Tibetan
དྲན་པ་དག་ལས་ཀྱང་དེ་འགྱུར་གྱི། མེ་ཁོ་ན་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ། འདིས་ནི་དུ་བའི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་དྲན་པ་དག་ལས་དང༌། ཡང་གི་སྒྲ་ལས་མེ་ལས་ཀྱང་དེ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདི་ཅི་ལྟར་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་འདིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡུལ་དེའི་ཚེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མཚུངས་པའོ་ཞེས་པས་ཚིག་འདི་སྦྱར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་བརྟགས་པ་བ་སྤྱི་ནི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། འདིར་ཡང་འདི་ཁོ་ན་ལ་ལན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་གང་དུ་བའི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བ་དྲན་པ་དག་ལས་ཀྱང་དེ་འགྱུར་གྱི་མེ་ཁོ་ན་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་གནས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིར་སྨྲ་བ་གཉིས་དག་སྟེ། ཤེས་བྱ་ནང་གིར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱ་ནང་གིར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་འབའ་ཞིག་གོ །འདི་ཡང་སྔར་ཁོ་ནར་བསྒྲུགས་ཟིན་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་ཕྱི་རོལ་གཞལ་བར་བྱ་བ་དང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡང་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་རིགས་པ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ད་ནི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཙམ་གསུངས་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་བར་བྱ་ན་ཞེས་པ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་རྣམས་རྩོད་པར་བསྒྲུབ་པ་སུན་དབྱུང་བའི་ཆེད་ཁོ་ནར་རྩོམ་པ་འདིའོ་ཞེས་སེམས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི། རང་གིས་རིག་བྱ་བསྟན་བྱ་མིན། །ངོ་བོ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་
Chinese
如果说“它也来源于记忆，但不仅来源于火”，那么，这意味着烟的知识与记忆相关，并且“也”这个词表明它也来源于火。这是如何合理的呢？如果认为产生名称的原因也通过传递在此产生，否则，如果记忆等产生名称的原因在对象存在时不存在，那么它就不是产生的原因。因此，这句话不应该与“推理也同样不是产生的原因”这句话联系起来。如果认为记忆等的对象，即普遍的概念，是产生名称的原因，并且它仅仅是世俗存在的，因此不是产生的原因，因此它们不是现量，那么，这里也有同样的回答。如果是这样，那么推理也仅仅指向世俗存在的事物，因此，说“烟的知识与记忆相关，它也来源于记忆，但不仅来源于火”是不合理的。因此，过度外延的错误仍然存在。这里有两种说法：认为所知是内在的人和认为外境是真实存在的人。对于认为所知是内在的人来说，在没有看到实相的情况下，量和所量是存在的，但仅仅是没有完全成立的，这种对量和所量的区分的描述仅仅是像迷惑者所看到的那样。这在之前已经被驳斥过了。而认为外境是真实存在的人则认为外境是真实存在的所量，并且也认为以它为对象的量是存在的。为了证明这是不合理的，现在仅仅通过关注对象来进行分析，即“如果说色等是作为对象的事物”，那么，毫无疑问，应该这样理解：那些仅仅为了驳斥争论而写作的人，认为“自己不应该知道或展示知识，本质是感官的对象”。
English
If it is said that "it also originates from memory, but not only from fire," then this means that the knowledge of smoke is related to memory, and the word "also" indicates that it also originates from fire. How is this reasonable? If it is believed that the cause of producing names also arises here through transmission, otherwise, if the cause of producing names for memory and so on does not exist when the object exists, then it is not the cause of arising. Therefore, this statement should not be linked to the statement that "inference is also not the cause of arising." If it is believed that the object of memory and so on, that is, the universal concept, is the cause of producing names, and it is merely conventionally existent, therefore it is not the cause of arising, therefore they are not direct perception, then, here too, there is the same answer. If this is the case, then inference also merely points to conventionally existent things, therefore, it is unreasonable to say that "the knowledge of smoke is related to memory, it also originates from memory, but not only from fire." Therefore, the error of overextension still remains. Here, there are two statements: those who believe that knowable things are internal and those who believe that external objects are truly existent. For those who believe that knowable things are internal, in the state of not seeing reality, valid cognition and the object of valid cognition exist, but it is merely not fully established, and this description of the distinction between valid cognition and the object of valid cognition is merely like what the deluded see. This has already been refuted before. Those who believe that external objects are truly existent believe that external objects are truly existent objects of valid cognition, and also believe that valid cognition with it as its object exists. In order to prove that this is unreasonable, now merely through focusing on the object, an analysis is given, that is, "if it is said that form and so on are things as objects," then, without a doubt, it should be understood in this way: those who write merely for the sake of refuting arguments, believe that "one should not know or show knowledge oneself, the essence is the object of the senses."