Tibetan
རང་གི་ཤེས་པས་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་འདི་གསུངས་སོ། །ཤེས་པ་གང་ལ་དངོས་པོ་གང་རྣམ་པ་གང་གིས་སྣང་བ་དེ་རྣམས་པ་དེ་ཁོ་ནར་དེས་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས། བ་ལང་ནི་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བཞིན་པ་དེའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་དེས་དམིགས་སོ། །ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ། དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་རང་གི་ཤེས་པས་དམིགས་སོ་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འདི་འཐོབ་བོ། །རང་སྣང་བའོ་ཞེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་སྣང་བར་གྱུར་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་སོ་སོར་སྣང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུན་ཞེས་པ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཉིད་མེད་ན་སྟེ་གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་འང་མ་ཡིན་ནོ། འོ་ན་ཡུལ་གཅིག་བུའི་ངོ་བོའི་ཤེས་པ་འདོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅིའི་དོན་དུ་འདི་བརྗོད་ཅེ་ན་ཡུལ་ གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ན་ཁ་ཅིག་དོགས་པ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བོར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བསལ་བའི་དོན་དུ། རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བ་ཁོ་ནར་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་འདི་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པ། ཡང་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡུལ་ཤེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ། ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་པས་ནི་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་གི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་འདི་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པའི་ཤེས་པའི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་མེད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཡུལ་གྱིས་རང་གི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་དུ་མི་བྱེད་དེ། རང་དང་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་མི་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཤེས་པས་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་དུ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་དོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རང་གི་ཤེས་པས་དམིགས་པ་དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རང་གི་ཤེས་པས་དམིགས་པའི་བ་ལང་ནི་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རང་གི་ཤེས་པས་དམིགས་སོ།། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འདི་དམིགས་སོ་ཞེས་པར་གཞག་པ་འདི་ནི། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འདི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་འདིར་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཇེ་ལྟར་བསམས་ པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རང་གི་ཤེས་པས་དམིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པས་ནི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པས་དོན་གྱི་ཚུལ་ཉིད་དམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདི་འདྲ་བའི་དོན་དང་དེའི་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འདི་འདྲ་བ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་རང་གི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་འདི་དོན་གྱི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་དྲན་པ་འདིར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡོད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དོན་ཡང་དྲན་ཞིང༌། དེ་ལས་ཕྱིས་འཁྲུལ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དོན་དང་སྦྱར་ནས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ཇི་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་པོས་དེ་དེ་ལྟར་ཞེན་པ་དེ་ཙམ་གྱི་དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་རིགས་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀྱང་ཡིག་ནི་ངེས་པར་འཛིན་པ་ལའོ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྟེ་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི། སྔ་མ་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་པས་བར་ཆོད་
Chinese
“以自识而缘”之理，已宣说了这个论式。任何识，以任何事物的任何形相而显现，则此识即缘彼形相，此乃正理。如是，以隐蔽等形相，牛显现于自识，则彼识即缘彼形相。于境识之识，亦缘随顺于境之境识之形相，与其相离则丝毫也不是其他形相。不显现者，亦非彼之境，以太过分之故。因此，“具境形相之境识以自识而缘”之说，即得此论式之义。所谓“自显现”，即指成为境形相之境识的显现，亦各自显现其自性之义。所谓“其他形相”，若无第二种方式，即若仅随顺于境者成为境识，则亦非体验之自性。那么，难道没有一些人想要唯一境之自性的识吗？为何说此？若欲成立识为具境形相，则某些人会产生此疑惑：若欲成立识为具境形相，则必须完全舍弃自性才能成立。因此，为了遣除彼，为了显示唯有不舍弃自性，它才随顺于境形相，故说此。或者说“自性”，或者说唯是体验之形相，亦非具境形相。所谓“识之识亦不以境识而作差别”，识之识即缘境识之识，彼不以境识而作差别，即不会成为已作差别。不会以随顺于境并与之相关联的境识之形相之差别而产生差别之义。若存在“以缘则生起具有自体之形相的自识”之说，则彼时以从境识生起之识的言说之形相而作差别则应
English
The reason "perceived by one's own consciousness" has been explained. Whatever consciousness perceives any object with any appearance, that consciousness perceives only that appearance; this is logical. Thus, with appearances such as concealment, a cow appears to one's own consciousness, and that consciousness perceives only that appearance. Also, in the consciousness of an object-consciousness, the appearance of the object-consciousness, which follows the object, is closely perceived, and apart from that, it is not any other appearance at all. What does not appear is also not its object, because it is too extreme. Therefore, the statement "an object-consciousness with the appearance of an object is perceived by one's own consciousness" obtains the meaning of this reason. The term "self-appearing" means that what becomes the appearance of an object-consciousness with the appearance of an object also separately manifests its own nature. The term "other appearance" means that if there is no second way, that is, if only what conforms to the object becomes the object-consciousness, then it is also not the nature of experience. Then, are there not some who desire a consciousness of the nature of a single object? Why is this said? If one wants to establish consciousness as having the appearance of an object, then some people may have this doubt: if one wants to establish consciousness as having the appearance of an object, then it must be established by completely abandoning one's own nature. Therefore, in order to dispel that, in order to show that only without abandoning one's own nature does it conform to the appearance of the object, this is said. Alternatively, "one's own nature" means only the appearance of experience, and it is also not having the appearance of an object. The statement "the consciousness of consciousness also does not become differentiated by object-consciousness" means that the consciousness of consciousness is the consciousness that perceives object-consciousness, and it is not differentiated by object-consciousness, that is, it does not become differentiated. It does not arise as differentiated by the difference of the appearance of the object-consciousness that follows and is related to the object. If there is the statement "by perception, it generates one's own consciousness that possesses the appearance of self," then at that time, it should be differentiated by the appearance of the speech of the consciousness arising from the object-consciousness.
Chinese
會轉變的。如果沒有這個，那又如何能讓境去區分自己的識呢？就像以和自己相似的區別去區分，並不會產生區別一樣，境識也不會區分自己的識，而是會轉變。所以，境的識也有境的相。凡是以什麼的相狀，自己的識所緣，那就會變成那樣的相狀。例如，自己的識所緣的具有尾巴等等相狀的牛，就是具有尾巴等等相狀的。境的識也是自己的識所緣的境的相狀。將「這是以它的相狀所緣」安立為，因為是具有它的相狀的因。為了要證成它，這是果。它的相狀本身就是自性。境的體驗識在這裡也只是略微表示而已。思擇識也是以如何思維的義的相狀和識的相狀，自己的識所緣。這樣，境識的識，並非僅僅以境體驗識去了悟義的體性或者體驗的體性，而是像「這是這樣的義和它的識」一樣，以二者的相狀去執持，像「這樣的義的相狀已經思維了」一樣，被自己的識所取。即使會變成那樣，境識也只會生起無相的。在那裡，僅僅以義的果，就會變成「這個識是義的果」這樣的憶念。如果那樣，也會憶念體驗識的因，也就是義。從那之後，由於錯亂，體驗識和義結合，更加執著於義的相狀本身。如果有人說，錯亂的果有多大，了悟者就那樣執著，那就會變成那樣的相狀，這也不合理啊。回答說：「後後也是」等等，其中「也」字是為了確定執持。後後，也就是境識的識等等，那些是，前前，也就是體驗識的境是什麼，是相對於後後的識，被識所間隔的。
English
It will transform. If there is not this, then how can the object differentiate its own consciousness? Just as differentiating with a distinction similar to oneself does not produce a distinction, object consciousness also will not differentiate its own consciousness, but will transform. Therefore, the consciousness of the object also has the aspect of the object. Whatever is apprehended by one's own consciousness as having the aspect of something, that will become the aspect of that thing. For example, a cow apprehended by one's own consciousness as having the aspect of having a tail, etc., is one that has the aspect of having a tail, etc. The consciousness of the object is also apprehended by one's own consciousness as the aspect of the object. This establishment of "this is apprehended with its aspect" is because it is the cause of having its aspect. To prove it, this is the result. Its aspect itself is the nature. The experiential consciousness of the object is also only slightly indicated here. The discerning consciousness also apprehends with its own consciousness the aspect of the meaning of how it is thought and the aspect of consciousness. Thus, the consciousness of object consciousness does not only realize the nature of the meaning or the nature of experience with the experiential consciousness of the object, but rather, like "this is such a meaning and its consciousness," it grasps the aspects of both, like "such an aspect of meaning has been thought," it is taken by one's own consciousness. Even if it becomes like that, object consciousness will only arise as without aspect. There, only with the result of the meaning, it will become a memory like "this consciousness is the result of the meaning." If that is so, it will also remember the cause of experiential consciousness, which is the meaning. After that, due to confusion, experiential consciousness combines with the meaning and becomes more attached to the aspect of the meaning itself. If someone says, how great is the result of confusion, the one who realizes it clings to it in that way, then it will become only that aspect, which is also not reasonable. The answer is: "The later ones are also," etc., where the word "also" is for certain holding. The later ones, that is, the consciousness of object consciousness, etc., those are, the earlier ones, that is, whatever is the object of experiential consciousness, is separated by consciousness in relation to the later consciousness.