Tibetan
ང༌། ཚོགས་པ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ། །བློ་ལ་ངེས་པར་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ལ་གྲུབ་ན་ནི། ཕྱིས་ཚོགས་པ་སྐྱེ་མོད། དེའི་ཚེ་ཡང་དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལྡོག་སྟེ། གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་གི་རྩོད་པ་དོགས་པར་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ལས་གང་གི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་འདོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཉེ་བ་ལས་འཇུག་གོ །ཡང་དེའང་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཤེས་པར་འདོད་པ་མེད་པ་ལ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགོད་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། གང་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དྲངས་པ་ཤེས་འདོད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དེ་ཁོ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ། དེས་ཁྱད་པར་དུ་ བྱས་པ་ནི་དོན་གཞན་ལས་རྣམ་པར་གཅད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་ཀྱང་དོན་འདི་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པར་འདོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་གང་ཤེས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཤེས་པར་འདོད་པ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་བྱའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཀྱང་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ནས་རིག་པར་བྱའོ། །དུས་ཕྱིར་གྱི་ཆོས་གྲུབ་པ་བསྟེན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་སོ་སོར་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། རྟགས་མཐོང་བའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཞན་རྣམས་སོ། །ཤེས་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དོན་གྱིས་འཕངས་པའོ་ཞེས་ངེས་བར་བྱས་ནས་གསུངས་པ། དེ་ལ་མཐོང་བ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལའོ། །མངོན་སུམ་མམ་ཞེས་པ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དུ་བ་དང་བཅས་བའི་ཕྱོགས་དོན་གཞན་གྱིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་པོ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ནས་ཇི་ལྟར་མཐོང
Chinese
另外，只要法没有成立，集合也就不可能存在。因为没有牢记在心，所以不能成为法所区分的有法，如果对于有法成立，那么后来集合会产生，但那时其所要成立的本身也会消失，因为已经成立了。因此，有些人担心辩论说，对于所要推断的事物，有理由本身是不可能存在的，所以说了“所要推断的是”等等。这里，即使法的声音是通用语，但在成立的时候，也只接近于为了谁的利益而成立的那个意愿。那又是什么呢？是想要了解的差别的特征的法，因为对于没有想要了解的有法的法，任何具有分别念的人都不会提出成立，所以对于已经成立的有法，凡是引导成立的，都只有想要了解的法才能被法的声音所理解，由此所区分的就是从其他事物中区分开来的意思。由此也只会变成这个意思，即想要了解所区分的有法。这样，凡是想要了解的，无论被什么所区分，其想要了解的这个就会被区分，因此“集合是所要成立的”这句话，也只能依靠想要了解的法才能理解。依靠未来时间的法成立，是分别显示法所区分的有法，但在见到相的时候，法所区分的本身并不存在，因为没有真正了解法，这是其他人说的。因为了解是理由的场合，所以了解是被意义所抛弃的，确定之后说了“对于见到的是”等等，对于指的是所要推断的事物。显现或者指的是烟等等，对于见到具有烟的方面，具有与其他事物不同的性质，具有不共的自性的人来说，是通过显现，是如何通过显现的力量
English
Furthermore, as long as the dharma is not established, the assembly cannot exist. Because it is not firmly remembered, it cannot become a dharma-distinguished subject of dharma. If it is established for the subject of dharma, then later the assembly will arise, but at that time, the very thing to be established will disappear, because it has already been established. Therefore, some people worry about arguing that it is impossible for there to be a reason for the thing to be inferred, so they said, "What is to be inferred is," and so on. Here, even if the sound of dharma is a general term, in the case of establishment, it only approaches that desire for whose benefit it is established. What is that? It is the dharma with the characteristic of the difference that one wants to understand, because for the dharma of the subject of dharma that one does not want to understand, no one with conceptual thought will propose establishment. Therefore, for the subject of dharma that has already been established, whatever leads to establishment, only the dharma that one wants to understand can be understood by the sound of dharma, and what is distinguished by this is the meaning of distinguishing from other things. From this, it will only become this meaning, that is, the subject of dharma distinguished by what one wants to understand. In this way, whatever one wants to understand, whatever distinguishes it, this desire to understand will be distinguished, so the statement "the assembly is to be established" can only be understood by relying on the dharma that one wants to understand. Relying on the establishment of the dharma of future time, it separately shows the subject of dharma distinguished by the dharma, but at the time of seeing the sign, the dharma-distinguished itself does not exist, because there is no true understanding of the dharma, this is what others say. Because understanding is the occasion of reason, understanding is abandoned by meaning, after determining this, they said, "For what is seen is," and so on, for refers to what is to be inferred. Manifest or refers to smoke, etc., for the one who sees the side with smoke, who has a nature different from other things, who has an uncommon self-nature, it is through manifestation, how through the power of manifestation.
Tibetan
་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་པ་དེ་ཁོ་ན་འདིའོ་ཞེས་དྲན་པ་རྟགས་ཤེས་པ་དུས་ཕྱིས་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རྟོགས་པར་དོན་བྱ་བར་རུང་བའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ཁོ་ན་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དེ། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ག་ལས་ཤེ་ན། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ག་ལས་ཤེ་ན། དོན་དུ་གཉེར་པའི་འཇུག་པ་ནི་དོན་བྱ་བར་རུང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་གང་རྣམས་རྟགས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ནང་དུ་མ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་ཉིད་དུ་འཐོབ་བོ་ཞེས་རྩོད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བླུན་པོ་ཉིད་དུ་འཆད་དོ། །ཡང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཞེས་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་རེས་ འགའ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཕྱིས་ཞེས་པ་སོ་སོར་སྦྲེལ་བར་བྱ་སྟེ། མངོན་སུམ་ལས་དུས་ཕྱིས་སམ་ཡང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་ཞེས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒྲ་ཡང་འདིར་རྟགས་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ། དེ་འདི་ནི་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ཡང་རྗེས་དཔག་པ་སྟེ། བྱེད་པའི་བྱེད་པ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་སོ། །ཆོས་སྤྱིའི་ངོ་བོས་ཞེས་པ་ལ། སྤྱིའི་ངོ་བོ་སྨོས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་བསལ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ལ་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རིགས་ཅན་ལ་ཡང་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་སྤྱིའི་ངོ་བོས་ཞེས་སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །འོ་ན་ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་གཞན་དུ་འཇུག་པ་འགལ་བ། ཁྱད་པར་དུ་མི་བྱེད་ནའང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ནག་པ་གཞུང་འཛིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེ
Chinese
憶念具有境之差別的決定，其後生起憶念標識之識。彼亦非量，以未了知不能成辦之事物故。唯初者是量，以與彼相違故。此是量之體性之故。何以故？以唯依賴事物而安立量故。彼又何以故？以求事之行境唯是能成辦之境故。由此應知法與有法等之分別非是量。又彼等凡是標識等之識，以未攝於現量與比量之中故，彼等諍論謂得成他量者，是自說為愚者。又或比量者，謂由所作性等，以有時性等之標識而可比度故。後時者應各別連繫，謂從現量之後時，或從比量之後時也。比量之語於此亦入於標識識，如是所說，此是直接或間接可比度之因故，二者皆是比量，謂作能作而作故。於以法總相而言者，說總相是為遣除不共相之義。以彼不能比度故。彼亦不能以現量等之後起識而作為境，以彼是與分別俱故，且分別亦是總相之境故。於彼之同類者，此處亦應連繫以總相也。若爾，以有法而作差別，於異體轉則有過失，若不作差別，亦不成為可比度之法性耶？非也，以遮遣不具者而作差別故，如云黑者持傘也。若如是，則所成立之法差別是比
English
The determination of the object of distinction of memory arises later as the knowledge of the sign of memory. That is not a valid cognition, because there is no realization of an object that can be accomplished without understanding it. Only the first is a valid cognition, because it is the opposite of that. This is the very nature of valid cognition. Why? Because valid cognition is established only by relying on objects. And why is that? Because the engagement of seeking an object is only with an object that can be accomplished. From this, it should be understood that the distinctions of subjects and predicates, etc., are not valid cognitions. Moreover, those who argue that cognitions of signs, etc., which are not included within direct perception and inference, are obtained as other valid cognitions, are declaring themselves to be fools. Or, inference is said to be inferred by signs such as impermanence, etc., because of being made, etc. The term "later" should be connected separately, meaning "later than direct perception" or "later than inference." The term "inference" here also applies to the knowledge of signs, as it is said, "This is the cause of being inferred directly or indirectly, so both are inference, having made the act of doing." In the phrase "by the general nature of the predicate," mentioning the general nature is to eliminate the meaning of the uncommon nature. Because it cannot be inferred by that. That also cannot be made an object by the knowledge arising after direct perception, etc., because it is always with conceptualization, and conceptualizations are always objects of the general. Here, too, in "also to those of its kind," it should be connected with "by the general nature." If so, there is a fault in applying to something different when distinguished by the subject, but if it is not distinguished, it will not become the nature of what is to be inferred? No, because it is distinguished by excluding what is not possessed, like saying, "The black one is holding an umbrella." If that is the case, then the distinction of the predicate to be established is comparison