Tibetan
་བུ་དང་རྒྱུ་དག་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་གང་གི་རིགས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་དུ་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་མིག་དང་རྣ་བ་དང་གཟུགས་དང་སྒྲ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེས་ངེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་ཞེས་པ། སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཅན་ཙམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཇི་སྙེད་ཅིག་རིགས་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཡིན་པ་དེ་སྙེད་པའི་རིགས་ཅན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ་ཞེས་པས་དཔེ་མེད་པའོ། །འདིར་འགྱུར་མོད། གང་ཞིག་གང་རྗེས་སུ་སོང་བ་དེ་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞེས་སྤྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟོན་པ་ན་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དཔེར་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། རགས་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་པ། རགས་པ་དང་ མི་རྟག་པ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་གཙོ་བོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སོགས་པ་སྨོས་པ་ལས་གསལ་པ་ཉིད་དང་མངོན་སུམ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་དེའི་རྣམ་པར་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ལྡན་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། རྣམ་པར་ལྡན་པ་གཞན་རྣམས་ལ་སྟེ་ཚད་དང༌། སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དང་ནུས་པས་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལའོ། །གང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བླངས་པ་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཙོ་བོ་ལ་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པའི་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ལྡན་པ་གཞན་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཐ་དད་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་འདི་དག་གི་གཞུང་ཐ་དད་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་ཅན་དང་བསྟན་བཅོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཚད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་ཉེ་བར་བླངས་པའོ། །རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སེམས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྒྲ་དང་རེག་བྱ་དང་གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་སྟེ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་བདེ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྨོངས་པ་སྟེ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། ཅི་ལས་ལྔ་རྣམས་དང་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གཏན་ཚིགས་སུ་ཡང་དག་པར་བཞག་པ་ཁོ་ན་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་འདིས་གང་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དེ་ནི་ རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསལ་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པའོ་ཞེས་པ། སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པའི་དངོས་བོར་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་པས། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་གཅིག་པར་བརྗོད་དོ། །སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མིག་དང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན་རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ
Chinese
是了知子和因是同一自性的。 那么，这将这样说：凡是具有某类属性的事物，就是具有该属性的自性之因，如碎片等。 殊胜之处也具有安乐等属性，这是果的影像。 但这并非如此，因为它是随顺多种属性的。也就是说，眼睛、耳朵、色、声等内在自性也具有各种属性。 它们的因不是它们的自性，这是确定的。 如果说要证明随顺一切，那么，因为见到产生各种本质之果，所以主物被认为是万物的自性。 因此，这里不应仅仅证明具有安乐等属性，而应证明有多少具有属性的殊胜之处，就有多少具有属性的事物，这样就不是不确定的。 这并非如此，因为没有例子。 如果要证明具有一切属性的殊胜之处的因，那么碎片等就与所要证明的事物相分离，所以没有例子。 在这里可以改变，凡是随顺某物的，就是具有该属性之因，如碎片等，如果说在普遍显示随顺时，只有碎片等可以作为例子，那么，回答说：因为粗大、无常和果性等也是随顺的。也就是说，因为粗大、无常和果性等随顺殊胜之处，所以也要证明主物是它们的自性。 从“等”字中，可以理解到清晰和显现等。 它们也不是它的形态，因为与其他具有形态的事物也没有关联。也就是说，与其他具有形态的事物，即量、各种形状的自性、果、因的实体和以能力进入的自性等。 凡是作为殊胜之处的法，被作为理由而接近，那是因为随顺主物是不允许的。这就是它的意思。 对于主物有十个
English
It is to realize that the son and the cause are of the same nature. Then, it will be said thus: Whatever possesses a certain kind of attribute is the cause of the nature of that attribute, such as fragments and so on. The special features also possess attributes such as happiness, which is the image of the fruit. But this is not so, because it follows many kinds of attributes. That is to say, the inner nature of eyes, ears, colors, sounds, etc., also possesses various attributes. Their cause is not their nature, this is certain. If it is said that one should prove that it follows everything, then, because one sees the production of fruits of various essences, the chief thing is considered to be the nature of all things. Therefore, here one should not only prove that it possesses attributes such as happiness, but one should prove that as many special features as there are that possess attributes, there are as many things that possess attributes, so that it is not uncertain. This is not so, because there is no example. If one wants to prove the cause of the special features that possess all attributes, then fragments and so on are separated from what is to be proved, so there is no example. Here it can be changed, whatever follows something is the cause of that attribute, such as fragments and so on, if it is said that only fragments and so on can be taken as examples when universally showing following, then, the answer is: because coarseness, impermanence and fruitfulness etc. also follow. That is to say, because coarseness, impermanence and fruitfulness etc. follow the special features, so one should also prove that the chief thing is their nature. From the word "etc.", one can understand clarity and manifestation etc. They are also not its form, because they are not related to other things that have form. That is to say, to other things that have form, namely measure, the nature of various shapes, the substance of fruit and cause, and the nature of entering with ability etc. Whatever is taken as a reason for the Dharma of special features, that is because following the chief thing is not allowed. That is its meaning. There are ten for the chief thing
Chinese
声等量非理，以许为一故。多种之色亦非理，以彼无色性故，及以一性故。果亦非理，以因性故。能力之入亦非理，以无始故。是故具足者，于余后后者，不应成办故，此非应成办。由何差别而近取此等之论典差别耶？以有论典及非有论典性故。粗等者，乃非有论典也。量等者，乃是有论典性故，差别而近取也。无有同类随行之故者，乐等者，以是有心者性故。彼之自性之体性之随行，于一切差别皆非有也。若然，声与触与色与味与香此等五者，乃是乐与苦与痴此等三者之安立差别，何故五者与五者无有果一故耶？如是说之论典中，安立为正因者，唯是不成办性也。如是此由何果一者，彼乃 有同类随行者，如段等般，声等者亦如是也，如是遮遣能成办者矣。是故无有不成办性耶？答言：何以果一者等也。彼等之声等果不异也者，勇猛与尘与黑暗诸互相助益之事物入者，乃是声等之自性而安立故。声等说为果一也。于勇猛等者，亦无有同类随行者，以极相异故。世间亦眼与色与光明与作意等者，虽无有同类随行者，然识等果一也。是故亦以不定之故，同类随行
English
Sound and other measures are not valid, because they are asserted to be one. Various forms are also not valid, because they are formless and because they are one. The result itself is also not valid, because it is the nature of a cause. The entry of power is also not valid, because it is without beginning. Therefore, for those who are endowed, it is not appropriate to accomplish the subsequent others, so this is not to be accomplished. From what difference is the doctrine of these things that are closely taken as different? Because of the nature of having treatises and not having treatises. The coarse and others are those that do not have treatises. Measures and others are taken as different because they have the nature of having treatises. Because there is no following of the same kind, it is said that happiness and others are of the nature of being mental. The following of the nature of its own nature is not present in all differences. If so, then sound, touch, form, taste, and smell, these five, are the differences in the arrangement of happiness, suffering, and ignorance, these three. Why is it that the five and the five do not have the same result? In the treatise that says this, only what is established as a valid reason is unestablished. Thus, whatever has the same result is having the same kind of following. Just as with pieces and so on, so too with sound and so on. Thus, the means of accomplishment is refuted. Therefore, is there no unestablishedness? It is said, "Why is it that the result is one?" and so on. The sound and other results of those are not different, that is, courage, dust, and darkness, those that enter into mutually beneficial things, are established as the nature of sound and so on. Sound and so on are said to be one result. There is also no following of the same kind for courage and others, because they are extremely different. Even in the world, although there is no following of the same kind for the eye, form, light, and attention, the result of consciousness and so on is one. Therefore, also because of uncertainty, the same kind of following