Tibetan
བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་གྱུར་བ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་འདིར་དོན་འདི་མངོན་པར་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། ཡོད་བ་ཉིད་ལ་སོགས་བའི་ཆོས་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ་སྟེ། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་བ་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པ་འདིས་དོན་འདི་ཁོ་ན་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དེ་གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའོ། །དེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་རིགས་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ཁན་མཐོ་པ་མེད་དོ། །འདོན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངག་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོན་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡང་སྐྱོན་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས་འདོན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཁས་བླངས་བ་ཉམས་ཏེ། དོན་ནི་དཔེ་བརྗོད་ཉིད་དུ་བཤད་དེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའམ་འབྲེལ་པའོ། །ཚིག་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་བརྗོད་ནི་ངག་གི་ཡན་ལག་སྟེ། དམ་བཅའ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་བརྗོད་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང་མཇུག་སྡུད་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པས་དཔེ་བརྗོད་མི་རིགས་སོ་ཞེས་པས་དཔེ་བརྗོད་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་བ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་ལྡན་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེ་བརྗོད་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་དང་དེ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྟེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་འདིས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། བུམ་པ་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་ངོ
Chinese
成为所立宗的，就是常性等等。因此，这里要明显而正确地陈述这个道理，由于存在性等等的其他法成为能立，对于所立宗的法，譬喻和同法性不要不一致，意思是说，存在性等等不要在声等上成立常性等等。而且，通过这种方式，就只会阐述这个道理，其他法存在性等等就是所立宗的同法性，不要成为理由。那也不是成为理由的道理，因为是错乱的缘故，这是没有争论的。在两种陈述中也有“也”等等，外在语言的支分本身不要成为譬喻的过失，这是依赖于其他陈述的。即使有，也是同样的过失，因此在两种陈述中也退失了承认，意思是说，要阐述譬喻本身，比如瓶子等等或者关联。不是词句。譬喻是语言的支分， 立宗和、理由和、譬喻和、近取和结论等是支分等，因为这是理由，所以说譬喻不应理，因为依赖于譬喻，所以说“如是”是近取，也说“不如是”，对于所立宗进行近取，这是近取的相。对于声等，以无常是所作性等等来作为所立宗，瓶子等以相似性而具有能成立所立，以及具有能成立所立的不同品，虚空等以法不相似性。依赖于它，就是成为它的主宰，如果存在譬喻，那么也会变成“如是”和“不如是”，因此是依赖于它的。对于所立宗，即对于声等，要用这个理由来进行近取，这就是近取。它也有两种，以同法性以及以异法性。其中，首先以同法性来说，瓶子是所作，是无常，同样，声音也是。
English
That which becomes the object to be established is permanence itself, and so on. Therefore, here, this meaning is to be manifestly and correctly stated: since other qualities such as existence become the means of establishing, for the subject of the proposition to be established, the example and the similarity of qualities to be established should not be inconsistent, meaning that existence and so on should not establish permanence and so on in sound and so on. Moreover, in this way, only this meaning will be explained: other qualities such as existence are the similarity of qualities to be established, and should not become the reason. That is also not a reasonable reason, because it is confused, which is undisputed. In both statements, there are also "also" and so on, the external limb of speech itself should not become a flaw in the example, which relies on other statements. Even if it exists, it is the same flaw, therefore, in both statements, the acknowledgment is lost, meaning that the example itself should be explained, such as a pot and so on, or a relation. It is not a sentence. An example is a limb of speech. The proposition and, the reason and, the example and, the application and the conclusion are the limbs, etc., because this is the reason, so it is said that the example is unreasonable, because it depends on the example, so it is said that "thus" is the application, and it is also said "not thus", applying to the object to be established, this is the characteristic of the application. For sound and so on, impermanence is the object to be established by being made, etc., pots, etc., have the ability to establish the object to be established by similarity, and the dissimilar side that has the ability to establish the object to be established is dissimilar in qualities such as space. Depending on it means becoming its master, if there is an example, then it will also become "thus" and "not thus", therefore it depends on it. For the object to be established, that is, for sound and so on, this reason should be used for application, this is the application. It also has two aspects, by similarity and by dissimilarity. Among them, first, by similarity, a pot is made, it is impermanent, similarly, sound is also.
Tibetan
་ཞེས་པའོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། ནམ་མཁའ་མ་བྱས་པ་ནི་རྟག་པ་སྟེ། སྒྲ་ནི་དེ་བཞིན་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། དཔེ་བརྗོད་ཀྱི་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་པས་བྱས་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན། དེ་ལ་ཡང་སྤྱིའམ་ཁྱད་བར་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་ན་ནི། ཁྱད་བར་མེད་པ་ན་རྣམ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཞེས་ཐ་སྙད་བསྟན་པ་ཁོ་ན་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་བ་མ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་སྟོན་པའོ། །སྤྱི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནས་བརྗོད། །ཅེས་པ་འདིས་ གང་བརྗོད་པའི་དོན་མངོན་བར་བརྗོད་པ་དེ་ཡན་ལག་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཡང་བརྗོད་བ་བཞིན། །ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདིས་བྱས་པ་ཉིད་ཙམ་བརྗོད་ཅིང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བས་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་དེ་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་མ་གྲུབ་བའི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྒྲའི་ཞེས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། སྒྲའི་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྐབས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་འདིར་ཐོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་བ་ནི་རྟེན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་དཔེའི་ཆོས་ཅན་དག་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱི་ལས་དེ་ལྡན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འགྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དཔེས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེས་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བྱེད་པ་ལས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཏན་ཏེ་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་མེད་པར་ཡང༌། གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་དེ་དང་ལྡན་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་
Chinese
之谓也。以法不合之故，未作之虚空是常，声非如是未作也。此中“又”等，譬喻之能立，以能证成所立，或以非时之故，乃法合也。如是者，唯能连接所作性，于彼亦连接总或差别。若不顾所立与法合性，则于无差别时，当了知一切种类之总相，以无有彼之差别故，如是之语唯不能显示。譬如说虚空等未作，即显示遮遣未作，乃所作性之总相。总相唯由因说。此说者，所说之义明显说出，非是余支分，如是，彼亦如是说，连接亦如是，如是说出周遍之相违。若尔，此说“以所作性之故”，唯说所作性，而连接者唯能摄集所立耶？是故是未成之因耶？答曰：说“声之”，以有关联之故，如是说“声是无常，以所作性之故”，当了知“声之”，以是彼之时故，又此中无有听闻故，有者以是待于所依之故，故非未成。如是转变，然所立与譬喻法之有法等之所立之法之总相，由彼具足之所立之法成就之义，合一者是连接，因则非是合一所作。是故唯是未成之义耶？答曰：说“譬喻者”等。譬喻者，由合一，即由无有差别而作之义。若于异处等，定即周遍极明显无有，唯由合一，则与彼具足之无常性成就耶？若如是转变，则
English
It is said. Because of the incompatibility of the dharma, unmade space is permanent, and sound is not unmade in the same way. In this, "also" and so on, the example's proof, because it realizes the establishment of what is to be established, or because it is not the time, is the compatibility of the dharma. If "like that" only connects the nature of being made, then it also connects the general or the particular. If one does not consider the proposition and the compatibility of the dharma, then in the absence of difference, one should understand the general characteristics of all kinds, because there is no difference from it, so the term "like that" cannot be used only to show. For example, saying that space and so on are unmade, it shows the general characteristic of being made, which is the negation of being unmade. The general characteristic is only expressed by reason. This says that the meaning of what is said is clearly expressed, and it is not another branch. Like this, it is said in the same way, and the connection is also like that, thus expressing the contradiction of pervasiveness. If so, does this saying "because of the nature of being made" only express the nature of being made, and does the connector only collect what is to be established? Therefore, is it an unestablished reason? The answer is: Say "of sound," because it is related, like saying "sound is impermanent, because of the nature of being made," one should understand "of sound," because it is its time, and also because there is no hearing here, and what exists depends on the basis, so it is not unestablished. It changes like that, but the general characteristic of the dharma to be established of the subject of the proposition and the example, etc., by the meaning of the accomplishment of the dharma to be established that possesses it, the one who unites is the connector, and the cause is not the act of uniting. Therefore, is it only the meaning of unestablished? The answer is: Say "the example" and so on. The example is from uniting, that is, from acting without difference. If in another place, etc., it is certain that there is no extremely clear pervasiveness, then only by uniting, will the impermanence that possesses it be accomplished? If it changes like that, then