Chinese
所立之法是能立之事物，仅仅与彼相关联，故显示其自性。凡是产生所作之自性者，即产生无常之自性，应以量之譬喻显示之。若不然，则一法存在，然其他亦可由此而生，此无有定准，故恐有错谬。彼量亦应宣说仅仅与彼相关联。由自因所作，如是生起之任何坏灭之自性，乃是刹那存在之法，因其事物已由他者所遮止故。又或为因之事物，因其唯由此而生故，应以譬喻善加显示其他意义。如是，若善能成立彼之事物与因之事物，则随行与遮返即可成立。凡是善能成立彼之事物与因之事物者，仅需为彼等宣说理路即可，因何需说譬喻之义，因已成立故，说彼有何用？此乃观待自宗而说之意趣。观待他宗，则为说明于同品中，所立与能立二者存在之故，而说同类之譬喻；亦为说明于异品中，所立与能立之不顺品二者仅仅一同生起之故，而说不顺品之譬喻；凡是已了知彼二者，则于彼等面前，二者皆不需说，因由譬喻所了知之义已成立之故，如是思择。以义而知等，此乃以自宗而说。此处亦如是，以譬喻显示彼之事物为理路之事物，如是思惟，故云以义而知，说一即可成立二者。如是，若说凡所作者皆唯是无常，若成为非其他意义，则此显明乃是此之自性，因量已见仅仅与彼相关联，且已确定彼之事物故，如是知晓关联，乃是以义而知，若无无常，则作
English
The dharma to be established is the object that establishes, showing its own nature by being related to just that. Whatever produces the nature of being made, produces the nature of being impermanent, which should be shown by the example of valid cognition. Otherwise, if one dharma exists, others may also arise from it, which is not certain, so there is a risk of error. That valid cognition should also state that it is only related to that. Whatever is made from its own cause alone, and arises in such a way that it is of a destructive nature, is a dharma that exists for a moment, because its object is blocked by others. Or it is the object of the cause, because it arises only from its existence, so other meanings should be well shown by example. Thus, when its object and the object of the cause are well established, the following and the reversing will be established. For those who have well established its object and the object of the cause, only the reason should be stated, because what is the point of stating the example, because it has already been established, what is the use of stating it? This is expressing the intention depending on one's own opinion. Depending on the opinion of others, an example of the same kind is given to explain that the object to be established and the object to be established exist in the same direction; and an example of the dissimilar dharma is also given to explain that the dissimilar aspects of the object to be established and the object to be established arise together; for those who have already understood both of them, both do not need to be stated in front of them, because the meaning to be understood by the example has already been established, so think about it. By understanding the meaning, etc., this is said by one's own opinion. Here also, the example shows that its object is the object of reason, so thinking, it is said that by understanding the meaning, saying one can establish both. Thus, if it is said that whatever is made is only impermanent, if it becomes not another meaning, then it is clear that this is its own nature, because the measure has seen that it is only related to it, and it has been determined that it is its object, so knowing the relationship is knowing by meaning, if there is no impermanence, then make
Tibetan
་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། གཞན་དུ་ན་དེ་ཡོད་པ་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་འདི་ཁོ་ན་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་པ་ན་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་འདི་བརྗོད་པ་ན། དེ་ཡོད་པར་རིགས་པ་ནི་གསལ་བར་འདི་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་མེད་པ་ན་མི་འབྱུང་བའོ། །གཞན་དུ་ན་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དྲན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་དེར་མེར་འགྱུར་བ་ཁོན་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། གང་གིས་དུ་བ་ཡོད་པ་མེར་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་དུ་བ་ནི་མེའི་འབྲས་བུ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དོན་གཞན་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དེས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་རང་དབང་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་བ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཁོ་ན་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དོན་གཞན་ཡོད་པ་ན་རང་བཞིན་ཉེ་བར་སྒྲུབ་ཅིང༌། འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དུ་བ་ལ་ཡོད་ཅིང་དེའི་ཕྱིར་དུ་བ་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དེ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རིག་པའི། སྲེག་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ན་དུ་བ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱིས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་མེད་པ་ལ་དུ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། དུ་བ་ལ་མེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཞེས་དོན་གྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་སོ་ཞེས་པའོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངག་གཅིག་ལ་གཉིས་ཀ་དག་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་མེད་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཞེས་རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལའོ། །ཚུལ་འདི་ཞེས་པ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དྲན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་དག་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པར་གྱུར་པ་ན་རང་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྟོན་པར་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ། གང་གི་ཕྱིར་རང་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པ་ དེའི་ཕྱིར་གཞན་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཚུལ་འདི་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་ཅིང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལས་ཀྱང༌། ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དགག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། རང་གིས་ངེས་བཞིན་ཞེས་
Chinese
會轉變為不異，因為是不不同的緣故。否則，如果說「它存在時就只是存在」，這句話本身就不會改變。如果說「它不存在時就只是不會改變」，那麼，有它的道理就很明顯，因為這是它的自性，沒有它就不會產生。否則，因為不合道理的緣故，以對其自性的理解，會憶念起隨行。同樣地，如果說「哪裡有煙，那裡就一定有火」，那麼，因為有煙就一定會有火，煙是火的果實。否則，因為沒有與其他事物相關聯的緣故，會變成自性自在，因為沒有它也不會缺少自性，所以不是沒有。對於果實來說，一定會成為因，因為這本身就是因的因。如果其他事物存在，就能證成自性相近，而且果實也只是在它存在時才存在，它也存在於煙中，因此煙是果實。這樣，通過隨行就能認識到它是果實本身。如果沒有燃燒，煙就不會產生，因此就能理解到意義上的相違。同樣地，如果說「沒有火就一定沒有煙」，那麼，煙一定會有火，這就是說通過意義就能理解到隨行。並不是想要在一個能成立的語句中同時結合兩者，因為那是沒有意義的。對於比量來說，也是對自己的意義進行比量。這種方式是指理解的方式。僅僅是產生憶念，分別理解隨行和相違，當確定了法相時，對於自義比量也能見到這種方式，這是它的意思。為了說明這一點而說了「如果這個」等等。之所以說「因為那個」，是因為對於自義比量也能見到這種方式的緣故。 因此，對於他義比量也應當觀察這種方式，因為它具有先決條件，並且為了遮破過失以及近取等而說了「自己確定」等等。
English
It will transform into non-difference, because it is not different. Otherwise, if it is said, "When it exists, it only exists," this statement itself will not change. If it is said, "When it does not exist, it only does not change," then the reason for its existence is clear, because this is its own nature, without which it will not arise. Otherwise, because it is unreasonable, understanding its own nature will bring to mind the subsequent following. Similarly, if it is said, "Where there is smoke, there must be fire," then because there is smoke, there must be fire, and smoke is the fruit of fire. Otherwise, because it is not related to other things, it will become self-nature independent, because without it, self-nature will not be lacking, so it is not non-existent. For the fruit, it will inevitably become the cause, because this itself is the cause of the cause. If other things exist, it can prove that self-nature is close, and the fruit only exists when it exists, and it also exists in smoke, therefore smoke is the fruit. In this way, by following, one can recognize that it is the fruit itself. If there is no burning, smoke will not arise, so one can understand the contradiction in meaning. Similarly, if it is said, "Where there is no fire, there is no smoke," then smoke must have fire, which means that one can understand the subsequent following through meaning. It is not intended to combine both in one statement that can be established, because that is meaningless. For inference, it is also inferring one's own meaning. This way refers to the way of understanding. Merely generating remembrance, separately understanding following and contradiction, when the characteristic of the dharma is determined, this way can also be seen in self-meaning inference, that is its meaning. To illustrate this, it is said, "If this," and so on. The reason for saying "Because of that" is because this way can also be seen in self-meaning inference. Therefore, this way should also be observed for other-meaning inference, because it has prerequisites, and in order to refute faults and close-taking, it is said, "Self-determined," and so on.
Tibetan
པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ། གང་ལས་འདོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་ལས་ཕྱོགས་ཆོས་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་དག་གི་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ།། དེས་ན་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལས་གཞན་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཞན་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དོར་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་སོང་ཞེས་པ་འདིར་ཕྱོགས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པ་ལས་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་འཆད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་བརྗོད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རིགས་པ་དེས་སྨྲའོ་ཞེས་པ་འདིར་སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་རྣམས་ནི་དུ་མའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་བརྗོད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཡོད་པའི་དོན་ནི་ཕྱོགས་ཞེས་སོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་སུ་དོན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་བརྗོད་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལ་དགོས་པ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ནུས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ནི་གཞན་དོན་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བླང་ངོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཞན་གྱི་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་དེ་མ་ཐག་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་ནའི་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོའོ་ཞེས་པ་འདི་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །ཤེས་འདོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པས་ཤེས་འདོད་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་དོགས་པ་དང་ནུས་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་སྡུད་དག་སོགས་པའི་སྒྲས་འཕངས་ནའང༌། སླར་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་སྤངས་པ་ནི། །རིགས་པ་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འདོད་པ་སུན་ཕྱུང་ནས། དེ་དག་ཡན་ལག་གཞན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཡན་ལག་གཞན་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་ཟིན་པ་དང་ནུས་པ་མེད་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ། །དཔེའི་ཚིག་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་ཟིན་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་འདི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲས་སོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། གང་གི་ཕྱིར་དཔེས་མཐུན་
Chinese
等等，为了像自己一样生起定解，也为了使他人同样生起定解。从何处生起希求，以及从何处与所立的法性及关联相关联，成为阐述所立，使所立清晰的自性。因此，从宗等词语之外，对于它不近需，知晓等等，在外义比量中应舍弃，此乃其义。所谓“其他已逝”，此处应考察从陈述宗法等处。又如何进入阐述具有解释意义的陈述，使之清晰呢？例如，就像“以理而说”一样，此处就像如何说一样，因为语言的词根是具有多种意义的缘故。关联是指无则不生。为了显示应比量之义而陈述宗，所谓宗之语，此处是意义的异名。如是所说：“存在的意义即是宗。”将如是宣说：在比量之时，无论陈述任何意义，都是为了了知应比量之义，对此没有其他的少许需要。陈述宗法等，唯有陈述能力显现，才是外义比量的支分之事物，因此，唯有它才应取，此乃其意。因此而说：“非为他者”等等。以此阐明，唯有紧接着陈述的才是支分之事物。以“欲知等等”表示舍弃了欲知、怀疑、疑惑以及获得能力等等。虽然以“近取”和“结尾”等词语舍弃，但再次特别舍弃的原因是：因为理智者们已经驳斥了想要了解，因为那些是其他支分之故。那些不是其他支分的理，因为是显示已经陈述过和无能为力的意义之故，如何能成为理呢？“譬喻之词”等等，因为是显示已经陈述过的意义之故，所以说这是不确定的。所谓“为了显示因的意义”，因为譬喻一致
English
Etc., in order to generate certainty like oneself, and also to generate certainty in others in the same way. From where does the desire arise, and from where is it related to the nature of the established and the connection, becoming the nature of explaining the established, making the established clear. Therefore, apart from the words such as the subject, it is not closely needed for it, knowing etc., should be abandoned in the inference for others, this is the meaning. The so-called "others have passed away", here it should be examined from the statement of the subject-property etc. Also, how to enter into explaining the statement with explanatory meaning, making it clear? For example, just like "speaking with reason", here it is like how to speak, because the roots of language are of multiple meanings. Connection means that without it, it does not arise. To show the meaning to be inferred, the subject is stated, the word subject here is a synonym of meaning. As it is said: "The meaning of existence is the subject." It will be declared as follows: at the time of inference, whatever meaning is stated, it is for the sake of understanding the meaning to be inferred, and there is no other slight need for it. Stating the subject-property etc., only stating the ability to manifest is the object of the limb for the inference for others, therefore, only it should be taken, this is the intention. Therefore, it is said: "Not for others" etc. This clarifies that only what is stated immediately is the object of the limb. By "wanting to know etc." it means abandoning wanting to know, doubt, suspicion, and obtaining ability etc. Although abandoned by words such as "close taking" and "ending", the reason for abandoning it again specifically is: because the rational ones have refuted wanting to understand, because those are other limbs. Those are not the reason for other limbs, because they show the meaning of having been stated and being powerless, how can it be a reason? "The word of example" etc., because it shows the meaning of having been stated, so it is said that this is uncertain. The so-called "in order to show the meaning of the cause", because the example is consistent