Tibetan
ལབ་ལང་ཉིད་དང་རྟ་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རོ། །རང་གི་སྤྱི་མངོན་པར་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་པ་འདིས་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྒྱུ་སྨྲས་སོ། །འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལས་དབྱིབས་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་བཀོད་པའི་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་དད་ཁོ་ན་འདི་སྟེ། ཇི་ལྟར་བ་ལང་ཉིད་དང་རྟ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དབྱིབས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ན་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལུས་པའོ་ཞེ་ན། འདི་བདེན་ཏེ། སྐྱོན་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པས་འདི་ལ་ལྟོས་པར་བྱས་པའོ། །དེ་བྱས་ན་དེ་དག་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ན་ཅི་ལྟར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ན་བ་ལང་ངོ་རྟའོ་ཞེས་པ་འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་གྱུར་བ་ན་ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན། ཡང་ན་དེར་བྱས་ན་ནི་དེ་དག་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དག་ཅེས་པ། འདི་ནི་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་ཁོ་ནའོ། །བརྗོད་པ་ནི་སྒྲ་སྟེ་འདིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་དོན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། ཡོན་ཏན་སྔོན་པོ་དང་རིགས་ཨུཏྤལ་དང་ལྡན་པའི་དོན་གྱི་ནི་བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་དུ་དབྱིབས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་སྟེ། ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བཞིན་དུ་བ་ལང་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ རྣམས་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དུ་མ་འདྲེས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་གལ་ཏེ་དབྱིབས་ཐ་དད་པ་ལས་སྤྱི་ཐ་དད་པ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་བུམ་པ་ཉིད་དང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་བར་གསལ་བའི་ཕྱིར་དབྱིབས་དུ་མ་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། རིང་པོ་དང་ཡོངས་སུ་ཟླུམ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་ནི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས་ཏེ། འདིས་ནི་དེ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་ཁྱོད་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་གསལ་བའི་ཆེད་དུའོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་པའི་བརྗོད་པ་དང་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱིབ
Chinese
之所以想要说成是牛本身和马本身，那是因为声音成为了对象。否则，它就不会仅仅是述说了。所谓的“自身之共相显现之因”，是指说成了通达其存在的因。从果的差别中，应当推测出形状、支分完全安立的自性之义。那么，这仅仅是所依之法的差别。比如，牛本身和马本身等等，因为是断定不是共相和差别的实物之因，所以如同不是自性所变成的实物一样，形状也是如此。即使那样，当它被摧毁时，也仅仅是实物的自性留存吗？这是真实的，因为想要述说其他的过失，所以依赖于此。如果那样做了，当他们那样述说时，怎么会不是想要述说呢？当区分形状时，说成“是牛还是马”这样，怎么会不是想要述说差别呢？或者，在那里那样做了，那些那样述说等等。这仅仅是二者的词语。述说是声音，通过它来述说等等。并非具有蓝色莲花的意义等等。并非具有蓝色功德和莲花种姓的意义，不像牛和马一样形状不同。因此，就像蓝色莲花等声音一样，牛和马等声音 并非是共同的基础。所谓的“多种相杂乱”，如果从形状的差别中，共相的差别显现，那么，在一个事物上，由于瓶子本身、存在本身和物质本身等显现，就会导致多种形状不容许进入。所谓的“也不是所见”，长和完全圆形等等进入一个事物，这不是所见，因为这说了为了成就那不存在的名称，没有观察自性。又，“也”这个词是为了阐明你也不想要的意思。因为会导致在瓶子等等上没有唯一的述说和证悟，所以是形状。
English
The reason for wanting to say "the cow itself" and "the horse itself" is that the sound has become the object. Otherwise, it would not merely be stating. The so-called "cause of the manifestation of its own generality" refers to the cause of understanding its existence. From the difference of the result, one should infer the meaning of the nature of the shape and limbs being perfectly established. So, this is merely the difference of the dependent dharma. For example, the cow itself and the horse itself, etc., because they are the cause of determining that they are not objects of generality and particularity, just as they are not objects that have become their own nature, so is the shape. Even so, when it is destroyed, is it only the nature of the object that remains? This is true, because one wants to state other faults, so one relies on this. If that is done, when they say it that way, how can it not be wanting to say it? When distinguishing the shape, saying "is it a cow or a horse" like this, how can it not be wanting to say the difference? Or, if it is done that way there, those say it that way, etc. This is merely the word of the two. Saying is sound, through which it is said, etc. It is not the meaning of having a blue lotus, etc. It is not the meaning of having blue qualities and the lineage of a lotus, not like the shapes of a cow and a horse being different. Therefore, just like the sound of a blue lotus, etc., the sounds of a cow and a horse, etc. are not a common basis. The so-called "various aspects become confused," if the difference of generality manifests from the difference of shape, then, on one object, because the pot itself, existence itself, and substance itself, etc., manifest, it would lead to various shapes not being allowed to enter. The so-called "nor is it seen," long and completely round, etc., entering one object, this is not seen, because this said that in order to accomplish the name of that which does not exist, the nature is not observed. Also, the word "also" is to clarify the meaning that you also do not want. Because it would lead to there being no unique statement and realization on the pot, etc., it is shape.
Tibetan
ས་དུ་མ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་དང་བློ་དག་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་དངོས་པོའི་དེའི་ངོ་བོ་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིབས་ཐ་དད་ལས་སྤྱི་ཐ་དད་པ་མངོན་པར་གསལ་བ་ནི་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་བ་ལང་ཉིད་དང་རྟ་ཉིད་དག་གི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའོ་ཞེས་པས་གཞི་མཚུངས་པ་དང་མི་མཚུངས་པར་བརྗོད་དོ། །ད་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚུངས་ཤིང༌། བ་ལང་ཉིད་དང་རྟ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་མཚུངས་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་གཞི་མཚུངས་པ་དང་མི་མཚུངས་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ཡང་མི་མཚུངས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །འདོད་པ་ལ་ཡང་མེད་ཅེས་སྐྱོན་གཞན་གསུངས་སོ། །གང་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མའི་འབྲས་བུའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དཔེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་ཆོས་སོ། །གང་རྣམས་སྤྱི་ཐ་དད་པ་མངོན་བར་བྱེད་པ་དེའི་སྒྲ་རྣམས་ནི་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་དུ་ཨུཏྤལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་འགལ་བས་ཁྱབ་པའི་ ཐལ་འགྱུར་རོ། །ཡོན་ཏན་ལས་དག་གསལ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དབྱིབས་ཁོ་ན་སྤྱིའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཁས་ལེན་ན། ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་ལས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་གསལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་དབྱིབས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཐལ་པར་འགྱུར་བའོ། །ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། དབྱིབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ངན་པའི་ཕྱིར་དེ་དོར་ནས་ཕྱོགས་གཞན་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་རྣམས་ལ་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དང་ལས་ལ་སོན་པའི་སྤྱི་མངོན་བར་མི་གསལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་འདི་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་བུམ་པ་ལ་སྤྱི་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་གསལ་བ་ན་ནུས
Chinese
对于具有多种属性的事物，认为对其产生作用的语词和认知是相同的，这并不合理。因为那样会导致事物的本质无法确定。因此，从不同的形状中明显区分出不同的共相，是不应承认的。此外，还有“另外”等等。前面提到，牛和马的差别不应被提及，因为它们本身就没有差别，这表明了基础的相同与不同。现在，因为不应被提及，并且因为存在本身和事物本身等能够被清晰地表达，所以是相同的。然而，因为牛和马本身能够被清晰地表达，所以也是不同的，这表明了基础的相同与不同。因此，即使在那方面不想表达不同，也会像蓝莲花等一样，陷入基础相同的境地。对于这种观点，也提出了“不存在”等其他缺陷。 “对于任何事物”等等，是量（pramāṇa）的结果。 “如果”等等，是例子。 “同样地”等等，是宗依（pakṣadharma）。 那些使共相差异显现的事物的语词，其基础并非相同，就像牛和马一样，蓝莲花也是如此，这是由矛盾所遍及的反驳。 从属性和行为中可以清晰地显现。 如果仅仅承认形状能够使共相显现，那么属性本身和行为本身等将无法显现，因为它们本身不具备形状。 如果没有任何事物能够使之显现，那么它就不会显现，就像虚空中的花朵一样，属性本身等也没有任何事物能够使之显现，这是导致无因的谬误。 “通过能力的区别”等等。 因为形状的方面存在缺陷，所以放弃它并提出其他方面。 对于事物、属性和行为，存在着能够使事物本身等显现的原因——能力的区别。因此，对于属性和行为所包含的共相，不存在无法显现的过失。 “即使事物没有差异”等等。 这种情况并非如此，因为这是不确定的。 就像瓶子具有多种共相，因此当它显现时，能力
English
It is not reasonable to consider the words and cognitions that act upon things with multiple attributes to be the same. Because that would lead to the essence of things being uncertain. Therefore, it is not to be admitted that different universals are clearly distinguished from different shapes. Furthermore, there are "others" and so on. As mentioned earlier, the difference between a cow and a horse should not be mentioned, because they themselves have no difference, which indicates the sameness and difference of the basis. Now, because it should not be mentioned, and because existence itself and things themselves, etc., can be clearly expressed, they are the same. However, because the cow and the horse themselves can be clearly expressed, they are also different, which indicates the sameness and difference of the basis. Therefore, even if one does not want to express difference in that aspect, one will fall into the state of having the same basis, like blue lotuses, etc. For this view, other flaws such as "non-existence" have also been pointed out. "For anything" and so on, is the result of valid cognition (pramāṇa). "If" and so on, is an example. "Similarly" and so on, is the property of the subject (pakṣadharma). The words of those things that manifest the difference of universals are not based on the same basis, just as a cow and a horse are, so is a blue lotus, which is a refutation pervaded by contradiction. It can be clearly manifested from attributes and actions. If one only admits that shape can manifest the universal, then the attribute itself and the action itself, etc., will not be manifested, because they themselves do not have shape. If there is nothing that can manifest it, then it will not be manifested, just like a flower in the sky, the attribute itself, etc., also have nothing that can manifest them, which leads to the fallacy of having no cause. "Through the difference of abilities" and so on. Because there is a flaw in the aspect of shape, it is abandoned and other aspects are proposed. For things, attributes, and actions, there is a cause that can manifest the thing itself, etc.—the difference of abilities. Therefore, for the universals contained in attributes and actions, there is no fault of not being able to manifest. "Even if things have no difference" and so on. This is not the case, because it is uncertain. Just as a vase has multiple universals, therefore when it appears, the ability