Tibetan
པ་འཐད་དོ། །ཉེས་པ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ལ། །ཞེས་པ་རྟོགས་པ་འཇུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་རང་གི་རིགས་མཐུན་ལ་ ཁྱབ་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་སྒྲུབ་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོའོ་ཞེས་པས། རང་གི་རིགས་མཐུན་པ་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པར་སྒྲས་འཇུག་བར་བྱ་ནི། དེ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་ནི་དེ་རྣམས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྭ་ཅན་ཉིད་ནི་རྟ་ལས་ལྡོག་བཞིན་པས་རྟ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་སྤྱི་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་སྤྱི་དམ་བཅས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གང་རྣམས་རྟ་མ་ཡིན་པ་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྭ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་ཁྱབ་བར་མི་བྱེད་དོ། །གང་རྣམས་དེ་དང་རིགས་མི་མཐུན་བ་རྟ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོར་མི་སེལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་སྟེ་ཡང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱི་རིགས་མི་མཐུན་པ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལྡོག་པའི་བློར་འགྱུར་ཞིང༌། རྟ་ལས་ལོག་པའི་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྤྱིའི་རྣམ་པས་རྟ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་བློ་ཡང་ཡིན་པ། དེ་ལྟར་འདིར་རིགས་པ་སྟེ། སྒྲ་ཡང་རྟགས་དང་ལྡན་བ་ལས་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལས་ཀྱང༌། བ་ལང་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་ཞིང༌། བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལྡོག་པའི་བློར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་རྟགས་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱིར་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་རང་གི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་རྭ་ཅན་ཉིད་བཞིན་སྒྲ་ཡང་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གཞན་མེད་བ་མཐོང་བ་ལས་བདག་ཉིད་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ན་བདག་ཉིད་གཞན་མེད་པ་ཡང་གཅིག་པུ་སྟེ། དེ་ལས་བདག་ཉིད་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་པ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཚུལ་གཅིག་བ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་གི་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དཀར་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཀུ་མུ་ད་དང་དུང་ནི་དཀར་པོའོ་ཞེས་ཀུ་མུད་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བདག་ཉིད་གཞན་མེད་པ་གཅིག་མ་ཡིན་ན། །དེ་ལས་སོ་སོའི་བདག་ཉིད་ལ
Chinese
此说合理。此过失在于您。此为不能领悟的过失。如何呢？如是说：如果自己的同类 普遍存在，等等。凭借何者的成立而能领悟，跟随彼者是主要的。因此，应当以“遍”字使之包含所有同类。然而，那是不可能的，因为同类是无边无际的，并且种类与它们并无不同。因此，例如，有角本身正在从马中返回，因此应当领悟到非马本身。然而，即使是主张事物存在的共相者，也丝毫没有承诺称为“非马本身”的事物存在的共相。哪些非马，如牛等，那些也不能被有角本身各自遍及。哪些与此种类不同的马，那些也只是各自不排除。如果那样，又如何因为遮蔽了共相种类不同而不变成马呢？会变成返回的智慧，并且对于从马中返回的牛等，以共相的方式，也是随之而来的非马的智慧。因此，这里是理路：声音也与标志相符，从牛等的声音中，对于牛等也是随之而来的智慧，对于非牛等，也会变成返回的智慧。将会如此宣说：凡是标志，普遍来说，能区分种类不同，并且能领悟自己的意义，例如有角本身一样，声音也是标志，这是自性。还有，如果从见到无其他自体而变成依赖其他自体，那么无其他自体也是唯一的，从那之中，依赖所有其他自体会变成唯一的过失，并且所有都会以具有相同方式的领悟来领悟，因为差别是一致的。如同因为白色本身的差别没有不同，莲花和海螺是白色的，莲花等等会以没有不同方式的领悟来领悟一样。如果无其他自体不是唯一的，那么从那之中，对于各自的自体
English
This is reasonable. This fault lies with you. This is the fault of not being able to comprehend. How so? It is said: If one's own kind is universally present, and so on. Following that which is established by proof is the main thing. Therefore, one should use the word "universal" to include all of one's own kind. However, that is impossible, because kinds are limitless, and kinds are no different from them. Therefore, for example, having horns itself is returning from horses, so one should realize the non-horse itself. However, even those who assert the existence of universals in things do not at all commit to the existence of a universal called "non-horse itself." Those that are non-horses, such as cows, etc., those also cannot be individually pervaded by having horns itself. Those horses that are different in kind from this, those are only individually not excluded. If so, how can it not become a horse because it obscures the common kind difference? It will become a returning wisdom, and for cows, etc., that return from horses, in a common way, it is also the wisdom of non-horses that follows. Therefore, here is the reasoning: sound also corresponds to the sign, and from the sound of cows, etc., for cows, etc., it is also the wisdom that follows, and for non-cows, etc., it will also become a returning wisdom. It will be declared in this way: Whatever is a sign, universally speaking, can distinguish different kinds and can realize its own meaning, just like having horns itself, sound is also a sign, this is its nature. Also, if from seeing the self without another it becomes dependent on another self, then the self without another is also unique, and from that, dependence on all other selves will become the fault of being unique, and all will be realized by the realization of having the same way, because the difference is the same. Just as because the difference of white itself is not different, lotuses and conches are white, lotuses, etc., will be realized by the realization of having no different way. If the self without another is not unique, then from that, for each self
Tibetan
་རྟོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁར་ནི་དཀར་བ་མངར་བ་དྲི་ཞིམ་པ་ལ་བསིལ་བའོ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་ཅེས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ། དེ་ལ་སླར་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ། བདག་ཉིད་གཞན་མེད་ཁས་བླངས་ནས། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་རྟོགས་པ། །རིགས་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་ལ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྲིད་ཀྱི་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་མེད་པ་དེ་ཁས་བླངས་ནས་གཅིག་དང་གཅིག་ཤོས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རྟག་པར་མི་རིགས་སོ། །གང་ཡང༌། རིགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྣམ་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་པ་འདིར་གཞན་སེལ་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་བློའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་བཏགས་པའོ། །ཁྱོད་ཀྱིའང་བསལ་མིན་ནུས་རྣམས་ལས། །ཐལ་བར་འགྱུར་བར་མཚུངས་སོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །བསལ་བར་མིན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མཉམ་པ་ཡི་གནས་སྐབས་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་གྱི་ནུས་པ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་ན་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་འགྱུར་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགལ་བར་ནུས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་དེ་རྣམས་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཞེས་ཁས་བླང་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་གཅིག་མིན་ཉིད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གཞན་མེད་པ་མཐོང་བ་ལས་བདག་ཉིད་གཞན་ལ་རྟོགས་པ་ནི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས། མེད་པ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བར་འཐོབ་སྟེ། རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ ནོ། །དེའི་འཛིན་པ་པོ་དབང་པོ་དྲུག་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་འོངས་ན། འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དེའི་ལན་འདི་སྟེ། སྒྲའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་འདི། །བསམ་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཞེས་པ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །བསྟན་པར་བྱ་བའང་རྟོགས་པ་སྟེ། གང་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་གཞན་མེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་གཞན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ངོར་བཤད་ཀྱི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་མངོན་སུ
Chinese
将会变成领悟到各种各样的不同，因为声音所指的理由本身就是不同的。例如说“卡”指的是白色、甜味、香味和凉爽一样。说“这两种都不认可”就是违背了之前的承诺。对此，再次宣说了论证：“如果承诺了自性无异，那么领悟到一和多的自性，是不合理的。”为什么呢？因为事物会发生变化。一的自性和多的自性只存在于事物本身，对于不存在的事物则不然。承诺了无异之后，一和非一的自性永远不合理。任何情况下，“种姓的法则是形态存在的原因”。这里将排除他者而安立为一的自性，是依赖于心识的显现而假立的。你的排除和非排除的能力等，也会同样陷入谬误。非排除是指功德平等的根本状态，在这种状态下，伟大等变化的能力，如果是一，因为原因没有差别，所以不会有不同的变化；如果是多，那么根本的一就会相互矛盾，因为能力与他者无异。如果承诺这些能力仅仅存在于事物中，也是不可能的，因为一和非一本身就是矛盾的。任何情况下，如果从见到自性无异中领悟到自性异，那么也是从感官产生的。不存在是指从声音等任何一种中获得，因为是耳朵等所取的对境。如果说不是从声音等任何一种中获得，那么它的执持者存在于六根中，如果出现这种情况，那么说“这两种都不认可”的回答是：对于声音所表达的意义来说，这（藏文：འདི།），是思考的对象等等。显现的意义是无法指示的，意思是各自自己所能理解的，无法言说。可以指示的也是领悟，即说“自性无异就是自性异”是可以指示和言说的意义，但不是感官的对境。因此，这并非显
English
It would become understanding various kinds of differences, because the reasons for the application of sound are different in themselves. For example, saying "kha" refers to white, sweet, fragrant, and cool. Saying "both of these are not accepted" is violating the previous commitment. To this, the argument is stated again: "If one has committed to the absence of self-otherness, then understanding the nature of one and many is unreasonable." Why? Because things change. The nature of one and the nature of many only exist in things themselves, but not in things that do not exist. Having committed to the absence of otherness, it is never reasonable for the nature of one and not-one to be permanent. In any case, "the law of lineage is the reason for the existence of forms." Here, establishing the nature of one by excluding others is something that is provisionally established based on the appearance of the mind. Your abilities of exclusion and non-exclusion, etc., will also fall into the same fallacy. Non-exclusion refers to the fundamental state of equal qualities, in which the powers of transformation, such as greatness, if they are one, will not have different transformations because the causes are not different; if they are many, then the fundamental one will contradict each other, because the powers are not different from others. If one commits to the idea that these powers exist only in things, it is also impossible, because one and not-one are contradictory in themselves. In any case, if from seeing the absence of self-otherness one understands the difference of self-nature, then it also arises from the senses. Non-existence is obtained from any of the sounds, etc., because it is the object to be taken by the ears, etc. If it is said that it is not obtained from any of the sounds, etc., then its holder exists in the six senses, if this situation arises, then the answer to saying "both of these are not accepted" is: For the meaning expressed by sound, this (Tibetan: འདི།), is the object of thought, etc. The meaning of manifestation is that which cannot be indicated, meaning that which can be understood by each individual, and cannot be spoken. That which can be indicated is also understanding, that is, saying "the absence of self-otherness is the difference of self-nature" is a meaning that can be indicated and spoken, but it is not the object of the senses. Therefore, this is not mani-