Tibetan
སྒྲའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་པ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་གསུམ་པོ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འགྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་རང་བཞིན་དུ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །རིགས་ཐ་དད་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་རིགས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པའོ། །ཡང་ན་རིགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་རྣམས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ནི། ཡང་ དག་པར་སྦྱོར་བ་ན་ཡང་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་པར་འབྲས་བུ་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང་བུ་རམ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སྒྲ་གཅིག་བརྗོད་ལ་ནི་རག་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐ་སྙད་སླ་བའི་དོན་དུ་བུ་རམ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་སྒྲ་གཅིག་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། གང་རེ་ལྡེ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་དུ་ལན་ཚྭ་མང་པོ་དང་འདྲེས་པ་ན། ལན་ཚྭའི་རོ་ཁོ་ན་འཛིན་པའམ་འཛིན་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས་མཛེས་པའི་ལུས་ལ་བཟའ་བྱའི་རང་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་རིག་པར་བྱའོ། །སྒྲ་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཞེས་པ། སྒྲ་ནི་ཡོན་ཏན་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་འདིའི་བདག་ཉིད་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་སྒྲའིའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་གཉིད་ན་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ལྡོག་པར་མི་སྲིད་པས་དྲི་བ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པའོ། །དབང་པོའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་པས་རྒྱུ་གསུངས་སོ། །དུ་མའི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ཞེས་པ་སྒྲ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་སྙིང་སྟོབས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །དེ་ཡང་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཞེས་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །དེ་འདིས་ནི་གང་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དེའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་ཅན་བཞིན་དང༌། སྤྱིའི་ཆོས་ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན། ངོ་བོ་གཉིས་པོ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་གཞན་ལའང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྱེ་དང་ལན་ཚྭ་འདྲེས་པ་ལ་ནི་ཕྱེའི་རོ་གཟུང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ནི་ལན་ཚྭ་འབའ་ཞིག་པའི་རོ་ཡང་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཉེ་བར་དམིགས་ལ། ཕྱེ་དང་འདྲེས་པ་ན་ཡང་གཞན་དུ་སྣང་ངོ༌། །རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་མཉམ་པའོ། ། འདིས་ཀྱང་དབང་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་དེ་ཁོ་ན་གསུངས་སོ། །ཡང་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདི་ཅི་ལྟར་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཁས་བླངས་པས་སོ་ཞེ་ན། ཁས་བླངས་པ་བདེན་མོད། དེ་ནི་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་གཞུང་བྱ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་སོས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བ་ཐ་དད་པས་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ༌། །འོ་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོས་ཐ་དད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ། རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་འཕགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་འདི་ཡང་སྐྱོན་ཅན་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མཱ་དྷ་བའི་ཕྱོགས་ལས་འདི་སྐྱོན་ཉུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་པས་འདི་ལྟར་བཤད་དོ་ཞེས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འཇུག་པ་ནི་ཚད་མར་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་དབང་པོས་ཞེན་པར་བྱེད་ལ། དབང་པོས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་དེ་ལ་ནི། ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཇི་ལྟར་ཡང་དབང་པོས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཞེན་པར་བྱེ་དཔ་དེ་བཞིན་དུ། ཡིད་ཀྱིས་ཞེན་པ་དབང་པོས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་གཞུང་འདིས་འཇུག་པ་གཉིས་པོའི་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་བཤད་དོ། །དེ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ
Chinese
聲音的知識也是如此，這與遍及一切相矛盾，這樣說了。為什麼呢？因為這三個詞正確地組合在一起，將會完全轉變成一個自性。因此，認為這是使成就得以成就。不同種類完全轉變，不同性質的眾多自性獲得了無有差別的一個自性。因為種類不同，意思是說，因為果和因的種類會變得不同。如果那樣，就會說沒有果，這就違背了所承諾的。或者因為種類不同，例如快樂等等。這些不同的事物，即使正確地結合，也不應該完全轉變成一個自性，因為它們在不超出自己種類的情況下產生果。如果說，即使是不同的事物，例如紅糖和水等，不也會產生飲用等的同一個自性嗎？回答說：說一個聲音，例如「拉格拉」等等，飲用等實際上並不存在，只是為了方便起見，才用一個聲音來稱呼紅糖等，就像「岡瑞德」一樣。就像在極少量的麵粉中混合了大量的鹽，只會感受到鹽的味道，或者想要感受到鹽的味道一樣。就像狗們將美麗的身體視為可食用的本性一樣，對於聲音等也應該這樣理解。不依賴於聲音的執著，意思是說，聲音不是一個功德的自性，那麼是什麼呢？是三個功德的自性。即使這樣也不執著，這是不依賴於它的。這就是說，這不是聲音的一個自性。如果一個方向的對象存在，多個自性不可能被排除，因此提問：為什麼呢？以根源來說明感官對象的特殊性。多個本質是指聲音本身、功德本身、勇氣本身等等的本質差別。這也是唯一一個，是指快樂等等中的任何一個。這指的是耳朵無法捕捉到的那個
English
It is said that the knowledge of sound is also like that, which contradicts being all-pervasive. Why? Because these three words, when properly combined, will completely transform into one nature. Therefore, it is thought that this is what makes accomplishment achievable. Different kinds are completely transformed, and the many natures of different characteristics attain one nature without difference. Because the kinds are different, it means that the kinds of cause and effect will become different. If that were the case, it would be said that there is no effect, which would violate the commitment. Or because the kinds are different, such as happiness and so on. These different things, even if properly combined, should not completely transform into one nature, because they produce effects without exceeding their own kind. If it is said that even different things, such as brown sugar and water, do they not also produce the same nature of drinking and so on? The answer is: speaking of one sound, such as "ragala" and so on, drinking and so on do not actually exist, but only for the sake of convenience, brown sugar and so on are referred to by one sound, just like "Gangrelde." Just as when a very small amount of flour is mixed with a large amount of salt, only the taste of salt is perceived, or one wants to perceive the taste of salt. Just as dogs regard a beautiful body as edible, so should one understand sound and so on. Not relying on the attachment to sound means that sound is not the nature of one quality, so what is it? It is the nature of three qualities. Even so, it does not cling, which is not relying on it. This means that this is not one nature of sound. If an object of one direction exists, it is impossible to exclude multiple natures, therefore asking: why? The cause is explained by the particularity of the sense objects. Multiple essences refer to the differences in essence of sound itself, quality itself, courage itself, and so on. This is also the only one, referring to any one of happiness and so on. This refers to that which cannot be captured by the ear.
Chinese
并非如此，如同有情众生一样，如同总法所知等四者一样，两种自性也是如此，这是说周遍不现见。同样，对于其他根也要这样说。面粉和盐混合时，只能感受到面粉的味道。同样，单独的盐的味道在其他地方也容易被察觉，但与面粉混合时，也会在其他地方显现。触等也相同，这是平等性。 这也说明了前面所说的，成为一个根的过失。又问：这个观点有什么过失呢？如果承认声音等具有功德的差别。回答说：承认是真实的，但那是显现的差别，不是自性的差别。因为在一切时，快乐等显现的本体没有差别。仅仅是显现的差别，也不足以成为其他根的对境，因为声音等的显现差别是无边无际的，如果变成无边无际的根，那是不行的。如果声音等事物也不是差别吗？回答说：不是这样的，因为这三者的声音等事物，不是快乐等的各自差别，因为已经承认声音等是三者的本体。这是说不合理。因此，才说殊胜差别等。如果与已成立的宗派相违，这个观点不也是有过失吗？回答说：因为这个观点比摩达婆的观点过失少，所以这样说，没有过失。进入是因为没有以量成立，根执著于外境，对于根所认识的，意识会随之执著。如同根所认识的，意识会随之执著一样，意识所执著的，根也能正确地认识。这个论典说明了两种进入互相正确认识。因为没有成立为现量，所以是可量。
English
It is not so, just like sentient beings, just like the general dharma knowable and so on, the two natures are also like that, this is saying that the pervasive non-apprehension is stated. Similarly, it should be stated for other faculties as well. When flour and salt are mixed, only the taste of flour is perceived. Similarly, the taste of salt alone is easily perceived elsewhere, but when mixed with flour, it also appears elsewhere. Touch and so on are also the same, this is equality. This also explains the fault of becoming one faculty as mentioned earlier. Again, what is the fault in this view? If it is admitted that sound and so on have differences in qualities. The answer is: It is true that it is admitted, but that is a difference in appearance, not a difference in nature. Because at all times, the essence of the appearance of happiness and so on is not different. Merely the difference in appearance is not enough to be the object of other faculties, because the difference in appearance of sound and so on is limitless, and if it becomes limitless faculties, that is not acceptable. If sound and other objects are not different either? The answer is: It is not like that, because the sound and other objects of these three are not the respective differences of happiness and so on, because it has been admitted that sound and so on are the essence of the three. This is saying that it is unreasonable. Therefore, it is said that there are superior differences and so on. If it contradicts the established tenet, isn't this view also faulty? The answer is: Because this view has fewer faults than the view of Madhava, so it is said like this, there is no fault. Entering is because it is not established by valid cognition, the faculties cling to external objects, and for what the faculties perceive, consciousness will cling to it accordingly. Just as the faculties perceive, consciousness will cling to it accordingly, and what consciousness clings to, the faculties can also correctly recognize. This treatise explains that the two entries correctly recognize each other. Because it is not established as direct perception, it is measurable.