English
It is established. Now, after examining it myself, it is not that I have not classified it. Therefore, it is also said in the Abhidharma. For the time being, direct perception is reasonable to be established from it because seeing it closely indicates it. If there is no subsequent inference that closely indicates it, what should be done? Because the combination of it is also seen, it should be understood that only the characteristics are created. As it is said, whatever is a little bit of the nature of arising is the nature of cessation, etc., just like seeing the combination of the subsequent inferences of the Blessed One. If this is said, how can the characteristics of subsequent inferences be said? Because the basis of subsequent inference is the cause that does not arise without it, through this combination, it is only clarified that the arising of the cause is the cessation to be proven that does not arise without it, the Blessed One said so. Therefore, the characteristics of subsequent inference are also established only from the close indication of the Blessed One. Therefore, the well-established treatise writers who give rise to this conviction that this is a treatise that excellently elucidates the characteristics of valid cognition established from the close indication of the Blessed One will develop respect for it, and from then on, they will listen with even more reverence, etc. Or, here, at the beginning of the excellent elucidation, the praise of the Blessed One is proclaimed for the purpose of arousing reverence for the Blessed One to be praised. Through this, how can reverence be aroused for him? Because this verse clarifies the qualities of the Blessed One who has reason and has become valid cognition, if even the treatise writers who have not been excellently established before develop reverence for him, what more need be said of others? From reverence for him, those who enter for the purpose of receiving the excellent elucidation that accumulates the accumulation of merit will be free from obstacles and wrong views, so reverence for him is also only with necessity. Then, aren't some people using the combination of establishing the very person, etc., for the purpose of refuting such a person? Therefore, why would proclaiming praise for him turn into reverence? Because that is not what makes one awaken, but to establish negation and concomitance.
Tibetan
བྱེད་པ་དག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་དེས་མ་མཐོང་བ་ལས་ལྡོག་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགལ་བར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། འགལ་པ་མེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པར་མི་འགལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཅིག་ཤོས་དང་མཚུངས་པ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མི་སྲིད་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ལ། འདི་འདྲ་བ་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མཚུངས་ན་ཡང་ཡིད་གཞུངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་པ་ཡོད་ན་གཞན་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་སྲིད་པ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་མ་མཐོང་ན་ཡང་མི་ནུས་སོ། །དེའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་མི་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་དེས་དེ་ཐོབ་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནད་མེད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ནད་པ་རྣམས་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཚད་མའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ནོ། །གང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྲིད་པ་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ། དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་བསམ་པ་དང༌། །སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ་ཞེས་སོ་བསམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། བསམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་བསྐལ་པ་མི་ཉུང་བར་གོམས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཐུགས་རྗེའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པར་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་ལྡན། །ཞེས་པ་འདིས་བསྟན་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་ལྡན་དུ་འགྱུར་རོ། །གོམས་པ་ལས་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་དོ། །གང་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ཡོད་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རིག་བྱེད་པ་དང་ཡིད་འབྱུང་བ་ཉིད་བཞིན། །སྙིང་རྗེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དེས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་བསྐུལ་བ་ནི། རང་གིས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་ཕ་རོལ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་བསྟན་པར་མི་འཕྲོད་དོ་ཞེས་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་སྒོམ་པའི་དོན་དུ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ། སྦྱོར་བ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་གང་གང་ལ་བརྩེ་བ་དེ་དེས་ཇི་ལྟར་དེའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་སྤྱོར་ཏེ། དཔེར་ན་མ་བུ་ལ་བརྩེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་དེའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འགྲོ་བ་ལ་བརྩེ་བར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པ་དངོས་ནི། རང་གིས་མཐོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱད་པའི་ཐབས་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །འདིར་ནི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་གདགས་པར་བྱས་ནས། ཐབས་གོམས་པར་བྱེད་པ་འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དེ། དེ་སེམས་ཅན་ལ་སྟོན་པར་རུང་བའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐབས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་པའི་དོན་དུའོ། །འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་ཞེས་པ་འདི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྲ་བ་ཉིད་ལས་སའོ་ཞེས་བརྗོད་པན། སྲ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་སའོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་སྟོན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་སྟོན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ནི་ཉེ་པར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཅན་དང༌། ནད་གཞི་ཟད་པས་ནད་བཞིན་དུ་འདི་རྒྱུ་ཟད་པས་ཟད་པར་ནུས་ལ། གཞན་དུ་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་ནས་འདིའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་གཙོ་བོར་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྲེད་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་སོ། །གང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་དགའ་པ་སྔོན་མ་ཅན་དམན་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་དོར་བ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྔོན་མ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྦྲང་བུ་རྣམས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྔོན་མ་ཅན་མི་གཙང་བའི་གནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བཞིན། སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་སྔོན་མ་ཅན་མངལ་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའོ། །སྲིད་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་སུ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས
Chinese
因为行为是不可能的缘故。对于超越感官者来说，不可能与他们没有看见的相反，因为存在的事物他们也不知道。正因为如此，因为没有成立相违，所以与没有相违的事物一起存在是不矛盾的。与另一个补特伽罗相同也不是成立的，因为不可能知道没有差别。对于这样的人来说，不观察本身并不足以成为理由。即使与补特伽罗本身相同，也能看到意念调顺等功德的差别。同样，如果存在造作者，也可能存在其他。即使存在差别，随行也没有成立。因此，因为后来的推断具有剩余，即对相反的事物产生怀疑。即使没有看到进入不一致的一方，也是不可能的。具有这种知识特征的量本身也不是不可能的。 因为可以随之成立它的证明。任何能成立某事物，并且不颠倒地随之成立，就能获得该事物。例如，就像不颠倒地随之成立无病的病人一样。薄伽梵也是不颠倒地随之成立量的证明。自性啊！任何从随之成立的证明中获得量的可能性，都被宣说为能显示者。对此，原因在于发心和行为的圆满。发心是能显示者，发心是希望利益众生。这也是指一切众生都希望远离极大的痛苦，并且通过在无数劫中习惯于这种状态而成为其本质的大悲心。偈颂中说：“具有利益众生的发心。”这表明，因为具有这种发心，所以会具有利益众生的发心。从习惯中，它有可能成为它的本质。任何意念的功德，如果非常习惯，就会成为它的本质，就像吠陀论者和厌世者一样。慈悲也是意念的功德。自性啊！因此，它能完全利益他人。
English
Because actions are impossible. For those who have transcended the senses, it is impossible to be the opposite of what they have not seen, because they do not know the things that exist. For that very reason, since contradiction has not been established, it is not contradictory to exist together with what is not contradictory. It is also not established that it is the same as another person, because it is impossible to know that there is no difference. For such people, not observing is not a sufficient reason in itself. Even if it is the same as the person himself, the difference in qualities such as mental composure can be seen. Similarly, if there is a creator, there may be others as well. Even if there is a difference, following is not established. Therefore, because the subsequent inference has a remainder, that is, there is doubt about the opposite. Even if one does not see entering the inconsistent side, it is impossible. The valid cognition itself, which has the characteristic of this kind of knowledge, is also not impossible. Because it is possible to establish its proof accordingly. Whatever establishes something, and follows it without being inverted, it is possible to obtain that thing. For example, just like patients who follow the establishment of being without disease without being inverted. The Blessed One is also the proof of validity that is followed without being inverted. Nature! Whatever is said to be the establisher from which the possibility of obtaining validity from the followed establisher is said to be the revealer. The cause for this is intention and the perfection of action. Intention is the revealer, and intention is the desire to benefit beings. This also refers to the great compassion that all beings desire to be free from extreme suffering, and that has become their essence by being accustomed to it for countless eons. The verse says, "Having the intention to benefit beings." This shows that because one has this intention, one will have the intention to benefit beings. From habit, it is possible to become its essence. Whatever qualities of mind, if they are very accustomed, will become its essence, just like the Vedic scholars and the renunciates. Compassion is also a quality of mind. Nature! Therefore, it can completely benefit others.
Chinese
教诲是：自己没有现证，就向他人宣说平息痛苦的方法是不合适的，因此为了平息自己的痛苦而修习，暂时这样做，这样宣说。修习就是对众生宣说，等等，对任何事物有慈爱，就尽力地为了它而努力。例如，像母亲对孩子那样慈爱，就尽力地为了孩子而努力一样。世尊也是对众生有慈爱的。自性啊！对众生宣说的真实是：亲自示现平息痛苦的方法。这里是将因安立为果，以修习方法用对众生宣说的词语来表达，因为这是能向有情宣说的方法，所以要知道这比修习其他方法更为殊胜的意义。从对众生宣说而来的“从”字是特性的原因。因此，就像说“从坚硬而来的是地”一样，理解为具有坚硬自性的是地一样，说“从对众生宣说而来的是宣说者”时，就是说具有这种自性的是宣说者。那是取蕴五法的特性之痛苦，以偶然性的理由来说明是无常的，并且因为这个原因，是无常的因。就像疾病因病因耗尽而能痊愈一样，这也能因因耗尽而耗尽，否则就不是这样，这样确定之后，就思考这其中的原因是什么。痛苦的原因主要是执着于我的贪爱。凡不是被其他有情所引导，而是具有先天的快乐，执取低劣之处，那是由于执着于我，想要舍弃痛苦和快乐，获得快乐，就像蜜蜂先天就喜欢执取不净之处一样。众生也是不被其他有情所引导，先天就喜欢执取子宫等低劣之处。是果。因为存在本身是论典中的主要内容。
English
The instruction is: It is inappropriate to teach others how to pacify suffering without having realized it oneself. Therefore, one should temporarily engage in practice to pacify one's own suffering, thus it is taught. Practice means teaching beings, and so on. Whatever one cherishes, one should strive to act in accordance with it. For example, just as a mother cherishes her child and strives to act in accordance with that, so too does the Bhagavan cherish beings. It is the nature. The actual teaching of beings is to closely show the means of pacifying the suffering that one has seen. Here, the result is closely attributed to the cause, and the practice of the method is expressed by the term 'teaching beings.' Because it is a method that can be taught to sentient beings, it should be understood that it is superior to practicing other methods. The word 'from' in 'from teaching beings' is the cause of the characteristic. Therefore, just as when it is said, 'earth is from hardness,' it is understood that earth is of a hard nature, so when it is said, 'the teacher is from teaching beings,' it means that the teacher is of that nature. That is the suffering of the characteristics of the five aggregates of clinging, which is impermanent due to the reason of occasionality, and because of that, it is the cause of impermanence. Just as a disease can be cured when the cause of the disease is exhausted, so too can this be exhausted when the cause is exhausted, but otherwise it is not so. Having ascertained this, one examines what the cause of this is. The cause of suffering is mainly the craving that is attached to the self. Whatever is not led by other sentient beings, but has innate joy, and grasps at inferior places, that is because of attachment to the self, wanting to abandon suffering and happiness, and wanting to attain happiness, just as bees innately like to grasp at impure places. Likewise, beings are not led by other sentient beings, but innately like to grasp at inferior places such as the womb. It is the result. Because existence itself is the main subject in the treatise.