Tibetan
གཉིས་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བའམ་ཤེས་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་བློ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱང་རྗོད་པར་བྱེད་བའམ་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་བསྒྲུབ་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གལ་ཏེ་བརྗོད་ན། ཅི་ལྟར་མ་ཕྲད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། མ་ཕྲད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་བ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པས་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བློ་དང་ཕྲད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་སྟེ་ཡང་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཡིན་བས་སོ། །མ་ཕྲད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕྲད་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་སྔར་ཞེས་པ། སྔར་རྒྱུ་དང་ཕྱི་ནས་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་བློར་འདོད་ན། དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་འདི་ཅི་ཞིག་གི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ངེས་པ་སྐྱེས་ཟིན་བ་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །མ་སྐྱེས་བ་ན་གཏན་ཚིགས་ ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མི་འགྱུར་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། བུ་མ་སྐྱེས་པ་ན་ཕའི་ཐ་སྙད་བཞིན་ནོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ནུས་པ་ལ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་པས་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་སྐྱོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། རང་ཉིད་འཇོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡང་སྟེ། རང་ཉིད་འཇོམས་པ་འདིའི་ངང་ཚུལ་ལོ་ཞེས་པ་བ་དག་ཉིད་འཇོམས་བའོ། །ཡང་ན་རང་ཉིད་འཇོམས་པ་ནི་བདག་ཉིད་འཇོམས་བ་སྟེ། དེ་འདི་ལ་ཡང་ཡོད་པས་ན་རང་ཉིད་འཇོམས་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་རང་ཉིད་འཇོམས་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་སྐྱོན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་སྐྱོན་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དགག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཞེས་པ། གལ་ཏེ་སུན་འབྱིན་འདི་སུན་དབྱུང་བྱ་དང་ཕྲད་ནས་སུན་འབྱིན་ན་སུན་དབྱུང་བྱ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འཐོབ་བོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སུན་འབྱིན་བ་འདི་སུན་དབྱུང་བྱ་ལས་སྔར་ཡིན་ན་སུན་དབྱུང་བྱ་མེད་ན་འདི་ཅི་ཞིག་གི་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདི
Chinese
有两种，即产生或认知。其中，产生的是智慧，认知的是无常本身。理由也是陈述或意义。其中，就产生而言，如果以所证立的角度来说，如果说，如何从不相合和同法性本身变成非理由？因为不相合并非只适用于非理由，那么是什么呢？也适用于理由。如此一来，色等与智慧也不相合，而且它们也是智慧的产生者。仅仅依靠不相合的一方，也不能证立相合，将会这样说。同样，所谓先于所证立，如果认为先是因，之后是所证立，那么如果不存在所证立，这又是什么的理由呢？这样说是不合理的，因为只有不存在所证立才是理由的意义，一旦对无常等生起定解，理由就没有任何必要了。如果尚未生起，就不会变成理由这个词，这仅仅是不变成这样而已，就像儿子未出生时，父亲的称谓一样。仅仅凭这一点也不能成为非能立，因为产生果并非与称谓相关，那么是什么呢？与能力相关，因为这确实存在，所以这不是非理由，不仅仅是责怪一切的过失，而且也是自毁的过失，自毁的这种状态就是毁灭自身。或者，自毁就是自我毁灭，因为它也存在于此，所以是具有自毁性的。它的事物就是具有自毁性本身。这本身就是过失。为什么这也是过失呢？因为经中说：“因为反驳相同。”如果这个驳斥与被驳斥相合而进行驳斥，那么就会获得与被驳斥没有差别的结果，等等，所有这些都应该说。同样，如果这个驳斥先于被驳斥，那么如果不存在被驳斥，这又是什么的驳斥呢？等等，所有这些都应该这样说。
English
There are two, namely, to be produced or to be known. Among these, what is to be produced is wisdom, and what is to be known is impermanence itself. The reason is also a statement or a meaning. Among these, in terms of what is to be produced, if it is said, how can it become a non-reason from non-concordance and the very nature of being of the same dharma? Because non-concordance does not only apply to non-reasons, then what is it? It also applies to reasons. In this way, forms and so on are also not in concordance with wisdom, and they are also the producers of that. Even relying on the side of non-concordance, it will be said that what is to be in concordance is not established. Similarly, regarding 'prior to what is to be established,' if it is thought that first there is the cause and later what is to be established in the mind, then if there is no what is to be established, what is this a reason for? It is unreasonable to say this, because only when there is no what is to be established is there the meaning of reason, and once certainty has arisen about impermanence and so on, there is no need for reason at all. If it has not arisen, it will not become the term 'reason,' it will only not become this much, just like the term 'father' when a son is not born. It is also not reasonable that this alone is not an establisher, because producing a result is not related to the term, but what is it related to? To ability, and since that exists, this is not a non-reason, it is not only the fault of blaming everything, but also the fault of self-destruction, the state of self-destruction is destroying oneself. Or, self-destruction is self-annihilation, and because it also exists in this, it is characterized by self-destruction. Its entity is characterized by self-destruction itself. That itself is a fault. Why is this also a fault? Because it is said, 'Because the refutation is the same.' If this refutation refutes by being in concordance with what is to be refuted, then it will obtain no difference from what is to be refuted, and so on, all of that should be said. Similarly, if this refutation is prior to what is to be refuted, then if there is no what is to be refuted, what is this a refutation of? And so on, all of that should be said in this way.
Tibetan
་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པས་སོ། །བློ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་བའི་བློ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གང་གི་ཚེ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ཡང་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ཚང་བར་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །དོན་རྟགས་ཡིན་ནམ་གྲུབ་སྣང་བ་དག་གོ་ཞེས་བ་གང་གི་ཚེ་དོན་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཞིང༌། བློ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་བ་དེའི་ཚེ་ཚིག་མ་བ་ཀ་ག་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གནས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན་མ་གྲུབ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་དེ། གང་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་ཆོས་འདི་ནི་མ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་ནི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་བའི་སྒྲ་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་ཡང་ཆོས་སུ་འདི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་སྔར་ཕྲད་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་ཚིགས་ ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ། ཚིག་གི་བདག་ཉིད་དང་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལའོ། །འདིར་ཡང་མ་ཚང་བ་ཉིད་དང་མ་གྲུབ་བ་ཉིད་ལྟར་སྣང་བ་དག་སྟེ། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཚིག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་དོན་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་བའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཤེས་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། མི་འཕོ་བའི་ཡང་མཐོང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་སྤྲིན་བཞིན་དུ་ཐ་དད་བ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དུས་ཅན་དག་ལ་ཡང་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དུས་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་འདི་མི་རིགས་སོ། །རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་པ་རྟག་པ་མཚུངས་པའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད། རྗེས་སུ་འགྲོ་ཕྱིར་རྟག་ཉིད་ཐལ། །ཞེས་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཏན་ཚིགས་ལས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཀུན་དུ་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་རྟག་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་སྟེ། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག
Chinese
也应当说。如是说，是以立即说的形态。若说不是要成立心识，是指以无常性所区分的声音为对境，在任何时候需要将心识作为要成立的对象，那么，由于遮止了词句自性的理由，并且由于不显示其他，所以就显得理由不完整。所谓意义是因还是已成立的显现呢？是指在任何时候，意义是理由，并且唯独心识是要成立的对象时，词句就不是ba ka ka，因为要安立在理由的位置上。如果意义是理由，那么就显得如同未成立一样，因为所承诺的意义的法，不会变成未成立。心识也不是所承诺的意义，那么是什么呢？是指以无常性所区分的声音，并且这仅仅是它的法，所以不是未成立。如果说，由于与要成立的对象之前没有相遇，并且由于没有理由的名称，所以就唯独会变成未成立，那么，为此而说：一切诸法。等等。所谓以两个理由，是指以词句的自性和意义的自性。无常性等等，是要了知要成立的意义。在此也显得如同不完整和未成立一样，次第如何，是为了很好地连接词句，并且由于意义已成立的缘故。所谓那些不是因和果的事物，是指要成立的对象和成立者，不是要产生和产生的事物，那么是什么呢？是指要了知和了知的意思。为什么呢？说道：不动的也可见，譬如水和云一样，对于有差别和无差别的时节也是，因为随念是第三时，所以这不合理。所谓常，是指常的同等。无常性，随行故应是常。意思是说，从无常性随行的理由，而普遍联系到常性。那获得恒常具有无常性，某些时候。
English
It should also be said. Saying 'thus' is in the form of saying immediately. If it is said that the mind is not to be established, it refers to the sound distinguished by impermanence as the object. Whenever it is necessary to regard the mind as the object to be established, then, because the reason of the self-nature of words is blocked, and because it does not show others, it appears that the reason is incomplete. What is meant by 'is the meaning a sign or an appearance of being established?' refers to when the meaning is the reason and the mind alone is the object to be established, the words are not 'ba ka ka', because they are to be placed in the position of reason. If the meaning is the reason, then it appears as if it is not established, because the dharma of the meaning of the commitment will not become unestablished. The mind is also not the meaning of the commitment, so what is it? It refers to the sound distinguished by impermanence, and this is only its dharma, so it is not unestablished. If it is said that because there was no encounter before the object to be established, and because there is no name of reason, it will only become unestablished, then, for that reason, it is said: 'All dharmas.' and so on. What is meant by 'with two reasons' refers to the self-nature of words and the self-nature of meaning. Impermanence and so on are to know the meaning to be established. Here, too, it appears as if it is incomplete and unestablished, in what order, it is in order to connect the words well, and because the meaning is established. What is meant by 'those are not the objects of cause and effect' refers to the object to be established and the establisher, not the objects to be produced and produced, so what is it? It refers to the meaning of knowing and knowing. Why? It is said: 'The immovable is also visible,' like water and clouds, also for times of difference and non-difference, because recollection is the third time, so this is unreasonable. What is meant by 'permanent' refers to the equality of permanent. Impermanence, following, therefore should be permanent. It means that from the reason of impermanence following, it is universally related to permanence. That obtains constant possession of impermanence, sometimes.