མཆོག་ཉིད་ཀྱང་སླར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་བདེ་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་ནི་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བདག་ མེད་པར་ལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རིགས་པ་མཐོང་བས་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གཤེགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་རིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇུག་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བའོ། །སླར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ། སླར་མི་ལྡོག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱོན་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་སྔར་བརྗོད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཆགས་པ་དག་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་བ་མེད་དེ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཆགས་པ་དག་མེད་དོ། །རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །མ་ལུས་པར་གཤེགས་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ། འདིའི་ལུས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ལུས་ལ་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་སུ་མི་རུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་རྩབ་ཀྲོལ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ཡང་གོམས་པ་ལས་མཆོད་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ངའི་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་ན་ཡང་རྨངས་མོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་གོམས་པ་མེད་པས་ལམ་དང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ཡང་མི་གསལ་བ་ཉིད་ལུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤངས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །དོན་གསུམ་པོ་འདི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་སོང་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། དེའི་དབང་གིས་སླར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་ལ། རིགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འཇིག་རྟེན་ན། གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིགས་པ་སྔོན་མ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་དེ་བསྔགས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྨད་པར་འོས་པ་ཁོ་
Chinese
“未曾亲近”等等，到达殊胜之处并获得即是善逝，殊胜本身也因为不再是痛苦的所依，世间安乐及其因被称为殊胜。不是痛苦所依，也是因为非常习惯于无我之见。或者，以刚说过的方便，因见理而逝，故为到达殊胜之处，世间凡以理智先导而行事者，皆为殊胜。不再退转而逝，故为善逝，不再退转即无生和无过，这也是因为其因先前未曾说过。凡无我见和贪执者，则无生和贪欲等过患，譬如虚空。成为无我见之自体者，亦无我见和贪执，因为不见其因。完全逝去即是善逝，将此“无有遗余”一词进行句法上的组合。对于身体而言，身体等也无济于事，这是因为，如次第所示，即使不粗糙，也因习惯而前往供养处等等，即使没有“我”之慢心，也会说“我是盲人”等等，因为不是恒常处于等持状态，所以是不等持的心之状态。或者，因为不习惯于那样的道路，所以对道路及其相违品都非常不了解。通达的道路之分类的显示也不清晰，这都是遗余，也是因为世尊已经断除，因此这是善逝。这三个意义也是等等，其中外道远离贪欲者，因随顺我见，以痛苦的所依之道路而行，受其影响，再次依赖痛苦，也不是以见理之道路而行，因此他们不是到达殊胜之处者。如此，在世间，凡是依赖痛苦，且非以理智为先导而行事者，皆不值得赞扬，反而应该贬低。
English
“Without having drawn near” and so forth, reaching the supreme and attaining is Sugata, the supreme itself is also because it is no longer a basis for suffering, in the world, happiness and its cause are called supreme. Not being a basis for suffering is also because of being very accustomed to the view of selflessness. Or, by the means just mentioned, because of passing away by seeing reason, therefore it is reaching the supreme, in the world, whatever proceeds with reason as a guide is supreme. Because of passing away without turning back, therefore it is Sugata, not turning back is without birth and without fault, this is also because its cause was not mentioned earlier. Whoever is without the view of self and attachment, then there is no fault of birth and desire, etc., like the sky. For one who has become the self of the view of selflessness, there is also no view of self and attachment, because the cause is not seen. Completely passing away is Sugata, the word “without remainder” is combined in terms of syntax. For the body, the body and so on are also useless, this is because, as the order shows, even if not coarse, it is still accustomed to going to the place of offering and so on, even if there is no pride of “I”, one would still say “I am blind” and so on, because it is not constantly in a state of equanimity, therefore it is the state of mind that is not in equanimity. Or, because one is not accustomed to such a path, therefore one does not understand the path and its opposites very well. The display of the classification of the understood path is also not clear, all of this is remainder, also because the Bhagavan has abandoned it, therefore this is Sugata. These three meanings are also and so on, among them, the non-Buddhists who are separated from desire, because they follow the view of self, they go by the path of the basis of suffering, influenced by it, they rely on suffering again, and they do not go by the path of seeing reason, therefore they are not those who have reached the supreme. Thus, in the world, whoever relies on suffering and does not proceed with reason as a guide is not worthy of praise, but should be degraded.
Tibetan
ནའོ། །སློབ་པ་རྣམས་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་དང་རིགས་ པས་ངེས་པའི་ལམ་གྱིས་མཆོག་ཏུ་གཤེགས་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་སླར་ཡང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་གཉིས་པའི་དོན་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་གཉིས་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པར་ནི་འདོད་ཀྱི། མ་ལུས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལུས་ལ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྒྲོལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཞེས་པ་འདིས་སྐྱོབ་པའི་སྒྲའི་དོན་གསུངས་སོ། །འདིས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བས་ན་སྒྲོལ་བ་སྟེ་རང་གིས་མཐོང་བའི་ལམ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ཏེ། ཐར་པའི་ཐབས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བས་ནའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །དེ་འདི་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱོབ་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ཁོ་ན་ཏཱ་ཡ་ཏིའི་དོན་གཞན་སྐྱོང་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བའོ། །དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་ལེགས་པར་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་འམ། ཁ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མེད་དེ། བརྩེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་གཞན་གྱི་དེ་ཁོ་ནར་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་ཐབས་བསྒྲུབས་ནས། ཅི་ལྟར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྟོན། །གང་གང་གི་ཚེ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་མེད་པ་དེ་དེའི་ཚེ་བརྫུན་མི་སྨྲ་སྟེ། དཔེར་ན་གཞན་འགའ་ཞིག་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་དུས་ན་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དུས་ན་ཡང་དེ་ལ་བརྫུན་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་མེད་དོ། །རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །གང་ཞིག་གང་གི་དོན་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གང་ལ་བརྩེ་བས་དོན་གང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བའི་དོན་དེ་གྲུབ་ཟིན་པ་ན་དེའི་ཡུལ་ལ་སྙིང་རྗེ་མ་བཏང་བ་དེ་དེར་དེ་ལ་མི་སླུ་སྟེ། དཔེར་ན་བུ་ལ་ཕན་པའི་ཟས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བཟའ་བ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་མ་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སེམས་ཅན་ལ་བརྩེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་བསྒྲུབས་ཤིང་དེའི་ཡུལ་ལ་ཐུགས་རྗེ་མ་བཏང་བའོ། །ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མའོ། །གང་ཞིག་གང་དོན་དུ་ གཉེར་བ་ལ་དོན་དེའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་
Chinese
那。如果是学道者，即使不是痛苦的所依，也以理智确定的道路而殊胜逝去。即使如此，他们的过失和生仍然会再次产生，因此他们也不是以二利而安乐逝去的。而不学道者，则认为是凭借二利而安乐逝去的，但不是凭借完全的利益，因为如前所说，他们没有舍弃身体的缘故。利他圆满，即以救度之义，这说明了救护之语的意义。因此，从轮回的苦海中救度众生，就是救度，即亲自显示所见的道路。这就是唯一的意义，即想要解脱之道的众生应该努力追求的意义。因此，具有此意义的，就是世尊救护者。这唯一的“达亚提”的意义是守护他人，例如从轮回的苦海中救度。以颠倒的方式来指示也是不可能的，因为没有那样的原因，并且因为具有慈悲的自性，以及因为完全通达道路的缘故。贪着等过失是颠倒显现的原因，或者有些人认为是需要的，但那也是没有的，因为已经成为慈悲的自性，并且为了他人的真实利益而成就了痛苦止息的方法之后，怎么会以其他方式显示呢？任何时候，当没有说谎的原因时，那时就不会说谎，例如，当其他人说真话的时候，就像安乐逝者的状态时，他也没有说谎的原因。没有发现原因。如果为了某人的利益，以慈悲心为某人成就了某种利益，并且没有舍弃对那个对象的悲悯，那么他就不会欺骗他，例如，就像母亲为了孩子的利益而准备了食物一样。世尊也是为了众生的利益，以慈悲心为众生成就了止息痛苦的方法，并且没有舍弃对那个对象的慈悲。这是周遍和相违的。因此，是量。对于某人所追求的利益，如果不颠倒地宣说获得该利益的方法
English
Now. If they are learners, even if they are not the basis of suffering, they still pass away excellently through the path determined by reason. Even so, their faults and births will still arise again, so they are not those who have passed away in bliss through the two benefits. Non-learners are considered to have passed away in bliss through the two benefits, but not through complete benefit, because, as stated before, they have not abandoned their bodies. The perfection of benefiting others, that is, through the meaning of deliverance, this explains the meaning of the word 'protector'. Therefore, delivering beings from the ocean of samsara is deliverance, that is, personally showing the path that has been seen. That is the only meaning, that is, the meaning that those who desire the path of liberation should strive for. Therefore, the Blessed One is the protector because he possesses this meaning. This only meaning of 'Taya Ti' is protecting others, for example, delivering them from the ocean of samsara. It is also impossible to indicate it in a perverse way, because there is no such cause, and because of the nature of compassion, and because of the perfect knowledge of the path. Faults such as attachment are the cause of perverse manifestation, or some may think it is necessary, but that is also not the case, because having become the nature of compassion, and having accomplished the means of ending suffering for the true benefit of others, how could he show it in another way? Whenever there are no causes for lying, then he does not lie, for example, when others speak the truth, just as in the state of the Sugata, he also has no causes for lying. The cause is not found. If someone, for the sake of doing something for someone, accomplishes some benefit with compassion for someone, and does not abandon compassion for that object, then he does not deceive him, for example, like a mother who prepares food for the benefit of her child. The Blessed One also, for the sake of benefiting beings, with compassion for beings, has accomplished the means of ending suffering, and has not abandoned compassion for that object. This is pervasive and contradictory. Therefore, it is valid cognition. For someone who seeks a certain benefit, if he explains the means of obtaining that benefit without perversion.