Tibetan
ད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། སྐབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་བརྗོད་པར་གྱུར་བ་ན། བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་པོ་ཡང་བསམ་པ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱ་བར་འདོད་པས་འདྲི་སྟེ། གང་གི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ། འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཅི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གནས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གནས་ནི་རྩོད་པའི་གཞི་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་།གཏན་ཚིགས་བཞིན་དུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པས། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ག་ལ་ཡིན། གང་དུས་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། དེའི་བྱེད་པོ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་ཞིང༌། ཤེས་བྱེད་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལྟར། རང་གི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ན་དུས་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཅན་ལན་སྨྲ་བ། གང་གི་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་སྟོན་བཞིན་པའི་དུས་ལས་འདས་པར་སྦྱར་བ། དུས་ལས་འདས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ། ལྡན་པས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྔར་དང་ཕྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསལ་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ། གསལ་བར་བྱེད་པ་འོད་དང་ལྡན་པ་ལྡན་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར་གྱི་འདས་པ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་སྒྲ་དང་ལྡན་བའི་གསལ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ན་དེ་གཟུགས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ཁོ་ན་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་འདས་པ་ན་སྟེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་འདས་པ་ན་ནེ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་དང་སྟ་རེ་ལྡན་པ་ན་རིང་པོ་ནས་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་དུས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་གསལ་བ་ལྡན་པའི་དུས་ལས་འདས་སོ་ཞེས་པས་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའོ་ཞེས་པས་ དེ་འདི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མིན་ནོ། །ལྡན་པ་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ནི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མེ་དང་དུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་ཀྱང་གང་གིས་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ངོར་དུ་བ་ནི་མ་བསྟན་པ་སྟེ་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མེད་པ་ནི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྭ་ཅན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རྟའོ་ཞེས་བ་ལྟ་བུའོ། །གང་རྟ་དང་རྭ་དག་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ན་རྭ་ཅན་དུ་འབུགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། ཅི་ཞིག་འདིར་ཤེས་པར་བྱ། གལ་ཏེ་རྭ་ཅན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟའོ་ཞེས་སྨྲ་ན། སྨྲ་བྱ་དེ་ནི་མེད་པ་སྨྲའོ་ཞེས་པས། རྟ་དང་རྭ་དག་ལ་འབྲེལ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་གང་ཡོད་ཀྱང་མ་ངེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྭ་ཅན་རིག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། ཅི་ཞིག་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྭ་ཅན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བ་ལང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་ན་དེ་ནི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ཐེ་ཚོམ་དུ་སྨྲའོ་ཞེས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཧེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྭ་ཡོད་ཅེས་སོ། །རེ་ཞིག་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དག་གིས་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ན་དཔེ་ལ་རྟེན་པའི་སྐྱོན་གཉིས་དག་སྲིད་དེ། དཔེ་ནི་མེད་པའམ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཉིད་ཡང་ན་སྟེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་གྱིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འམ་གྱི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་དོན་ཅན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་ན་རེ་ཞིག་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ལས་འབྲེལ་པ་མ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་དཔེ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་ལས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཆོས་ཅན་གྲུབ་ན་ཡང་དེ་ལ་སྔར་རྟགས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་གྱིས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཉིད་དེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པན་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་དག་གིས་གང་གི་ཕྱིར་དཔེ་ལ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དཔེའི་སྐྱོན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ལའམ་ཡོད་བཞིན་པ་ཡང་ན་སྟེ། མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ནི་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ཀྱི་དཔེ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཅིས་ཤེ་ན
Chinese
那么是为了什么呢？如果不是为了那个时候的缘故而说，那么就说是为了所作的缘故。对方也想仅仅是明白想法而提问：我们如何才能理解声音是无常的呢？这有什么理由呢？如果是这样，怎么会不是似是而非的理由呢？回答说：在理由的位置等等。理由的位置是争论的基础，因为作为那个理由的极好结合，具备了理由的特征的一个方面。凡是看起来像理由的，就是似是而非的理由，因为这在这里是不存在的。哪里是似是而非的理由呢？无论何时，种子等等都是确定的，从它的作者那里产生，认知者是如何像那样理解的呢？当理解了自己的意义时，就不依赖于时间了。有宗派者回答说：将某个意义只显示一个方面的，与时间脱离而结合。显示脱离时间，例如声音是常，因为与具有者显现，就像色一样。先前和之后显现的状态是常。这不是理由，因为显示了脱离时间。因为所要显现的色等等，显现者与光具有者，只有具有者才能执持，过去则不是。如果那也是与声音具有的所要显现，那么那个色显现者只有在接近时才能理解，在过去，也就是显现者在过去时则不是。当木头和斧头具有时，长期存在者们区分声音，并在时间上接近地观察，从那之中也显现出脱离具有的时间，因此不是具有的因。因此是似是而非的理由，因为 那与所要成立的相同，而不是不同的。因为遮止了具有是声音显现的原因。因此这仅仅是不成立的。分别部派的等等，对于那极不成立，是因为记号和有记号的关系极不成立的缘故。例如火和
English
Then what is it for? If it is not said for the sake of that time, then it is said for the sake of what is done. The other party also wants to clarify only the understanding of the thought and asks: How can we understand that sound is impermanent? What is the reason for this? If so, how could it not be a seemingly reasonable reason? The answer is: In the position of reason, etc. The position of reason is the basis of the argument, because as an excellent combination of that reason, it possesses one aspect of the characteristic of reason. Whatever appears like a reason is a seemingly reasonable reason, because it does not exist here. Where is the seemingly reasonable reason? Whenever seeds, etc. are certain, they arise from their author, and how does the cognizer understand it like that? When one understands one's own meaning, one does not depend on time. The sectarian answers: Combining something that only shows one aspect of meaning with being detached from time. Showing detachment from time, for example, sound is constant, because it manifests with the possessor, like form. The state of manifestation before and after is constant. This is not a reason, because it shows detachment from time. Because the color, etc. to be manifested, the manifester and the light possessor, only the possessor can hold, but not in the past. If that is also the manifestable that possesses sound, then that color manifester can only be understood when it is close, but not in the past, that is, when the manifester is in the past. When wood and axe are possessed, those who have been around for a long time distinguish sounds and observe closely in time, and from that it also appears that the time of detachment from possession, therefore it is not the cause of possession. Therefore, it is a seemingly reasonable reason, because That is the same as what is to be established, not different. Because it prevents possession from being the cause of sound manifestation. Therefore, this is only unestablished. The Vaibhashikas, etc., for that extremely unestablished, is because the relationship between the sign and the signed is extremely unestablished. For example, fire and
Chinese
即使有牛的关系，但在它不具备产生结果之因的特征的情况下，牛就没有被指出，这意味着它不是论证。没有是因为没有具备等关系，所以不是有，例如有角，因此是马。如果马和角被证明不是他者，那么说“它被认为是长角的”，那么在这里应该知道什么？如果说“它有角，因此是马”，那么所说的是在说没有，因为马和角之间没有任何关系。怀疑是指不确定是否存在，例如说“认识有角”，那么在这里应该知道什么呢？如果说“它有角，因此是牛”，那么这就是在怀疑地说要说的。为什么呢？因为水牛等也有角。暂时没有完全成立等，如果标志和具有标志的事物之间的关系没有完全成立，那么就可能存在依赖于例子的两个过失，例子是不存在或者没有完全成立的意义，或者是因为论证的意义。因此说，“或者”这个词具有区分的意义。其中，当例子的法，仅仅是其自身的自性没有完全成立，因此没有理解关系的时候，例子是不存在的，因为法没有成立。如果法成立，但因为之前没有看到标志，所以关系没有完全成立的时候，就是论证的意义没有完全成立的意义，这意味着论证不完整。为什么又是像例子一样显现，而不是像论证一样显现呢？说“如果是那样”等，以这些方式，因为例子会变得没有完全成立，因此这是例子的过失，而不是似是而非的论证。如果又说，要证明的法，或者存在，或者像眼睛的所见一样，是用没有完全成立的词来表达的，而不是对例子说的。如果那样，论证的意义就会相违背。又是什么导致论证的意义相违背呢？
English
Even if there is a relationship with a cow, if it does not possess the characteristic of a cause that produces a result, then the cow is not pointed out, which means it is not an argument. Non-existence is because there is no relationship such as possession, so it is not existence, for example, having horns, therefore it is a horse. If the horse and horns are proven not to be other, then saying "it is considered to have horns," then what should be known here? If it is said, "It has horns, therefore it is a horse," then what is said is saying non-existence, because there is no relationship whatsoever between the horse and horns. Doubt is when it is uncertain whether it exists or not, for example, saying "recognizing having horns," then what should be known here? If it is said, "It has horns, therefore it is a cow," then this is saying what is to be said with doubt. Why? Because buffaloes and others also have horns. Temporarily not fully established, etc., if the relationship between the sign and the thing with the sign is not fully established, then there may be two faults that rely on the example, the example is non-existence or the meaning of not fully established, or because of the meaning of the argument. Therefore it is said, "or" the word has the meaning of distinguishing. Among them, when the example's dharma, only its own self-nature is not fully established, therefore when the relationship is not understood, the example is non-existent, because the dharma is not established. If the dharma is established, but because the sign has not been seen before, so when the relationship is not fully established, it is the meaning of the argument that is not fully established, which means that the argument is incomplete. Why does it appear like an example again, and not appear like an argument? Saying "If it is like that," etc., in these ways, because the example will become not fully established, therefore this is the fault of the example, not a seemingly valid argument. If it is said again, the dharma to be proven, or exists, or like what is seen by the eyes, is expressed by the word of not fully established, not said to the example. If that is the case, the meaning of the argument will be contradictory. What causes the meaning of the argument to be contradictory again?