Tibetan
་རོ། །འདི་དག་ལ་ངག་གི་ཡུལ་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ནི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ངག་ནི་ངག་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པར་སྟོན་ཅིང༌། གང་ཞིག་གང་ལས་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བཞིན། ངག་ཀྱང་ངག་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་པ་ཁྱབ་བྱེད་ དང་འགའ་བ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་གང་གི་ཡང་སྤོབས་པ་ནི་ངག་གི་དོན་ཞེས་འདོད་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཡང་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཞིང༌། སྤོབས་པ་ཐ་མི་དད་ན་ཡང་སྒེག་པའི་སྙན་དང་གས་ཐོས་པ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ངག་གིས་ཀུན་ནས་བསྐྱེད་པའི་རྟོགས་པ་ངག་དོན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཕ་རོལ་བོ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱོན་འདི་སྟོན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྤོབས་པ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་ནང་དུ་འདུས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། དེ་ཡང་ཞེས་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷས་བྱིན་པ་དཀར་མོ་མངོན་དུ་དེད་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངག་ལས་གང་ཉན་བ་པོ་ལ་སྤོབས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱ་སྣར་གྱི་བུར་སོང་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལས་ལོག་པའི་དོན་ལ་སྤོབས་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ངག་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཁོ་ནའི་སྤོབས་བ་རྣམས་དེའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་སྤོབས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང༌། སྤོབས་པའི་སྤྱི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡུལ་དུ་མའི་གཞི་ཅན་ནི་རྟོགས་པའི་སྤྱིའོ། །འབྲེལ་པ་ཤེས་པའི་ཞེས་པ། གང་སྒྲ་དང་དོན་དག་གིས་འབྲེལ་པ་ཤེས་པའོ།། འདིས་ནི་ངག་རྟོགས་སོ་ཞེས་དགོངས་པས། གང་ཞིག་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ནི་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་ཤེས་པའི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། དུ་བ་ལས་མེ་རྟོགས་པ་བཞིན། སྨྲ་བ་པོའི་སྤོབས་པ་ལས་ཉན་པ་པོའི་སྤོབས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རང་བཞིན་གསུངས་སོ། །གང་ཞིག་ངག་ལས་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། གང་རང་རིག་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ནང་དུ་འདུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སྤོབས་པ་
Chinese
罗！这些对于言语的境地来说也是不存在的，因为境地是一个的体性。这显示了言语是对于言语意义的自性产生错乱。任何从某事物产生错乱，那不是了悟那个事物的原因，就像对于无常本身来说不是有身一样。言语也是对于言语意义的自性产生错乱，这是遍及和少分所说的。那么，谁的勇气不是言语的意义所希望的呢？那个也不是仅仅是分别，即使勇气没有差别，但是从娇媚的语言和断裂的听觉中，看到如是所说的不同的了悟。如果说这是不存在的，那么，凡是言语所产生的了悟，认为是言语意义的自性之境的对方才显示这个过失。对于我们来说不是，因为分别的那些不是自性之境已经承诺了。现在为了显示勇气包含在现量和比量之中而说。那个也是，等等，天授，赶快把白色的（母牛）赶过来，等等，从言语中，凡是听者产生勇气，那个是去供养城市青稞的儿子，等等，那些与其他的意义是什么，从那些相异的意义上，勇气被认为是总的和别的。这样，凡是有多少言语，就有多少勇气是它的意义之境，这样说是可以的。这显示了勇气是众多的，并且阐明了勇气的总相是言语完全引发的了悟之境。多种境地的基础是了悟的总相。知道联系的，说的是，凡是知道声音和意义的联系。这是认为了悟了言语，凡是总的体性是从知道意义联系的标志中了悟，那就是比量，就像从烟中了悟火一样。从说话者的勇气中了悟听者的勇气也是如此，这是自性所说的。凡是从言语中了悟，等等，凡是自己要认识的，那个包含在自证的现量之中，就像贪欲等等一样，勇气。
English
Ro! These are also non-existent for the realm of speech, because the realm is of one nature. This shows that speech is confused about the self-nature of the meaning of speech. Whatever is confused from something, that is not the cause of realizing that thing, just as not having a body is for impermanence itself. Speech is also confused about the self-nature of the meaning of speech, this is what is said to be pervasive and partial. So, whose courage is not what is desired as the meaning of speech? That is also not just discrimination, even if courage is not different, but from the charming language and the broken hearing, one sees the different realizations as stated. If it is said that this is non-existent, then, whoever generates realization from speech, only the opponent who considers it to be the realm of the self-nature of the meaning of speech shows this fault. It is not for us, because those discriminations are not the realm of self-nature has been promised. Now, in order to show that courage is included in direct perception and inference, it is said. That is also, etc., Devadatta, quickly drive the white (cow) over here, etc., from the speech, whatever courage arises in the listener, that is to go to the son of the barley in the city of offering, etc., those and what the meaning of the others is, from those different meanings, courage is considered to be general and different. In this way, however many speeches there are, that many courage are the realm of its meaning, it can be said like this. This shows that courage is many, and clarifies that the general characteristic of courage is the realm of realization that is completely evoked by speech. The basis of multiple realms is the general characteristic of realization. Knowing the connection, it is said, whoever knows the connection between sound and meaning. This is thinking that speech is realized, whatever is the general nature is realized from the sign of knowing the meaning connection, that is inference, just as realizing fire from smoke. Realizing the listener's courage from the speaker's courage is also like that, this is what is said to be self-nature. Whatever is realized from speech, etc., whatever is to be self-aware, that is included in the direct perception of self-awareness, just like desire etc., courage.
Tibetan
ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ། །རེ་ཞིག་རིགས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ ཅན་རྣམས་ནི་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་དང་རྫས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་རང་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་བའི་དོན་དུ་མ་གཞན་སོ་སོར་སྤྱིའི་ངོ་བོས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྲིད་དོ། །འདོད་རྒྱལ་བ་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཉ་བར་ལྷུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཅེ་ལྟར་ཡིན། དེ་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྤྱི་ཡོད་བ་མ་ཡིན་པས་ཏེ། སྤྱི་ནི་དུ་མ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་འདོད་རྒྱལ་བ་རྣམས་སྤྱིའི་དོན་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་བ་ཉམས་པ་སྨྲས་སོ། །འདོད་རྒྱལ་བ་ལའང་ཞེས་བ་ལ་སོགས་པས་ཌི་ཏ་ཐ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དུ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང༌། དེ་ལ་ཡང་སྤྱི་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །འདོད་རྒྱལ་བ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀཱ་ཎ་དང་ཀུཎ་ཌ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཚོགས་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་འདོད་རྒྱལ་བ་ཌི་ཏ་ཐ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའོ། །ཚོགས་པ་དེའི་ཆ་ཤས་ཀཱ་ཎ་དང་ཀུཎ་ཌ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཐ་དད་བར་སྤྱི་ཡིས་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཤིང་གི་སྒྲ་ཤིང་ཤ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཐ་དད་པ་བརྗོད་ཅིང་སྤྱི་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར་ཚོགས་པའི་སྒྲ་ཌི་ཏ་ཐ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྤྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དག་ཡིན་ན་རིགས་དང་ཚོགས་པའི་སྒྲ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བསམས་པའོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པ་ཆ་ཤས་འདི་ཙམ་གྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་སྒྲའོ། །འདི་ནི་ཚོགས་པའི་སྒྲའོ་ཞེས་པ་ཐ་དད་དུ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཆ་ཤས་རྣམས་ལ་དངོས་དང་ཉེ་བར་བཏགས་པས་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སོ་སོར་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་ཅིང༌། ཚོགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་སྤྱི་བརྟགས་བ་རྒྱས་པར། འདི་ནི་རིགས་དང་ཚོགས་པའི་སྒྲ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ། རབ་ཏུ་ གྲགས་པའི་དབང་ལས་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སོ་སོར་ཡང་ཚོགས་པ་ཅན་རྣམས་ལ་འཇུག་སྟེ། ཚོགས་པའི་སྒྲ་ནི་སོ་སོར་ཚོགས་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་གདགས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཞེས
Chinese
又如“是这样的”等，仅仅是自性而已。暂且说“在种类中”等，具有理由的事物是种类、功德、行为和物质的声音。对于这些，以各自具有的理由，为了不与其他事物分离，以共同的体性显现表达是可能的。对于那些偶然落入一个事物中的情况，又该如何呢？因为对于这些，没有可以表达的共同点。因为共同点依赖于多个事物。这说明了偶然的事物因为不表达共同的意义，所以承诺被破坏了。对于偶然的事物，如“也”等，显示了迪塔塔等仅仅是烟。并且也论证了其中存在共同点。偶然的事物，如迦那和昆达拉等，表达功德集合的是偶然的迪塔塔等的声音。那个集合的组成部分，如迦那和昆达拉等，这些通过共同点来表达它们的差别。因此，就像树的声音表达了树枝等差别，并且表达了共同点一样，集合的声音，迪塔塔等的声音也是如此。因此，承诺没有被破坏。那么，是什么呢？等，如果两者都表达共同点，那么种类和集合的声音有什么区别呢？思考了一下，觉得没有什么区别。没有什么区别，只是在部分上没有区别而已。并非在所有方面都没有区别，否则，这会变成种类之声，这会变成集合之声，这样区分是不合理的。那么，在各个部分上，通过真实和近似的施加，难道不是会变成应用的差别吗？种类的声音是真实地施加在各个分支上，而集合的声音是近似的施加。正如在《总观察广论》中所说：“这是种类和集合的声音的区别，从普遍流行的角度来看，种类的声音也施加在各个集合的拥有者上，而集合的声音则近似地施加在各个集合的拥有者上。”因此说：“从普遍流行的角度来看。”
English
Also, "it is like that" etc., is just the nature itself. For the moment, "in the category" etc., the things with reasons are the sounds of category, quality, action, and substance. For these, with their respective reasons, it is possible to manifest and express the common essence in order not to be separated from other things. For those who accidentally fall into one thing, what is the case? Because for these, there is no common point to be expressed. Because the common point depends on many things. This explains that accidental things do not express the common meaning, so the commitment is broken. For accidental things, such as "also" etc., it shows that Dita-ta etc. are just smoke. And it also proves that there is a common point in it. Accidental things, such as Kana and Kundala etc., the sound of accidental Dita-ta etc. that expresses the collection of qualities. The components of that collection, such as Kana and Kundala etc., these express their differences through common points. Therefore, just as the sound of a tree expresses the differences of branches etc. and expresses the common point, so is the sound of the collection, the sound of Dita-ta etc. Therefore, the commitment is not broken. Then, what is it? etc., if both express common points, then what is the difference between the sounds of category and collection? After thinking about it, I felt that there was no difference. There is no difference, only in the part there is no difference. It is not that there is no difference in all aspects, otherwise, this would become the sound of category, this would become the sound of collection, and it would be unreasonable to distinguish them like this. Then, in each part, through the application of reality and approximation, wouldn't it become a difference in application? The sound of category is truly applied to each branch, while the sound of collection is approximately applied. As it is said in the "Extensive Treatise on General Observation": "This is the difference between the sounds of category and collection. From the perspective of general popularity, the sound of category is also applied to each possessor of the collection, while the sound of collection is approximately applied to each possessor of the collection." Therefore, it is said: "From the perspective of general popularity."