Tibetan
་པར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་དོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དོན་ནི་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་མིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་ཞུགས་པ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་རྣམས་ན་རེ་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་པ། ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམས་ལ། དབང་པོ་ཞེན་པར་བྱེད་ན། དབང་པོ་ཞེན་པ་དེ་ལ་ཡིད་རྗེས་སུ་ཞེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །གཞུང་འདི་ནི་དབང་པོའི་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ནི། ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ། དབང་པོའི་འཇུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི། རང་གི་ཡུལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ན། དེའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སླར་ཡང་ རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྐྱེན་དང་བཅས་པ་དང་རྐྱེན་མེད་པའོ། །རྐྱེན་ནི་སྐྱེས་བུ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ཡང་བདག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ལས་བྱུང་བའི་རྐྱེན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བསྲེགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་མེ་དང་འདྲེས་པ་ལས་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཡང་མེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལྟ་བུར་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཡང་སེམས་པ་ཅན་དང་འདྲེས་པ་ལས་སེམས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལྟ་བུར་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ཡང་འཇུག་པ་སྒྲོན་མའི་འོད་ལྟ་བུ་ཡུལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་པ་ཅན་དང་འདྲེས་པ་ལས་དེའི་ངོ་བོ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་རྐྱེན་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།། དེ་ལ་རྐྱེན་མེད་པའི་འཇུག་པ་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྒྲ་དང་རེག་བྱ་དང་གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་རྣམས་ལས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་པ་འདིས་རང་གི་ཡུལ་ལ་ངེས་པར་འཇུག་པར་བརྗོད་
Chinese
之所以那样说，是因为接近而安立的缘故。所谓“加持”，意思是指和它一起进入同一个地方。这里加持的意思是共同，例如国王的人加持并进入，就是要理解为和他在一起。其他人说，所谓“以意加持”，就是以意完全了知。如是所说：如果诸根执著于外境，那么意也随之执著于诸根的执著。这部论典是说，唯有诸根的行境是外境的行相，意之行境应当是完全了知的，因此要理解为，由于和诸根的行境在一起，所以不是外境。因此，凡是耳等诸根的行境，应当被意之行境所摄持，那被称为被它加持。要知道，诸根的行境是，当自己的对境变得亲近时，完全转变成它的行相。它再次分为两种：有缘的和无缘的。缘是指从士夫产生的觉，应当说，其自性是有情，是体验对境的自性。这也是我的自性，而不是其他任何的，因为没有心识的缘故。凡是和从士夫产生的缘聚合在一起的，显示为和它体性相同的那是有缘的。例如，在燃烧的时候，铁块和火混合，虽然不是它的自性，却显现为火的自性一样。同样，行境虽然不是体验的自性，却因为和有情混合，而显现为有情的自性一样。凡是行境如同灯的光明一样，仅仅是照亮对境，而不是和有情混合而显现为它的自性，那被称为无缘的。为了遣除那无缘的行境，所以说执持为正在行境。所谓“从声、触、色、味、香等次第如何”，这说明了必定行境于自己的对境。
English
It is said so because it is established due to proximity. "Blessing" means entering the same place together with it. Here, the meaning of blessing is togetherness. For example, when the king's man blesses and enters, it should be understood as being with him. Others say that "blessing with the mind" means completely knowing with the mind. As it is said: If the senses are attached to external objects, then the mind also follows the attachment of the senses. This treatise says that only the objects of the senses are the aspects of external objects, and the objects of the mind should be completely known. Therefore, it should be understood that because it is together with the objects of the senses, it is not an external object. Therefore, whatever the objects of the ears and other senses are, they should be held by the objects of the mind, and that is called being blessed by it. It should be known that the objects of the senses are completely transformed into its aspect when its own object becomes close. It is again divided into two types: with conditions and without conditions. Condition refers to the awareness arising from a person, and it should be said that its nature is sentient, which is the nature of experiencing objects. This is also my nature, not any other, because there is no consciousness. Whatever is gathered together with the condition arising from a person, showing it as being of the same essence, is conditioned. For example, when burning, the lump of iron mixes with fire, although it is not its nature, it appears as the nature of fire. Similarly, although the object is not the nature of experience, it appears as the nature of sentient beings because it is mixed with sentient beings. Whatever the object is like the light of a lamp, merely illuminating the object, but not mixing with sentient beings and appearing as its nature, that is called unconditioned. In order to dispel that unconditioned object, it is said that holding is the object in progress. The phrase "how the order is from sound, touch, color, taste, and smell" explains that it is certain to be the object of one's own object.
Tibetan
པ་ལས་ཡུལ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ཁོ་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་གང་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་འཇུག་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་སྨྲ་བའི་དབང་པོའི་ཡུལ་བར་མ་ཆོད་པས་འཇུག་པ་ཀཱ་ཤཱ་ཡིས་མངོན་པར་བཅོམ་པ་ལྟ་བུའམ། གྱེན་དུ་གཏོར་བའི་ཆུ་ལྟ་བུ་ཡུལ་རང་ཉིད་ལ་མི་གནས་པའི་འཇུག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང༌། གནས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འཛིན་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ལ་བར་ཆོད་པ་མེད་པ་སྣ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཡང་དབང་པོའི་ཡུལ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་བར་མ་ཆད་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་འཇུག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ནང་གི་འཛིན་པའོ་ཞེས་སོ། །གཞན་རྣམས་སྨྲ་བ་ནི་འཇུག་པ་རྣམས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་དུ། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་ཞེས་འདི་ཐ་དད་པར་བཤད་དེ། འདི་སྐད་བཤད་ པར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འདི་སྲིད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་མངོན་སུམ་དུ་བརྟགས་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པས་ཁྱད་པར་འདིའོ། །འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཛིན་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །འཛིན་པ་ལ་འཇུག་བཞིན་བ་ཞེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་རྣམས་ནི། རྐྱེན་མེད་པའི་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་དང་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །འཛིན་པ་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་ཞེས་པ་ཡང་འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཛིན་པ་ལ་སྟེ། འབྲས་བུ་བྱ་བ་ལ་སྟེ། འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་འཇུག་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དབང་པོ་ཐུག་མེད་ཅེས་པ་དབང་པོ་རྣམས་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་འོན་པས། དབང་པོ་དགུ་རྣམས་ཡོད་པ་ན། །སྒྲ་མི་ཐོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣ་བ་ཁོ་ན་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། འདིས་པགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་གསུམ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཉིད་དེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འཕེལ་བ་ནི་ལྷག་པའོ། །འགྲིབ་པ་ནི་དམན་པ་ཉིད་དོ།
Chinese
由此，处是决定的。如果仅仅是耳等的作用，是声等之执持者，那么，于此，何为执持而作用者？又有何作用？答：某些人说，根的处所无有间隔，作用如迦奢摧毁，或如向上抛洒之水，作用不住于处所自身，应如是说。住者，是处所之相完全转变，是为圆满之执持。对于无有间隔者，如鼻等，于彼，亦由根之处所关联，无有间隔而生起转变，应知处所之相本身即为不圆满之作用。由此圆满者，是为内在之执持。他人说，为了显示诸作用无有分别之义，说此声等之执持而作用是各别的。此应如是说，仅于执持自体而作用者，是为现量，于其他相则非。若于分别，此非存在，如是，然由国王占卜者等，于分别者视为现量，依彼而有此差别。一切作用，仅于执持而作用，非为分别者。执持而作用者，是彼之自性之义。他人则说，无有因缘之作用是量，有因缘者则视为果。执持而作用者，亦应如是说，于执持，于果，执持之因是作用之义。根无有边际，是说诸根成为无边际之过失。如何？如是说，彼等者等，如所说，聋者，于九根存在时，不闻声，故耳是声之处所，由此应知皮等作用于自体之处所。三功德是三功德本身，如三界本身。增长是增上，减少是减损。
English
Thus, the place is determined. If it is only the function of the ear, etc., that holds sounds, etc., then what is it that holds and functions? And what is the function? Some say that the root's place has no interval, and the function is like the destruction of Kasha, or like water thrown upwards, the function does not reside in the place itself, it should be said like this. The resident is that the appearance of the place is completely transformed, which is the complete holding. For those without intervals, such as the nose, etc., in them, also due to the association of the root's place, the transformation arises without intervals, it should be known that the appearance of the place itself is the incomplete function. The completeness from this is the inner holding. Others say that in order to show the meaning that the functions are without discrimination, it is said that the holding and functioning of these sounds, etc., are different. This should be said like this, only those who function by holding themselves are direct perception, and not in other appearances. If in discrimination, this does not exist, so, but by the king's diviners, etc., those who discriminate are regarded as direct perception, and this difference is based on them. All functions only function by holding, not by discriminating. Those who hold and function are the meaning of their own nature. Others say that the function without conditions is the measure, and those with conditions are regarded as the result. Those who hold and function should also be said like this, in holding, in the result, the cause of holding is the meaning of function. The root has no boundaries, which means that the fault of the roots becoming boundless. How? As said, those, etc., as said, the deaf, when the nine roots exist, do not hear the sound, so the ear is the place of sound, from this it should be known that the skin, etc., function in their own place. The three qualities are the three qualities themselves, like the three realms themselves. Increase is increase, and decrease is decrease.