Tibetan
ནི་དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་ པ་སྟེ། ངག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ཅན་ཡིན་གྱི། རང་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པས་དེ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཚིག་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ནི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། དེ་ངེས་པར་སྟོན་པ་དཔེ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཡང་ན་གཞི་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གང་དུ་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་འདིས་ངེས་པར་སྟོན་པའོ་ཞེས་པ་ཡིན། དེ་ལ་བརྟག་པ་དང་པོ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚོན་བྱ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་གང་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁས་བླངས་ནས་དཔེའི་སྐྱོན་གཞན་གསུངས་པ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདིར་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བརྗོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ན་སྤྱི་སྔོན་མ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ། རིགས་གཅིག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་འགའ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་དེ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གི་ཡན་ལག་ཉམས་པའོ་ཞེས་པ། ངག་གི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་ལྡན་པའི་དོན་ཡན་ལག་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མེད་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལ་སྐྱོན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཅི་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ལ་དེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དོན་ལ་མེད་པ་ན། ངག་ཀྱང་དེའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །གསུངས་བ། མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་མི་རིགས་ཞེས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་དཔེ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་དག་གི་དཔེ་ཉིད་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུམ་ཞོགས་དང་ཐོད་པ་དང་སྣོད་སྤྱད་དང་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པའི་ངག་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་དངོས་སུ་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པ་གཙོ་བོ་ཡོད་དོ་ཞེས་པར་མ་ཆད་པར་གཙོ་བོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་དཔེ་དང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དེ། གཙོ་བོ་ཟླ་བོའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་བརྟགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོན་པ་དཔེའོ་ཞེས་པ་དཔེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱས་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་རིགས་པའི་སྒོར་འདི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་སྔ་མའི་སྐྱོན་འབྱུང་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རིགས་པའི་སྒོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་པ་སྟེ། དེས་ནི་གཙོ་བོ་དོན་གྱིས་སྒྲུབ་ཀྱི་དངོས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱའོ། །ཁྱད་པར་རྣམས་ཁོ་ན་དེར་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །དེ་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡན་ལག་གི་སྦྱོར་བ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཙམ་གྱི་སྒྲ་ནི་ཡན་ལག་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་དུའོ། །དམ་བཅའི་དོན་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་ཁས་བླངས་དང་འགལ་བ་གསུངས་སོ། །དམ་བཅའི་དོན་དང་འགལ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཁྱད་པར་རྣམས་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཞེས་པའོ། །ཅི་ལྟར་ན་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དེ་དུམ་ཞོགས་དང་ཐོད་པ་དང་སྣོད་སྤྱད་དང་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། ཤིང་དང་བུམ་ པ་དང༌། སའི་གོང་བུ་དང་གསེར་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དུ་མ་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་སོ། །དེས་རྒྱུ་གཅིག་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་སེལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བའི་དོན་དང་འགལ་བའོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཁོ་ན་རྒྱུ་གཅིག་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱའི། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་མ་
Chinese
是能使心识辨别其所说之义为能立之性。若谓语之能立即是义之门，而非自性，则如是说：『一切唯是』等。若谓此具余者，以是能了知诸离根境之理，故是能立，彼之词即是理耶？此不应理，以一切支分聚合，即是具余性之故。譬如说：『譬如』等。此决定显示之譬如，于此或应依于所立之基，谓于何处决定显示所立与能立耶？或应是能作，谓此等由此决定显示也。其中于初观察，以于显现欲乐之所表不遍故，说示其体性不遍。若于有，说已许所立与能立随行，而说余譬喻之过失。以无随行之故者，谓所立遍能立，是为近示随行，此处则说能立遍所立，谓世间于具有总前者之差别诸法，见有一类如实随行也。如是之类，亦非能立之义。似喻之理也。以随行颠倒，则于能立亦无少分饶益，以不能显示无则不生之性故。语之支分衰损者，谓语之自性圆满之义，不应道理是支分，以不欲俱说诸异门故，如是已说竟。于第二分别，为令了知过失之故而说，谓云何等。若谓唯于所说无者，谓于如是转变之义若无者，语亦非能了知彼义之果。说：『非』等。不应就近安
English
It is that which enables the mind to distinguish the meaning of what is said as the nature of being established. If it is said that the establishment of speech is the gateway to meaning, but not its own nature, then it is said: 'Everything is only,' etc. If it is said that this possessor of remainder, because it is the reason for understanding all objects beyond the senses, is the establisher, is its word the reason? This is unreasonable, because the aggregation of all limbs is the very nature of possessing remainder. For example, it is said: 'For example,' etc. This example of definite display, here, should either rely on the basis of what is to be established, that is, where is it definitely shown what is to be established and what is to be established? Or it should be the agent, that is, these are definitely shown by this. Among them, in the first observation, because it does not pervade the signified of manifest desire, it is said to show that its nature is not pervasive. If there is, it is said that the fault of other metaphors is spoken of after admitting that what is to be established and what is to be established follow. Because there is no following, it means that what is to be established pervades what is to be established, which is to show the following closely, but here it is said that what is to be established pervades what is to be established, that is, in the world, among the differences of things that have a general antecedent, one sees a class of things that truly follow. Such a thing is not the meaning of establishing. It is the reason for the simile. Because the following is reversed, there is no benefit to the establisher, because it cannot show the nature of not arising without it. The decay of the limb of speech means that the meaning of the complete nature of speech should not be the limb, because one does not want to say all the different gates together, as has already been said. In the second distinction, it is said for the sake of understanding the fault, that is, how, etc. If it is said that only what is said is not, that is, if there is nothing in the meaning of such a transformation, then speech is not the fruit of understanding that meaning. Say: 'No,' etc. Should not be placed near
Chinese
“类”是指所要成立的（论题）与例子二者合一的性质。但这些（论题）的例子本身并不合理。例如，像“木片、瓦片、头盖骨、器皿、装饰品等等”这样的说法是不合理的。因此，主要（论题）等是需要成立的。因此，支分的定义是实际上存在主要（论题），而不是停留在“存在主要（论题）”的层面，对于要成立的主要（论题）来说，例子和近似的总结在任何情况下都不是相关的。因此，“确定所要成立的（论题）是立宗”是立宗的定义。主要（论题）是否被认为是月亮的自性也未可知。 “显示它的例子”是例子的定义，而“使它们合一”是近似的总结的定义。已经理解到这两者在这里都不存在。那么，这种理路之门不是接近于成立（论题）的吗？如果问为什么会产生之前的过失，回答说：“理路之门的方面是”，也就是说，它实际上并没有成立主要（论题），而是通过意义来成立的。实际上，只有特点才是要成立的。只有特点才是在那里要成立为具有相同原因的，因此才说是“方面”。在要成立这些（特点）时，正如所说的，支分的结合会变得相关，只是变得相关而已。 “只是”这个词是为了区分支分本身没有过失的意义。 “会与立宗的意义相违背”是指说出了与承诺相违背的内容。如果问什么是与立宗的意义相违背的，回答说：“特点是具有相同原因的”。如果问为什么会是立宗的过失，回答说：“木片等等的”，等等，也就是说，如果它变成了木片、瓦片、头盖骨、器皿、装饰品等等的特点，那么就承诺了木头、瓶子、土块和黄金等等是具有多种原因的。因为它排除了具有单一原因，所以与立宗的意义相违背。即使那样，也应该承诺只有内部自性的特点才具有单一原因，而不是外部的形态。
English
'Class' refers to the nature of unifying what is to be established (the thesis) and the example. However, these examples of (the thesis) themselves are not reasonable. For example, statements like 'wooden pieces, tiles, skulls, utensils, ornaments, etc.' are not reasonable. Therefore, the main (thesis) etc. are to be established. Thus, the definition of a limb is that the main (thesis) actually exists, and it does not stop at the level of 'the main (thesis) exists.' For the main (thesis) to be established, the example and the approximate summary are not related in any way. Therefore, 'determining what is to be established (the thesis) is the proposition' is the definition of the proposition. It is also not known whether the main (thesis) is considered to be the nature of the moon. 'Showing its example' is the definition of the example, and 'making them one' is the definition of the approximate summary. It has been understood that neither of these exists here. Then, isn't this gate of reasoning close to establishing (the thesis)? If asked why the previous fault occurs, the answer is: 'The aspect of the gate of reasoning is,' that is, it does not actually establish the main (thesis), but establishes it through meaning. In fact, only the characteristics are to be established. Only the characteristics are to be established there as having the same cause, therefore it is said to be an 'aspect.' When these (characteristics) are to be established, as has been said, the combination of limbs will become relevant, just become relevant. The word 'just' is to distinguish the meaning that the limb itself has no fault. 'It will contradict the meaning of the proposition' means that it speaks of something that contradicts the commitment. If asked what contradicts the meaning of the proposition, the answer is: 'The characteristics have the same cause.' If asked why it is a fault of the proposition, the answer is: 'Of wooden pieces etc.,' etc., that is, if it becomes the characteristic of wooden pieces, tiles, skulls, utensils, ornaments, etc., then it is committed that wood, bottles, lumps of earth, and gold etc. have multiple causes. Because it excludes having a single cause, it contradicts the meaning of the proposition. Even so, it should be committed that only the characteristics of the inner self have a single cause, not the external forms.