Tibetan
ས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་འགྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དཔེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཞེས་པའོ། །དུམ་ཞོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེ་མེད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་དཔེར་ འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་དཔེའི་སྐྱོན་ནོ། །འོ་ན་དུམ་ཞོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཅི་ལྟར་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གྲུབ་པ་བདེན་མོད། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བླངས་ཏེ། གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་བོ། །ཅི་སྟེ་ཉེ་བར་མི་ལེན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཙོ་བོ་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་དུ་དུམ་ཞོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ཚད་དང་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དང༌། ནུས་པས་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་དངོས་སུ་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དང་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་རྣམས་མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རིགས་པའི་སྒོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་དུའོ། །མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཚད་ཅན་གྱི་རྣམ་བར་ལྡན་པས་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྒྱུ་གཅིག་འདྲེས་པ་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུ་དང་འདབ་མ་དང་སྡོང་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ལ་འདྲེས་བ་ཡིན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་མེར་མེར་པོ་དང་ནར་ནར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁུ་བ་དང༌། ཁྲག་ལ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་འགའ་ཞིག་ལ་འདྲེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་ཡང་གཙོ་བོའོ། །དེས་ན་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གྲག་གོ །འདི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཁྱད་པར་རྣམས་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་རིགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ཚད་ཅན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྡན་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་བླངས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བ་ཉིད་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འབྲུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ ཡིན་ཞིང༌། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་ལ་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལས་སྔར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟར་བ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་མ་ངེས་པ་སྟེ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྔོན་མ་ཅན་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདྲེས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲེལ་པ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་རྣམས་ནུས་པ་གཅིག་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་ཡོད་ན། འབྲས་བུ་འཇུག་པ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་འོ་མ་ལ་ཞོའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ན་ཞོ་ལྟ་བུའོ། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལས་སྔར་གང་ལས་ཕྱིས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནུས་པ་དེ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ལོ། །འདིར་གལ་ཏེ་འཇུག་པ་ནི་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་ན། དེ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོར་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་ནི་ཐོག་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དམ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ཇི་འདྲ་བ་ཕ་རོལ་པོ་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་འདྲ་བར་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཕ་རོལ་པོ་ནི་སྔར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་གསལ་བར་འགྱུར་བ་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་ཉམས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའི་མི་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འཇིག་པར་རོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་སྐྱེ་པ་དང་འཇིག་པ་དག་པ་དེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་མ་བྱུང་པ་འབྱུང་བ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དག་གོ །འོ་ན་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱི་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དེ་གྲུབ་པ་ན་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་བརྟག་པས་མ་གྲུབ་པར་རྩོད་པ་ནི་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་ལན་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཉིས་ཀ་ཡང་འདོད་པའི་དངོས་པོའི་སྤྱི་ཅུང་ཟད་པ། གང་གི་རྒྱུ་ཅན་སྐྱེ་པ་དང་མི་རྟག་པའི་སྒྲ་དག་ཡིན་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་ན་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་ལན་དུ་འགྱུར་མོད། དེ་ཡང་མེད་དོ། །གསལ་བར་འགྱུར་བ་དང་ མི་གསལ་བར་འགྱུར་བ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་ཕྱིས་གནས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་པས་འཇུག་པ་མ
Chinese
仅仅成就一个本体是不可能的。因此，才说是“如相似例”。因为片段、早晨等等并非从差别之外产生。因为一切差别都应被证明，所以没有例子。仅仅应被证明的事物作为例子是不合理的。因此，这是例子中“有法不成”的过失。那么，片段、早晨等等是成立的，怎么会是有法不成呢？成立是真实的，但因为将论式的应证对象作为近取，并明确指出“没有其他”，所以才是有法不成。如果不是近取呢？即使那样，片段、早晨等等也不会变成具有先前的自性，因此，三种功德本身就不存在了。同样，对于剩余的事物，即尺度、果实、因的实体，以及通过能力进入的事物，和具有各种自性之相的事物。对于这些，如果实际上主要的存在本身是应证对象，那也是不正确的，因为不了解量（pramāṇa，量）的境。因为不存在以共相特征为境的推论。像这样等等，通过追随先前的，论式、例子和近取等等，应如何合理地说明它们是不相关的呢？从理性的角度来说，那是不合理的。因为存在未成立和相违的过失。其中，通过具有尺度之相，差别应被证明为混合于一个因中的先前自性。例如，芽、叶和树干等等，因为具有完全的变化，所以混合于一个谷物的因中。就像柔软的和细长的等等存在于精液和血液中一样，差别也应在某个因中混合产生，而那就是主要的。因此，据说“它存在”。这也是未成立的，因为差别是无限的。如果说眼睛等等被种类完全包含，所以是有尺度的，那是不对的，因为承认种类与差别并非他体，因此，与种类相关的事物是无限的。承认之后……
English
It is impossible to accomplish just one entity. Therefore, it is said to be "like an example." Because fragments, mornings, etc., do not arise from outside of the differences. Because all the differences should be proven, there is no example. It is not reasonable to take only what should be proven as an example. Therefore, this is the fault of "the subject not being established" in the example. Well, fragments, mornings, etc., are established, so how is it that the subject is not established? It is true that it is established, but because the object to be proven by the reason is taken as a close object, and it is clearly pointed out that "there is nothing else," therefore, the subject is not established. What if it is not a close object? Even then, fragments, mornings, etc., will not become the previous nature, therefore, the three qualities themselves do not exist. Similarly, for the remaining things, that is, the entity of measure, fruit, and cause, and the things that enter through ability, and the things that possess various aspects of nature. For these, if the actual existence of the main thing itself is the object to be proven, that is also incorrect, because the object of valid cognition (pramāṇa) is not understood. Because there is no inference that has the object of the general characteristic. Like this and so on, by following the previous ones, how should it be reasonably explained that the reason, example, and close collection, etc., are unrelated? From the perspective of reason, that is unreasonable. Because there is the fault of being unestablished and contradictory. Among them, by possessing the aspect of measure, the differences should be proven to be the previous nature mixed in one cause. For example, sprouts, leaves, and trunks, etc., because they have complete change, are mixed in the cause of one grain. Just as soft and slender, etc., exist in semen and blood, so also the differences should arise mixed in some cause, and that is the main thing. Therefore, it is said, "It exists." This is also unestablished, because the differences are infinite. If it is said that eyes, etc., are completely contained by the genus, so they are measurable, that is not correct, because it is admitted that the genus is not other than the differences, therefore, the things related to the genus are infinite. After admitting...
Chinese
认识等等的相违，如前一样。谷物等等并非成立为一，幼芽等等也并非与之混合，因为从产生之前本来就没有成立的缘故。即使存在也不会产生，如现在一样。即使承认理由存在于同品方，也是不决定的，因为没有见到具有多种前因的种子等等与谷物等等的混合，并且从无关联的事物也不能成立周遍。具有能力进入的形态，能成立差别是具有一种能力的前因，如果因具有果的能力，就能见到果的进入，譬如牛奶具有酸奶的能力时，就像酸奶一样。伟大等等的进入也是存在的，因此从进入之前，后来产生伟大等等的能力是存在的。那也是主要的。如果这里认为进入是具有作用的性质，那么这在善逝那里是不成立的，因为承许一切事物都是刹那性的缘故。如果产生是具有始末的性质，或者具有产生和坏灭的性质，那么这与外道所希望的如何一样，也是不成立的，因为外道希望先前存在的事物显现为产生，而自身本质没有消失的自性不显现为坏灭。像这样的产生和坏灭，善逝们也是不承认的，那么是什么呢？是没有产生的产生和自身本质消失的性质。那么，如果想要表达的特殊共相没有成立，或者成立了，以特殊进行分别而不成立的争论，仅仅是颠倒的回答吗？如果两者都是所希望的事物的少分共相，是产生和无常等声音的原因，就像所作性等等一样，那么会成为颠倒的回答，但那也是没有的。显现和不显现，对于先前后来存在的自身本质来说也是不合理的，因为就像中间的阶段一样，进入不……
English
The contradictions of cognition, etc., are the same as before. Grains, etc., are not established as one, and sprouts, etc., are not mixed with them, because they were not established before arising. Even if they exist, they will not arise, just like now. Even if it is admitted that the reason exists in the similar class, it is still uncertain, because the mixture of grains, etc., which have various prior causes such as seeds, is not seen, and pervasion cannot be established from unrelated things. Having the aspect of entering with power, it establishes that the differences are the prior cause of having one power. If the cause has the power of the effect, then the entry of the effect is seen, for example, when milk has the power of yogurt, it is like yogurt. The entry of greatness, etc., also exists, therefore, before entering, the power from which greatness, etc., arises later exists. That is also the main thing. Here, if it is thought that entering is the nature of action, then it is not established in the Sugatas, because it is accepted that all things are momentary. If arising is the nature of having a beginning and an end, or having the nature of arising and ceasing, then it is not established in the same way as the outsiders desire, because the outsiders desire that what previously existed appears as arising, and the self-nature that has not disappeared does not appear as ceasing. Such arising and ceasing are not accepted by the Sugatas either, so what is it? It is the nature of arising without arising and the disappearance of one's own essence. Then, if the general characteristic that one wants to express is not established, or if it is established, is the dispute that it is not established by distinguishing the specifics merely an inverted answer? If both are a small part of the general characteristic of the desired object, and are the cause of sounds such as arising and impermanence, like being made, etc., then it would be an inverted answer, but that is also not the case. Appearing and not appearing are also unreasonable for one's own essence that exists before and after, because just like the intermediate stage, entering does not...