Tibetan
ཀྱང་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་ཤིང་ཤ་པ་བརྗོད་པ་ན་ཇི་ལྟར་པ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བ་ཡང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་ལས་པ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེའི་དངོས་སུ་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱིས་སོ་ཞེས་པས་རྣམ་བར་དབྱེ་བ་འདི་ཐོབ་པ་ཡིན། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་ཉིད་མཚར་བར་སེམས་པའི་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པ་དང༌། དེ་དོར་ནས་རིགས་པ་ཁོ་བ་དགོད་པར་མཛད་ཅེ་ན། རིགས་པ་དང་བྲལ་བ་མང་པོ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ལས་དགོངས་ནས་བདག་ཉིད་མཚར་བར་སེམས་པའི་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པས་གང་རྣམས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་འདོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དོར་ནས་རིགས་པ་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས། སྤྱིའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཡོད་ན་ཡང་སེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེལ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྨྲས་སོ། །མ་ཡིན་གཞན་ལྡན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་པས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །དོན་དང་སྐབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞེས་པའི་སོགས་པའི་སྒྲས་ཡང་དག་པར་འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤྱིའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་གཟུགས་མཛེས་པའི་ཆེད་དུ་གཞོན་ནུ་མ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཚིག་མེད་ཀྱང་གཟུགས་མཛེས་པ་ཅན་གྱི་ཆེད་ཁོ་ནར་གཞོན་ནུ་མ་སྦྱིན་པ་གྲུབ་བ་ཁོ་བ་སྟེ། ཚིག་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ལས་ཤིན་ཏུ་གཟུགས་མཛེས་བའི་ཆེད་དུ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སྐབས་ཀྱི་ནི་བ་ལང་རྫི་ཟ་མ་ཟ་བའི་སྐབས་སུ་སེན་དྷ་ཝ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ལན་ཚྭ་ཁོ་ན་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་འགྲོགས་པས་ནི་བེའུ་དང་བཅས་པའི་བཞོན་མ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན། བ་ལང་ བཞོན་མ་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་དེ་སྣང་ཐེ་ཚོམ་ཡིན། །ཞེས་བ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞན་གསུངས་སོ། །ནག་པོའི་མངར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྔར་མཐོང་བ་པོའི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གང་ཞིག་རང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་སྔར་མཐོང་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། འགྲེང་བ་ཉིད་བཞིན་སྤྱིའི
Chinese
也是。比这更甚的是，当说“树木的树”时，就像理解“树”中显现的“树干”等一样，排除“瓶子”等也是如此。因此，从共相来说，“树干”等是需要明确显现的事物，而“瓶子”等则是通过意义来区分的，这样就获得了这种区分。还有，为什么论师要舍弃自以为优秀的士夫的介入，而仅仅陈述理路呢？因为那些陈述许多与理路相悖之事物的人，也无法如实地安立事物的真相。因此，从理路出发，那些想要通过自以为优秀的士夫的介入来证悟事物真相的人，就应该舍弃它，仅仅追随理路，这是为了排除的目的。那么，像“如果是这样”等所说的那样，即使总体的声音在各个别相上没有显现，但因为没有排除，所以说排除不是它的原因。因为“非有，具有他者，显现”，所以说是不成立的。通过意义和场合等“显现”，其中的“等”字应理解为包括如实伴随等。其中，通过意义的力量，总体的声音能够理解各个别相，例如“为了容貌美丽而应布施少女”等，即使没有言辞，也仅仅是为了具有美丽容貌的人而布施少女，这是成立的。从言辞的语气中，应理解为“为了极其美丽的人”。场合方面，例如牧童在吃饭的时候说“鲜陀婆拿来”，那么就只会理解为盐。通过如实伴随，例如说“拿来带着小牛的母牛”，那么就像仅仅理解为母牛一样。如是，这是显现犹豫。这样就说了总体的声音在各个别相上显现的其他理由。对于黑色的甜味等，是先前见到者的具有那种形态的犹豫的原因。这说明，凡是作为自己各个别相的形态的犹豫的原因，就是先前见到自己各个别相者，就像站立一样，总体的
English
Also. Even more so than that, when saying "the tree of trees," just as one understands the manifestation of "trunk," etc., in "tree," so too is the exclusion of "vase," etc. Therefore, from the general, "trunk," etc., are things that need to be clearly manifested, while "vase," etc., are distinguished by meaning, and thus this distinction is obtained. Furthermore, why does the teacher abandon the involvement of individuals who consider themselves excellent and only state the reasoning? Because those who state many things that contradict reasoning cannot truly establish the reality of things. Therefore, based on reasoning, those who wish to realize the reality of things through the involvement of individuals who consider themselves excellent should abandon it and only follow reasoning, for the purpose of exclusion. So, as stated in "If that is so," etc., even if the general sound does not appear in the particulars, since there is no exclusion, it is said that exclusion is not its cause. Because of "non-existence, possessing other, appearing," it is said to be unestablished. Through meaning and occasion, etc., "appearing," the word "etc." should be understood to include truly accompanying, etc. Among these, through the force of meaning, the general sound can understand the particulars, such as "A maiden should be given for the sake of beauty," etc. Even without words, it is established that the maiden is given only for the sake of someone with a beautiful appearance. From the tone of the words, it should be understood as "for the sake of someone extremely beautiful." Regarding occasion, for example, when a cowherd says "Bring sendhava" while eating, it will only be understood as salt. Through truly accompanying, for example, when saying "Bring the cow with the calf," it is like only understanding it as a cow. Thus, this is appearance of doubt. In this way, another reason is given for the general sound appearing in the particulars. For black sweetness, etc., it is the cause of doubt of the form of the previous seer. This shows that whatever is the cause of doubt of the form of its particulars is the previous seer of its particulars, just like standing, the general.
Tibetan
་སྒྲ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་རང་བཞིན་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡང་ངོ་ཞེ་ན། འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་ཁྱད་པར་ནི་མཉམ་པར་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་དེ་མཐོང་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་རྣམས་ལ་མ་མཐོང་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་འདི་བརྩད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ཉིད་ཡོད་ན་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་འདིར་ཡང་ན་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱིའི་སྒྲའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས་འཐོབ་བོ། །ཐེ་ཚོམ་མི་རིགས་ཕྱིར་ཞེ་ན། །ཞེས་པ་ག་ལྟེ་དོན་དང་སྐབས་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱ་རོག་གནས་པ་དང་བཅས་པའི་འགྲེང་བ་བཞིན་ན། ཐེ་ཚོམ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ། སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་དེ་ལྟར་དོན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་མེད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས་འགལ་བའོ་ཞེས་སེམས་སོ། །ངེས་ལ་འབའ་ཞིག་ལས་དེ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ལས་ཐེ་ཚོམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དོན་དང་སྐབས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྤྱིའི་སྒྲ་ལས་ཤིང་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ལ་དུས་ཕྱིས་འབའ་ཞིག་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་དོན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་དུས་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དོན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་དམ་ བཅས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱད་པར་ལ་འབའ་ཞིག་མེད་ཅེ་ན་ཞེས་པ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་ཉིད་མེད་དེ། དེ་རྗོད་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་གཞན་བཞིན་ནོ། །མ་སྦྱར་བ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ། །ཉན་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལན་ནོ། །ཡང་ན་མ་གྱི་ཚེ་ཉ་ན་བ་ཕོ་ལ་ལྟོས་པས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གང་གི་ཚེ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཉན་པ་པོས་ཤིང་གི་རང་བཞིན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས། ས་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་རྣམས་ཀྱི་གང་ཡང་རུང་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས
Chinese
声音也是如此这般地说了自性。那么，仅仅是听闻就不能确定吗？这在任何地方都没有见过，也是疑惑的原因吗？这并非存在，因为仅仅是为了听闻，自己的特点就是可听闻的差别之自性，对此也仅仅是见到而已。对于哪些没有见到，考察等词语的意义不是它的特点，因此这不应该争论。如果总的自性存在，那么这个特点也应该观察，这也是从总的词语的方面获得的。如果说不应疑惑，那么，如果这个词语与意义和场合等结合，就不会成为疑惑的原因，就像乌鸦栖息的树枝一样，也有疑惑，因此如何接近自己的特点呢？即使先前没有与意义等结合，也认为论证是相违的。从确定中唯一才是它，等等，与特点结合就不能说是疑惑，那么是什么呢？从与意义和场合等结合的总的词语中，对于树木、肉等特点确定之后，后来唯一才是对特点的疑惑。因此，在接近与意义等结合的时候，疑惑的原因不会成立，无论何时是疑惑的原因，都是因为确定了与意义等结合，因此没有相违之处，这是要说明的。如果在特点上没有唯一，那么唯一就是与特点结合是不存在的，因为它不表达，就像其他的词语一样。没有结合也不是疑惑的原因，这就是所说的。即使那样，具有自己特点的疑惑的原因也没有成立。依靠听闻而见到，这是回答。或者，在没有的时候，依靠听者而结合吗？回答说，无论何时等等，无论何时听者对树木的自性产生疑惑，都会理解从土地产生的自性等任何总的自性。
English
Sound is also said to be of such nature. Then, isn't it uncertain by the very act of listening? This is not seen anywhere, and is it also the cause of doubt? This is not the case, because for the sake of listening, its own characteristic is only the nature of the distinction of what is to be heard, and only that is seen in it. For those who have not seen, the meanings of words such as examination are not its characteristics, so this should not be argued. If the general nature exists, then this distinction should also be observed, and that is obtained from the aspect of the general word. If it is said that doubt is not appropriate, then if that word is combined with meaning and occasion, etc., it will not become the cause of doubt, just like a branch with a crow perched on it. There is also doubt, so how to approach one's own characteristics? Even if it is not combined with meaning, etc., it is thought that the argument is contradictory. From certainty, only that is it, etc., it is not to be said as doubt from being together with characteristics, but what is it? From the general word together with meaning and occasion, etc., after the characteristics such as trees and meat are determined, later only is doubt about the characteristics. Therefore, at the time of approaching together with meaning, etc., the cause of doubt does not arise. Whenever it is the cause of doubt, it is because it is determined to be together with meaning, etc., so there is no contradiction, this is what is to be shown. If there is no only on the characteristics, then only is not combined with the characteristics, because it does not express it, just like other words. Not combining is also not appropriate as the cause of doubt, that is what is said. Even so, the cause of doubt with the aspect of one's own characteristics is not established. Seeing depends on hearing, this is the answer. Or, when there is not, is it combined by relying on the listener? It is said, whenever, etc., whenever the listener doubts the nature of the tree, he will understand any general nature such as the nature arising from the earth.