Tibetan
ལུགས་ལ་དབང་པོའི་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིད་ཀྱིས་དྲན་བ་ཞེས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ཁོ་ནའི་སྐྱོན་ཏེ། གང་ཞིག་གི་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་འདོད་པའིའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་དྲན་ནོ་ཞེས་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ལ་དྲན་པའམ་ཞེས་པ། ཅི་སྟེ་ཡིད་ཁོ་ནས་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་དྲན་པར་འདོད་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་དོན་ལ་དྲན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྔར་ཉམས་སུམ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ཡིད་འདོད་དོ་ཞེས་པ་འདིའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་འཇུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་སུ་བཤད་བ་ཅི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་དབང་པོ་དང་ཡིད་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་ཞེན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་བྱེད་པའི་དབང་པོ་དག་རྟོག་པ་ན་ནུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་ཡིད་དག་གཉིས་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་ཀ་དག་གིས་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འཛིན་པ་ ནི་འདིར་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་ཀ་དག་གིས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣམས་དོན་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འཇུག་བཞིན་པའི་ཡིད་ནི་དབང་པོའི་འཇུག་པས་ཕན་བཏགས་པ་བྱས་བ་ལ་ལྟོས་བ་མེད་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་ཁོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉེ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་འཇུག་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེན་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་དང་དེ་རྣམས་དང་མ་འདུས་པ་རྣམས་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་སྒོ་དང་སྒོ་ཅན་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བཤད་པ་འདི་སྟེ། ཡིད་ལ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་དབང་པོའི་ཞེན་པ་རྣམས་སྐྱེས་བུས་སེམས་པར་བྱེད་དེ། དབང་པོའི་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཞེན་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཁོ་ན་སྒོ་ཅན་དང་སྒོ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཉམས་ཏེ། ཅིག་ཅར་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ན་གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་སྒོ་དང་སྒོ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དབང་པོས་བྱས་པའི་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཡིད་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་ནུས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ན། རྐྱེན་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་འཇུག་པར་མར་མེའི་འོད་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་ན། ཡིད་ཁོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འཛིན་པའི་ཆེད་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མེའི་འོད་ཡོད་པ་ན། མིག་འཇུག་སྟེ་མར་མེའི་འོད་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དབང་པོའི་འཇུག་པ་ཡོད་པ་ན་ཡིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འཛིན་པའི་ཆེད་དུ་འཇུག་སྟེ། དབང་པོའི་འཇུག་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་མ་འདུས་ པ་རྐྱེན་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འགྱུར་བའོ། །དབང་པོ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་པ་ལས་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ཀྱི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཞེན་པར་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ལ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་སྐྱེས་བུ་ཅན་གྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་རྣམས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་རྣམས་ཀྱང་རྐྱེན་མེད་པའི་འཇུག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་ལ། རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲས་བུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་རྣམ་པས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་ཅིང༌། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཚད་མ་ཡང་མེད་དེ། འབྲས་བུ་མེད་པ་ཚད་མར་རིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ ། མིག་དང་ཡིད་དག་སྒོ་དང་སྒོ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་དོན་གཅིག་བྱེད་པར་བརྟག་པའི་ནུས་པ་བདག་ཅག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི
Chinese
如果问，按照道理，根识所体验的，由意识忆念，是怎么回事呢？ 这只是对方的过失，因为他们认为别人所体验的，别人是不能忆念的。我们认为，在同一个相续中，别人所体验的也能忆念，所以没有过失。如果问，对于没有体验过的也能忆念吗？如果你们认为仅仅由意识就能忆念没有体验过的，那么就会忆念没有体验过的事情，因为意识以前没有体验过。如果问，因为这个原因，你们才认为意识在第二刹那产生，所以才说意识是与根的行境同时产生的吗？回答说，就像前面所说的那样等等。经论中说，根和意识是否同时执著外境呢？应该回答说不是。为什么呢？因为执著同一个对境的根在进行思择时，本身就没有能力。 应该这样说，如果你们也认为根和意识二者执著外境的自性果是同一个作用，那么，根的能力本身就不会改变，也就不会具有意义了。二者都执著外境， 这就是指作用相同。二者都执著外境，所以根不会具有意义。 怎么会这样呢？如果暂时正在趣入外境的意识不依赖于根的行境所给予的帮助，那么，根就会完全变得没有意义，因为仅仅意识就能执著外境，从而成就补特伽罗的受用。根的行境显现为外境，但却没有被意识的执著所执著，并且与那些（意识的执著）不和合，并且是没有分别的。 也就是所说的对门和有门进行辨析，补特伽罗会思择在意识中成为一体的根的执著，根的执著会
English
If asked, according to reason, how is it that what is experienced by sense consciousness is remembered by mind? This is only the fault of the opponent, because they think that what is experienced by others cannot be remembered by others. We think that in the same continuum, what is experienced by others can also be remembered, so there is no fault. If asked, can one remember what has not been experienced? If you think that only by mind can one remember what has not been experienced, then one will remember what has not been experienced, because mind has not experienced it before. If asked, is it because of this reason that you think that consciousness arises in the second moment, so you say that consciousness arises simultaneously with the activity of the senses? The answer is, as said before, and so on. It is said in the scriptures, do the senses and consciousness simultaneously grasp external objects? The answer should be no. Why? Because the senses that grasp the same object are not capable of thinking when they are thinking. It should be said like this, if you also think that the nature of the fruit of the two, the senses and consciousness, grasping external objects is the same function, then the power of the senses themselves will not change, and they will not have meaning. Both grasp external objects, This refers to the same function. Because both grasp external objects, the senses will not have meaning. How can this be? If the mind that is temporarily entering the external object does not depend on the help given by the activity of the senses, then the senses will become completely meaningless, because only consciousness can grasp the external object, thus accomplishing the enjoyment of the person. The activity of the senses appears as external objects, but it is not grasped by the grasping of consciousness, and it is not in harmony with those (grasping of consciousness), and it is without discrimination. That is, the analysis of the door and the doorkeeper is said, the person will think about the grasping of the senses that becomes one in consciousness, the grasping of the senses will
Chinese
不是这样的意思。因此，心才是具有门的作用的，而门就是指各个感官。但这样说也是有缺陷的，如果认为它们同时做同一件事，那么两者都会变成门和具有门的作用的事物。对于盲人等来说，色等对境也会变得显而易见。如果说，对外境的心完全依赖于感官的帮助，因为心本身没有能力，那么这样说也是不成立的。因为这样一来，感官也会变得没有能力。为什么这样认为呢？因为有条件的进入是不可能的。当感官的进入像灯的光芒一样，必须同时进行时，心才能为了抓住外境而进入。就像有灯光时，眼睛才能进入，灯光只是同时起作用一样，当感官的进入存在时，心才能为了抓住外境而进入，感官的进入只是同时起作用。而且，由于心识的进入不是被抓住的对象，所以所有时候都会变成不聚集的、无条件的。感官的执着也只是在与心识合一后才被称为有意义的，否则就不是了。因此，如果这些感官的执着跟随心识的执着，那么具有心识的人就能正确地认识到与心识合一的事物。而且，与心识完全结合的事物，应该被理解为像它们本身一样产生的量，否则它们就不会成为量。有些人认为，无条件的进入是显而易见的量，而有条件的进入是结果。对于这些人来说，由于如前所述的带有分别的进入是不可能的，所以没有结果，没有结果也就没有量，因为没有结果的事物不可能是量。因为眼睛和心识是门和具有门的作用的事物。我们没有能力去推测这些是否在做同一件事，因为什么呢？
English
That is not the meaning. Therefore, only the mind has the function of a door, and the doors are the senses. However, this is also flawed, if it is thought that they do the same thing at the same time, then both will become doors and things with the function of doors. For the blind and others, objects such as form will also become obvious. If it is said that the mind's complete reliance on external objects depends on the help of the senses, because the mind itself has no ability, then this is also untenable. Because in this way, the senses will also become incapable. Why is it thought so? Because conditioned entry is impossible. When the entry of the senses, like the light of a lamp, must occur simultaneously, then the mind can enter in order to grasp external objects. Just as when there is light, the eyes can enter, and the light only works simultaneously, when the entry of the senses exists, the mind can enter in order to grasp external objects, and the entry of the senses only works simultaneously. Moreover, since the entry of consciousness is not the object to be grasped, it will become ungathered and unconditional at all times. The attachments of the senses are also said to be meaningful only after they are unified with consciousness, otherwise they are not. Therefore, if these attachments of the senses follow the attachments of the mind, then those with mind can correctly recognize the things unified with the mind. Moreover, things that are completely combined with the mind should be understood as the measure that arises as they are, otherwise they will not become measure. Some people think that unconditional entry is the obvious measure, and conditional entry is the result. For these people, since the entry with discrimination as mentioned above is impossible, there is no result, and without result there is no measure, because things without result cannot be measure. Because the eyes and mind are doors and things with the function of doors. We do not have the ability to speculate whether these are doing the same thing, because of what?