English
Regarding individual objects, if one thinks that subtle differences caused by different collections would lead to remembering them as distinct, that is not true, because eliminating differences is the cause of remembrance. Thus, for some objects that have become neutral states, where knowledge constantly arises, there are also different collections such as the senses. Even so, one does not remember them as distinct, like saying, "Such moments of consciousness have passed." For example, twins may have similar appearances, but they are different in substance. Even so, because they are not obvious, one does not recognize them as different. So what is it? It is that they are confused with each other. Therefore, for things without obvious differences, there is no change in the memory of having differences. Therefore, because there are some differences caused by things in experience, from which one remembers them as different, one should consider joy and things themselves to be similar. Therefore, the second way of knowing is also established. And the statement "Self-awareness is also the action itself" speaks of another reason that needs to be proven, that not only is the second way of knowing established from later memory, but also self-awareness, which is considered to be the result of valid cognition itself. For the time being, there is experience from the unique, so there will also be memory, but just because of that, why is it self-awareness? Thinking this, one asks, why? Because only oneself can experience consciousness, and it cannot be experienced by others, so after determining this, one says "In this" and so on. The meaning here is that for the one who remembers, there is experience, just as with form and so on, memory also exists, this is the result. Here, with "transformation" and so on, it is only to manifest the desire to be experienced by other consciousnesses. Therefore, to establish the argument, this clarifies the other party's thoughts. With "by other consciousnesses" and so on, one completely abandons arguing for the sake of establishing, because if one experiences consciousness with a certain consciousness, then one will also see memory later, and for the one who experiences, the reason for memory is also not established, therefore for that.
Tibetan
་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་འབྱུང་བར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་དྲན་པ་སྟེ། དེ་ལས་དེ་ལ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཞེས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཤེས་པ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་གཅིག་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ན། ཤེས་པ་བརྒྱུད་པ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཤེས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ རྣམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་གསུངས་པ། ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡུལ་གཞན་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ན་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་ལས་འཕོ་བ་དེ་ལ་རང་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐ་མ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དང་དྲན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་གྱི། གཅིག་པོ་དེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་དང༌། མ་དྲན་པ་ཁོ་ནར་གནས་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཐ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་སྔ་མའི་དུས་སུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དམིགས་བྱེད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གི་དམིགས་བྱེད་གང་ཡིན་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དེ་ཡིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཤེས་པ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མཆོད་བྱིན་གྱིས་བཞིན། སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འགལ་བས་ཁྱབ་བའོ། །ཡང་ན་དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་གྱུར་བཞིན། དམིགས་པ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ། །འགལ་བས་ཁྱབ་པའོ། །འདིར་འགྱུར་མོད། གང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན་འོ་ན་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཅི་ཞིག་ལས་གྲུབ། གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ། བདག་ཉིད་ལའམ་གཞན་ལ་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་མ་གྲུབ་པ་ན་གཉིས་ཀར་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དམིགས་པས་ཤེས་པར་དཀའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ
Chinese
应当生起以对境为缘的其他的识，对此又要有忆念，因此说从彼到彼也是由其他的缘故。由其他的识来体验，识就不会有穷尽，如果只是一个识显现成立，那么识的传递，后后的识以先前的识为对境，就会变成无边无际。 这是说会变成这样的过失。如果那样会有什么过失呢？回答说：转移到其他的境等，如果识不进入其他的境，这也是所希望的。那么识从什么转移，就会变成自证。虽然会变成那样，但最后的识就只能由其他的识来体验，也不会变成忆念。唯一它没有被体验，也没有被忆念，因此会转移到其他的境吗？这不是道理，如果是那样，如果最后的识没有被体验，因此先前时候生起的所有的识都会变成没有被体验，因为它的对境已经隐没了。凡是以什么为对境，那个隐没的，它就没有被体验，比如天授的识，天授体验的就像供施一样。与众生的自性相关的先前时候生起的识的对境也隐没了。被矛盾所遍及。或者不是现量的对境，它就不是现量的，就像隐没一样。没有被体验的对境的识也是如此。被矛盾所遍及。这里会变成那样，凡是自己体验的识，它就会变成现量，因此其他人体验的就不是现量的吗？那么自己体验的又是由什么成立的呢？如果体验成立的时候，就会区分是自己还是其他的，回答说那是不成立的。那不成立的时候，因为在两者中也没有隐没的差别，所以说这个体验是自己的，不是其他的，这很难用隐没的对境来了解。因此自己体验的是由什么...
English
Another consciousness that takes an object as its focus should arise, and there should also be memory of that. Therefore, it is said that from that to that is also because of others. When another consciousness experiences, consciousnesses will not be exhausted. If only one consciousness is manifestly established, then the transmission of consciousness, the later and later consciousnesses taking the earlier and earlier consciousnesses as their objects, will become limitless. This is to say that it will become such a fault. If that were to happen, what fault would there be? It is said: "Transferring to another object," etc. If consciousness does not enter another object, this is also what is desired. Then, from what does consciousness transfer, and it will become self-awareness. Although it may become that, the last consciousness can only be experienced by another consciousness, and it will not become memory either. Only it has not been experienced, nor has it been remembered, so will it transfer to another object? This is not reasonable. If that were the case, if the last consciousness has not been experienced, therefore all the consciousnesses that arose in the previous time will become unexperienced, because its object has become obscured. Whatever is the object of something, that which is obscured, it has not been experienced, just as the consciousness of Devadatta, what Devadatta experiences is like offering. The object of the consciousness that arose in the previous time related to the nature of beings is also obscured. Pervaded by contradiction. Or, what is not a direct object is not direct, just like obscuration. The consciousness of an object that has not been experienced is also like that. Pervaded by contradiction. Here it will become that, whatever consciousness is experienced by oneself, it will become direct, so is what others experience not direct? Then, by what is one's own experience established? If experience is established, then it will be distinguished as oneself or others, the answer is that it is not established. When that is not established, because there is no difference of obscuration in both, it is difficult to understand with an obscured object that this experience is one's own, not another's. Therefore, by what is one's own experience...
Tibetan
་ཡིན། གལ་ཏེ་གཟུང་བྱ་ལ་དམིགས་པ་མ་གྲུབ་ན་ཡང་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་ན་འགྲོ་ བ་འདི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་ནི་དེས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་རྣམས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ལ་བལྟས་ནས། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པ་དེས་མཛད་པ་ཉིད་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ། རྩོད་སྒྲུབ་སློབ་དཔོན་གྱི་མ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །འོན་བྱེད་པ་བོ་མ་མཐོང་བའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་པ་པོ་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་དེ་ཞེས་པས་ཅི་ལྟར་རྩོད་སྒྲུབ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་མེད་ཅེས་ངེས་པ་འམ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་དེ། རེ་ཞིག་གྲགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དོན་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་མེད་པར་ཡང་དེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེས་དེ་མཛད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དང་པོ་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཕྱིས་བློ་བྱང་བར་གྱུར་པ་ན་འདིས་དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ངེས་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་པའོ།། ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་འདིས་དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ངེས་པ་འདི་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། གཞན་དུ་ན་ཆ་ཤས་སྨྲས་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། སྐྱོན་མེད་པ་ཆ་ཤས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་སྐྱོན་བསྟན་པ་ལས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ངེས་པ་ལས་ན་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་གཞན་དུ་ཆ་ཤས་བརྗོད་པའོ། །སྐྱོན་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་གསུངས་པ། དེས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །དེ་ལྟར་ནི། གཞན་དུ་ཆ་ཤས་བརྗོད་པ་ལས། །ཞེས་པ་འདིས་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱས་སོ། །ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ། ཚད་མའི་ཆ་ཤས་དང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དང་ལྟག་ཆོད་དང་དེའི་ལན་རྣམས་ལའོ། །དོན་དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ཞེས་པ། ཡུལ་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐ་སྙད་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ལས་གང་ ཏེ་དེ་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ལ་།དེ་ལས་ག
Chinese
是。如果所取对境没有成立，却仍然认为事物是现量，那么这一切有情都将变成现量，因为与对境不是现量没有差别。也不是转变。因此，应当承认是知识的自证。这里说的是论师世亲的辩论成立。世间广为人知的是，造论者看到他所造的其他论典都是没有过失的，因此说，不可能由他造出有错误的辩论成立。不是辩论成立论师的。是这样说的。难道不是只能从没有见到作者的论典的作者的名声来确定吗？这里也有，那么怎么说是辩论成立论师的呢？或者确定为没有意义。是这样说的。因为时机，应当理解为论师对于它。这阐明了这样的意义：暂时仅仅凭名声是不能确定意义的，因为没有意义也是有可能的。如果又是他造的，那样的话，最初没有生起殊胜的智慧，后来变得聪明的时候，就生起了他确定它没有意义。又是怎样确定它没有意义的呢？否则就是说了部分，是说因为说了没有过失的部分的缘故。从指出过失来说，论师对于辩论成立没有意义的确定，那么对于进行辩论成立来说，否则就是说了部分。为了显示我们将要清楚地阐明那些过失，说了因此等等。因此，就是因为具有过失的缘故。这样，从否则说了部分来说，这阐明了辩论成立具有过失。对于量等等来说，对于量的部分和相似的以及遮破和它的回答等等。从那个意义来说，识是现量，从作为识的名称的境的那个本身，
English
Yes. If the object to be grasped is not established, but it is still considered that things are manifest, then all sentient beings will become manifest, because there is no difference from the object not being manifest. Nor is it a transformation. Therefore, it should be admitted that it is the self-awareness of knowledge. Here it is said that the debate of Master Vasubandhu is established. It is widely known in the world that the author of the treatise saw that the other treatises he had created were without fault, so he said that it is impossible for him to create a debate with errors. It is not the master of debate establishment. That's what it says. Isn't it only possible to determine from the reputation of the author of the treatises that have not seen the author? It is also here, so how can it be said that it is the master of debate establishment? Or it is determined to be meaningless. That's what it says. Because of the occasion, it should be understood as the master for it. This clarifies such a meaning: for the time being, it is not possible to determine the meaning only by reputation, because it is also possible to have no meaning. If it is also made by him, then in that case, at first, the excellent wisdom was not born, and later when he became smart, he was born to determine that it was meaningless. Again, how does he determine that it is meaningless? Otherwise, it is said that it is a part, it is said that it is because the faultless part is said. From the point of view of pointing out the fault, the master's determination that the debate is meaningless, then for the debate to be established, otherwise it is said that it is a part. In order to show that we will clearly clarify those faults, it is said therefore and so on. Therefore, it is because of the fault. In this way, from otherwise saying a part, this clarifies that the debate is established with faults. For the measure and so on, for the part of the measure and the similar and the refutation and its answer and so on. From that meaning, consciousness is manifest, from that itself which is the name of consciousness,