Tibetan
འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཐེ་ཚོམ་མོ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་འགལ་བའོ། །གལ་ཏེའོ་ན་གང་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེར་མི་འཕེན་པ་ཡིན་ན། སྤྱིའི་སྒྲས་ཁྱད་རང་གི་ཁྱད་པར་མི་འཕེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཆེད་དུ་མི་འཕེན་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ། གང་སྨྲས་པ། ཐེ་ཚོམ་འདོད་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ནི། །རང་གི་སྤྱི་ཡི་འདོར་མ་ཡིན། །བླངས་མིན་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །མཚུངས་ནའང་དེ་དག་དོན་གཅིག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དོན་ལས་དོན་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་དོན་དེས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ འདི་གསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་འོ་ན་གང་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེར་མི་འཕེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་བརྗོད་པ་དེ་རེ་ཞིག་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་འཕེན་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། དོན་འཕེན་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་འཕེན་བ་ནི་མི་གཏོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དོན་འཕེན་པ་ནི་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ལས་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་འཕེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། གལ་ཏེ་འོ་ན་གང་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེར་མི་འཕེན་པ་ཡིན་ན་སྤྱིའི་སྒྲས་ཀྱང༌། རང་གི་ཁྱད་པར་འཕེན་པ་མི་གཏོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཅིས་ན་ཅིར་ཐལ་བར་འགྱུར། གང་བརྗོད་པ་ཡང་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་མེད་བའི་ཆེད་དུ་མི་འཕེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གང་ཡང་གལ་ཏེ་ཡང་དོན་ལས་དོན་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ཁོ་ནས་ངེས་ཟིན་བའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ངེས་པའི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་མཉན་པ་མ་སྦྱར་བ་ན། གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་བ་དེ་ལྟར་དེ་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདི་བསམས་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་དོན་འཕེན་པ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་དོན་འཕངས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་རེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདི་བརྗོད་དེ། རེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ངེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་དོ། །གང་ཞིག་དོན་འཕངས་པ་འདོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རི་བ་
Chinese
那么，这是什么呢？“疑惑”一词本身就是自相矛盾的。如果说在产生疑惑的地方不施设，那么总的词语就不会施设自己的差别，因为也会对这些产生疑惑。如果为了没有共同的基础而不施设，那么这个共同的基础也仅仅是专注于存在疑惑。如所说：因为想要疑惑，所以差别，不是抛弃自己的总类。不是接受，因为产生疑惑。即使相似，那些也是一个意思。如果又从意义上确定意义，那么差别和作为差别的对境就不合理，如同名称的词语一样。如果说因为那些被意义所包含，因此，应该阐明这一点。对此，如果说在产生疑惑的地方不施设等等所说的话，应该稍微思考一下，词语的施设和其他，意义的施设也是其他，词语的施设是不舍弃的性质，意义的施设是确定的性质。对此，如果说从疑惑中不是施设具有确定性质的意义，那么，如果说在产生疑惑的地方不施设，那么总的词语，也不会成为施设自己的差别，不舍弃的性质，这是怎么会成为过失的呢？所说的不为了没有共同的基础而不施设等等，以及如果又从意义上确定意义等等所说的话，这二者都不合理，如同区分事物的规矩，仅仅以总类的词语确定之后，对于所有已经确定的差别，也不附加作为确定意义的差别的忆念，共同的基础和差别以及作为差别的对境成为不合理，同样，以具有它的方面来说的规矩也会如此，这个已经思考过了。如果说意义的施设是确定的自性，那么，为什么对于意义所施设的瓶子等等会期待差别呢？如果这样说，期待的意思就是寻求对于那些产生疑惑的确定，那么，这个过失是没有的。因为想要施设意义的人，就是寻求这种样子的山。
English
Then, what is it? The term "doubt" itself is contradictory. If it is said that where doubt arises, it is not applied, then the general term will not apply its own distinctions, because doubt will also arise about those. If it is not applied for the sake of not having a common basis, then that common basis is also focused only on the existence of doubt. As it is said: Because of wanting doubt, the distinction, is not abandoning its own generality. Not accepting, because it generates doubt. Even if similar, those are of one meaning. If, again, meaning is determined only from meaning, then the distinction and the object to be distinguished are not reasonable, just like the terms of names. If it is said that because those are encompassed by meaning, therefore, this should be clarified. Regarding this, if it is said that where doubt arises, it is not applied, etc., what is said should be considered for a moment, the application of words is different, and the application of meaning is also different, the application of words is of the nature of not abandoning, and the application of meaning is of the nature of certainty. Regarding this, if it is said that from doubt, the application of meaning, which is of the nature of certainty, is not, then, if it is said that where doubt arises, it is not applied, then the general term, will also not become applying its own distinctions, of the nature of not abandoning, how would this become a fault? What is said, not applying for the sake of not having a common basis, etc., and also, if again, meaning is determined only from meaning, etc., what is said, both of these are not reasonable, just as the rule of distinguishing things, after being determined only by the term of generality, for all the distinctions that have already been determined, the recollection of distinction as a definite meaning is not added, the common basis and the distinction and the object to be distinguished become unreasonable, similarly, the rule of speaking in terms of having its aspects will also be so, this has already been considered. If it is said that the application of meaning is of the nature of certainty, then, why would there be expectation of distinction for the pots, etc., to which meaning is applied? If this is said, the meaning of expectation is to seek certainty about those that generate doubt, then, this fault is not there. Because the one who wants to apply meaning is seeking a mountain of this kind.
Tibetan
འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་བྱེ་བྲག་ངེས་པར་ར་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་མཁས་པས་རྩོད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་འདི་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དགག་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པས་རང་གི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །འོ་ན་ཕ་རོལ་པོའི་ཕྱོགས་བཀག་པས་རང་གི་ཕྱོགས་འགྲུབ་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། བསལ་པ་ཏེ་འོངས་པ་དགག་པར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་དེ། འདི་ལ་སྔར་ཁོ་ནར། བྱས་ སོགས་བཞིན་དུ་རང་དོན་ལ། གཞན་སེལ་བས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །ཅེས་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་རྗེས་དཔག་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་ཚད་མ་གཞན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ། དེ་བཀག་པ་ན་དོན་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་གནས་པ་འབའ་ཞིག་གོ །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐུགས་ལ་བྱས་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །ཡང་ཅི་འདིར་སེལ་བ་ཙམ་གྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མངོན་བར་འབྲེལ་ལམ། འོན་ཏེ་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ན། གལ་ཏེ་གཞན་སེལ་བ་ཙམ་ཡིན་ན། རང་དོན་ལ། གཞན་སེལ་བ་ཡིས་རྗོད་པར་བྱེད། ཅེས་པའི་གཞུང་འགལ་ཏེ། རང་གི་དོན་ལས་ཐ་དད་པར་གཞན་སེལ་བ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དེའི་ཆ་འགའ་ཞིག་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ནི་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྨྲའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་གསལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་འགལ་ལོ། །ཅི་སྟེ་དེས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། དེས་ནམ་ཉན་པ་གཞན་སེལ་བྱེད། །ཅེས་ཉམས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དགག་ཚིག་གིས་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་བཞིན་ནོ། །སྒྲའི་བྱེད་པ་གཞན་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་འདི་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་དེ། གཞན་སེལ་བ་ཁོ་ན་སྒྲའི་དོན་ཡིན་པས་སོ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་འདི་རང་གི་དོན་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་གཞན་སེལ་བྱེད་ཅེས་འདིར་གཞན་སེལ་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པས་སོ། །གཞན་སེལ་བས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་
Chinese
不是所希望的。那么是什么呢？是差别确定的范围，仅仅就此而说。或者，贤者会解释所有这些争论的答案，因此而安立。因此等等，以如是所说的种类等等进行陈述，通过否定来近似集合，从而仅仅显示自己的宗派。那么，驳斥他方宗派不能成立自己的宗派，就像驳斥被排除的到来一样，如是所说。这个过失是没有的。对此，如同先前那样，在自义方面，通过遣除他者来进行陈述。这样，已经成立了从声音产生的后验与非差异性。对此，说其他量论者通过成立的方式来陈述种类等等。当否定它时，只有那个意义才完全存在。心中想着将要解释的成立自己宗派，也如是说。还有，在这里仅仅是排除的所说之物才明显相关联吗？或者，是做了它的差别？那会怎么样呢？如果仅仅是遣除他者，那么“在自义方面，通过遣除他者来进行陈述”的论典就相违了，因为依赖于与自己的意义相异的遣除他者。因此，应当通过从其他意义中返回来理解那个事物的某些部分，声音是通过从其他意义中返回来说明应当差别的诸事物等等，所显示的那些与具有它的宗派相明确的事物相违背。如果也做了它的差别呢？“因此何时听者遣除他者”就衰损了，因为为什么遣除他者呢，这是陈述的意思，就像否定词进行遮止一样。声音的作用不是其他的存在。具有它的宗派不会变成其他的，因此，对具有它的宗派进行陈述的过失也会同样地推及到这里，这个过失是没有的，因为仅仅遣除他者是声音的意义，所以也不是相违的，因为凡是这个自己的意义，那就是遣除他者，所以在这里通过遣除他者的声音来进行陈述。“通过遣除他者来进行陈述”。
English
It is not what is desired. Then what is it? It is the definite scope of distinction, and it is spoken only in that regard. Or, the wise will explain the answers to all these debates, and therefore it is established. Therefore, etc., stating the types of what is said, etc., by negating and closely gathering, thus only showing one's own side. Then, refuting the opponent's side does not establish one's own side, just as refuting the excluded arrival, as has been said. This fault does not exist. In this regard, as before, in terms of self-meaning, it is stated by eliminating others. Thus, it has been established that the inference arising from sound is non-different. To this, those who speak of other valid cognitions say that they state types, etc., through the means of establishment. When that is negated, only that meaning remains completely. Thinking of establishing one's own side that will be explained, it is also said thus. Furthermore, is it only the object of exclusion that is manifestly related here? Or, is it made its distinction? What will happen from that? If it is only the elimination of others, then the treatise "In terms of self-meaning, it is stated by eliminating others" is contradictory, because it relies on the elimination of others that is different from one's own meaning. Therefore, some parts of that object should be understood by returning from other meanings, sound speaks of the things to be distinguished by returning from other meanings, etc., the teachings that clarify the side that possesses it are contradictory. What if it also made its distinction? "Therefore, when does the listener eliminate others?" is impaired, because why does one eliminate others, which is the meaning of stating, just as the negative word prevents. The action of sound is not another existence. The side that possesses it does not become another, therefore, the faults of stating the side that possesses it will also extend to this, this fault does not exist, because only eliminating others is the meaning of sound, so it is not contradictory, because whatever is this own meaning, that is what eliminates others, so here it is stated through the sound of eliminating others. "It is stated by eliminating others."