Tibetan
མཇུག་སྡུད་རྣམས་བསྡུ་བའི་དོན་དུའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཅེས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུའོ། །བྱེ་བྲག་པ་དགག་པར་ནི། སྦྱོར་བ་གཞལ་བྱ་དང་མ་འབྲེལ་བར་བཤད་དེ། མཁའ་སོགས་ཡོད་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ། །སྦྱོར་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཞལ་བྱ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཁོ་ནའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ལྡན་པ་དང་བསལ་ཏེ་འོངས་ པ་དག་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱའི། གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་རྣམ་བར་ལྡན་པ་དང༌། བསལ་ཏེ་འོངས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ལྡན་པ་དང་བསལ་ཏེ་འོངས་པ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེའི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །གཙོ་བོ་ཡོད་དེ་ཞེས་པ་དམ་བཅའོ། །འདིར་ཁྱད་པར་རྣམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བའམ། ཁྱད་པར་རྣམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པས་ན་ཞེས་པ་གཙོ་བོ་སྟེ། སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་རྣམས་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཕན་ཚུན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་ཞིང་དབྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་ན་ཁྱད་པར་རྣམས་ཏེ་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྨོངས་པ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་པ། གལ་ཏེའི་སྒྲས་དམ་བཅའ་གཞན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་གཅིག་མ་ཡིན་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཕྱོགས་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་གཙོ་བོ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ནས། གང་ལས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་འདྲི་བ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་གཏོད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ནི་བཤད་པ། ནང་གི་བདག་ཉིད་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཡོད་དེ། དེས་ན་འདི་རྣམས་སྔར་ཐ་དད་པ་ལས་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྤྱིར་གྱུར་པར་སེམས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སྲིད་དེ། གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཚད་མའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱི
Chinese
是为了总结结论的意义。这个“也”字是两种推论。 “也”这个词是为了阐明不仅是各个别的事物。为了驳斥个别的事物，说结合与所量不相关联。例如，为了证明虚空等存在，结合是不合理的。这是通过这段话来说明的。同样，在这里，也应该对仅仅以与所量不相关联的理由而具备和排除而来的所有支分进行分析，而不仅仅是理由。为什么呢？因为它们包含在具备和排除而来的事物之中。支分的结合的自性是具备和排除而来的事物。因此，所有的支分都包含在其中。 “主物存在”这是立宗。在这里，应该很好地理解各种差别，或者因为很好地把握了各种差别，所以是主物，即勇气、微尘和黑暗等同等的状态。 “因为在各种差别中见到随行”等等是理由。 “互相区分和辨别”因此，各种差别就是各种变化。对它们的随行就是跟随，因为是快乐、痛苦和愚痴的自性。对此，“如果”这个词，如果这个词表示其他的立宗，它也确立了不是一个的那一方。像这样，在说了“主物存在”之后，从哪里引发了对理由的领域的询问呢？因此，应该理解为要证明主物存在。要理解，逼近的结合就是要证明仅仅在各种差别中存在主物。像这样解释说，内在的自性和外在的各种差别具有相同的随行，因此，认为这些是从先前不同的事物中普遍存在的事物等等。像这样，可能存在两种分别，如果应该证明主物存在，那么那是不正确的，是不合理的。为什么呢？因为，说，不了解量士夫的领域。
English
It is for the purpose of summarizing the conclusions. This word "also" refers to two kinds of inference. The word "also" is to clarify that it is not only for the particular things. To refute the particular things, it is said that the combination is not related to the object to be measured. For example, to prove the existence of space and so on, the combination is not reasonable. This is explained by this passage. Similarly, here too, all the limbs of those who come with and without distinction, only with the reason of being unrelated to the object to be measured, should be analyzed, but not only the reason. Why? Because they are included in the things that come with and without distinction. The nature of the combination of limbs is the things that come with and without distinction. Therefore, all the limbs are included in it. "The chief exists" is the proposition. Here, the differences should be well understood, or because the differences are well grasped, it is the chief, that is, the state of equality of courage, dust, and darkness. "Because the following is seen in the differences" and so on is the reason. "To distinguish and differentiate each other" therefore, the differences are the changes. Following them is to follow, because it is the nature of happiness, suffering, and ignorance. To that, the word "if", the word if indicates another proposition, and it also establishes the side that is not one. Like this, after saying "the chief exists", from where does the inquiry about the field of reason arise? Therefore, it should be understood that the existence of the chief is to be proved. It should be understood that the approaching combination is to prove that the chief exists only in the differences. Like this, it is explained that the inner nature and the outer differences have the same following, therefore, it is thought that these are generally existing things from previously different things and so on. Like this, there may be two kinds of distinctions, if the existence of the chief should be proved, then that is not correct, it is unreasonable. Why? Because, it is said, not knowing the field of the valid cognizer.
Tibetan
ར་ཞེས་པ། ཚད་མའི་སྒྲས་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའོ། །དེའི་ཡུལ་སྤྱི་སྟེ། དེ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །བསྟན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པ་རླུང་གི་རབ་ ཏུ་བྱེད་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ཟིན་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་གང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མེ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་བཞིན། གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱས་པའི་ཚིག་མིན་གཏན་ཚིགས་སུ་རིགས་པ་ཞེས་པ་ངག་གི་ལྷག་མའོ། །གཙོ་བོ་ཡོད་དེ་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མཐོང་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྒྲ་དང་རེག་པ་དང༌། གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་སྟེ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྨོངས་པ་རྣམས་ཏེ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་ན། ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པའི་ཚིག་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་བསྡུས་པའི་ཚིག་གི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། སྒྲུབ་བྱེད་བསྡུས་པའི་ཚིགས་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་ཙམ་ཁོ་ནའི་ངག་ནི་འདིར་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ཡང་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡང་འདིར་གཞུང་ལྷག་མ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་དང༌། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་བཀོད་པའོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དེ་ཡང་མ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ། སྒྲུབ་བྱེད་བསྡུས་པའི་ཚིག་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་བརྗོད་ན་དེའི་ཚིགས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་འདི་ནི་མ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚིགས་ལས་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་འདིར་འགྱུར་མོད། འདིར་གང་ཡན་ལག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་
Chinese
所谓“然”，是指量论的术语，这里意在表达推论。它的对境是总相，因为不了解它。所谓“非总相之境”，是指自相之境。所谓“已显示”，是指已经领悟了风的遍行作用。 “所立之法亦能成立”，等等，凡是不成为所立之法的，也不会成为能立之法，例如，在成立声音是无常的时候，就像火能焚烧一样。在成立神我是存在的时候，随逐于诸差别，也不是成为所立之法，这样说了没有差别。所谓“广大的词不是正理，是言语的剩余”。神我存在，因为见到随逐于诸差别。内在自性的差别，对于成为果和因的那些，见到同类随逐，乃至声和触，色和味和香这五者，是乐和苦和痴这三者的安排的差别。为什么是五者呢？因为五者有一个果，等等，广大的词不是正理。为什么呢？因为是能立的简略之词。能立的简略之词是正理，因为是这样的定义。那么，见到随逐于诸差别，仅仅是这句话，在这里不是正理吗？这也是简略的。而且，这里其余的论典，是为了显示正理的周遍，以及为了完全遣除不成而安立的，如果这样说，回答说，那也没有说。说了能立的简略之词是正理，但不是能立，如果不说它，那么它的词也应当领悟为正理，因此认为这和没有说是一样的。虽然会这样变化，但是应当从能立的词中特别去领悟，如果这样说，回答说，一切仅仅是，等等。或者，在这里会变化。在这里，凡是支分成立的
English
The term "ra" is a term of epistemology, here intended to express inference. Its object is the general characteristic, because it is not understood. The term "not having the object of general characteristics" means having the object of self-characteristics. The term "has been shown" means that the pervasive function of wind has been understood. "The dharma to be established also establishes," etc., whatever does not become the dharma to be established does not become the means of establishment, for example, just as fire burns when establishing that sound is impermanent. When establishing that the self exists, following after the differences also does not become the dharma to be established, thus it is said that there is no difference. The term "extensive words are not valid reasoning, but are remnants of speech." The self exists because it is seen to follow after the differences. The differences of the inner self, for those that have become cause and effect, one sees the same kind following, even as far as sound and touch, form and taste and smell, these five, are the differences in the arrangement of pleasure and pain and delusion, these three. Why are there five? Because the five have one result, etc., extensive words do not become valid reasoning. Why? Because it is a concise expression of the means of establishment. A concise expression of the means of establishment is valid reasoning, because that is the definition. So, is it not the case that only the statement "because it is seen to follow after the differences" is valid reasoning here? This is also concise. Moreover, here the remaining texts are arranged in order to show the pervasiveness of valid reasoning and to completely eliminate what is unestablished, if it is said so, it is said in response, that also has not been said. It is said that a concise expression of the means of establishment is valid reasoning, but it is not the means of establishment, if it is not said, then its words should also be understood as valid reasoning, therefore it is thought that this is just the same as not saying it. Although it may change like that, one should especially understand the distinction from the words of the means of establishment, if it is said so, it is said in response, everything is only, etc. Or, here it may change. Here, whatever part establishes