Tibetan
། །འོ་ན་འདིར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ན། མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའོ་ཞེས་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་འདི་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་མེད་ན་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ངེས་པར་རྟོགས་པས་སྐྱོན་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཅི་སྟེ་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་ན་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྟག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྐྱོན་འདི་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྟག་པ་ཉིད་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་སྟེ། མི་རྟག་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟག་པ་ཉིད་མེད་ན་མཉན་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ལ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ། དཔེར་ན་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ནི་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའོ་ཞེས་པ་འདིར་རྟག་པ་ལས་རྣམ་པར་བཅད་དེ། མི་རྟག་པ་ལ་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་བའོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ལས་རྣམ་པར་བཅད་པ། རྟག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་བསྟན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དོན་གྱི་གོ་བས་གཉིས་ཀ་རྙེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རྗེས་སུ་སྣང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། གང་ཡང་རུང་བས་གཉིས་ཀ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་ བསྒྲུབ་བྱས་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་པ་འདི་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒྲ་ནི་ཁྱབ་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་དགོངས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།། གང་དང་གང་བྱས་པ་དེ་དང་དེ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ན། བྱས་པ་ཉིད་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང༌། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ལ་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དགོས་པ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་ཙམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་རིགས་ཏེ། དགོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྱི་འོན་ཀྱང་གང་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པར
Chinese
那么，如果在这里显示没有所要成立的法，那么就接近于没有。如果这个“唯有无常是努力之后才产生的”的确定之见，如果没有无常，就不会变成努力之后才产生的，因为确定了这一点，所以没有任何过失。如果有什么过失，那就应该说出来。如果问那有什么过失呢？应该说，不共的法也会变成常法的理由，这就是过失。例如，常法是应该听闻的，因为没有无常。对于这个例子，如果所要成立的常法不存在，那么就显示了没有应该听闻的法，因为对于具有坏灭自性者来说，没有应该听闻的法，因此就变成了理由。这个过失是不存在的。例如，在“唯有无常是努力之后才产生的”这个例子中，从常法中分离出来，实际上就表达了无常是努力之后才产生的。而且，这一点也已经很好地成立了。应该听闻的法，像这样从无常中分离出来，不能够显示给某些常法，因为对于所有存在和不存在的事物来说，都是疑惑的。如果那样，通过意义的理解可以获得两者，那只是我们所随顺的显现，因为无论如何都可以很好地显示两者。 这里，理由 与所立宗之后行。 对于这个“之后行”的词语，显然是意指周遍的意义，因为“在所有处所行”就是“之后行”这个词语的含义。对于这一点，说了驳斥的过失，例如“如果”等等。如果很好地显示了“凡是所作，都是无常”的周遍性，那么所作本身就只会理解为与常法相违，而且， 所立无则无。 因此，不必说不相似法的例子的相，因为它的必要性在于，相似法的例子已经通过周遍性成立了。如果仅仅是为了显示在相似的方面存在理由，那么就应该说不相似法的例子的相，因为具有必要性。然而，显示已经说过的外在意义是必然的。
English
So, if here it is shown that there is no object to be established, then it is close to non-existence. If this definite view that "only impermanence arises immediately after effort," if there is no impermanence, it will not become that which arises immediately after effort, because this is definitely understood, so there is no fault. If there is any fault, then it should be spoken. If you ask what is the fault in that? It should be said that the uncommon dharma will also become the reason for permanence, this is the fault. For example, permanence itself is to be listened to, because there is no impermanence. For this example, if the permanence to be established does not exist, then it shows that there is no object to be listened to, because for those with the nature of destruction, there is no object to be listened to, therefore it becomes a reason. This fault does not exist. For example, in the example that "only impermanence arises immediately after effort," it is separated from permanence, and in fact it expresses that impermanence arises immediately after effort. Moreover, this has been well established. The object to be listened to, like this, separated from impermanence, cannot be shown to some permanence, because for all things that exist and do not exist, there is doubt. If so, if both can be obtained through the understanding of meaning, then that is only the appearance that we follow, because in any case both can be well shown. Here, the reason Follows after the established. For this word "follows after," it is clearly meant to be the meaning of pervasiveness, because "going in all places" is the meaning of the word "follows after." For this, the fault of refutation is spoken, such as "if" and so on. If the pervasiveness of "whatever is made is impermanent" is well shown, then the made itself will only be understood as contrary to permanence, and also, If the established is absent, then absent. Therefore, it is not necessary to speak of the characteristics of dissimilar examples, because its necessity is that the similar examples have already been established through pervasiveness. If it is only to show that there is a reason on the similar side, then the characteristics of dissimilar examples should be spoken, because it has necessity. However, showing the external meaning that has already been said is necessary.
Tibetan
་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་གཙོ་བོའི་ཞེས་པ་འདི་མི་རིགས་པས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པར་གྱུར་པ་ཙམ་སྟོན་པ་ལ་དཔེའི་ཕྱིའི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྟོན་ཏོ། རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀྱང་གི་སྒྲས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རོ། །བུམ་པ་ལ་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་ན། གཏན་ཚིགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ཙམ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས། འདིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པས་ཅི་ཞིག་ཁྱབ་པ་ཁོ་ནས་ཞེས་པ་གང་དུ་བསྒྲུབ་བྱས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་སོ། །འོ་ན་ཡང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ཟིན་མོད། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པར་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། འདི་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གནས་སྐབས་འདི་ལ་ཡང་ཞེས་སྨྲ་བས་འདི་གསལ་བར་བྱེད་དེ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེས་ཁྱབ་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་གཞན་ལ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་དགོས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དེའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་དགོས་པ་སྔོན་ཅིང་གསུངས་པ། གང་གི་ཚེ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་པོ་བློ་ཞེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་ཀྱང་ཁྱབ་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་སྟོན་པ་ལས་གཞན་པས་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་རྟོགས་པ་ལྕི་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྨྲ་བས་འདི་གསལ་བར་བྱེད་དེ། གང་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཙམ་བཤད་པར་བྱ་བ་དེའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལས་ཀྱང༌། གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འདི་སྐད་ནི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་གཏན་ཚིགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་བཤད་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ན། གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་པ་འ
Chinese
由于说“主要的”来指示是不合理的，因为仅仅指出存在依赖于例子的外在意义是不合理的。它指示说，甚至仅仅通过立即努力而产生，等等。通过“也”这个词，也因为无常。对于花瓶来说，如果不存在立即努力而产生，它就不会产生。因此，当说在花瓶上看到无常和立即努力而产生时，仅仅理解论证在相似方面存在。在这里，依赖于外在意义，仅仅通过什么来遍及，从所要证明的事物之后跟随的定义来说。那么，虽然已经说过了不同法性质的定义，但不应该说，因为没有必要而返回吗？回答说：说了，“对于这个也”等等。通过说“对于这个情况也”，这使得它清晰，当不是通过相似法性质的例子来指示遍及的时候，应该通过不同法性质的例子来指示。因此，在其他情况下，不同法性质的例子是必要的，因此，说出它的定义是合理的。同样，在其他情况下，不同法性质的例子的必要性之前已经说过。当是，等等。当理解者变得固执时，即使通过不同法性质的例子来指示，也不能轻易地理解遍及，因为除了指出在相似方面存在之外没有能力，为了完全消除对它的理解的困难，应该通过相似法性质的例子来指示仅仅在相似方面存在。如果是那样，那么不是，等等，这样想，在那个时候，应该极好地指示仅仅在相似方面存在。通过说，这使得它清晰，对于什么应该解释论证的仅仅存在，那就是相似法性质的例子。因此，论证跟随所要证明的事物。等等，这不应该解释，应该这样解释，在何处应该解释论证仅仅在相似方面存在。或者，论证跟随所要证明的事物。
English
It is unreasonable to say "primary" to indicate, because it is unreasonable to merely point out existence relying on the external meaning of the example. It indicates, even by the very fact of arising immediately through effort, and so on. By the word "also," also because of impermanence. For a vase, if there is no arising immediately through effort, it will not arise. Therefore, when it is said that impermanence and arising immediately through effort are seen in a vase, it is only understood that the reason exists in the similar aspect. Here, relying on external meaning, by what alone does it pervade, from the definition of following after what is to be proven. Then, although the definition of dissimilar dharma nature has already been stated, should it not be stated, because it is unnecessary and returns? It is said: "For this also," and so on. By saying "for this situation also," this makes it clear that when it is not indicating pervasion by the example of similar dharma nature, it should be indicated by the example of dissimilar dharma nature. Therefore, in other situations, the example of dissimilar dharma nature is necessary, and therefore, it is reasonable to state its definition. Similarly, the necessity of the example of dissimilar dharma nature has been previously stated in other situations. When it is, and so on. When the understander becomes stubborn, even if it is indicated by the example of dissimilar dharma nature, pervasion cannot be easily understood, because it has no ability other than to point out existence in the similar aspect. In order to completely eliminate the difficulty of understanding it, it should be indicated by the example of similar dharma nature that only exists in the similar aspect. If that is the case, then it is not, and so on, think like this, at that time, it should be excellently indicated that only exists in the similar aspect. By saying, this makes it clear, for what should be explained the mere existence of the reason, that is the example of similar dharma nature. Therefore, the reason follows what is to be proven. And so on, this should not be explained, it should be explained like this, where the reason should be explained as merely existing in the similar aspect. Or, the reason follows what is to be proven.