Tibetan
་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ཅན་དང་འབྲས་བུ་ཅན་ལ་ སོགས་པས་རྟོགས་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ཏོག་ཅན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཁྱད་པར་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མེད་ན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྤྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་ན་ཡང་སྒྲ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་བཀག་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ཁྱབ་པ་ནི་རང་གི་ཁྱད་པར་མི་སྤོང་བའོ། །གཞན་བཀག་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྤྱིའོ། །དེ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་བཀག་པའི་ཞེས་པ་ཀྲྀ་ཏའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ལ་དྲུག་པ་འདིའོ། །དེ་ཁྱད་དོན་དང་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་པ་གཞན་སེལ་བའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་རྣམས་དང་སྟེ། རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གཞི་མཐུན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྤྱིའི་སྒྲའི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱིའི་སྒྲའི་གང་བྱ་བ་སྟེ། རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་གཞན་བསལ་བ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་མ་སྤངས་པས་སོ། །འདིས་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་རིགས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ན། རིགས་གཞན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་པ་དེ་ལྟར་དོན་གཞན་སེལ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ན་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོའི་ཡོད་པའི་སྒྲ་ལས་རྫས་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་བློ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ལའོ་ཅེས་བའི་སྒྲ་ནི་དེའི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཅན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐ་དད་བའི་དོན་ཅན་རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་དང་ཡོད་པའི་སྒྲ་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་འཐད་པའོ། །ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན་ཤེས་པ་གང་འདི་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་པས་བྱས་པའི་ བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཅན་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ
Chinese
ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ཅན་དང་འབྲས་བུ་ཅན་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ཏོག་ཅན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཁྱད་པར་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མེད་ན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྤྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་ན་ཡང་སྒྲ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་བཀག་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ཁྱབ་པ་ནི་རང་གི་ཁྱད་པར་མི་སྤོང་བའོ། །གཞན་བཀག་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྤྱིའོ། །དེ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་བཀག་པའི་ཞེས་པ་ཀྲྀ་ཏའི་（梵文天城体：कृ）སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ལ་དྲུག་པ་འདིའོ། །དེ་ཁྱད་དོན་དང་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་པ་གཞན་སེལ་བའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་རྣམས་དང་སྟེ། རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གཞི་མཐུན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྤྱིའི་སྒྲའི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱིའི་སྒྲའི་གང་བྱ་བ་སྟེ། རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་གཞན་བསལ་བ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་མ་སྤངས་པས་སོ། །འདིས་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་རིགས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ན། རིགས་གཞན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་པ་དེ་ལྟར་དོན་གཞན་སེལ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ན་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོའི་ཡོད་པའི་སྒྲ་ལས་རྫས་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་བློ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ལའོ་ཅེས་བའི་སྒྲ་ནི་དེའི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཅན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐ་དད་བའི་དོན་ཅན་རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་དང་ཡོད་པའི་སྒྲ་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་འཐད་པའོ། །ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན་ཤེས་པ་གང་འདི་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་པས་བྱས་པའི་ བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཅན་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ།
English
Because of that. If it is understood by all aspects, such as having flowers and having fruits, then at that time, if it is understood only by proving that there is no connection as stated, then that is not possible either, because of confusion about the distinctions of having flowers and so on. Understanding as seen is proof, therefore proof is not understanding, but rather through the aspect of reversing from other meanings. Because the distinction is not expressed, it is confusing because they exist even if they do not exist with each other, and is the general to be expressed or not, because it is not different, and even if it does not exist, there is no sound. Exclusion of others is because of pervasion. That is, pervasion does not abandon its own distinction. Exclusion of others is the general as stated. It is because of pervasion, that is, it is the meaning of pervading its own distinctions. The exclusion of others is the sixth case for the agent with the characteristic of the Krta (梵文天城体：कृ，梵文罗马转写：kṛ，汉语字面意思：做) compound. It is not different from the specific meaning. That is, the expressions of distinction that eliminate others, and the sounds of substance and so on, and the sounds of existence and so on, are synonymous, that is the meaning. The sound of the general, and so on, is what is to be done by the sound of the general, that is, what is to be understood. And what is it like? Eliminating other meanings is because one's own meaning is not abandoned. This speaks of the very act of pervading. How is the genus explicitly expressed? Just as completely abandoning other genera, when explicitly expressing the elimination of other meanings, the distinctions of substance itself and so on are not, because the aspects of not abandoning substance itself and so on from the sound of existence of the non-different object appear separately in the mind. The sound of 'ni' is in the sense of 'because of what', and the sound of 'ces ba' is in the sense of 'therefore'. Because it is like this, therefore, it is appropriate that the sounds of substance and so on, which have different meanings, and the sound of existence are synonymous. How is it done? The knowledge that is done by the experience of grasping the nature of objects relies on the imprint made by it. Although it is not the object of external meaning, it is like its object, and it arises greatly from the non-different object of the result.
Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པའི་དོན་འཛིན་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་གང་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དེ་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གི །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་བ་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོར་སོ་སོར་སྣང་བཞིན་པ་དེ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བར་སོ་སོར་སྣང་ཞིང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཁོ་ན་ནི་ཡང་རྫས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་ལོག་པ་སྟེ། རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་པ་དང་རྗེས་སུ་ལྡན་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་དུ་གསལ་བཞིན་པ་ནི་ཡོད་པའི་རྫས་སོ་ཞེས་ཡོད་པ་དང་རྫས་ཀྱི་སྒྲ་དག་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནི་རང་གི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་པ། ཚོགས་པའི་དོན་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་བར་ཚིག་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་མེད་ན་ཡང་ཚིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ནི་སྒྲ་གཞན་ཁོ་ན་སྟེ་དེའི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མའི་ཡང་ཞེས་པ། རང་དབང་མེད་ཕྱིར་དེ་ལྡན་མིན། །ཞེས་པ་འདིའིའོ། །དངོས་སུ་འཇུག་ཕྱིར་ཞེས་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཕན་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ཏེ། དེར་ནི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དོར་ཞིང༌། འདིར་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཞན་ལམ་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བའི་དངོས་པོ་ལ་སྒྲ་འཇུག་གོ །དེ་སྟོན་ཏེ་དོན་གཞན་ཉེ་བར་བླངས་ནས་ཞེས་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ཉིད་ཡིན་པས་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ཉེ་བར་བླངས་ནས་རྫས་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ་གཞན་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་དོན་གཞན་ཅུང་ཟད་ཅིག་ མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བར་ཆོད་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་ལས་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན། དེ་ཁོ་ན་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་དངོས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་བ་དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཏགས་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་གཙོ་བོར་འཇུག་པའི་སྒྲ་ནི་རྫས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གདགས་པར་བྱ་བ་
Chinese
因为地，生起如同执持不异之义的行相之觉。其中，对于显现为义之行相者，立名者们特别执着于外境之义本身，对此安立为基相同性。但对于自相则不然，因为不显现于心识。如实显现为从非有而返还之体性，此乃随逐不异之行相而如实显现。唯有从非有而返还者，也从非实物性等返还，即与实物性等之二种行相随顺且不异而如实显现。因此，事物一者显现为有性与实物性本身，则应以有与实物之语词称说，应安立为基相同性。如是则不迷乱于自义，此言之，集合之义乃是差别。若彼成为言说之词，则彼时即便无彼，然因词之运用故，亦不成为证知。因为集合唯是异声，是彼之所诠故，故非迷乱。后面的“又”字，是“无自主故，彼非具”之意。因为真实运用，如同彼具足之方，以功德之体性，非以加惠之事物以语词宣说，因为于彼，以他功德加惠相违故舍弃，而于此，对于遮遣非有之事物，则有性等他功德是观待而有，故词运用。彼指示，从取近其他义之后等。因此，因为是其他自在性，即，何者取近之后，于实物运用词，名为遣除他者，如种类等，非少许其他义，因此，因为无有间隔，从何者成为其他自在性？唯有彼从非有而返还之事物应真实宣说，因此，彼之差别为何者，因为不异故，非应舍弃。彼之故，亦无有假立之过失，否则，主要运用之词应安立于实物等之上。
English
Because of the ground, a cognition arises in the aspect of holding the meaning of non-difference. Among them, those who name what appears as the aspect of meaning particularly cling to the external meaning itself, and establish it as having the same basis. But it is not the same for its own characteristic, because it does not appear to the mind. That which appears distinctly as a nature returning from non-existence appears distinctly as following the aspect of non-difference. Only that which returns from non-existence also returns from non-substantiality, etc., that is, it appears distinctly as being in accordance with and not different from the two aspects of substantiality, etc. Therefore, when one thing appears as existence itself and substantiality itself, it should be expressed by the words "existence" and "substance," and it should be established as having the same basis. Thus, it is said that one is not confused about one's own meaning. The meaning of aggregation is a distinction. If it becomes a word to be spoken, then even if it is not there, it will not become knowledge because of the use of the word. Because the aggregate is only a different sound, it is what it expresses, so it is not confused. The following word "also" means "because there is no self-mastery, it is not possessed." Because it is actually used, like the side that possesses it, the nature of the quality, not the object of benefit, is expressed by words, because there it is contradictory to benefit by other qualities, so it is abandoned, but here, for the object of eliminating non-existence, other qualities such as existence are dependent, so the word is used. It indicates that after taking other meanings close, etc. Therefore, because it is other-dependence, that is, what is taken close, and the word is used for substance, it is called eliminating others, like types, etc., not a little other meaning, therefore, because there is no interval, from what does it become other-dependence? Only that thing that returns from non-existence should be truly declared, therefore, whatever its difference is, because it is not different, it should not be abandoned. Because of that, there is no fault of imputation, otherwise, the word that is mainly used should be established on things such as substances.